theorie
cursus 1 uit het HAVO verwerkingboek - laagland, literatuur en lezer
cursus 1 uit het HAVO verwerkingboek - laagland, literatuur en lezer
- No tags were found...
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
45<br />
50<br />
55<br />
60<br />
65<br />
70<br />
75<br />
80<br />
85<br />
90<br />
95<br />
klommen we naar buiten. We stonden aan de voorkant<br />
van het huis.<br />
‘Mijn auto’, zei Richard. ‘We moeten naar mijn auto.<br />
Zonder auto ben ik niets!’ De auto stond achter het huis<br />
en er was geen mogelijkheid dat we daar konden komen.<br />
Het gestommel en geschreeuw van de mannen, die achter<br />
ons aan kwamen, werd steeds luider. Een kwam er door<br />
het huis, dezelfde route die wij hadden genomen. Twee<br />
buitenom, zij sneden de weg naar de auto af.<br />
‘Hierheen!’ riep ik. Ik holde naar een van de kassen<br />
aan de zijkant van het huis en trok de deur open. We<br />
renden tussen de manshoge planten door. Uitgegroeide<br />
bonen, tomaten, onkruid, van alles. Sommige planten<br />
waren tot aan het dak van de kas gegroeid of zelfs verder,<br />
door de ventilatieopeningen naar buiten. Andere waren<br />
door het glazen dak gekeerd en weer naar beneden geslagen.<br />
Het was een oerwoud van groente en fruit. Richard<br />
en ik sloegen ons er doorheen. Achter ons hoorden we de<br />
zwoegende, zware mannen. Wij waren sneller, maar we<br />
waren nog nergens.<br />
‘Waar gaan we heen?’ vroeg Richard.<br />
‘Naar achteren en dan via de kassen terug naar de auto.’<br />
We holden door tot we het andere eind van de kas<br />
hadden bereikt en daar stuitten we op de achterwand. Er<br />
was geen deur. We keken links en rechts, maar nergens<br />
was een uitgang te bekennen.<br />
‘Dan maar zonder deur’, zei Richard en hij trapte een<br />
ruit in. Met zijn voet schopte hij de grootste punten uit<br />
het stalen kozijn, zodat we erdoor konden. Voorzichtig<br />
kropen we naar buiten. We stonden op een smalle strook<br />
gras tussen twee kassen. Aan weerszijden glas. Zo ver als<br />
we konden zien.<br />
‘En nu?’ vroeg Richard.<br />
‘Links, volgens mij. Naar de kas achter het huis.’<br />
Richard knikte. ‘Volgens mij ook. Maar eerst dit.’ Hij<br />
deed twee stappen naar de volgende kas en trapte daar<br />
ook een ruit in. Pal tegenover de kapotte ruit in de eerste<br />
kas. ‘Elk beetje verwarring helpt’, zei hij.<br />
We renden een meter of dertig tot een dwarspad naar<br />
links. De volgende kas moest die pal achter het huis zijn.<br />
Ook daar braken we een van de ruiten en we kropen naar<br />
binnen. Eenmaal in de kas stopten we. Verscholen tussen<br />
de planten luisterden we naar onze achtervolgers. Onze<br />
voorsprong leek iets groter geworden. Op verschillende<br />
plaatsen hoorden we vloeken en schelden en het gerinkel<br />
van brekend glas. Zij deden hetzelfde als wij, maar dan<br />
met een hoop meer lawaai. We hoorden ze. Overal, leek<br />
het. Maar we zagen ze niet.<br />
We renden verder. Dit keer ging Richard voorop. Het<br />
was alsof hij zijn auto al rook. We baanden ons een weg<br />
door de begroeiing en een paar minuten later keken we<br />
door de ruiten aan de andere kant naar het platje achter<br />
het huis. Naar Richards auto. Iets verder terug, in de<br />
doorgang langs de zijkant van het huis, stonden twee<br />
grote terreinwagens. Een Patrol en een Landrover. Allebei<br />
oud. Portieren open.<br />
100<br />
105<br />
110<br />
115<br />
120<br />
125<br />
130<br />
135<br />
a<br />
b<br />
c<br />
Richard vloekte. ‘Daar kom ik nooit langs’, zei hij. De<br />
grote auto’s blokkeerden de uitweg. Voorzichtig, zo stil<br />
mogelijk, deden we de deur van de kas open. Stopten.<br />
Luisterden. Er was niets te horen. We slopen langs<br />
Richards auto en langs de eerste terreinwagen naar de<br />
tweede. De sleutels hingen in het contactslot. Richard<br />
wenkte. Hij klom achter het stuur, ik opende het andere<br />
portier en stapte ook in. Allebei hielden we het geopende<br />
portier met één hand vast.<br />
‘Daar gaat-ie’, zei Richard.<br />
We trokken de portieren dicht. Richard startte de<br />
auto. Met een diepe grom sloeg de zware diesel aan.<br />
Richard schudde zijn hoofd. ‘Hopeloze bak’, zei hij. Hij<br />
reed langzaam achteruit, naar de voorkant van het huis,<br />
draaide op het geasfalteerde voorerf en schakelde. ‘En<br />
weg zijn we.’ Hij gaf gas en reed weg, de Castrostraat op,<br />
één auto breed, ongeveer drie kilometer naar de provinciale<br />
weg. Een paar honderd meter verderop kwam ons een<br />
tractor tegemoet.<br />
‘Kun je daarlangs?’ vroeg ik. Overbodige vraag, ik wist<br />
het antwoord al. Aan weerszijden van de trekker was<br />
minder dan een meter ruimte.<br />
Richard schudde zijn hoofd. Hij keek achterom. ‘Wat is<br />
er die kant op?’ vroeg hij.<br />
‘Geen idee. Misschien loopt het wel dood.’<br />
‘Daar komen we dan wel achter.’ Hij schakelde weer in<br />
zijn achteruit, reed terug naar het voorerf om daar te<br />
draaien. Net voor we het erf bereikten, verscheen de Patrol.<br />
Hij schoof achter ons de weg op. Alle vier de mannen<br />
zaten erin. Stef reed. Even, een paar seconden, stonden<br />
we stil. We zaten klem tussen de tractor en de auto achter<br />
ons. De smalle straat bood geen enkele uitweg.<br />
Richards ogen flitsten heen en weer. Eén hand aan het<br />
stuur, de andere op de versnellingspook. Voor ons<br />
naderde de tractor, langzaam maar onhoudbaar. Achter<br />
ons gaf Stef opeens gas. Zijn auto sprong naar voren en<br />
ramde de LandRover van achteren. Ik klapte tegen de<br />
rugleuning van mijn stoel. De auto kraakte en kreunde.<br />
‘Hou je vast’, riep Richard en ik zag hem veranderen.<br />
De twijfel verdween uit zijn gezicht. Zijn ogen schoten<br />
niet meer heen en weer. Hij had zijn route gekozen. Zijn<br />
beslissing genomen. Nu ging hij rijden.<br />
Uit: Charles den Tex, Cel.<br />
Cel heeft de Gouden Strop gewonnen. Wat zijn op basis<br />
daarvan je verwachtingen?<br />
Hoe zal volgens jou het verhaal verder gaan? Schrijf in<br />
minimaal 15 woorden op wat er volgens jou zal gebeuren.<br />
Bevat de zin “Nu ging hij rijden” (r. 139), volgens jou een<br />
suggestie over hoe het verhaal verder zal gaan? Waarom wel/<br />
niet?<br />
Cursus 1 Literatuur en lezer<br />
9