Presidenten van de kerk - The Church of Jesus Christ of Latter-day ...
Presidenten van de kerk - The Church of Jesus Christ of Latter-day ...
Presidenten van de kerk - The Church of Jesus Christ of Latter-day ...
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
Joseph F. Smith ken<strong>de</strong> een ongebruikelijk zware<br />
jeugd, waardoor hij erg volwassen voor zijn leeftijd was.<br />
Toen hij vijf was, wer<strong>de</strong>n zijn va<strong>de</strong>r en oom in Carthage<br />
(Illinois) vermoord. Toen hij zeven was, reed hij een<br />
ossenwagen <strong>van</strong> Montrose (Iowa), vlakbij Nauvoo, naar<br />
Winter Quarters — een afstand <strong>van</strong> ruim 320 kilometer.<br />
‘Mary Smith bleef tot <strong>de</strong> zomer <strong>van</strong> 1846 met haar<br />
gezin in Nauvoo. Een dag <strong>of</strong> twee voor <strong>de</strong> slag om<br />
Nauvoo, laad<strong>de</strong> ze on<strong>de</strong>r bedreiging haar kin<strong>de</strong>ren en<br />
zoveel mogelijk spullen als ze kon dragen op een vlot<br />
en stak <strong>de</strong> Mississippi over naar een plek bij Montrose.<br />
Ze kampeer<strong>de</strong>n die nacht on<strong>de</strong>r <strong>de</strong> bomen aan <strong>de</strong> oever<br />
<strong>van</strong> <strong>de</strong> rivier. Daar hoor<strong>de</strong>n ze <strong>de</strong> verschrikkelijke aanvallen<br />
op Nauvoo. (...) Hoewel Joseph nog geen acht<br />
was, moest hij een <strong>van</strong> <strong>de</strong> ossenwagens <strong>van</strong> Montrose<br />
naar Winter Quarters rij<strong>de</strong>n. Daar bleef het gezin tot het<br />
voorjaar <strong>van</strong> 1848 waar ze, door hard werken en met<br />
<strong>de</strong> hulp <strong>van</strong> vrien<strong>de</strong>n die niet voorbereid waren om <strong>de</strong><br />
reis voort te zetten, voldoen<strong>de</strong> trekdieren, voertuigen<br />
en benodigdhe<strong>de</strong>n verzamel<strong>de</strong>n om <strong>de</strong> reis over <strong>de</strong><br />
vlakten te maken.’ (Joseph Fielding Smith, Life <strong>of</strong> Joseph<br />
F. Smith [1938], p. 131.)<br />
Toen hij bijna negen was, moest Joseph F. met<br />
enkele an<strong>de</strong>re jongens op het vee passen dat drie kilometer<br />
buiten Winter Quarters aan het grazen was. Toen<br />
het vee op een ochtend aan het grazen was, bestegen<br />
<strong>de</strong> jongens hun paar<strong>de</strong>n en vermaakten zich door korte<br />
wedstrij<strong>de</strong>n te hou<strong>de</strong>n en over greppels te springen.<br />
Plotseling wer<strong>de</strong>n ze door indianen overvallen.<br />
Joseph F. herinner<strong>de</strong> zich: ‘Mijn eerste indruk <strong>of</strong><br />
impuls was ervoor zorgen dat het vee niet werd weggedreven,<br />
want heel even dacht ik aan onze reis naar <strong>de</strong><br />
vallei, hoe afhankelijk we <strong>van</strong> ons vee waren, en hoe<br />
verschrikkelijk het zou zijn als we in Winter Quarters<br />
moesten blijven. Ik voeg<strong>de</strong> <strong>de</strong> daad bij het woord en<br />
galoppeer<strong>de</strong> op volle snelheid om het vee zo mogelijk<br />
in <strong>de</strong> richting <strong>van</strong> onze verblijfplaats te lei<strong>de</strong>n.’<br />
(Geciteerd in Smith, Life <strong>of</strong> Joseph F. Smith, p. 135.)<br />
Terwijl <strong>de</strong> an<strong>de</strong>ren hulp gingen halen, probeer<strong>de</strong><br />
Joseph F. om het vee zo snel mogelijk terug naar het<br />
stadje te drijven. Maar hij was niet in staat om aan <strong>de</strong><br />
indianen te ontsnappen. Zij had<strong>de</strong>n hem al snel ingehaald.<br />
Maar <strong>de</strong> jongen bleef ontwijken en vluchten totdat<br />
zijn paard buiten a<strong>de</strong>m raakte. Hij zei: ‘Er verscheen<br />
een indiaan aan mijn linkerzij<strong>de</strong> en een aan mijn rechterzij<strong>de</strong>.<br />
Ze namen me ie<strong>de</strong>r bij een arm en een been en<br />
til<strong>de</strong>n me <strong>van</strong> mijn paard. Ze vermin<strong>de</strong>r<strong>de</strong>n vaart totdat<br />
mijn paard on<strong>de</strong>r me <strong>van</strong>daan was en gooi<strong>de</strong>n me toen<br />
gewelddadig op <strong>de</strong> grond. Verschei<strong>de</strong>ne paar<strong>de</strong>n sprongen<br />
<strong>van</strong> achteren over me heen, maar ik raakte niet<br />
gewond. De indianen kregen mijn paard te pakken en<br />
zon<strong>de</strong>r snelheid te vermin<strong>de</strong>ren vertrokken ze in <strong>de</strong><br />
richting <strong>van</strong>waar ze gekomen waren.’ (Geciteerd in<br />
Smith, Life <strong>of</strong> Joseph F. Smith, p. 136.)<br />
Joseph F. Smith Ho<strong>of</strong>dstuk 6<br />
De achtervolging duur<strong>de</strong> zolang dat <strong>de</strong> mannen die<br />
<strong>van</strong> <strong>de</strong> vel<strong>de</strong>n kwamen <strong>de</strong> terugkeer <strong>van</strong> <strong>de</strong> indianen<br />
kon<strong>de</strong>n verhin<strong>de</strong>ren. Het vee werd gered, maar het<br />
paard <strong>van</strong> Joseph F. werd nooit meer teruggevon<strong>de</strong>n.<br />
HET GELOOF VAN ZIJN MOEDER<br />
Terwijl ze op weg<br />
waren om voorra<strong>de</strong>n in<br />
te slaan voor <strong>de</strong> lange<br />
reis <strong>van</strong> Winter Quarters<br />
naar <strong>de</strong> Salt Lake Valley,<br />
was Joseph F. Smith<br />
getuige <strong>van</strong> het vertrouwen<br />
en het gelo<strong>of</strong> in God<br />
dat zijn moe<strong>de</strong>r had om<br />
beletsels uit <strong>de</strong> weg te<br />
ruimen. Toen ze op een<br />
avond bij een beekje hun<br />
kamp opsloegen, vlakbij<br />
enkele mannen met een<br />
kud<strong>de</strong> vee, liet Joseph F.<br />
<strong>de</strong> ossen <strong>van</strong> het gezin<br />
Mary Fielding Smith<br />
ver<strong>de</strong>rop grazen.<br />
De volgen<strong>de</strong> ochtend kon<strong>de</strong>n ze hun beste juk<br />
ossen niet vin<strong>de</strong>n. Joseph F. en zijn oom zochten <strong>de</strong><br />
hele ochtend totdat ze allebei ontmoedigd waren. Hij<br />
herinner<strong>de</strong> zich: ‘Ik ging als eerste terug naar onze<br />
wagens, en toen ik dichterbij kwam, zag ik mijn moe<strong>de</strong>r<br />
in gebed op haar knieën zitten. Ik bleef even staan en<br />
kwam toen zachtjes na<strong>de</strong>rbij totdat ik haar smeekbe<strong>de</strong><br />
tot <strong>de</strong> Heer kon horen. Ze vroeg <strong>of</strong> Hij ons niet in <strong>de</strong>ze<br />
hulpeloze situatie wil<strong>de</strong> achterlaten, maar ons wil<strong>de</strong><br />
lei<strong>de</strong>n om ons juk ossen terug te vin<strong>de</strong>n, zodat we veilig<br />
onze reis kon<strong>de</strong>n voortzetten. Toen ze opstond, stond<br />
ik vlakbij haar. De eerste uitdrukking op haar dierbare<br />
gezicht was een lieve glimlach, waardoor ik in mijn ontmoedig<strong>de</strong><br />
bui hernieuw<strong>de</strong> hoop kreeg en een gevoel<br />
<strong>van</strong> vertrouwen dat ik nog nooit eer<strong>de</strong>r had gehad.’<br />
(Geciteerd in Smith, Life <strong>of</strong> Joseph F. Smith, p. 132.)<br />
Door gebed vond Mary Fielding Smith haar verloren ossen<br />
Schil<strong>de</strong>rij: Sutcliffe Maudsley<br />
Foto: Don O. Thorpe<br />
99