You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
claere verlichtent, gelyck scilderyen uyt de kercken ende elders,<br />
heldendichten ende romances van menestreelen ofte het fladderent<br />
gespeel der veugelkens. Ende onverhoets borst de soete heymelyckheyt<br />
der liefde voor haer open, gelyck het gescreven staet in alle<br />
de spraecken der aerde, selfs in dese der carpers. Moet het oock<br />
niet sinneloos heeten, sulcke weetenscap te willen versloten houden<br />
voor de oogen eener maecht ?<br />
Vroegtydig ginc Blanche te bedde ende segde aenstonts tot den<br />
senescalc :<br />
„Bruyn, gy hebt my om den tuyn geleyt, ende gy suit u nu weeren<br />
moeten gelyck de monnick van Carneaux hem weerde by dese deerne.''<br />
De oude Bruyn vermoedde welck aventuer sy beleeft hadde ende<br />
sag, dat het uur synder rampspoet gecomen was.<br />
Hy keeck Blanche aen met veel te veel viers in syne oogen afs dat<br />
er nog iets overig conde blyven voor laeger gelegen contryen> ende<br />
antwoordde soetjens :<br />
„Eylaes, myn sonneke, toen ick u tot vrouwe nam, wiert ick geport<br />
van meer liefde als cracht ende ick hebbe vertrouwt op uw meededoogen<br />
ende cuysce deugt. De rouwe van myn leven is, dat ick<br />
al myne macht alleene in myn herte verwaere. Dese smert sal myne<br />
daegen dermaeten vercorten, dat gy drae vry suit syn . . ,. Wacht<br />
tot ick de waerelt ruym. Dit is de eenige bede van hem, dewelcke uw<br />
Heer is ende u soude connen bevelen, maer die niet syn en wil als uw<br />
eerste minister ende dienaer. En besoedele de eere mynder gryse<br />
haeren niet! . . . Daer syn baroenen, dewelcke ter oorsaecke<br />
hiervan hunne gemaelin vermoorden . , ."<br />
„Laes ! gy soudt my dus dooden !" cloech sy.<br />
„Neen ick", hernam de oude man, „daertoe lieve ick u te seere,<br />
myn herteke . . . Siet, gy syt de blomme van mynen ouderdom, de<br />
vreugde mynder siele. Gy syt myn veel bemint dochterke. Uw<br />
aenscouwen sterckt myne oogen ; ende van u moete ick alles aenvaerden,<br />
droefenis gelyck playsieren . . . Ick geve u volle macht om<br />
alles te doen wat gy begeert, so gy den armen Bruyn maer niet al te<br />
deerlyck en mishandelt, want heeft hy u niet tot eene hooge vrouwe<br />
gemaeckt, ryck ende geëert ? . . En suit gy niet spoedich een scoon<br />
weeuwke syn? . . O, uw geluck sal my den doot versoeten ! . ."<br />
Ende de opgedroogde bron synder oogen vont noch een traen, die<br />
heet over syne roestverwige wangen liep ende neer viel op Blanches<br />
hant. Sy wiert verteedert by het aenscouwen der groote liefde van<br />
desen uytgemergelden ende afgesleten patroon, dewelcke geerne het<br />
graf in soude cruypen om haer te behaegen, ende al lachende segde sy :<br />
,,Ta ! ta ! ta ! . . en screeme nu maer niet ! Ick sal wel wachten ..."<br />
— 68 —