Ikasle helduen ikas- estiloak eta ikas- estrategiak euskararen ...
Ikasle helduen ikas- estiloak eta ikas- estrategiak euskararen ...
Ikasle helduen ikas- estiloak eta ikas- estrategiak euskararen ...
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
308<br />
6. Nork ikertu<br />
Ikerk<strong>eta</strong> hon<strong>eta</strong>ko esku-hartze planean ikertzaile nagusi bat izan da baina ez bakarra.<br />
Ikerk<strong>eta</strong>n laguntzen aritu diren hizkuntza irakasleen lana funtsezkoa izan da. Azken<br />
batean, irakasleok ikertzaile ere izan dira. Beraiek ezagutzen zituzten <strong>ikas</strong>leak inork<br />
baino hobeto: bakoitzaren ohiturak, zailtasunak, erraztasunak, e.a. Beraiek betetzen<br />
zizkioten ikertzaile nagusiari bere diagnosiaren hutsuneak, baita uste okerren<br />
zuzenk<strong>eta</strong>k ere. Beraiek izan dira esku-hartze planaren zati garrantzitsu bat indarrean<br />
jarri dutenak. <strong>Ikasle</strong>ak izan badira aurreneko protagonistak, beraiek ondorengoak.<br />
Irakasleon ekarpenei esker, esku-hartze planean sortzen ziren desbideratze edo<br />
ustekabekoak garaiz zuzendu ahal izan dira. Hortaz, beraiek ere ikertzaile izan dira.<br />
Eta, gure ustez, hala behar du izan. Esku-hartze plan honen diseinuan, diseinu “mistoa”<br />
hautatu zen. Alegia, ikertzaile nagusiaren <strong>eta</strong> ohiko hizkuntza irakasleen egitekoa<br />
bihurtu zen esku-hartze plana. Eta horr<strong>eta</strong>n asmatu dugulakoan gaude. Bakoitzaren<br />
ekarpenak elkarren osagarri bilakatu dira <strong>eta</strong>, ez soilik <strong>ikas</strong>leei emateko garaian,<br />
<strong>ikas</strong>leengandik jasotzeko garaian bakoitzak gauza desberdinak eman <strong>eta</strong> jaso ditu, beti<br />
ere bateragarriak. Ondorioz, diagnostiko <strong>eta</strong> trataera bideratzeko, informazio maila ugari<br />
bildu da. Horrenbesterako izan ez bada ere, ikerkuntza kooperatiboaren traza izan duela<br />
esango genuke. McDonough-ek (1995) dioen ildotik, <strong>ikas</strong>-estrategien irakaskuntza<br />
irakasleen esku<strong>eta</strong>n utzi beharrean, soilik ikertzaileen<strong>eta</strong>n uztea, ezarritako helburuak ez<br />
lortzeko arrisku handia dago.<br />
Aurrerantzean ere, tankera hon<strong>eta</strong>ko ikerket<strong>eta</strong>n, ikertzaile-talde mistoaren egokitasuna<br />
azpimarratu nahiko genuke: ikertzaile irakasleak <strong>eta</strong> irakasle ikertzaileak bertan izango<br />
dituztenak. Eremua hain da konplexu, oraingoz ez baitugu ikusten modurik pertsona edo<br />
profesional bakar batek bere gain har dezakeenik honelako erronkarik.<br />
7. Noraino ikertu<br />
Zentzugabekeria litzateke noraino ikertu zehaztea, ikerk<strong>eta</strong>k ez luke <strong>eta</strong> mugarik<br />
beharko, arlo hon<strong>eta</strong>n behinik behin. Beraz, hasteko, ikerk<strong>eta</strong> hon<strong>eta</strong>n landu den<br />
edozein eremu gehiago sakon daiteke, inongo mugarik jarri gabe. Bada, ikertzaile<br />
honen ustez, esparru hon<strong>eta</strong>n eremu jakin bat gehiago ikertzea mereziko lukeena:<br />
ebaluazio-sistemak. Landu diren atal<strong>eta</strong>n, ebaluazioak ez dizkigu eskaini datu guztiz<br />
zehatz edo fidagarriak. Ikas-estrategien eremuan, <strong>ikas</strong>-estilo<strong>eta</strong>n, erabileran... jasotako<br />
datuak errealitatearen hurbilpen batera eraman gaituzte. Hau nahiz <strong>eta</strong> eskertzekoa izan,<br />
ez gaitu asebete. Psikologia kognitiboak aztertzen dituen gaien inguruko datuak ezin<br />
ditugu zehaztasun osoz eskuratu, gehientsuenak autoinformeak baitira. Gainera, jakin<br />
badakigu, prozesuak kontzienteak <strong>eta</strong> inkontzienteak direla <strong>eta</strong>, beraz, datu ugari<br />
galduak edo nahasiak izan daitezke, subjektua bera gai ez izanik bere barnean gertatzen<br />
ari den oroz behar bezala azaltzeko. Bestetik, erabileraren neurk<strong>eta</strong> ere autoinformean<br />
oinarritzen denez, objektibotasun gehiagoren premia ikusten dugu. Bestalde,<br />
objektiboagoa den kale-neurk<strong>eta</strong>ren teknika erabili ezina da subjektuaren esparru<br />
publiko <strong>eta</strong> pribatu guzti<strong>eta</strong>n. Subjektu bakoitzak behatzaile bat beharko luke egun osoz<br />
boladatxo batez <strong>eta</strong>, noski, neurri hau teknikoki <strong>eta</strong> etikoki ezinezkoa ikusten dugu.<br />
Beraz, inon ikerk<strong>eta</strong> gehiago sakondu beharreko proposamena gure esku<strong>eta</strong>n balego,<br />
ebaluazio-sistem<strong>eta</strong>n jarriko genituzke batik bat indarrak.