Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
NL De adolescent Rivette, heel vroeg<br />
al gepassioneerd door film, animeert<br />
in zijn geboortestad Rouen een filmclub<br />
en realiseert in 1949 op 21-jarige<br />
leeftijd Aux quatre coins, zijn eerste<br />
kortfilm. Daarna verhuist hij naar<br />
Parijs om er aan de Sorbonne te studeren<br />
en is bezoekt hij toegewijd de<br />
filmclub van het Quartier Latin, waar hij<br />
Eric Rohmer ontmoet. Hij is ook criticus<br />
en essayist en treedt toe tot Cahiers<br />
du Cinéma, waarvan hij later de hoofdredacteur<br />
wordt. In 1956 draait hij Le<br />
Coup du berger, die voor velen het<br />
echte begin van de nouvelle vague<br />
markeert. Twee jaar later volgt zijn<br />
eerste langspeelfilm, Paris nous appartient,<br />
waarin we reeds talrijke aspecten<br />
van zijn werk terugvinden, zoals het<br />
complot, de nonchalante intrige, het<br />
zwerven, de initiërende speurtocht.<br />
In 1966 maakt hij een adaptatie van<br />
Diderots La Religieuse, een aanklacht<br />
tegen de achttiende-eeuwse kloostergevangenissen,<br />
vol religie-spot en<br />
sensuele spelletjes. De film wordt<br />
gecensureerd, maar na een brede steunbeweging<br />
komt hij uiteindelijk het jaar<br />
erop in de zalen. In 1969 regisseert<br />
Rivette zijn eerste film-fleuve, L’Amour<br />
fou, over de crisis van een echtpaar<br />
– een theaterregisseur en zijn actrice.<br />
Rivette is gepassioneerd door het theater<br />
en geeft het drama ook in een<br />
aantal andere films een centrale plek:<br />
L’Amour par terre, La Bande des quatre,<br />
Va savoir. In 1970 start hij zijn zonder<br />
twijfel meest ambitieuze project,<br />
Out 1 : Noli me tangere, een immens,<br />
meer dan twaalf uur durend werkstuk<br />
(in november 2015 in gerestaureerde<br />
versie getoond in CINEMATEk) waarin<br />
twee theatergroepen een toneelstuk<br />
van Aeschylus repeteren terwijl er zich<br />
langzaam een duister complot lijkt te<br />
ontvouwen. Rivette vindt geen distributeur<br />
en besluit er een kortere versie<br />
van te maken, getiteld Out 1 : Spectre.<br />
Doorheen zijn indrukwekkende filmografie<br />
blijft Rivette trouw aan zijn<br />
actrices, van Bulle Ogier of geraldine<br />
Chaplin tot Jane Birkin, waarbij hij ze<br />
liever geduldig observeert in plaats van<br />
echt te dirigeren. Een andere constante<br />
in zijn werk is het oscilleren tussen realiteit,<br />
fantasie en parallelle werelden. Zie<br />
Céline et Julie vont en bateau, Duelle,<br />
een psychedelische film waarin twee<br />
godinnen op aarde met elkaar in de<br />
clinch gaan tijdens hun queeste naar<br />
een kostbare talisman en Histoire de<br />
Marie et Julien, over een horlogemaker<br />
die probeert opnieuw contact aan<br />
te knopen met een oude liefde, die na<br />
haar zelfmoord een spook is geworden.<br />
Het zijn stuk voor stuk films die het<br />
grote publiek van de wijs brengen en het<br />
echte succes blijft dus uit. In 1991 oogst<br />
Rivette echter opnieuw succes met La<br />
Belle Noiseuse, een heel vrije bewerking<br />
van Balzacs Het onbekende meesterwerk,<br />
waarvoor hij in Cannes bekroond<br />
wordt met de grote Prijs van de Jury.<br />
Er volgen nog een ambitieuze evocatie<br />
– in twee delen – van het leven van<br />
Jeanne d’Arc, vervolgens opnieuw een<br />
verfilming van Balzac, met Jeanne<br />
Balibar en guillaume Depardieu<br />
in de hoofdrol (Ne touchez pas la<br />
hache) en tenslotte Rivette’s laatste<br />
film, 36 vues du Pic Saint-Loup, die<br />
ons een kijkje geeft achter de schermen<br />
van een klein dorpscircus.<br />
Jacques Rivette stierf januari laatstleden<br />
in Parijs op 87-jarige leeftijd. Hij<br />
laat een origineel en verbijsterend werk<br />
na: CINEMATEk nodigt u uit om het<br />
integraal te komen (her)ontdekken.<br />
<strong>08</strong>.<strong>06</strong> 20:30<br />
L’Amour par terre<br />
Jacques Rivette, France - Frankrijk 1983, Geraldine<br />
Chaplin, André Dussolier, Jane Birkin / couleur - kleur<br />
/ 176’ / V: FR / ST - OND: —<br />
FR Jeux de miroir entre la réalité et sa représentation<br />
théâtrale qui amènent deux comédiennes<br />
cherchant le fil, à se perdre dans les<br />
labyrinthes fantasmatiques chers à Jacques<br />
Rivette. Présenté dans sa version longue (176’)<br />
et inédite.<br />
NL Twee actrices worden benaderd door een<br />
toneelschrijver om op te treden in een stuk dat<br />
hij voor een eenmalige opvoering in zijn chateau<br />
heeft geschreven. Ze worden meegesleept<br />
in een complexe spiraal van verbeelding en<br />
11.<strong>06</strong> 19:30<br />
Paris nous appartient<br />
Jacques Rivette, France - Frankrijk 1960, Françoise<br />
Prévost, Gianni Esposito, Jean-Claude Brialy /<br />
NB - ZW / 141’ / V: FR / ST - OND: —<br />
FR L’histoire d’un complot imaginé par un<br />
paranoïaque, filmée par Rivette dans les<br />
méandres d’une ville piège, investie par les<br />
comédiens de la Nouvelle Vague. Sur un script<br />
de Jean Gruault, tourné avec l’aide de la bande<br />
des Cahiers du Cinéma contre le système de<br />
production en place.<br />
NL Jacques Rivette was de nouvelle-vaguecineast<br />
die het dichtst bij Feuillade stond, de<br />
“vader van de Franse narratieve cinema”. Ook<br />
Rivettes eerste langspeler was een experiment<br />
met fictie in het labyrint van de grootstad.<br />
17.<strong>06</strong> 19:30<br />
La Religieuse<br />
Jacques Rivette, France - Frankrijk 1966, Anna<br />
Karina, Liselotte Pulver, Micheline Presle /<br />
couleur - kleur / 139’ / ST - OND: NL<br />
FR Adaptation par Rivette du réquisitoire de<br />
Diderot sur les couvents-prisons de son époque,<br />
avec détournement du sacré, brimades présadiennes<br />
et jeux sensuels. Bien qu’en étant une<br />
illustration assez sobre, le film a déclenché l’un<br />
des plus spectaculaires scandales du 7 e art en<br />
raison des motions de censure avant sa sorti.<br />
NL Een jonge vrouw, tegen haar zin in het<br />
klooster, is het slachtoffer van lichamelijke en<br />
geestelijke foltering, maar verliest nooit haar<br />
22.<strong>06</strong> 18:00<br />
L’Amour fou<br />
Jacques Rivette, France - Frankrijk 1968, Bulle<br />
Ogier, Jean-Pierre Kalfon / NB - ZW / 253’ / V: FR /<br />
ST - OND: —<br />
FR L’éclatement jusqu’au délire d’un couple<br />
d’amants-acteurs, perturbés par la préparation<br />
d’Andromaque. Quatre heures fascinantes à travers<br />
crises verbales, longues improvisations,<br />
vidéo introspective, assauts physiques et symbiose<br />
à la Pirandello du métier et de la vie.<br />
NL Tijdens de toneelrepetities voor Andromaque<br />
van Racine en de verfilming ervan door een<br />
tv-ploeg maakt een koppel, de regisseur en een<br />
actrice, een crisis door. De opbouw van het stuk<br />
en de breuk van het paar verlopen interactief.<br />
26.<strong>06</strong> 19:30<br />
Out 1: Spectre<br />
Jacques Rivette, France - Frankrijk 1974, Michael<br />
Lonsdale, Jean-Pierre Léaud, Bernadette Lafont /<br />
6<br />
pièce d’Eschyle, alors qu’une sombre conspiration<br />
semble se mettre en place. Un jeu de l’oie<br />
09.<strong>06</strong> 19:30 CONFÉRENCE<br />
Autour de Jacques Rivette<br />
aux rebondissements imprévus, s’inventant au<br />
Hélène Frappat<br />
fur et à mesure de son déroulement, pour une<br />
version remontée et réduite de Out 1: noli me<br />
tangere.<br />
rollenspel. Nooit eerder vertoonde integrale geloof. Rivettes meest klassieke en theatrale couleur - kleur / 253’ / ST - OND: EN<br />
versie.<br />
film bleef jarenlang verboden in Frankrijk. FR Deux troupes de théâtre répètent une<br />
7<br />
FR Conférence en français par Hélène Frappat,<br />
écrivaine, traductrice, critique aux Cahiers du<br />
Cinéma et auteure de l’étude Jacques Rivette,<br />
secret compris.<br />
09.<strong>06</strong> 20:30<br />
Divertimento<br />
Jacques Rivette, France - Frankrijk 1991,<br />
Michel Piccoli, Jane Birkin, Emmanuelle Béart /<br />
couleur - kleur / 129’ / ST - OND: NL<br />
FR Une version remontée (et écourtée) de La<br />
Belle Noiseuse, dans laquelle Rivette offre un<br />
nouveau point de vue sur ce huis clos adapté<br />
d’une nouvelle de Balzac, réunissant dans un<br />
domaine provençal un peintre vieillissant et<br />
une séduisante modèle qui va lui redonner goût<br />
à la création.<br />
Précédé d’une introduction par<br />
Hélène Frappat.<br />
NL Omwille van contractuele verplichtingen<br />
moest Rivette ook een korte versie van La Belle<br />
Noiseuse maken. Deze Divertimento is echter<br />
méér dan een ingekorte versie. Zo gebruikt<br />
hij van sommige shots andere takes. Ook inhoudelijk<br />
is deze anders: minder over de schepping<br />
van een kunstwerk, meer over hoe het werk er<br />
uiteindelijk uitziet.<br />
Voorafgegaan door een inleiding<br />
in het Frans van Hélène Frappat.<br />
20.<strong>06</strong> 19:00 <strong>08</strong>.<strong>07</strong> 21:00<br />
20.<strong>07</strong> 19:00<br />
Jacques Rivette, le veilleur<br />
Claire Denis & Serge Daney, France - Frankrijk 1989,<br />
NB - ZW / 130’ / ST - OND: —<br />
FR Une des irremplaçables monographies de<br />
Cinéastes de notre temps, à la double signature<br />
prestigieuse: la réalisatrice Claire Denis et un<br />
script signé Serge Daney.<br />
NL Portret in twee delen (telkens een uur)<br />
van Jacques Rivette door Claire Denis en de<br />
betreurde Serge Daney uit de serie Cinéastes<br />
de notre temps.<br />
Version restaurée<br />
NL Dit is de korte versie – nu ja: vier uur – van<br />
Rivettes film fleuve Out 1 – Noli me tangere.<br />
Net als later bij Divertimento geldt: niet zo<br />
maar een ingekorte versie, maar duidelijk een<br />
zelfstandig werk over de gebeurtenissen van<br />
twee theatergezelschappen en een misdaadverhaal<br />
rond dertien samenzweerders.<br />
Gerestaureerde versie<br />
30.<strong>06</strong> 19:30<br />
Céline et Julie vont en bateau<br />
Jacques Rivette, France - Frankrijk 1974, Juliet Berto,<br />
Dominique Labourier, Bulle Ogier, Marie-France<br />
Pisier / couleur - kleur / 193’ / V: FR / ST - OND: —<br />
FR Deux luronnes en vagabondage entre rêve<br />
et veille, dans un univers fantasmé au gré du<br />
plaisir. Une semi-improvisation en décors quotidiens,<br />
transcendée par la magie des situations.<br />
Une traversée du miroir, à la fois gavroche et<br />
onirique, vue par Rivette.<br />
NL Rivette trekt de lijn tussen twee actrices<br />
uit de mei 68-generatie: Berto en Labourier. Hij<br />
speelt spelletjes met hun stereotypen en hun<br />
tics in een vaag verhaal over twee vriendinnen<br />
om te tonen hoe verwisselbaar zij en hun personages<br />
wel zijn.