Presidenten van de kerk - The Church of Jesus Christ of Latter-day ...
Presidenten van de kerk - The Church of Jesus Christ of Latter-day ...
Presidenten van de kerk - The Church of Jesus Christ of Latter-day ...
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
<strong>Presi<strong>de</strong>nten</strong> <strong>van</strong> <strong>de</strong> <strong>kerk</strong><br />
HIJ LEIDDE EEN ACTIEF LEVEN<br />
Toen hij ou<strong>de</strong>r begon te wor<strong>de</strong>n, begonnen <strong>de</strong><br />
familiele<strong>de</strong>n <strong>van</strong> Joseph Fielding Smith zich zorgen te<br />
maken omdat hun dierbare broer en va<strong>de</strong>r geen gas<br />
terugnam. Een biograaf heeft daarover geschreven: ‘Zelfs<br />
op ou<strong>de</strong>re leeftijd was Joseph Fielding Smith een <strong>van</strong><br />
<strong>de</strong> hardst werken<strong>de</strong> mensen die ik ken<strong>de</strong>. “Hoe krijgt u<br />
het voor elkaar om zoveel tot stand te brengen?” vroeg<br />
ik hem een keer. “Het zit in het zakje”, zei hij. “In het<br />
zakje?” vroeg ik. Hij wees naar een lunchzakje. “Ik neem<br />
mijn eigen lunch mee.” Jarenlang nam hij zijn eigen<br />
lunch mee naar kantoor, zodat hij tij<strong>de</strong>ns het lunchuur<br />
kon doorwerken. “Daardoor heb ik zo’n 300 uur per<br />
jaar extra.” Op een dag kwam een zus <strong>van</strong> hem bij hem<br />
langs op kantoor. Ze gaf hem een uitbran<strong>de</strong>r omdat hij<br />
na <strong>de</strong> lunch geen middagdutje <strong>de</strong>ed. Ze noem<strong>de</strong> zes<br />
an<strong>de</strong>re mensen die dat altijd <strong>de</strong><strong>de</strong>n. “Ja,” antwoord<strong>de</strong><br />
ik, “en waar zijn die nou? Allemaal dood!”’ (Smith en<br />
Stewart, Life <strong>of</strong> Joseph Fielding Smith, pp. 3–4.)<br />
ZELFS NA ZIJN 65 E DEED HIJ NOG<br />
AAN SPORT<br />
Presi<strong>de</strong>nt Smith speel<strong>de</strong> graag handbal met zijn broer David<br />
Hoewel hij een uitstekend zwemmer was, goed kon<br />
tennissen en basketballen, en graag naar voetbalwedstrij<strong>de</strong>n<br />
<strong>van</strong> zijn zoons keek, was handbal zijn lievelingssport.<br />
Zijn zoon Reynolds zei dat hij met zijn broer<br />
Lewis handbal tegen hun va<strong>de</strong>r speel<strong>de</strong>, die met één<br />
hand op <strong>de</strong> rug ze allebei met gemak inmaakte.<br />
Herbert B. Maw, voormalig gouverneur <strong>van</strong> Utah<br />
en twintig jaar jonger dan Joseph Fielding, vertel<strong>de</strong> het<br />
volgen<strong>de</strong> verhaal over een handbalwedstrijd tegen hem:<br />
‘Ik dacht dat ik het rustig aan zou doen tegen <strong>de</strong> ou<strong>de</strong><br />
man en hem niet te erg zou inmaken. Kunt u zich voorstellen<br />
hoe teleurgesteld ik was toen hij mij verpletterend<br />
versloeg? Ik dacht dat ik aardig goed kon handballen,<br />
maar ik was helemaal geen partij voor hem.’ (Geciteerd<br />
in Smith en Stewart, Life <strong>of</strong> Joseph Fielding Smith, p. 15.)<br />
176<br />
Foto welwillend ter beschikking gesteld door Douglas Ellen Smith<br />
HIJ HIELD VAN VLIEGEN<br />
Een biograaf heeft<br />
beschreven hoe hij erachter<br />
kwam dat het <strong>de</strong><br />
hobby <strong>van</strong> Joseph Fielding<br />
Smith was om in straalvliegtuigen<br />
te vliegen, ‘op<br />
een leeftijd dat an<strong>de</strong>re<br />
mannen veilig in een verzorgingstehuis<br />
zitten en<br />
gemasseerd wor<strong>de</strong>n’:<br />
‘Ik was verbaasd<br />
toen ik op een dag naar<br />
zijn kantoor in Salt Lake<br />
City ging. Zijn secreta-<br />
Hij hield <strong>van</strong> vliegen. Presi<strong>de</strong>nt Smith in<br />
een straalvliegtuig <strong>van</strong> <strong>de</strong> nationale<br />
gar<strong>de</strong>, 1954<br />
resse, Rubie Egbert, zei: “Ga maar bij het raam staan,<br />
dan ziet u hem misschien.” Nieuwsgierig liep ik naar<br />
het raam. Maar ik kon alleen maar een straalvliegtuig<br />
zien dat boven het Great Salt Lake door <strong>de</strong> blauwe lucht<br />
vloog. Aan <strong>de</strong> witte strepen in <strong>de</strong> lucht kon je <strong>de</strong> steile<br />
klim, <strong>de</strong> lusvluchten, <strong>de</strong> duikvluchten, en <strong>de</strong> rolbewegingen<br />
zien. (...)<br />
‘“U bedoelt dat hij in dat vliegtuig zit?” vroeg ik<br />
ongelovig.<br />
‘“Ja hoor. Hij zit erin. Hij is gek op vliegen. Hij<br />
zegt dat het hem ontspant. Een vriend in <strong>de</strong> nationale<br />
gar<strong>de</strong> belt hem op en zegt: “Zullen we ons nog even<br />
ontspannen?” en dan gaan ze. Als ze eenmaal in <strong>de</strong> lucht<br />
zijn, neemt hij vaak <strong>de</strong> besturing over. Vorige week vlogen<br />
ze naar <strong>de</strong> Grand Canyon, met een snelheid <strong>van</strong><br />
ruim zeshon<strong>de</strong>rd kilometer per uur!”<br />
‘Ik kon <strong>de</strong> verleiding niet weerstaan om naar het<br />
vliegveld te rij<strong>de</strong>n en hem te zien lan<strong>de</strong>n. Toen <strong>de</strong> T-<br />
Bird, een toestel voor twee personen, over <strong>de</strong> landingsbaan<br />
scheer<strong>de</strong> en aan het eind tot stilstand kwam, klom<br />
<strong>de</strong>ze vrien<strong>de</strong>lijke, ou<strong>de</strong> heer, die zo’n tachtig jaar oud<br />
was, glimlachend uit <strong>de</strong> cockpit. “Dat was heerlijk!” riep<br />
hij uit. “Veel dichter bij <strong>de</strong> hemel kan ik nu niet komen.”<br />
‘Op 92-jarige leeftijd kreeg hij in <strong>de</strong> nationale gar<strong>de</strong><br />
<strong>de</strong> ererang <strong>van</strong> brigadier-generaal. “Maar ik mocht nog<br />
steeds niet alleen vliegen.” Later vloog hij alleen nog<br />
maar in commerciële vliegtuigen. (...) “De grote vliegtuigen<br />
zijn niet zo opwin<strong>de</strong>nd als <strong>de</strong> T-Bird, maar op<br />
mijn leeftijd is het een genoegen om je sneller dan het<br />
geluid voort te bewegen”, zei hij op 95-jarige leeftijd.’<br />
(Smith en Stewart, Life <strong>of</strong> Joseph Fielding Smith, pp.<br />
1–2.)