You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
,,Ha ! daer is sy !" segde hy.<br />
Ende de hoop verwarmde hem weder. Dan leende hy hem tegen de<br />
deur ende hoorde eene sachte stemme.<br />
„Syt gy daer?" vraegde de verwersvrouw.<br />
,,Jae ick !"<br />
Hoest eens, dat ick hoore ..."<br />
De bult bebost te cuchelen.<br />
„Gy en syt het niet!"<br />
Daerop de vryer luytkeels riep :<br />
„Wat? . . lek en ben het niet? . . En herkent gy myne stemme<br />
niet ? . . . Doet open !"<br />
,,Wie is daer?" vraegde de meester verwer, het venster open<br />
scuyvent.<br />
,,Laes ! . . gy hebt mynen man wacker gemaeckt, dewelcke onverwacht<br />
van aevent uyt Amboise is te rugge gecomen !"<br />
Hierop smeet de verwer, dewelcke in den dauwen scyn der maen<br />
eenen man aen syne deure sag staen, hem een canne waeters over het<br />
hooft, roepende :<br />
„Dieven ! . . Dieven ! . ."<br />
Sodat de bochel vlieden most, maer spranc seer cruckig over den<br />
kettinc, dewelcke aen het eynde van de straet gespannen stont<br />
ende viel in den stinckenden sinckput, toenmaels nog niet door de<br />
vroetscap vervangen door een getraliet riool, ende daerin de modder<br />
van de Loire versaemelt lag. De mecaniecker meende te sticken<br />
in dit glibberige bat, ende verwenscte de mooye Tascherette ; want<br />
de menscen van Tours noemden haer voor de aerdicheyt Tascherette,<br />
omdat haer man Taschereau hiet.<br />
Carandas — dat was de vervaerdiger van wercktuygen om te spinnen<br />
ende weven ende syde op rollen te winden — en was niet blint genoeg<br />
verlieft om aen de argeloosheyt van de verwersvrouw te gelooven,<br />
ende swoer haer een onversoenlycken haet. Doch enkele daegen<br />
laeter, als hy wat becomen was van syne onderdompelinge in den<br />
modderput, quam hy by synen compaen het aeventmael gebruycken.<br />
Ende alsdan sprack de verwerse hem so hertelyck toe, legde so veel<br />
honig in seeckerë woorden ende wickelde hem so warm in soete<br />
beloften, dat hy syne verdenckingen liet vaeren. Hy versocht eene<br />
nieuwe t'saemencomst ende de mooye Tascherette, met het aenscyn<br />
van eene vrouwe, dewelcke aen niets als sulcke dingen denckt,<br />
seyde tot hem :<br />
„Comt morgen aevent! . . Myn man sal dry daegen in Chenonceaulx<br />
blyven. De coninginne wil oude stoffen doen verwen ende sal met<br />
hem de coleuren overeene comen. So entwat duert lange ! . ."<br />
— 221 —