Bijlage: acta-1981.pdf - Kerkrecht
Bijlage: acta-1981.pdf - Kerkrecht
Bijlage: acta-1981.pdf - Kerkrecht
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
ijdrage mogen leveren in de opleiding tot de dienst van het Woord en tevens uw bijdrage aan de bewaring van<br />
de eenheid van de kerken op het vaste fundament, dat er ligt, namelijk Jezus Christus onze Heer (1 Cor. 3 : 11).<br />
Op dat goede fundament van de apostelen en profeten hebt U verder mogen bouwen (Ef. 2 : 20). U schreef in<br />
uw „Handboek", dat U bij uw arbeid beoogde de dienst des Woords in trouw aan de gereformeerde confessie".<br />
Curatoren zijn, in naam van de kerken, daar zeer erkentelijk voor.<br />
Volgens het laatstverschenen kerkelijk „Handboek" (dat van 1978) waren per januari 1978 in onze kerken 186<br />
predikanten in aktieve dienst. Van hen hebben, heb ik goed geteld, 62 niet onder uw leiding gestudeerd of mede<br />
ten overstaan van U hun kandidaatsexamen afgelegd. Dit betekent, dat méér dan tweederde van de thans<br />
dienstdoende predikanten mee door U zijn opgeleid tot de dienst van het Woord. Zo kreeg uw werk een<br />
geweldige omvang en wijde strekking. U hebt de kerken bizonder mogen dienen door die vele predikanten zó te<br />
onderwijzen, dat zij „in trouw aan de gereformeerde confessie" hun ambt zouden bedienen. Hoeveel duizenden<br />
gemeenteleden hebben, als vrucht van die prediking van uw leerlingen, de Here Jezus Christus mogen leren<br />
belijden overeenkomstig de gezonde leer!<br />
Uw werk, hoezeer ook in zwakheid volbracht en door zonde besmet, heeft door Gods genade aldus<br />
eeuwigheidswaarde mogen ontvangen. Toen de praesess van de synode, die U benoemde, de hoop uitsprak, dat<br />
wij achteraf de Here zouden kunnen danken voor uw benoeming, klonk zijn woord metterdaad vol verwachting.<br />
Thans, aan het einde van uw dienst, kunnen wij dankbaar zijn.<br />
Curatoren hebben de synode voorgesteld, het door U gevraagde ontslag uit uw dienst te verlenen „onder<br />
betuiging van dankbaarheid voor de door (U) meer dan 25 jaar in grote ijver en trouw verrichte arbeid". Hier is<br />
uitdrukkelijk sprake van „dankbaarheid"; niet van „dank". Dit laatste woord zou spreken van dank jegens U. En<br />
zeker, curatoren zijn óók U dankbaar. Maar met de met opzet gekozen formulering wilden zij allermeest onder<br />
woorden brengen hun dankbaarheid jegens de Here. In zijn genade heeft Hij in U veel aan de kerken gegeven.<br />
Naar de opwekking van onze God willen wij ook U, die ons een voorganger waart en nog zift, in gedachtenis<br />
houden, als die trouw is geweest in de dienst (Hebr. 13 : 7). Hij geve U en uw vrouw, die U tot zo grote steun is<br />
geweest in de dienst van de kerken, ook gedurende uw emeritaat zijn genade en zegen.<br />
Voorts, broeder praeses, zij het curatoren vergund ook het woord te richten tot prof. J. Kamphuis. Toen de<br />
generale synode van Bunschoten-Spakenburg U op 18 september 1958 benoemde tot hoogleraar, om onderwijs<br />
te geven in de dusgenaamde ekklesiologische vakken: kerkgeschiedenis, kerkrecht en aanverwante vakken f<strong>acta</strong>,<br />
art. 46); en toen U op 30 september aan die synode liet weten, dat U de benoeming wenste te aanvaarden f<strong>acta</strong>,<br />
art. 56); en toen U dit ambt van hoogleraar op 9 april 1959 op U hebt genomen; zult U stellig geen moment<br />
hebben gerekend met de mogelijkheid, dat de kerken U twintig jaar later nog een andere leeropdracht zouden<br />
geven. Toch is dit thans gebeurd. En dit behoeft niemand al te zeer te verwonderen. Toen U in 1958 voor de<br />
ekklesiologie werd benoemd had U reeds een dogmatische studie op uw naam staan, immers uw boek uit 1955<br />
onder de titel: „Katholieke vastheid", waarin U schreef over de leer van Gods onveranderlijkheid, een thema, dat<br />
toen op allerlei manier in discussie was gekomen. Het is merkwaardig genoeg, dat uw latere publikaties, ook die,<br />
welke toch thuis behoorden op het gebied van de ekklesiologie dogmatisch waren doorademd. Ongetwijfeld is uw<br />
liefde voor het kerkrecht en voor de kerkgeschiedenis in de loop van deze twintigjaar toegenomen; maar dat<br />
gebeurde toch niet ten koste van uw dogmatische interesse. Integendeel, uw belangstelling bleef levendig voor<br />
de vakken die U thans worden opgedragen. Daarbij hebt U zich steeds weer doen kennen als een goede leerling<br />
van uw leermeester op de dogmatologische katheder, prof. dr. K. Schilder. De kerken mogen zich gelukkig<br />
prijzen, dat het thans nog mogelijk is, dat een eigen leerling van deze Kamper dogmaticus prof. dr. K. Schilder,<br />
hem op diens katheder gaat opvolgen om de kerken te dienen, vóórdat straks mannen van een latere generatie<br />
deze taak moeten overnemen.<br />
Curatoren waren U dan ook zeer erkentelijk, toen zij van U vernamen, dat U bereid bent, een wijziging in uw<br />
leeropdracht te aanvaarden. Zij spreken de wens uit, dat U de tijd, die God de Here U nog toebedeelt met<br />
evengroot enthousiasme de aanstaande dienaren van het Woord moogt onderwijzen in de gereformeerde<br />
dogmatiek, als U dat tot heden hebt gedaan met de ekklesiologische vakken. Uw vrouw blijve U daarbij tot goede<br />
steun en toeverlaat bij uw arbeid, als hulpe die bij U past.<br />
Curatoren maken zich gaarne eigen de woorden, die de praeses van de generale synode van<br />
Bunschoten-Spakenburg (en men zal verstaan, dat ik juist zijn woorden heden met bizondere voorkeur herhaal<br />
gezien mijn persoonlijke relatie tot hem) tot U richtte, nadat U uw benoeming had aanvaard: „Wij bidden U toe,<br />
dat U in de gelovige verwachting (van de hulp des HEREN), ook wanneer de last van de te verrichten arbeid U<br />
zwaar zal drukken, moogt volharden. Wij hopen dat de Kerken de mogelijkheden, in de bezetting van deze<br />
leerstoel besloten, dankbaar mogen onderkennen en recht gebruiken" f<strong>acta</strong>, art. 56).<br />
Tenslotte, broeder praeses, nog een enkel woord voor de nieuw benoemde hoogleraar in de ekklesiologische<br />
vakken, drs. D. Deddens.<br />
Het zal niemand bevreemden, dat curatoren naar een dienaar van Gods Woord in de kerk te Leeuwarden hebben<br />
omgezien voor de vervulling van een professoraat. Reeds vóór 365 jaar beriepen curatoren van de toenmalige<br />
Friese akademie te Franeker een predikant van Leeuwarden immers ds. J. Bogerman, tot hoogleraar. Helaas<br />
weigerde zijn kerkeraad (evenals trouwens de burgerlijke magistraat der stad) hem ontslag uit de dienst te<br />
geven. Eerst twintigjaar later kon hij zijn professoraat aanvaarden.