126 - راه توده
126 - راه توده
126 - راه توده
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
١٢۶<br />
– ديماه http://www.rahetude.de ١٣٨٢<br />
٢<br />
دوره دوم <strong>راه</strong> <strong>توده</strong> آذر<br />
<br />
انتخاب يا انفعال...<br />
انتخاب، تحریم، به صحنه درآمدن، عقب نشينی کردن، به<br />
کارزار فراخواندن مردم و به انزوا بردن مخالفان مردم، ایستادن و<br />
هزینه دادن اما گشودن فضای سياسی کشور، تسليم تنگناها شدن،<br />
اتحاد، اختلاف، اميد به مردم، اميد به خارج، واقع بينی، رویاپروری،<br />
سهم پذیری درآگاه سازی مردم، موج سواری روی امواج نارضائی<br />
مردم و... همه اینها برگ های دفتر انتخابات مجلس هفتم است که<br />
ورق خواهد خورد و از دل آن قضاوت تاریخ درباره انتخابات مجلس<br />
هفتم بيرون خواهد آمد. چه کسی روسفيد خواهد شد و سياهی ذغال<br />
برچهره چه کسانی خواهد ماند؟<br />
در جامعه ای که در آن جوشش تحولات وجود دارد، زمان<br />
زیادی برای دریافت پاسخ لازم نيست، همانگونه که در جریان<br />
انتخابات دوم خرداد ١٣٧۶ لازم نبود.<br />
بدین ترتيب و در چنين فضا و موقعيت خطيری، همگی به<br />
سمت انتخابات مجلس هفتم می رویم. این که مخالفان جنبش و<br />
اصلاحات چه درسر دارند و چه چيز را به صحنه آورده و می آورند،<br />
دیگر نه امری پوشيده است و نه نقشه ها وترفندهای نا آشنا. آنها، در<br />
یک کلام می خواهند کودتای پارلمانی کنند، تریبون پرقدرت مجلس را<br />
که طی چهارسال سنگر جنبش بود و بزرگترین افشاگری تاریخ<br />
جمهوری اسلامی را عليه ارتجاع مذهبی و مافيای ثروت درکشورما<br />
کرد از چنگ جنبش درآورند، حتی اگر این انتخابات در شهرهای<br />
بزرگ ایران با ریزش آراء واجدین شرایط رای هم<strong>راه</strong> شود و برای<br />
یک دورانی زیرفشار این ریزش آراء قرار گيرند. تجربه مجلس<br />
خبرگان رهبری که با ۴٢ در صد آراء واجدین حق رای تشکيل دادند<br />
و شورای شهر تهران که با ۵ر٢ درصد رای شهری ١٢ ميليونی<br />
تشکيل شد و به تخریب هر آنچه جنبش به حاکميت تحميل کرده بود<br />
مشغول است، دربرابرآنهاست.<br />
این که رویدادهای هفته ها و دو ماه آینده در ایران و منطقه<br />
چه پيش خواهد آورد و چه تاثيری بر روند این انتخابات خواهد داشت،<br />
بحثی است که در زمان وقوع چنان رویدادهائی باید درباره آن صحبت<br />
کرد. درباره آنچه که اکنون دربرابر تمام نيروهای طرفدار اصلاحات و<br />
تحولات قراردارد، اکنون بايد صحبت کرد.<br />
یعنی تحريم انتخابات مجلس هفتم و کوشش در <strong>راه</strong> هرچه<br />
همه جانبه تر کردن آن و یا شرکت در انتخابات به رغم همه محدودیت<br />
هائی که پيش بينی آن دشوار نيست؟<br />
بنظر ما، ميان این دو تصميم هنوز فاصله ای وجود دارد که<br />
باید برای رسيدن به هر یک از آن دوتصميم، آن را طی کرد و این<br />
مسير چيزی جز افزودن همه جانبه بر حساسيت و دقت نظر مردم<br />
ايران در وسيع ترين اشکال خود نسبت به اين انتخابات. هر نوع<br />
شعار، انتقاد از اصلاحات، انتقاد از کارشکنی ها و اعتراف به قدرت<br />
جناح راست برای سرکوب و مقابله با مردم و اصلاحات، اگر به این<br />
هدف خدمت نکند، به ارتجاع و مخالفان اصلاحات کمک کرده است.<br />
از لحظه قبول این نظر به بعد است که نمی توان آن اعلاميه ها و<br />
تحریم های زودرس انتخاباتی را که عملا به انفعال و بی اعتنائی مردم<br />
برای حضور در صحنه انتخاباتی کمک می کند تائيد کرد. امروز نفس<br />
حضور مردم در صحنه انتخاباتی و برانگيختن حساسيت مردم نسبت<br />
به سرنوشت انتخاباتی که از نظر ما <strong>توده</strong> ای ها، مهم ترین انتخابات<br />
تاریخ ٢۵ ساله ایران است (حتی مهم تر از انتخابات ١٣٧۶) درعمل<br />
فشاری است سنگين به طرفداران کودتای پارلمانی و تشکيل مجلس<br />
مطيع رهبری و ولی فقيه. آنها که دم از ضرورت نفی و طرد ولایت<br />
فقيه می زنند دراین اینجاست که هرآنچه دارند و می توانند- اگر داشته<br />
باشند و بتوانند- باید به ميدان آورند. حتی اگر شرایطی مناسب تحریم<br />
ملی انتخابات ف<strong>راه</strong>م آید و چنين تحریمی عملا <strong>راه</strong>گشای بن بست های<br />
اصلاحی در جامعه ایران تشخيص داده شود، تنها در صورت حضور<br />
مردم در صحنه انتخابات و حساسيت همه جانبه نسبت به سرنوشت<br />
این انتخابات و نقش مجلس درتحولات است که می تواند جنبه <strong>توده</strong> ای<br />
و ملی به خود گرفته و طرح و نقشه مافيای قدرت برای قبضه مجلس<br />
با ۴٠- ۵٠ درصد آراء مردم را نقش برآب کند. حتی اگر تحریم<br />
انتخابات با انگيزه جلب توجه مجامع بين المللی و نه دولت ها نسبت به<br />
آنچه واقعا در ایران می گذرد نيز هدف باشد، تنها با حضور و<br />
خواست مکرر و همه جانبه مردم در فشار به حاکميت برای گشایش<br />
فضای انتخاباتی می تواند جنبه عملی به خود بگيرد. افکار عمومی<br />
جهانی را با حضور مردم در صحنه و مخالفت با تصميمات شورای<br />
نگهبان و مافيای قدرت می توان نسبت به رویدادهای ایران جلب کرد<br />
نه با عدم حضور مردم در صحنه، تشویق انفعال و خمودی و بی<br />
اعتنائی نسبت به سرنوشت مجلس و تمکين از قدرت سرکوب حاکميت<br />
مافيا. وقتی مردم یک کشور، خود در پی گرفتن حق خویش نباشند،<br />
چگونه مردم دیگر کشورها وافکار عمومی مردم جهان و مجامع بين<br />
المللی به یاری این مردم بياید؟<br />
با این ارزیابی است که ما معتقدیم <strong>راه</strong> ميانه دو تصميم<br />
انتخاب و تحريم، قطعا انفعال نيست و هر حزب و سازمان سياسی<br />
ایران که نظرات، اعلاميه ها، اسناد و کنگره های آن، درعمل به چنين<br />
انفعال و غفلتی کمک کند، سهم خویش را در قضاوت تلخ و بی رحم<br />
تاریخ از هم اکنون باید بپذیرد.<br />
اگر درسی از جبهه مقابل و مخالف اصلاحات بخواهيم<br />
بگيریم که بنظر ما ضرورت دارد گرفته شود، عمل در همان جهتی<br />
است که آنها با آن مخالف اند و اتخاذ تصميمی است که آن ها نسبت به<br />
آن بيشترین واکنش ها را نشان ميدهند.<br />
امروز جبهه مخالف تحولات با هر نوع تجمع انتخاباتی و<br />
ارتباط گيری طرفداران اصلاحات در داخل و خارج حاکميت با مردم<br />
مخالف است و با آن درحد یورش به جلسات سخنرانی رئيس کميسيون<br />
امنيت ملی و سياست خارجی مجلس ششم در شهر یزد مقابله می کند،<br />
جبهه مشارکت را تهدید به انحلال می کند. خود متينگ انتخاباتی برپا<br />
می کند، اما هرجا که بتواند جلوی اجتماع مردم و جلساتی را می گيرد<br />
که در آن پيرامون انتخابات آینده مجلس از موضع ضرورت<br />
حضورمردم درصحنه آن و بيرون آوردن پنبه ها درباره نقش تاریخی<br />
مجلس ششم از گوش ها سخن گفته می شود. این نشانه ها برای<br />
تصحيح برخی سياست ها و پيش بينی ها کافی نيست؟<br />
جبهه مخالف می داند که اگر مردم در صحنه حاضر شوند،<br />
نمی تواند در آخرین لحظات و برای تبليغات پس از انتخابات خاموش،<br />
در زمانی که مردم دیگر به انفعال تن داده و به هرصورت خانه نشينی<br />
را به شرکت در انتخابات ترجيح می دهند، ناگهان بسياری را تائيد<br />
صلاحيت کند و بداند که دیگر کسی در صحنه نيست که به آنها رای<br />
بدهد. این تجربه ایست که آنها از انتخابات شو<strong>راه</strong>ا در انبان پرتجربه<br />
خود دارند. پس از چنين رویدادی است که خواهند گفت انتخابات آزاد<br />
برگزار شد اما اصلاح طلبان رای نيآوردند و مردم به آنها رای ندادند.<br />
و این، یعنی تقدیم مجلس به مخالفان مردم اما با دست مردم. گرچه این<br />
متاع گران با دست ۴٠ تا ۵٠ درصد واجدان حق رای تقدیم شده باشد!