Presidenten van de kerk - The Church of Jesus Christ of Latter-day ...
Presidenten van de kerk - The Church of Jesus Christ of Latter-day ...
Presidenten van de kerk - The Church of Jesus Christ of Latter-day ...
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
trouw<strong>de</strong> Joseph Fielding Smith met Jessie Ella E<strong>van</strong>s in<br />
<strong>de</strong> Salt Laketempel.<br />
‘Toen het Mormoons Tabernakelkoor in 1941 door<br />
Californië reis<strong>de</strong>, met Richard L. E<strong>van</strong>s als commentator,<br />
schreef Joseph Fielding een vrolijke brief aan E<strong>van</strong>s<br />
waarin hij hem <strong>de</strong> opdracht gaf om tij<strong>de</strong>ns hun reis voor<br />
Jessie te zorgen en haar te beschermen: “U bent daartoe<br />
bevoegd, aangewezen, gekozen, benoemd, aangesteld,<br />
gebo<strong>de</strong>n, geor<strong>de</strong>nd en an<strong>de</strong>rszins in kennis gesteld,<br />
geïnformeerd, geadviseerd en geïnstrueerd. (...)” Zo<br />
begon <strong>de</strong> brief, en na verschei<strong>de</strong>ne alinea’s vol gekheid<br />
zei hij: “Om erop toe te zien dat <strong>de</strong> genoem<strong>de</strong> Jessie<br />
E<strong>van</strong>s Smith veilig, comfortabel, gemakkelijk, zon<strong>de</strong>r<br />
overlast zal reizen. En dat ze weer zal terugkeren naar<br />
haar lief<strong>de</strong>volle man en kin<strong>de</strong>ren in <strong>de</strong> prachtige en<br />
vredige staat Utah, en naar haar talrijke dierbaren. (...)”<br />
Presi<strong>de</strong>nt en zuster Smith tij<strong>de</strong>ns <strong>de</strong> optocht Days <strong>of</strong> ’47, 1971<br />
‘Richard L. antwoord<strong>de</strong> on<strong>de</strong>r an<strong>de</strong>re: “Door uw<br />
meesterlijke brief <strong>van</strong> 15 augustus heb ik heel wat keren<br />
mijn wenkbrauwen gefronst en heb ik me verschrikkelijk<br />
moeten concentreren. De brief gaat ongetwijfeld met<br />
<strong>de</strong> eerste tien amen<strong>de</strong>menten op <strong>de</strong> Bill <strong>of</strong> Rights en<br />
<strong>de</strong> Magna Charta <strong>de</strong> geschie<strong>de</strong>nis in. Het was opmerkelijk<br />
dat toen mijn juridische adviseurs en ik het document<br />
bestu<strong>de</strong>er<strong>de</strong>n, het geen voorrecht bevatte dat ik<br />
mezelf niet al had toegekend en dat het geen verantwoor<strong>de</strong>lijkheid<br />
bevatte die ik niet zelf al op mijn schou<strong>de</strong>rs<br />
wil<strong>de</strong> nemen. Maar het is een goed i<strong>de</strong>e, zoals veel<br />
mannen kunnen getuigen, om <strong>de</strong> toestemming <strong>van</strong> <strong>de</strong><br />
echtgenoot te hebben voordat je ruim drieduizend<br />
kilometer met zijn vrouw op reis gaat.” (...)<br />
‘Zowel Joseph Fielding als Jessie genoten <strong>van</strong> een<br />
kleurrijke, gietijzeren ge<strong>de</strong>nkplaat die in <strong>de</strong> keuken <strong>van</strong><br />
hun appartement hing, met <strong>de</strong> woor<strong>de</strong>n: “Meningen<br />
<strong>van</strong> <strong>de</strong> echtgenoot in dit huishou<strong>de</strong>n komen niet noodzakelijkerwijs<br />
overeen met die <strong>van</strong> het dagelijks bestuur.”<br />
Toen zij hem een keer op kantoor assisteer<strong>de</strong> toen zijn<br />
Joseph Fielding Smith Ho<strong>of</strong>dstuk 10<br />
secretaresse op vakantie was, tikte hij haar op <strong>de</strong><br />
schou<strong>de</strong>r toen ze achter <strong>de</strong> schrijfmachine zat en zei:<br />
“Lieve schat, vergeet niet dat je hier niet <strong>de</strong> woordvoerster<br />
bent!” (Smith en Stewart, Life <strong>of</strong> Joseph Fielding<br />
Smith, pp. 260–261.)<br />
HIJ HIELD VAN GEZONDE HUMOR<br />
De le<strong>de</strong>n <strong>van</strong> <strong>de</strong> <strong>kerk</strong> over <strong>de</strong> hele wereld ken<strong>de</strong>n<br />
<strong>de</strong>ze gerespecteer<strong>de</strong> theoloog goed, en zij verwelkom<strong>de</strong>n<br />
zijn hel<strong>de</strong>re, onmiskenbare toelichting op <strong>de</strong><br />
Schriften. Maar ze waren zo goed als niet op <strong>de</strong> hoogte<br />
met <strong>de</strong> opmerkelijke humoristische aard <strong>van</strong> Joseph<br />
Fielding Smith. Zijn aangeboren humor was ongekunsteld<br />
en onscha<strong>de</strong>lijk, en kwam voort uit zijn levenservaringen.<br />
Een ervaring uit zijn jeugd, waar Joseph<br />
Fielding graag over vertel<strong>de</strong>, ging over een merrie die<br />
Junie heette:<br />
‘Junie was een <strong>van</strong> <strong>de</strong> intelligentste dieren die ik<br />
ooit gezien had. Ze leek bijna menselijk. Ik kon haar<br />
niet in <strong>de</strong> schuur opsluiten omdat ze voortdurend het<br />
touw <strong>van</strong> <strong>de</strong> <strong>de</strong>ur <strong>van</strong> haar stal losmaakte. Ik <strong>de</strong>ed <strong>de</strong><br />
lus <strong>van</strong> het touw aan <strong>de</strong> <strong>de</strong>ur <strong>van</strong> <strong>de</strong> stal over een paal<br />
heen, maar met haar neus en haar tan<strong>de</strong>n kreeg ze <strong>de</strong><br />
<strong>de</strong>ur toch open. En dan ging ze <strong>de</strong> tuin in.<br />
‘Er was een waterkraan in <strong>de</strong> tuin die we gebruikten<br />
om <strong>de</strong> drinkbak <strong>van</strong> <strong>de</strong> dieren te vullen. Junie<br />
draai<strong>de</strong> <strong>de</strong> kraan altijd open met haar tan<strong>de</strong>n en liet het<br />
water weglopen. Mijn va<strong>de</strong>r werd boos op mij omdat ik<br />
het paard niet in <strong>de</strong> stal kon hou<strong>de</strong>n. Ze liep nooit weg;<br />
ze draai<strong>de</strong> alleen <strong>de</strong> kraan open en liep dan in het gras<br />
<strong>of</strong> door <strong>de</strong> tuin. Mid<strong>de</strong>n in <strong>de</strong> nacht hoor<strong>de</strong> ik het water<br />
lopen en dan moest ik opstaan, <strong>de</strong> kraan dichtdraaien<br />
en Junie weer opsluiten.<br />
‘Mijn va<strong>de</strong>r zei dat<br />
het paard slimmer was<br />
dan ik. Op een dag<br />
besloot hij dat hij haar<br />
zou opsluiten zodat ze er<br />
niet uit kon komen. Hij<br />
bond <strong>de</strong> <strong>de</strong>ur dicht met<br />
een lus <strong>van</strong> een touw<br />
over <strong>de</strong> paal en bond het<br />
om <strong>de</strong> paal heen en on<strong>de</strong>r<br />
een dwarsbalk. Toen zei<br />
hij: “Jongedame, we zul-<br />
len eens zien <strong>of</strong> je hier<br />
uitkomt!” Mijn va<strong>de</strong>r en<br />
Van honkbal genieten<br />
ik gingen <strong>de</strong> schuur uit en liepen terug naar het huis.<br />
Voordat we er waren, liep Junie al naast ons. En daar<br />
was ik wel blij om. Ik kon het niet laten om tegen mijn<br />
va<strong>de</strong>r te zeggen dat ik niet <strong>de</strong> enige was die het tegen<br />
<strong>de</strong> slimheid <strong>van</strong> het paard afleg<strong>de</strong>.’ (Geciteerd in Smith<br />
and Stewart, Life <strong>of</strong> Joseph Fielding Smith, pp. 53–54.)<br />
175