WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
dok?dok=F490571841/K_34_15_wyrokTK_2015_12_03_ADO
dok?dok=F490571841/K_34_15_wyrokTK_2015_12_03_ADO
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
30<br />
sygn. Kp 9/09, OTK ZU nr 6/A/2010, poz. 59, cz. III, pkt 4; 16 grudnia 2009 r.,<br />
sygn. Kp 5/08, OTK ZU nr 11/A/2009, poz. 170, cz. III, pkt 4; 21 kwietnia 2009 r.,<br />
sygn. K 50/07, OTK ZU nr 4/A/2009, poz. 51, cz. III, pkt 2.4 oraz powołane tam<br />
orzecznictwo).<br />
W celu uściślenia konstytucyjnych wymagań co do techniki legislacyjnej Trybunał<br />
niejednokrotnie odwoływał s1ę do "Zasad techniki prawodawczej", obecnie<br />
skodyfikowanych w załączniku do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów. Zasady<br />
techniki prawodawczej określają uniwersalne standardy redagowania tekstów prawnych.<br />
Formalnie wiążą tylko prawodawcę rządowego, jednakże powinny być brane pod uwagę<br />
przez wszystkie podmioty stanowiące prawo (zob. m.in. wyrok z 21 marca 2001 r.,<br />
sygn. K 24/00, OTK ZU nr 3/2001, poz. 51, cz. III, pkt 18; a także wyrok o sygn. P 15/05,<br />
cz. III, pkt 2). Charakter prawny tych zasad, jako załącznika do rozporządzenia Prezesa<br />
Rady Ministrów, oraz ich usytuowanie w systemie źródeł<br />
prawa nie pozostawiają<br />
wątpliwości, że - w perspektywie hierarchii źródeł prawa - nie mogą one stanowić<br />
bezpośredniej podstawy (wzorca) kontroli konstytucyjności przepisów ustawowych (tak<br />
wyrok TK o sygn. Kp 5/08, cz. III, pkt 4). Nie wszystkie zasady techniki prawodawczej<br />
mają bowiem rangę zasad poprawnej legislacji w rozumieniu art. 2 Konstytucji.<br />
W orzecznictwie konstytucyjnym utrwalone jest, że przesłanką stwierdzenia<br />
niezgodności<br />
przepisu z art. 2 Konstytucji może być tylko "uchybienie rudymentarnym<br />
kanonom techniki prawodawczej, ujmowanym w postaci zasad przyzwoitej legislacji,<br />
które powoduje dowolność albo brak możliwości poprawnej logicznie i funkcjonalnie<br />
oraz spójnej systemowo interpretacji" (tak postanowienie o sygn. P 16/03, cz. II, pkt 3,<br />
wyrok o sygn. Kp 5/08, cz. III, pkt 4, a także wyrok z 23 maja 2006 r., sygn. SK 51105,<br />
OTK ZU nr 5/A/2006, poz. 58, cz. III, pkt 3). Niewątpliwie uchybienie zasadom poprawnej<br />
legislacji jest istotne również wtedy, gdy prowadzi do naruszenia wolności lub praw<br />
konstytucyjnych bądź jest źródłem "poważnych problemów ze stosowaniem prawa" (tak<br />
m.in. wyrok o sygn. P 15/05, cz. III, pkt 2).<br />
Z Konstytucji nie wynika bezwzględny zakaz powtarzania jej przepisów w aktach<br />
normatywnych niższej rangi. Z uwagi na najwyższą moc obowiązującą Konstytucji<br />
w systemie prawa oraz zasadę jej bezpośredniego stosowania (art. 8 Konstytucji),<br />
niedopuszczalne jest jednak powtarzanie lub modyfikowanie w ustawie przepisów<br />
Konstytucji, prowadzące do zmiany ich rozumienia, a także niejasności, niespójności<br />
lub trudności interpretacyjnych (zob. wyrok TK z 5 czerwca 2012 r., sygn. K 18/09, OTK