Tips voor Goed Verenigingsbestuur - Koninklijke Van Gorcum
Tips voor Goed Verenigingsbestuur - Koninklijke Van Gorcum
Tips voor Goed Verenigingsbestuur - Koninklijke Van Gorcum
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Intussen kunnen bestuurs- en andere kaderleden (en ook de directeur en zijn staf)<br />
alvast actief rondkijken in de ledenkringen die zij goed kennen en langs deze weg<br />
ondershands personen al polsen. Dit gebeurt natuurlijk niet alleen met een gepast<br />
appèl op het ego en de (andere) belangen van degene die wordt aangesproken maar<br />
uiteraard ook met een appèl op de belangen van de vereniging: wat houdt hem of<br />
haar bezig, waar heeft hij/zij behoefte aan en om welke kwaliteiten zit de vereniging<br />
dringend verlegen?<br />
Kortom, in het zoek- en selectieproces wordt gewerkt aan optimalisering van de mix<br />
tussen wat de eventuele kandidaat belangrijk vindt, kan en wil aan de ene kant en wat<br />
de organisatie nodig heeft en kan en wil bieden aan de andere kant. Met andere<br />
woorden, verwachtingen worden over en weer uitgesproken, er wordt gedacht in<br />
ruilgedrag, in transacties, in een psychologisch en zakelijk contract tussen persoon en<br />
organisatie.<br />
Hopelijk zijn na verloop van tijd de resultaten van dien aard dat er, zoals in de procedure<br />
vastgelegd, eerst een long list en vervolgens een short list van kandidaten kan worden<br />
opgesteld.<br />
Mocht dit resultaat onverhoopt uitblijven, dan kan de vacaturestelling met extra<br />
intensiteit onder de aandacht van de leden worden gebracht. Dit kan natuurlijk via de<br />
reeds genoemde kanalen, <strong>voor</strong>al op persoonlijke wijze, maar ook via een dramatische<br />
actie. Ik noem het <strong>voor</strong>beeld van de Rijnlandse Ski Vereniging, waarvan ik tot eind april<br />
2007 <strong>voor</strong>zitter was.<br />
Als bestuur (nog slechts drie leden) van de RSV kampten wij al geruime tijd met een<br />
aantal actuele en/of aangekondigde vacatures, ook <strong>voor</strong> de functie van <strong>voor</strong>zitter. Ik<br />
vond een termijn van drie jaar voldoende, temeer daar ik bijna die gehele periode ook<br />
nog eens waarnemend secretaris was geweest. Al onze wervingsinspanningen bleven<br />
helaas zonder resultaat. Als rompbestuur van drie personen evolueerden wij toen naar<br />
het besluit om de club op te heffen. Dat zou betekenen dat wij <strong>voor</strong> de leden (ongeveer<br />
500) geen skireizen (zes tot acht per seizoen) meer zouden organiseren.<br />
Dat lieten wij aan de Algemene Leden Vergadering (ALV), een half jaar <strong>voor</strong> mijn<br />
terugtreden weten. Uiteindelijk heeft een van mijn collega's met instemming van onze<br />
andere collega en mijzelf, een aantal weken <strong>voor</strong>afgaande aan de volgende<br />
(<strong>voor</strong>jaars)bijeenkomst van de ALV, een krachtige brief geschreven aan alle leden en<br />
daarin het <strong>voor</strong>nemen tot opheffing klip en klaar over het voetlicht gebracht. Geheel<br />
onverwacht heeft deze actie een aantal nieuwe bestuursleden opgeleverd, inclusief een<br />
<strong>voor</strong>zitter die weliswaar al lang lid is van de vereniging maar nooit ergens aan mee had<br />
gedaan of was verschenen. Ook kregen enkele werkgroepen welkome aanwas.<br />
De moraal van het verhaal: door als bestuur, na een lange, intensieve en frustrerende<br />
aanloop, een dramatische actie te ondernemen, verkeert de vereniging niet langer in een<br />
situatie van personele armoede, in tegendeel. En ik hoef me niet bezwaard te voelen dat<br />
ik, na tijdige aankondiging en zonder concessie te doen aan de oproep om toch nog een<br />
tijd aan te blijven, ben teruggetreden. Het was juist een bij uitstek comfortabele situatie<br />
waarin ik de <strong>voor</strong>zittershamer aan een enthousiaste opvolger kon overdragen.<br />
Nu weer terug naar het algemene verhaal: er zijn een of meer kandidaten, de<br />
zoekcommissie voert gesprekken met hen en doet een <strong>voor</strong>dracht aan het bestuur. Dit<br />
alles natuurlijk in het volle besef van de opdracht van het bestuur (zie bovenaan in deze<br />
184