WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
dok?dok=F490571841/K_34_15_wyrokTK_2015_12_03_ADO
dok?dok=F490571841/K_34_15_wyrokTK_2015_12_03_ADO
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
26<br />
dokonywanych w odniesieniu do unormowań ustawowych określających sposób<br />
organizacji Trybunału oraz warunki wykonywania jego ustrojowych zadań.<br />
W dotychczasowym orzecznictwie Trybunał wielokrotnie szczegółowo<br />
wypowiadał się na temat zasady niezależności władzy sądowniczej. Wypowiedzi<br />
te dotyczyły tych rozwiązań ustawowych, które odnosiły się bezpośrednio do sposobu<br />
funkcjonowania sądów sprawujących wymiar sprawiedliwości (art. 175 ust. l Konstytucji).<br />
Ustalenia te w pełni odnoszą się do niezależności Trybunału Konstytucyjnego.<br />
1.3. Oddzielenie organów władzy sądowniczej od innych władz ma zapewniać<br />
sądom i trybunałom pełną samodzielność w zakresie rozpoznawania spraw i orzekania.<br />
W odniesieniu do Trybunału Konstytucyjnego chodzi o umożliwienie niezależnego<br />
i samodzielnego wykonywania jego konstytucyjnie określonych funkcji. Ma to szczególne<br />
znaczenie, ponieważ Trybunał Konstytucyjny jest jedynym organem władzy sądowniczej<br />
uprawnionym do orzekania w sprawach zgodności<br />
ustaw i ratyfikowanych umów<br />
międzynarodowych z Konstytucją, w sprawie konstytucyjności celów lub działalności<br />
partii politycznych, rozstrzygania sporów między centralnymi, konstytucyjnymi organami<br />
państwa oraz tymczasowej przeszkody w sprawowaniu urzędu przez Prezydenta ( art. 131<br />
ust. l, art. 188 i art. 189 Konstytucji). W ten sposób niezależność Trybunału, stwarzająca<br />
warunki do niezawisłego dokonywania kontroli konstytucyjności, staje się jednocześnie<br />
zasadą, która służy bezpośrednio ochronie samej Konstytucji.<br />
Odrębność i niezależność Trybunału, w rozumieniu art. 173 Konstytucji, zakłada<br />
oddzielenie tego organu od innych władz, tak aby zapewnić mu pełną samodzielność<br />
w zakresie rozpoznawania spraw i orzekania. Odrębność taką należy rozumieć<br />
jako odrębność organizacyjną, co znaczy, że powinny być mu zapewnione mechanizmy<br />
do samodzielnego działania, a także jako odrębność funkcjonalną, co znaczy, że na sposób<br />
realizacji jego kompetencji nie będą miały wpływu ani władza ustawodawcza, ani władza<br />
wykonawcza. Władza ustawodawcza i wykonawcza nie mogą zatem wkraczać<br />
w te dziedziny, w których sędziowie są niezawiśli (zob. wyroki TK z 19 lipca 2005 r.,<br />
sygn. K 28/04 i 29listopada 2005 r., sygn. P 16/04).<br />
Tak jak do istoty wymiaru sprawiedliwości należy, że jest on sprawowany<br />
wyłącznie przez sądy, a pozostałe władze nie mogą władczo ingerować w tę dziedzinę, tak<br />
i inne władze nie mogą ingerować w powierzone Trybunałowi Konstytucyjnemu<br />
kompetencje do ostatecznego rozstrzygania spraw leżących w jego kompetencji.