Taifas Literary Magazine no. 3, September, 2020
Taifas Literary Magazine no. 3, September, 2020 - ISSN 2458-0198 ISSN-L 2458-0198 Founded in Constanţa, June 2020 The magazine appears in Romania editorial office Founding President Lenuș Lungu Director: Lenuș Lungu, Ioan Muntean Deputy Director: Paul Rotaru Technical Editor Ioan Muntean Covers Ioan Muntean Editor-in-Chief: Ion Cuzuioc Deputy Editor: Stefano Capasso Editorial Secretary: Anna Maria Sprzęczka Editors: Vasile Vulpaşu, Anna Maria Sprzęczka, Pietro Napoli, Myriam Ghezaïl Ben Brahim, Zoran Radosavljevic, Suzana Sojtari Iwan Dartha, Auwal Ahmed Ibrahim, Destiny M O Chijioke, Nikola Orbach Özgenç
Taifas Literary Magazine no. 3, September, 2020 - ISSN 2458-0198 ISSN-L 2458-0198
Founded in Constanţa, June 2020
The magazine appears in Romania
editorial office
Founding President Lenuș Lungu
Director: Lenuș Lungu, Ioan Muntean
Deputy Director: Paul Rotaru
Technical Editor Ioan Muntean
Covers Ioan Muntean
Editor-in-Chief: Ion Cuzuioc
Deputy Editor: Stefano Capasso
Editorial Secretary: Anna Maria Sprzęczka
Editors: Vasile Vulpaşu, Anna Maria Sprzęczka, Pietro Napoli, Myriam Ghezaïl Ben Brahim, Zoran Radosavljevic, Suzana Sojtari
Iwan Dartha, Auwal Ahmed Ibrahim, Destiny M O Chijioke, Nikola Orbach Özgenç
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
33
Taifas Literary Magazine no. 3, 2020, September
dobrze wiedzieli, że pozostawienie na
zapleczu silnego grodu z załogą może im
utrudnić swobodne operowanie wewnątrz
obcego kraju. Pozostawiając sprawę
historykom powiedzmy jedynie, że spory
dotyczące poddania lub zdobycia
Sandomierza toczyły się całe wieki i dopiero w
wieku XIX przyjęła się wersja o bohaterstwie i
niezłomności Piotra z Krępy, który przed
śmiercią pod murami miasta miał przekazać
sandomierzanom aby się nie poddawali. A
potem został ścięty, a jego nabitą na dzidę
głowę Tatarzy ku pognębieniu
obrońców zatknęli pod
murami.
Takich sandomierskich
zagadek, związanych z
tatarskimi najazdami jest
zresztą więcej. Kolejna dotyczy
śmierci przeora klasztoru
dominikanów z kościoła św.
Jakuba Sadsoka oraz jego 47
braci, których Tatarzy
wymordowali podczas
modlitwy. Może zresztą nie tyle
okoliczności ich śmierci, co
późniejszych następstw.
Z treści jednego z cenniejszych zabytków
historycznego piśmiennictwa jaki jest Pieśń
Sandomierzanina wynika, że uratowali z rzezi
duchowni udali się do Rzymu i u papieża
Bonifacego VIII wyjednali odpust dla
sandomierskiej kolegiaty. W przekazie
oryginalnym brzmi to tak: Bonifacjus, papież
miły/Płaczliwymi
prośbami
skłoniony/Wielkie odpusty tam jim jest dał:
Jele dni do roka bywa/Tele lat Sędomirz
odpustów miewa.
Z przekazu tego wynika więc, że papieska
year I, no. 3, 2020, September
bulla miała nadawać odwiedzającym
sandomierską kolegiatę w święto Najświętszej
Marii Panny od Męczenników aż 366 lat
odpustu. I to właśnie napawa wątpliwościami.,
bo pontyfikat Bonifacego VIII rozpoczął się 35
lat później, co próbował poprawiać Długosz
przydając autorstwo bulli Aleksandrowi IV.
Historycy kwestionują także liczbę lat
odpustu, której nie miała żadna z
chrześcijańskich świątyń ówczesnego świata.
Mimo tych wątpliwości na dzień męczenników
do świątyni ściągały wielkie tłumy co – to już
Długosz – nie zdarza się w
żadnym innych kościele w
Polsce. Obecnie święto
dominikańskich męczenników
obchodzone jest 2 czerwca i
chociaż papieską bullę o
odpustach historycy uznają za
fałszywkę, zdaje się nie
wpływać na świadomość
wiernych, ale takie jest prawo
legendy.
Z kaźnią sandomierskich
dominikanów wiąże się także
legenda Salve Regina. Według
tegoż przekazu, po śmierci zakonników,
wyhodowany przez nich byk zerwał się z
postronka i rozjuszony popędził za idącymi ku
Krakowowi Tatarami. Wedle jednej wersji
gonił ich aż do stolicy, a według innej widząc,
że ich nie dopędzi, z żalu po zamordowanych
mnichach na krakowskim przedmieściu byk
usypał kopytami kopiec i na szczycie którego
wyrył napis Salve Regina. I chociaż w tym
przypadku udowodniono, że napis pod
wieńczącym kopiec krzyżem pojawił się
dopiero w XIX wieku, z legendą nikt nie
polemizuje. W tym kontekście przypomnieć
ISSN 2458-0198 – ISSN-L 2458-0198