Dode ogen (Tais Teng)
Dode ogen (Tais Teng) Dode ogen (Tais Teng)
'Laat je vriend de kaart naar mijn troon brengen.' De andere man trekt wit weg en begint te sidderen. De hovelingen fluisteren achter hun waaiers. Uit de hoeken van de zaal klinkt onderdrukt gegiechel, gesnuif. gezel. Ching K'o plukt de koker uit de handen van zijn met 'Mijn vriend is een eenvoudige man van het Noordvolk en hij heeft de Zoon van de hemel nooit in levenden lijve aanschouwd. Daarom staat hij nu op zijn benen te trillen van angst. Ik hoop dat Uwe Majesteit hem kan vergeven en mij toestaat om de kaart te ontrollen?' 'Breng de kaart, eerbiedwaardige Ching K'o.' Ching K'o ontrolt de kaart met een sierlijke zwaai. Met zijn andere hand vangt hij de giftige dolk op, die in de kaart verborgen zat. Ondanks de jaren van drinkgelagen en zestig-gangendi ners blijft de keizer een krijger, met de reflexen van een krijger. Hij werpt zich achteruit zodra de dolk in zijn rich ting schiet. Ching K'o heeft de mouw van zijn staatsiekleed al vast: de vlijmscherpe dolk jaapt door de stof. Een ruk, het gieren van knappende draden en de keizer tuimelt van zijn troon. Ching K'o wappert verbluft met de lege mouw, stoot een schorre strijdkreet uit en werpt zich op de keizer. Met een zacht gejank van ontzetting rolt de keizer zich opzij: opnieu' mist de dolk hem. Mijn zwaard! denkt hij. Behalve hij en Ching K'o is nie mand gewapend. En het zwaard is scherp genoeg om een haar overlangs te splijten. Je bent dood, dichter! Een povere dolk tegen een twaalf voudig gesmeed slagzwaard. Ik hak je je vingers één voor één af. Ik spijker je oren an de moerbeiboom en voer je tong aan de tempelhonden! Hij rukt aan het gevest van zijn zwaard en ziet Ching K' 0' s hoofd al bijna over de vloer rollen. 103
o nee! Zijn zwaard is naar voren gezwaaid en hangt voor zijn buik! Geen menselijke arm is lang genoeg om dat onzinnig lange lemmet onder deze hoek uit de schede te trekken. Hij duikt achter een zuil weg. Ching K' 0 volgt hem. Ze cirkelen van zuil tot zuil, springend en duikend. Het is een kinderspelle* uit een nachtmerrie: een dodelijk boompje verwisselen. 'Doe iets!' brult de keizer. 'Dood hem!' Als aardewerlcen beelden blijven de hovelingen staan. Niemand doet de minste poging om hem te hulp te komen. 'Roep mijn lijfwachten!' Geen van zijn onderdanen verroert zich. Ze willen dat ik sterf. Ze haten me. Moet je die begerige glitterogen zien. Tot twee keer toe weert hij een dolksteek af met in elkaar gehaakte vingers, een truc die een veteraan hem geleerd heeft. Maar het blijft een truc. Ching K'o is een te bedreven vechter om er een derde keer in te trappen. 'Bij de baardharen van Lao Tse!' Het is een hoog piepgeluidje, de strijdkreet van een getergde marmot. 'Wat?' Ching K'o wervelt om zijn as. Het medicijnkoffertje van Hsia, de tengere hofarts, raakt hem recht onder de kin. Hsia danst rond, zijn ogen rollen, spuug spat van zijn dunne lippen. 'Slager! Demon uit de diepste heIl' Ditmaal bonkt zijn koffertje, vol loodzware aardewerken medicijnkruiken en gezegende amuletten, Ching K' 0 tegen de knieschijf. 'Slinger uw zwaard over uw schouderl' roept de arts. Maar natuurlijk! denkt de keizer. Het lemmet glipt uit de schede, anderhalve meter gewet staal. Het sissen van ijzer over ivoor klinkt gretig. Een geluid dat de dood al in zich draagt.
- Page 52 and 53: Kinkhoorns loeien: vier leden van z
- Page 54 and 55: vlassig baardje. De man draagt zijn
- Page 56 and 57: 'Helaas,' zucht Shaun, 'ik ben gewe
- Page 58 and 59: Dood, denkt hij, ik ben waarlijk do
- Page 60 and 61: 'Tsjin Sje Hwang-ti: niet gevonden,
- Page 62 and 63: Deli's telefoon gaat twintig keer o
- Page 64 and 65: Als zijn bestelling arriveert, is A
- Page 66 and 67: Ten derde ... ' Delila duwt de deur
- Page 68 and 69: Breek de schakels, besluit hij. Kni
- Page 70 and 71: China's vijanden zou tegenhouden? H
- Page 72 and 73: Help me! Zijn keel blijft geluidloo
- Page 74 and 75: 'Aah waah.' Arno gaapt, rekt zich u
- Page 76 and 77: messcherpe vouw. Hun zorgvuldig gep
- Page 78 and 79: Arno grist het boekje uit zijn hand
- Page 80 and 81: Met een biljet van honderd zou hij
- Page 82 and 83: 'Was dat nu werkelijk nodig,' vraag
- Page 84 and 85: Hij kijkt in de spiegel terug. Voor
- Page 86 and 87: De man knikt. 'Dat klopt, Hoogverhe
- Page 88 and 89: 'Ik vang je in netten van zwarte ma
- Page 90 and 91: 22 'Vierde steeg linksaf,' mompelt
- Page 92 and 93: Arno sist van ergernis. Hij stapt n
- Page 94 and 95: Heeft hij de draken niet eerder opg
- Page 96 and 97: stellen. Knip met je vingers en een
- Page 98 and 99: gereden, een staaf smeulend sandelh
- Page 100 and 101: 23 Deze keer is er niets subtiels a
- Page 104 and 105: 'Begroet je geëerde voorouders!' l
- Page 106 and 107: stenen tafel. 'Je bent een muzikant
- Page 108 and 109: ode schemering achter zijn oogleden
- Page 110 and 111: Arno komt behoedzaam overeind. De l
- Page 112 and 113: Twee beelden vormen zich in het klo
- Page 114 and 115: Ik ben dichter bij mijn eigen Utrec
- Page 116 and 117: 'Ik blijf niet graag sloom in de ho
- Page 118 and 119: aarzelende, hokkende siddering, toe
- Page 120 and 121: Foto's genoeg. Honderden. Hij ziet
- Page 122 and 123: Beneden hoort hij zijn moeder door
- Page 124 and 125: 'Waar was je?' '0, mijn tante in Sl
- Page 126 and 127: En dan denkt hij : waar maak ik me
- Page 128 and 129: 30 Het is nog zwoel in de stad. Hoe
- Page 130 and 131: 'J a, de hele nacht.' 'Welnee. En i
- Page 132 and 133: De chefkok ging hem voor, langs taf
- Page 134 and 135: JI Arno hoort de wekker wel, een af
- Page 136 and 137: 'Een koffie verkeerd,' zegt hij teg
- Page 138 and 139: ven beschaafde stem. Wassenaar, den
- Page 140 and 141: 32 Arno komt overeind en begint te
- Page 142 and 143: Arno. Hij stelt zich de jongen voor
- Page 144 and 145: 33 Vergelijk het met het ontwaken u
- Page 146 and 147: Ik ben bij de horizon gearriveerd,
- Page 148: zichtbaar, een geluidloos schreeuwe
o nee! Zijn zwaard is naar voren gezwaaid en hangt<br />
voor zijn buik! Geen menselijke arm is lang genoeg om dat<br />
onzinnig lange lemmet onder deze hoek uit de schede te<br />
trekken.<br />
Hij duikt achter een zuil weg. Ching K' 0 volgt hem.<br />
Ze cirkelen van zuil tot zuil, springend en duikend.<br />
Het is een kinderspelle* uit een nachtmerrie: een dodelijk<br />
boompje verwisselen.<br />
'Doe iets!' brult de keizer. 'Dood hem!'<br />
Als aardewerlcen beelden blijven de hovelingen staan.<br />
Niemand doet de minste poging om hem te hulp te komen.<br />
'Roep mijn lijfwachten!'<br />
Geen van zijn onderdanen verroert zich.<br />
Ze willen dat ik sterf. Ze haten me. Moet je die begerige<br />
glitter<strong>ogen</strong> zien.<br />
Tot twee keer toe weert hij een dolksteek af met in elkaar<br />
gehaakte vingers, een truc die een veteraan hem geleerd<br />
heeft. Maar het blijft een truc. Ching K'o is een te<br />
bedreven vechter om er een derde keer in te trappen.<br />
'Bij de baardharen van Lao Tse!' Het is een hoog piepgeluidje,<br />
de strijdkreet van een getergde marmot.<br />
'Wat?' Ching K'o wervelt om zijn as. Het medicijnkoffertje<br />
van Hsia, de tengere hofarts, raakt hem recht onder<br />
de kin.<br />
Hsia danst rond, zijn <strong>ogen</strong> rollen, spuug spat van zijn<br />
dunne lippen. 'Slager! Demon uit de diepste heIl' Ditmaal<br />
bonkt zijn koffertje, vol loodzware aardewerken medicijnkruiken<br />
en gezegende amuletten, Ching K' 0 tegen de knieschijf.<br />
'Slinger uw zwaard over uw schouderl' roept de arts.<br />
Maar natuurlijk! denkt de keizer. Het lemmet glipt uit de<br />
schede, anderhalve meter gewet staal. Het sissen van ijzer<br />
over ivoor klinkt gretig. Een geluid dat de dood al in zich<br />
draagt.