You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
1<br />
HOOFSTUK 1<br />
Justin sal nooit die dag vergeet toe hy klaargemaak het met<br />
matriek nie. Toe hy daardie pen neersit. Toe hy die<br />
laaste vraestel klaar geskryf het. Hy onthou nog goed, dit<br />
was Biologie wat hy geskryf het en dit was moeilik soos<br />
altyd. Toe hy by die eksamenlokaal uitstap, was hy ontslae<br />
van daardie skool, daardie hel. Hy was verlos van sy<br />
vyande, want vir baie lank moes hy elke dag onder hulle<br />
deurloop. Elke dag was hel en hy was die slagoffer van<br />
spottery, slanery en allerhande ander klomp goed waaraan hy<br />
nie nou lus is om te dink nie.<br />
Hy sal ook nooit sy eerste dag by daardie skool vergeet<br />
nie, toe hy daar gekom het die eerste dag in Graad 8.<br />
Almal het hom deurgekyk en sommige het stilletjies<br />
aanmerkings gemaak en gegiggel. Vir die eerste ruk was dit<br />
asof almal hom net eers wou uitkyk, net soos wat ’n dief sy<br />
slagoffer se huis uitkyk vir moontlike swak plekke – “vital<br />
spots” soos wat die Engelse sal sê. Die eerste twee jaar<br />
was darem nie vir hom so sleg nie en hy kon dit verdra,<br />
want dit was maar die gewone kinderagtige nonsens waarmee<br />
kinders hulle gewoonlik in die Graad 8 en 9 jare besig hou,<br />
maar nadat sy oom Lukas hom in Graad 10 in die koshuis<br />
gesit het, het die groot moeilikheid begin, want tóé was hy<br />
soos ’n wilde dier was vasgekeer was in ’n hoek en die<br />
kinders het net mooi sy sagte plekke geken – amper soos ’n<br />
leeu ook die sagte plekke van ’n bok se liggaam ken en weet<br />
waar om te byt om dood te byt.<br />
Justin het nooit vriende gehad nie, almal by die skool het<br />
hulle afstand gehou en hy het pouses alleen eenkant gesit<br />
en gekyk hoe die ander seuns rondhardloop en rugby speel op<br />
die een veld en hoe ander seuns en meisies weer in groepies<br />
op die ander veld sit en gesels. As Justin net opgestaan<br />
het en badkamer toe geloop het of iets, dan het dit vir hom<br />
gevoel asof almal hom dophou en agter sy rug beskinder.<br />
Hy verstaan dit nie, want wat is dan fout met hom? Wat is<br />
hulle probleem?<br />
Hulle beledigende kyke en woorde was soos sweephoue op sy<br />
lyf en nou, sewe jaar daarna, sit hy nog met die letsels en<br />
die letsels is seer en wil nie gesond raak nie, want alles<br />
wat op skool gebeur het spook by hom en die wraakgedagtes<br />
vreet hom op. Na skool het hy gelukkig ’n goeie werk gekry<br />
by ’n hardeware winkel en hy is tevrede met sy werk. Die<br />
mense by sy werk pla hom darem nie, hulle het vrede met hom<br />
en hy het vrede met hulle en elkeen bepaal homself by sy