Aiako Harria Parke Naturaleko (Gipuzkoa) interes bereziko landare ...
Aiako Harria Parke Naturaleko (Gipuzkoa) interes bereziko landare ...
Aiako Harria Parke Naturaleko (Gipuzkoa) interes bereziko landare ...
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
1.2. Arazoaren definizioa: AHPNeko <strong>interes</strong> <strong>bereziko</strong> floraren kasua<br />
Kontserbaziorako baliabide ekonomikoak beti mugatuak direnez, beharrezkoa da lehentasunak<br />
definitzea aztertu daitezkeen espezie desberdinen artean, bakoitzak duen mehatxu-maila kontutan hartuz.<br />
Horren arabera, argi dago espezie mehatxatu guztiak arraroak direla, baina arraro diren espezieak ez dira<br />
zertan mehatxatuta egon behar. Hortaz, eremu jakin baten kudeaketa-plana onartu aurretik, premiazkoa<br />
da arraro diren espezie horien gaur egungo egoera ezagutzeko parametroak neurtzea, gutxienez<br />
oinarrizko hauek: banaketa-eremu zehatza, populazioen ale-kopurua eta okupazio-area. Aurreko<br />
parametro hauek bezain garrantzitsua, edo are garrantzitsuagoa da mehatxatutako <strong>landare</strong>-populazioen<br />
dinamika ezagutzea eta beraz jarraipen demografikoa burutzea hazten, murrizten edo egonkortzen ari den<br />
jakin ahal izateko. Sarritan teknikari kudeatzaileek epe laburreko erabakiak hartu behar izaten dituzte eta<br />
hortaz, flora mehatxatuaren inguruko lanak eskatzen dituztenean epe laburrean oinarrituriko emaitzak<br />
ematera behartuta gaude. Baina benetako kudeaketa eraginkorra, epe luzera arrakastatsua den hura dela<br />
ulertu beharra dago eta horregatik, epe luzerako lanak burutu behar dira denboran zeharreko neurketa<br />
sistematikoak lortzeko eta populazioen dinamika aztertzeko eta interpretatzeko.<br />
<strong>Aiako</strong> <strong>Harria</strong> <strong>Parke</strong> Naturalaren –AHPN– Natur Baliabideen Antolamendu Plangintzan –NBAP–<br />
jada (EHAA, 1995), <strong>interes</strong> floristiko eta faunistiko nabarmeneko eremuak definitu ziren, ondoko habitatak<br />
izanik: harkaitz silizeoak, erreka, errekasto eta iturburuak, larre menditarrak, hezegune menditarrak, eta<br />
hostoerorkorren basoak. Ondoren, <strong>Parke</strong>aren Erabilera eta Kudeaketarako Plan Eraentzailean –EKPE–<br />
(EHAA, 2001), eremu horietan bizi diren flora eta fauna espezieen inguruko ezagumenduan sakontzeko<br />
premia azpimarratu zen, bereziki zerrenda edo katalogoren batetan mehatxatu gisa sailkatu direnei arreta<br />
berezia eskainiz. Asmo horren helburua espezie horien kudeaketa egoki eta eraginkorra burutzea da.<br />
1.3. Helburuak eta justifikazioa<br />
Espezie-mailako babes neurriez gainera, <strong>interes</strong> <strong>bereziko</strong> eremuak ere babesgune bilakatu dira<br />
azken urteotan EAEn, horietako azkena <strong>Aiako</strong> <strong>Harria</strong> <strong>Parke</strong> Naturala delarik –AHPN–. <strong>Parke</strong>aren EKPEan<br />
(EHAA, 2001) zehaztutakoaren arabera, lehentasuna emango zaio fauna zein floraren kontserbazioari.<br />
Florari dagokionez, <strong>interes</strong> <strong>bereziko</strong> hainbat espezie topa daitezke parkean, horien artean ondoko hauek:<br />
Asplenium septentrionale, Huperzia selago, Trichomanes speciosum, Hymenophyllum tunbrigense,<br />
Daphne cneorum, Petrocoptis pyrenaica, Saxifraga clusii eta Soldanella villosa. 1998ko Aginduan<br />
agertzen den eranskinaren arabera, espezie hauek "bakan" edo "arraro" kategorian barneratu dira (EHAA,<br />
1998). Hortaz, lan honen helburu nagusia aipaturiko espezieen korologia eta ekologian sakontzea da,<br />
bereziki ondoko hiru atal hauek landuz: (1) euren banaketa espaziala zehaztea eta okupazio-azalera<br />
ezagutzea; (2) populazioen kopurua eta tamaina estimatzea zentsuen bidez; (3) habitata karakterizatzea;<br />
(4) ahal den taxoien kasuetan, aldagai demografikoak eta ugal biologia aztertzea; eta (5) arrisku-faktoreen<br />
identifikazio eta balorazioa burutzea. Guzti horrekin espezieen egungo kontserbazio-egoeraren diagnosia<br />
emango da eta kudeaketa egokirako gomendioak proposatuko dira espeziez espezie. Aipaturiko espezie<br />
hauen "berezitasuna" beren arrarotasunean datza. Arrarotasuna ez da erraz defini daitekeen kontzeptua,<br />
baina funtsean hiru aldagai independente biltzen dituela esan daiteke: banaketa geografikoa, lokalitate<br />
bakoitzeko populazio-tamaina eta habitatarekiko espezifikotasuna. Ikertu nahi diren espezieen banaketa<br />
murritza dela jakina da baina populazio-tamaina, hots ale-kopuru totala zenbatekoa den eta habitatarekiko<br />
espezifikotasuna norainokoa den oraindik ez du inork inoiz aztertu. Hortaz gainera, <strong>landare</strong>-espezie hauen<br />
ugalketaz eta dinamikaz ezer gutxi dakigu.<br />
7