You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
- Kial husaro? - mi viŝadis la larmojn.<br />
- Ĉar rajdante vi povos fuĝi de la malamikoj pli facile.<br />
Je tio mi plorante rakontis, ke mi havis bonan intencon al la meleagro, mi volis ĝin trinkigi, por ke mi<br />
vidu feinojn.<br />
- Ho, ventokapulo [54] - svingis la kapon mia patro -, la feinoj ja loĝas en homa koro, kaj ili aperas el ĝi,<br />
nur kiam ili volas.<br />
Ekde tiam mi senĉese sidis ĉe la kruroj de mia patro, sur benketo, kaj observis, ĉu la feinoj aperos.<br />
- Tio okazos ĉe la lasta kudrero - promesis mia patro.<br />
Sed la lasta kudrero ankoraŭ ŝajnis tre malproksima afero. <strong>La</strong> krispaj, silkharaj ŝafofeloj, la pecoj de la<br />
farota magia feljako ankoraŭ kuŝadis dise. Mi vidis ĉiun ekbrilon de la kurba feltranĉilo, kiu formis ilin,<br />
kaj en la tirkesto de mia skribotablo eĉ nun troviĝas la kurba felkudrilo, kiu dum semajnoj kaŝludis inter<br />
ili, kaj jen aperis, jen kaŝiĝis, kiel petola sunradio inter arbofolioj. Mi mem pistis [55] kaj ruis [56] la<br />
jugland-fungojn, [57] per kiuj ni brunigis la blankajn felojn, mia patrino elektadis kolorajn pecojn.<br />
Diversaj herboj kaj floroj, kiujn mi kolektis sur kamparo kaj en arbaro, iom post iom aperis kiel figuroj,<br />
broditaj per silka fadeno sur la plej bela feljako, kiu iam estis farita en la domo de felisto Marteno.<br />
Troviĝis sur ĝi krizantemo, anemono, papaveto, cejano, kaj ĝian randon borderis flavaj kalenduloj, la<br />
ornamaĵoj de nia ĝardeno, la plej ŝatataj floroj de mia patro. Ofte li rigardadis ilin tra la fenestro:<br />
- Ĉu vi vidas, filo mia? Ili estas la floroj de malriĉuloj. Ili vere toleras malfacilaĵojn. Ĉu pluvas, ĉu la suno<br />
brilas; ĉu en varma, ĉu en malvarma vetero ili nur ridetas, ne plendadas afekteme.<br />
Fine eĉ la malnova mueldomo aperis sur la feljako kun sia oblikva ĉapo.<br />
- <strong>La</strong> domo estas brodita sur ĝi, por ke en la mondo ie ajn vi sentu la varmon de via hejmo - alrigardis<br />
min la brile brunaj okuloj de mia patro, kiuj karesis la koron, kiel la radioj de printempa suno.<br />
Sed la feino de la feljako daŭre ne aperis, vane mi atendis ŝin ekscitite. Dum silentaj frumatenoj mi ofte<br />
kaŝrigardis el la lito, sub la peplomo, kiu kovris min ĝis la frunto, sed mi vidis nur miajn gepatrojn, ke ili<br />
senvorte kudradas la feljakon en la pala lumo de la meĉlampo. Felharetoj ŝvebis ĉirkaŭ ili, la radioj de<br />
la flamo orumis ilin - nuntempe mi jam povus vidi la aŭreolon ĉirkaŭ tiuj vizaĝoj, sulkoplenaj de la<br />
zorgoj, tamen milde ridetemaj.<br />
Siatempe mi vidis nur la feljakon, kiu baldaŭ estos preta, kaj kiu faros el mi riĉan aristokraton, kvankam<br />
nur post ĝia ĉifoniĝo. Malpacience mi demandis, kio mankas ankoraŭ.<br />
- Nur la butonojn mi alkudros - trankviligis min patro.<br />
Ankaŭ la butonoj estis niaj propraj produktoj. Mia patro fabrikis ilin el branĉo de la korta morusarbo,<br />
poste tegis ilin per verda felo.<br />
- Jen, sekvos la lasta kudrero - li diris ridetante -, voku patrinon, por ke estu ŝi, kiu unuafoje vestos vin<br />
per la feljako.<br />
Mia patrino sarkis [58] en la ĝardeno, mi entuziasme vokis ŝin, ĉar mi ne volis preterlasi la feinon, kiu<br />
verŝajne ŝvebadis jam ĉirkaŭ la laborangulo.