Agirre Asteasukoaren "Eracusaldiac", sermoia ... - Euskaltzaindia
Agirre Asteasukoaren "Eracusaldiac", sermoia ... - Euskaltzaindia
Agirre Asteasukoaren "Eracusaldiac", sermoia ... - Euskaltzaindia
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
AGIRRE ASTEASUKOAREN ERACUSALDIAC<br />
tuetan ageri diren aho tsak eta subjektuak asoziazio eta disoziazioen menpe<br />
daudela. Polifonia eta aho tsen zirkulazioa badago sermoietan, badagoenez,<br />
baina ekar tzen diren aho tsak eta aho ts horien subjektuak ez dira berdin aurkezten,<br />
ez kontuan har tzen testuetan barrena. “Deshomogeneizazio” printzipio<br />
baten existen tziaz min tzatu beharko gara. Prin tzipio horren arabera,<br />
sermoietan hiru aho ts mota edo aho ts-barruti bereiztu daiteke, eta subjektuak,<br />
bere tasunen arabera, barruti batean edo bestean kokatuko dira. Barruti<br />
horiek A/B/C izendatu ditugu. A barrutiak ortodoxiaren aho tsa jaso tzen du<br />
(Bibliako aipuak, santu-santak, eta abar). Barruti honek balorazio eta estatutu<br />
positiboak ditu. B barrutia doxari dagokio, herritarren aho tsak eta diskur tsoak<br />
jaso tzen ditu eta, oro har, balorazio ahula du. C barrutia, azkenik, heterodoxiarena<br />
da eta aho ts-diskur tso hori erabat dago gai tze tsia. Barruti horiek barruti<br />
ideologikoak dira, eta axiologema gisa fun tziona tzen dute, ho ts, balore eta<br />
ideologia emaile dira. Gauzak horrela, fenomenoen artean “konfigurazioak”<br />
ager tzen dira. A eta C barrutien arteko oposizioa erabatekoa da: bi muturrak<br />
kontradiktorioak dira, eta esklusiozko erlazioan daude. A eta B-ren arteko<br />
erlazioa behin-behinekoa da, nahiz eta azalean antagonistak diren. Sermoien<br />
“egituraren” gil tzarrizko oposizioak dira. Barruti horiek, aho ts horiek edo “hetereogeneotasun”<br />
horiek ez dira kontu hu tsalak; eragin zuzena dute eta oso<br />
kontuan har tzeko aztergai ditugu hizkun tza unitateetan materializazioan eta<br />
banaketan. Ekin diezaiogun hipotesiei eta azterketei, bada.<br />
4.3. HIPOTESIAK<br />
Moduluan barrena bilduaz joan garen teorien eta ikuspuntuen ildotik,<br />
gurekiko, hizkun tza forma eta mekanismoak beti ere enun tziazio-egoerari begira<br />
azaldu beharra dago, “goitik beherako” norabidetik, instan tzia soziodiskur<br />
tsiboan baitute abiaburua hizkun tza mekanismook, han txe baitute posizio-estatutua,<br />
garantia eta legitimazioa.<br />
Aztergai ditugun bi fenomenoak, bai per tsona-izenordainen eta baita berbaldi<br />
ekarriaren erabilpena, esatari bakoi tzaren gurarien arabera gera tzen dela<br />
pen tsa tzen da. Hau da, esatariak nahi duen erara –indibidualki zein erretorikoki–<br />
bideratu ohi duela bi fenomenoon erabilpena. Uste hori oso zabaldua<br />
da, bistan da. Horiek erabat ukatu gabe, baina, baiezta daiteke unitate eta<br />
erabilpen horien a tzean, arrazoi sozio-diskur tsibo eta elkarreraginezko sakonak<br />
daudela eragile gisa. Azken buruan, Benvenistek geroxeago esango digun<br />
bezala, unitate eta erabilpen horien a tzean “ekin tzak” daude eta hautu linguistikoak<br />
ez dira “zorizkoak”.<br />
133