Agirre Asteasukoaren "Eracusaldiac", sermoia ... - Euskaltzaindia
Agirre Asteasukoaren "Eracusaldiac", sermoia ... - Euskaltzaindia
Agirre Asteasukoaren "Eracusaldiac", sermoia ... - Euskaltzaindia
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
190<br />
ARANTZA OZAETA<br />
[IV 109] “Aimbesteraiño amatu guinduan Jaunac, dio S. Juanec, non eman<br />
zuan bere seme bacarra: Sic Deus dilexit mundum, ut filium suum unigenitum daret<br />
(cap.3)” (C 107)<br />
Eta adi tza bukaeran:<br />
[IV 110] “Baña cer dirala uste dezu gauza oec guztiac, diran eceñ andiac izan<br />
da-ere, Jaungoicoaren izate andiaren aldean, edo pare ipin tzen badituzu? Ecer ezpalira<br />
bezala dira guztiac Jaunaren izatearen aldean. Ceruaren erpiña baño goragocoa<br />
da Jaungoicoa: infernuaren ondoa baño ondoragocoa: igaro tzen ditu lurraren bazter,<br />
ta muga guztiac, ta i tsasoa baño zabalagoa da, dio Job Santuac.” (C 310)<br />
[IV 111] “Ezpada bat jayo tzen uretic, eta Espiritu Santuagandic, ecin sartu<br />
diteque Ceruetaco Erreñuan, esaten digu Jesu-Cristoc (a)” (A 63)<br />
I txuraz, eta lehen begiratu batean, adi tzaren “dan tza” horrek ez du ezer<br />
berezirik. Ezer izatekotan arazo erretoriko tzat har liteke, edota erritmo kontuengatik<br />
egindako bariazio tzat, edota estilo joko tzat. Halaz ere, ondo erreparatuz<br />
gero, joko hau ez dela inozokeria ikusiko da.<br />
Izan ere, kokagune horiek (tartekoak eta bukaerakoak) “erreserbatuta”<br />
daude, segun eta nork hi tz egiten duen; ho ts, iturrien arabera ager tzen dira<br />
posizio horietan adi tzak. Horrela bada, arestiko adibideetan, “Job Santua”-ren<br />
hi tzak errepresenta tzen dira eta Jesukristorenak. Baina zer gertatuko zen berbaldi-iturria<br />
Lutero izanez gero, edo Ilustrazioaren jarrai tzaile bat? Horrelakoetan<br />
adi tza ez da azken posizioan agertuko: kokagune horietatik bazterturik<br />
dago konpeten tzia. Geroago, interazioaren atalean, ikusiko dugu <strong>sermoia</strong>k<br />
asoziazioak eta disoziazioak egiteko makinaria dela. Ikusi ditugu alderdi horiek<br />
per tsona-izenordainak azter tzean ere.<br />
Bigarren konstatazio bat ere egin beharra dago: adi tzaren kokapena ez da<br />
gertakari isolatua, baizik eta mul tzo osoago baten adierazle bat. Mul tzo edo<br />
konfigurazio horretan ekar tze eta bazter tze kontuak <strong>sermoia</strong>ren asmo argumentatiboarekin<br />
lotu behar dira. Eta lerra tze edo errefuxa tze horiek ez dira<br />
koinziden tzia hu tsa. Zerbait zabalagoaren aurrean gaude, eta marka horiek<br />
icerber-gailurra bezala dira. Izan ere, gure ustez, azpi-inten tzionalitatea dago<br />
hautaketa horietan.<br />
Horrela bada, ondorengo adibidean “e tsaia” min tza tzen da. Egia da adi tza<br />
azken kokagunean ager tzen dela eta i txura batez gure planteamenduaren<br />
aurka argudia tzen dugula. Baina ohartu behar da dagoeneko argi u tzi duela<br />
aldez aurretik zein den zati horren “balioa”: “eta e tsaiac i tzeguin zion suge baten