گزيدهي شعر جهان دانته آليگيري تي. اس. اليوت ... - Goftaman.com
گزيدهي شعر جهان دانته آليگيري تي. اس. اليوت ... - Goftaman.com
گزيدهي شعر جهان دانته آليگيري تي. اس. اليوت ... - Goftaman.com
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
شاپور احمدي<br />
ھمبازيان گمشده<br />
گزیدهی <strong>شعر</strong> <strong>جهان</strong><br />
<strong>دانته</strong> <strong>آليگيري</strong><br />
<strong>تي</strong>. ا س . <strong>اليوت</strong><br />
سيلويا پلات<br />
لي بو<br />
ازرا پاوند<br />
آنا آخماتوا<br />
آرتور رمبو<br />
مارينا تسوه تايوا<br />
روبن داريو<br />
جين هيرشفيلد<br />
<strong>اس</strong>يپ ماندلشتام<br />
نيكلاي گوميلف<br />
شاپور احمدي
همبازيان گمشده/1<br />
ھمبازيان گمشده<br />
گزیدهی <strong>شعر</strong> <strong>جهان</strong>
همبازيان گمشده /3<br />
همبازيان گمشده<br />
گزيدهي <strong>شعر</strong> <strong>جهان</strong><br />
برگردان<br />
شاپور احمدی
همبازيان گمشده /5<br />
نما<br />
نام-شماره<br />
<strong>دانته</strong> <strong>آليگيري</strong><br />
1. دوزخ فرانچسكو و پائلو /10<br />
.2<br />
<strong>تي</strong>. ا س . <strong>اليوت</strong><br />
آدمهاي پوك /24<br />
ازرا پاوند<br />
.14 بوستان 120/<br />
15. شمايل رقص /124<br />
.16 دختر 128/<br />
17. شهبانوي آوريل /130<br />
.18 پيمان 136/<br />
.19<br />
آلبا [ترانهي بامدادي] /138<br />
.3 ماريا 40/<br />
.4 چارشنبهخاكستران 46/<br />
.7<br />
.8<br />
سيلويا پلات<br />
5. سگاه زنانه در زايشگاه و پيرلمونش. سوم /76<br />
6. سگاه زنانه در زايشگاه و پيرامونش. چهارم /84<br />
لي بو<br />
بادهپيمايي با ماه /94<br />
پيشكشي باده /98<br />
9. جوانگدزو و پروانه /102<br />
.10 اعتراف 104/<br />
.11<br />
براي منگ هائوران /108<br />
.12<br />
غبار كهن /112<br />
13. ديدار تائويي در كوهستان دياديان /114<br />
آنا آخماتوا<br />
20. دستها زير شال /142<br />
.21<br />
.22<br />
واژههايي نگاشتهام /146<br />
او سه چيز را بسيار دوست ميداشت /150<br />
.23 شامگاه 148<br />
.24<br />
مانند سنگ سفيدي در ژرفاي چاهي /156<br />
.25 همسر لوط / 160<br />
.26 آخرين پيمانه / 164<br />
.27 آمرزشخواني. 166/ V<br />
.28<br />
آمرزشخواني.<br />
.VII حكم 170/<br />
.29<br />
آمرزشخواني.<br />
.VIII<br />
به سوي مرگ /174<br />
.30 آمرزشخواني. 178/ IV
6/همبازيان گمشده<br />
.49<br />
.31<br />
آمرزشخواني.<br />
مؤخره /182<br />
32. <strong>شعر</strong> بيقهرمان. از ميان پاگردان /190<br />
آرتور رمبو<br />
.33 افليا 200/<br />
.34<br />
.35<br />
رؤيايي براي زمستان /206<br />
آوارگيام<br />
(خيالپردازي) /210<br />
.36 واكهها 214/<br />
.37<br />
كش<strong>تي</strong> مست /218<br />
38. سرود بلندترين برج /242<br />
.39<br />
كيمياي سخن /238<br />
.40 سپيده 262/<br />
مارينا تسوهتايوا<br />
.41 نيايش 268/<br />
42. هرگز نميانديشم يا بحث نميكنم /272<br />
43. دو خورشيد در پايين سرد ميشوند /276<br />
.44<br />
آنها انديشيدند- درست انساني <strong>اس</strong>ت /278<br />
45. شبهايي بدون دلبر /282<br />
.46<br />
گفتگوي هملت با وجدانش /286<br />
47. چگونه با ديگري به سر ميبرَد (از سر رشك) /290<br />
روبن داريو<br />
ترانهي خزاني در هنگامهي بهار /308<br />
.50 نوبهاري 318/<br />
.51 صدف 324/<br />
52. شاعران!<br />
.53<br />
.54<br />
برجهاي يزدان /328<br />
نيانبانهاي <strong>اس</strong>پانيا /332<br />
ورد شبانه. يكم<br />
جين هيرشفيلد<br />
336/<br />
.55 عبارتپردازيها 342/<br />
.56<br />
به سوي داوري:<br />
عيارگيري /346<br />
.57<br />
.58<br />
آهوي سرپا /352<br />
تپش قلب فقط يكي را مي شن<strong>اس</strong>د /356<br />
.59 درخت 360/<br />
<strong>اس</strong>يپ ماندلشتام<br />
60. چه كنم با پيكري كه به من سپرده اند /366<br />
61. جانورم، قرنم، چه كسي مي كوشد /370<br />
62. هنوز به دنيا نيامده <strong>اس</strong>ت /376<br />
63. شبزندهداري. هومر. بادبانهاي افراشته /380<br />
.64<br />
به ياد نميآورم واژهاي را كه آرزو داشتم بيان كنم<br />
384/<br />
.48 <strong>شعر</strong> پايان. 298/ 5
همبازيان گمشده/7<br />
.65<br />
برادران، بياييد شامگاه آزادي را بستاييم /388<br />
66. شعلهاي در خونم <strong>اس</strong>ت /392<br />
.67<br />
نيكلاي گوميلف<br />
امروز، مي بينم، نگاه خيرهات را به گونه اي اندوهناك /398<br />
.68<br />
.69<br />
تنها مارها ميگذارند پوستشان بريزد /402<br />
اي فاتح، زرهپوش آهنين را در برم كن /410<br />
70. دوست قديمي خوبم، اهريمن وفادارم /414<br />
شاپور احمدی<br />
71. ضمیمه های بیغرض مرگ<br />
420/<br />
.72<br />
اره کردن جمشید<br />
426/<br />
73. شوخیهای میلان کوندرا<br />
431/<br />
.74<br />
اکنون ما می دانیم<br />
75. خال و کالبد و فرشته<br />
437/<br />
442/<br />
76. شکار شاهبازی سفید در قلعههای آینه ای تاریک. دو<br />
451/<br />
.77<br />
زیبایی نکبتبار بچهها<br />
454/<br />
.78<br />
و چشمه های گلآلودش<br />
456/
همبازيان گمشده<br />
<strong>دانته</strong> <strong>آليگيري</strong><br />
Durante degli Alighieri<br />
(1265–1321)
10/همبازيان گمشده<br />
1. دوزخ فرانچسكا و پائلو<br />
***<br />
***<br />
73و چنين گفتم: «اي شاعر، مشتاقانه<br />
ميخواهم سخن بگويم با اين دو، كه دوشادوش هم ميگذرند،<br />
و به نظر باد سبكبارانه آنها را ميبرَد.»<br />
76و او پ<strong>اس</strong>خ داد: «به خو<strong>اس</strong>تتان خواهيد رسيد. بدان گاه كه آنان<br />
به ما نزديكتر شوند؛ پس آن هنگام كه از آنها درخو<strong>اس</strong>ت كنيد<br />
به نام عشقي كه آنان را به راه ميبرَد، خواهند آمد.»<br />
79همچنان كه باد آنان را به سويم گسيل ميداشت<br />
بانگ بركشيدم: «اي جانهاي وامانده<br />
بياييد با ما سخن بگوييد، اگر از اين نهي نشدهايد.»<br />
***
همبازيان گمشده/11<br />
1. INFERNO CANTO 05<br />
Dante and Longfellow Tr.<br />
1. INFERNO CANTO 05<br />
Dante and Longfellow Tr<br />
73 I' <strong>com</strong>inciai: «Poeta, volontieri<br />
parlerei a quei due che 'nsieme vanno,<br />
e paion sì al vento esser leggeri».<br />
76 Ed elli a me: «Vedrai quando<br />
saranno<br />
più presso a noi; e tu allor li priega<br />
per quello amor che I mena, ed ei<br />
verranno».<br />
79 Sì tosto <strong>com</strong>e il vento a noi li piega,<br />
mossi la voce: «O anime affannate,<br />
venite a noi parlar, s'altri nol niega!».<br />
73And I began: "O Poet, willingly<br />
Speak would I to those two, who go<br />
together,<br />
And seem upon the wind to be so light."<br />
76 And, he to me: "Thou'lt mark, when they<br />
shall be<br />
Nearer to us; and then do thou implore them<br />
By love which leadeth them, and they will<br />
<strong>com</strong>e."<br />
79 Soon as the wind in our direction sways<br />
them,<br />
My voice uplift I: "O ye weary souls !<br />
Come speak to us, if no one interdicts it."
12/همبازيان گمشده<br />
***<br />
***<br />
82همچون كبوتراني كه به كام خود فرا ميگردند،<br />
و با بالهاي <strong>اس</strong>توار و گسترده به سوي آشيانهي خوشايندشان<br />
از آسمان باز ميآيند با شكيبايي شورانگيزي،<br />
85پس از حلقهاي كه ديدو Dido نيز در آن بود، پيش آمدند،<br />
از ميان هواي بدخيم به ما پيوستند،<br />
آواي مهرانگيزم اين سان نيرومند بود.<br />
88«اي وجود زندهي خاكسار و مهرورز<br />
كه از ميان اين هواي <strong>تي</strong>رگون آمدي تا ديدار كني<br />
جانهاي ما را، كه دنيا را به خون خود آغش<strong>تي</strong>م،<br />
***<br />
91اگر شهريار <strong>جهان</strong> ياورمان بود،<br />
از او در خو<strong>اس</strong>ت ميكرديم تو را بيامرزد،<br />
از آنجا كه بر كجراههي پريشانيمان رحمت آوردي.<br />
***<br />
94از آنچه ميپسندي بشنوي و سخن بگويي<br />
خواهيم شنيد، و با شما خواهيم گفت،<br />
و باد در خاموشي باشد، همچنان كه اكنون <strong>اس</strong>ت.<br />
***
همبازيان گمشده/13<br />
82 Quali colombe dal disio chiamate<br />
con l'ali alzate e ferme al dolce nido<br />
vegnon per l'aere dal voler portate;<br />
85 cotali uscir de la schiera ov'è Dido,<br />
a noi venendo per l'aere maligno,<br />
sì forte fu l'affettuoso grido.<br />
88 «O animal grazioso e benigno<br />
che visitando vai per l'aere perso<br />
noi che tignemmo il mondo di<br />
sanguigno,<br />
91 se fosse amico il re de l'universo,<br />
noi pregheremmo lui de la tua pace,<br />
poi c'hai pietà del nostro mal perverso.<br />
94 Di quel che udire e che parlar vi<br />
piace,<br />
noi udiremo e parleremo a voi,<br />
mentre che 'l vento, <strong>com</strong>e fa, ci tace.<br />
82As turtle-doves, called onward by desire,<br />
With open and steady wings to the sweet<br />
nest<br />
Fly through the air by their volition borne,<br />
85 So came they from the band where Dido<br />
is,<br />
Approaching us athwart the air malign,<br />
So strong was the affectionate appeal.<br />
88 "O living creature gracious and<br />
benignant,<br />
Who visiting goest through the purple air<br />
Us, who have stained the world incarnadine,<br />
91If were the King of the Universe our<br />
friend,<br />
We would pray unto him to give thee peace,<br />
Since thou hast pity on our woe perverse.<br />
94Of what it pleases thee to hear and speak,<br />
That will we hear, and we will speak to you,<br />
While silent is the wind, as it is now.
14/همبازيان گمشده<br />
97سرزميني كه آنجا زاده شدم گسترده <strong>اس</strong>ت بر<br />
كرانهي دريايي كه رود پو Po به آن فرو ميريزد<br />
تا با همهي شاخههايش در اقيانوس بي<strong>اس</strong>ايد.<br />
***<br />
100عشق، كه بيمهل<strong>تي</strong> قلب هر نجيبي را بر ميافروزد،<br />
گريبان اين مرد را گرفت در پي آن كالبد زيبا<br />
كه از من ستاندند- چنان چه هنوز از آن زخمدارم.<br />
***<br />
103عشق كه معشوق را در عشقورزي آزاد نميگذارد،<br />
در حظي چندان نيرومند از اين مرد گريبانم گرفت<br />
كه، همچنان كه ميبينيد، هنوز رهايم نكرده <strong>اس</strong>ت.<br />
***<br />
106عشق ما دو تن را به مرگي يكسان كشاند.<br />
دايرهي قابيل Caina در انتظار كسي <strong>اس</strong>ت كه زندگانيمان را بر گرفت.»<br />
همه سخناني بود كه از جانب آنان به سويمان فرو آمد.<br />
***<br />
109هنگامي كه به اين جانهاي آزرده گوش سپردم،<br />
سر به پايين افكندم و زماني دراز همان گونه ماندم تا<br />
شاعر از من پرسيد: «در چه انديشهاي؟»<br />
***
همبازيان گمشده/15<br />
97 Siede la terra dove nata fui<br />
su la marina dove 'l Po discende<br />
per aver pace co' seguaci sui.<br />
100 Amor, ch'al cor gentil ratto<br />
s'apprende<br />
prese costui de la bella persona<br />
che mi fu tolta; e 'l modo ancor<br />
m'offende.<br />
103 Amor, ch'a nullo amato amar<br />
perdona,<br />
mi prese del costui piacer sì forte,<br />
che, <strong>com</strong>e vedi, ancor non m'abbandona.<br />
106 Amor condusse noi ad una morte:<br />
Caina attende chi a vita ci spense».<br />
Queste parole da lor ci fuor porte.<br />
109 Quand'io intesi quell'anime offense,<br />
china' il viso e tanto il tenni basso,<br />
fin che 'l poeta mi disse: «Che pense».<br />
97 Sitteth the city, wherein I was born,<br />
Upon the sea-shore where the Po descends<br />
To rest in peace with all his retinue.<br />
100 Love, that on gentle heart doth swiftly<br />
seize,<br />
Seized this man for the person beautiful<br />
That was ta'en from me, and still the mode<br />
offends me.<br />
103 Love, that exempts no one beloved<br />
from loving,<br />
Seized me with pleasure of this man so<br />
strongly,<br />
That, as thou seest, it doth not yet desert<br />
me;<br />
106Love has conducted us unto one death;<br />
Caina waiteth him who quenched our life<br />
!"<br />
These words were borne along from them<br />
to us.
16/همبازيان گمشده<br />
112آن گاه كه توان پ<strong>اس</strong>خگويي يافتم، چنين گفتم: «افسوس،<br />
چه انديشههاي نابي، چه آرزوهاي ژرفي،<br />
آنان را به چنين گذرگاه دردآوري كشانده <strong>اس</strong>ت!»<br />
***<br />
115آن گاه روي سخنم را به آنان گرداندم،<br />
و چنين شروع كردم: «فرانچسكا ،Francesca عذاب شما،<br />
مرا واداشته <strong>اس</strong>ت تا از فرط اندوه و دريغ بگريم.<br />
***<br />
118اما مرا بگو، هنگام آن آههاي شيرين،<br />
چگونه و با كدام آيين عشق پذيرفت<br />
تا دريابيد آرزوهاي پنهانتان را؟»<br />
***<br />
121و او چنين گفت: «هيچ اندوهي بزرگتر نيست<br />
از انديشيدن به دورهي شادكامي<br />
هنگام شوربخ<strong>تي</strong>، و <strong>اس</strong>تادت نيك ميداند.<br />
***<br />
124اما اگر اين سان مشتاقيد كه دريابيد<br />
سرچشمهي عشق ما را، پس خواهم گفت<br />
سرگذشتم را به شما آن سان كه آدمي گريان سخن مي گويد.<br />
***
همبازيان گمشده/17<br />
112 Quando rispuosi, <strong>com</strong>inciai: «Oh<br />
lasso,<br />
quanti dolci pensier, quanto disio<br />
menò costoro al doloroso passo!».<br />
115 Poi mi rivolsi a loro e parla' io,<br />
e <strong>com</strong>inciai: «Francesca, i tuoi martìri<br />
a lagrimar mi fanno tristo e pio.<br />
118 Ma dimmi: al tempo d'i dolci<br />
sospiri,<br />
a che e <strong>com</strong>e concedette Amore<br />
che conosceste i dubbiosi disiri».<br />
121 E quella a me: «Nessun maggior<br />
dolore<br />
che ricordarsi del tempo felice<br />
ne la miseria; e ciò sa 'l tuo dottore.<br />
124 Ma s'a conoscer la prima radice<br />
del nostro amor tu hai cotanto affetto,<br />
dirò <strong>com</strong>e colui che piange e dice.<br />
112When I made answer, I began: "Alas !<br />
How many pleasant thoughts, how much<br />
desire,<br />
Conducted these unto the dolorous pass !"<br />
115 Then unto them I turned me, and I spake,<br />
And I began: "Thine agonies, Francesca,<br />
Sad and <strong>com</strong>passionate to weeping make me.<br />
118 But tell me, at the time of those sweet<br />
sighs,<br />
By what and in what manner Love conceded,<br />
That you should know your dubious desires"<br />
121And she to me: "There is no greater<br />
sorrow<br />
Than to be mindful of the happy time<br />
In misery, and that thy Teacher knows.<br />
124But, if to recognise the earliest root<br />
Of love in us thou hast so great desire,<br />
I will do even as he who weeps and speaks.
18/همبازيان گمشده<br />
127روزي ما براي سرگرمي ميخوانديم<br />
سرگذشت لانچيالوتو Launcelot را، كه چگونه عشق او را گرفتار كرد.<br />
تنها بوديم و بدون هيچ واهمهاي.<br />
***<br />
130بارها و بارها چشمهايمان يكديگر را ميجستند<br />
هنگام خواندن، و رنگ از رخسارمان ميپريد؛<br />
اما تنها لحظهاي از پا فتاديم.<br />
***<br />
133همچنان كه ميخوانديم چه سان لبخند آرزومندانه را<br />
بوسيد او كه آن سان عاشقي ر<strong>اس</strong><strong>تي</strong>ن بود،<br />
اين همدمي، كه هرگز از من جدا نخواهد شد،<br />
***<br />
136در حالي كه همهي تنم ميلرزيد، دهانم را بوسيد.<br />
كتاب گالئوتو Gallehault بود و همو كه آن را نوشته بود.<br />
بدين سان آن روز بيشتر از اين نخوانديم.»<br />
***<br />
139و در حاليكه يكي از جانها اين سخنان را برايم ادا ميكرد،<br />
ديگري ميگريست، آن سان كه از سر دلسوختگي<br />
از هوش رفتم، گويي جان سپرده باشم.<br />
***<br />
142و فرو افتادم، همچنان كه كالبدي مرده ميافتد.<br />
كمدي الهي، دوزخ، سرود پنجم، -73 142
همبازيان گمشده/19<br />
127 Noi leggiavamo un giorno per<br />
diletto<br />
di Lancialotto <strong>com</strong>e amor lo strinse;<br />
soli eravamo e sanza alcun sospetto.<br />
130 Per più fiate li occhi ci sospinse<br />
quella lettura, e scolorocci il viso;<br />
ma solo un punto fu quel che ci vinse.<br />
133 Quando leggemmo il disiato riso<br />
esser basciato da cotanto amante,<br />
questi, che mai da me non fia diviso,<br />
136 la bocca mi basciò tutto tremante.<br />
Galeotto fu 'l libro e chi lo scrisse:<br />
quel giorno più non vi leggemmo<br />
avante».<br />
139 Mentre che l'uno spirto questo<br />
disse,<br />
l'altro piangea; sì che di pietade<br />
io venni men così <strong>com</strong>'io morisse.<br />
142 E caddi <strong>com</strong>e corpo morto cade.<br />
127One day we reading were for our delight<br />
Of Launcelot, how Love did him enthral.<br />
Alone we were and without any fear.<br />
130Full many a time our eyes together drew<br />
That reading, and drove the colour from our<br />
faces;<br />
But one point only was it that o'ercame us.<br />
133When as we read of the much-longed-for<br />
smile<br />
Being by such a noble lover kissed,<br />
This one, who ne'er from me shall be<br />
divided,<br />
136 Kissed me upon the mouth all<br />
palpitating.<br />
Galeotto was the book and he who wrote it.<br />
That day no farther did we read therein."<br />
139And all the while one spirit uttered this,<br />
The other one did weep so, that, for pity,<br />
I swooned away as if I had been dying,<br />
142And fell, even as a dead body falls.
20/همبازيان گمشده<br />
يادداشتهاي دوزخ فرانچسكا و پائلو<br />
73شاعر. ويرژيل<br />
Virgile شاعر<br />
رومي، بين سالهاي<br />
انهايد، راهنماي <strong>دانته</strong> در دوزخ و برزخ و بهشت.<br />
19 پ. م. و 70 پ.<br />
م. آفرينشگر حم<strong>اس</strong>هي<br />
85ديدو .Dido در <strong>اس</strong>اطير ديدو كه دلباختهي آبني<strong>اس</strong> بود، پس از هجران دلداده، دستور داد تا<br />
يادگارهاي آبني<strong>اس</strong> را در آتش افكنند و خود نيز پا به آتش گذاشت.<br />
98پو .Po<br />
ميكند.<br />
مهمترين رود ايتاليا كه از كوههاي آلپ سرچشمه ميگيرد و دشت پو را حاصلخيز<br />
107دايرهي قابيل. آخرين و نهمين دايرهي دوزخ، جايگاه كساني كه مانند قابيل همخون خود را<br />
كشتهاند يا به آنان خيانت كردهاند.<br />
116فرانچسكا<br />
.Francesca Da Rimiini<br />
زشتروي جيان چيوتو مالاتستا<br />
فرانچسكا با<br />
فرانچسكا دا ريميني همسر شواليهي دلاور اما<br />
Gianciotto Malaresta<br />
Malatesta<br />
پائولو Palo<br />
بود.<br />
ماجراي عاشقانه و بدفرجام<br />
در حدود سال 1285 روي داد. در آغاز فرانچسكا با ديدن<br />
پائولو كه به نيابت از برادر خود جيانچيوتو به خو<strong>اس</strong>تگاري آمده بود، گمان كرد كه وي همسر<br />
آيندهاش <strong>اس</strong>ت و دل به او باخت.
همبازيان گمشده/21<br />
128لانچيالوتو<br />
.Lancialotto<br />
خو<strong>اس</strong>تگاري از شهبانو گنياور<br />
يكي از بهادران ميزگرد و از جنگاوران آرتور شاه بود.<br />
Guinevere<br />
هنگام<br />
از طرف آرتور شاه به او دل بست. سرانجام شهبانو به<br />
اشارهي آرتور شاه به صومعهاي فرستاده شد، تا باقي عمر را راهبه باشد.<br />
137گالئوتو .Galleotto ميانجي عشق لانسلو و شهبانو گنياور و راوي اين سرگذشت كه بار ديگر<br />
همان نقش خود را اين بار بين فرانچسكا و پائلو بازي ميكند. «گالئوتو» در زبان ايتاليليي كنايه از<br />
دلال محبت و نيز به معناي جاني <strong>اس</strong>ت.<br />
Dante Alighieri, attributed to Giotto, in the chapel of the<br />
Bargello palace in Florence. This oldest picture of Dante<br />
was painted just prior to his exile and has since been<br />
heavily restored.
همبازيان گمشده<br />
<strong>تي</strong>. ا س .<br />
<strong>اليوت</strong><br />
T.S. Eliot<br />
(1888–1965)
24/همبازيان گمشده<br />
.2<br />
آدمهاي پوك1<br />
آقاكرتز- مرده2<br />
يك پني براي گايپيره3<br />
يكم<br />
ما آدمهايي پوكيم<br />
آدمهايي پوشالي<br />
خميده بر هم<br />
با كلههايي انباشته از كاه. افسوس<br />
5صداي خشكمان وق<strong>تي</strong><br />
نجوا ميكنيم با هم<br />
آرام و بيمعني <strong>اس</strong>ت<br />
همچنان كه موييدن باد در علفزار خشك<br />
يا سريدن پاهاي موش بر شيسشهي شكسته<br />
10در دنگال خشكمان.<br />
***
همبازيان گمشده/25<br />
2. The Hollow Men<br />
Mistah Kurtz -- he dead.<br />
A penny for the Old Guy<br />
I<br />
We are the hollow men<br />
We are the stuffed men<br />
Leaning together<br />
Headpiece filled with straw. Alas!<br />
5Our dried voices, when<br />
We whisper together<br />
Are quiet and meaningless<br />
As wind in dry grass<br />
Or rats' feet over broken glass<br />
10In our dry cellar
26/همبازيان گمشده<br />
هيئ<strong>تي</strong> بدون شكل، سايهاي بدون رنگ،<br />
قدر<strong>تي</strong> بياراده، اشارهاي بدون حركت.<br />
***<br />
آنها كه رسيدهاند<br />
با چشمان <strong>تي</strong>ز به قلمرو مرگ<br />
15به يادمان ميآورند- اگر يادشان باشد- نه مانند روانهاي<br />
سرگردان و زمخت، بلكه<br />
مانند آدمهايي پوك<br />
آدمهايي پوشالي.<br />
دوم<br />
چشماني كه جرأت ندارم در رؤيا ديدار كنم،<br />
20در قلمرو رؤيايي مرگ<br />
آشكار نميشوند:<br />
آنجا چشمها<br />
روشنايي خورشيد بر ستوني شكستهاند<br />
آنجا درخ<strong>تي</strong> در هم ميپيچد<br />
25و صداهايي هست
همبازيان گمشده/27<br />
Shape without form, shade without colour,<br />
Paralysed force, gesture without motion;<br />
Those who have crossed<br />
With direct eyes, to death's other Kingdom<br />
15Remember us -- if at all -- not as lost<br />
Violent souls, but only<br />
As the hollow men<br />
The stuffed men.<br />
II<br />
Eyes I dare not meet in dreams<br />
20In death's dream kingdom<br />
These do not appear:<br />
There, the eyes are<br />
Sunlight on a broken column<br />
There, is a tree swinging<br />
25And voices are
28/همبازيان گمشده<br />
در آواز باد<br />
دورتر و باوقارتر<br />
از ستارهاي رو به خاموشي.<br />
***<br />
بگذار نزديكتر نيايم<br />
30در قلمرو رؤيايي مرگ.<br />
بگذار من هم بپوشم<br />
چنين جامهبدلهاي دلخواه را<br />
پوس<strong>تي</strong>ن موش، پوست كلاغ، تكهچوبهاي مصلوب<br />
در كشتزاري،<br />
35با كرداري آن چنان كه باد ميطلبد،<br />
نه نزديكتر-<br />
***<br />
نه آن آخرين ديدار<br />
در قلمرو سايهروشن.<br />
سوم<br />
اينست سرزمين مردگان<br />
40اينست سرزمين كاكتوسها
همبازيان گمشده/29<br />
In the wind's singing<br />
More distant and more solemn<br />
Than a fading star.<br />
Let me be no nearer<br />
30In death's dream kingdom<br />
Let me also wear<br />
Such deliberate disguises<br />
Rat's coat, crowskin, crossed staves<br />
In a field<br />
35Behaving as the wind behaves<br />
No nearer --<br />
Not that final meeting<br />
In the twilight kingdom<br />
III<br />
This is the dead land<br />
40This is cactus land
30/همبازيان گمشده<br />
اينجا تمثالهاي سنگي<br />
سر كشيدهاند، اينجا آنها ميپذيرند<br />
تضرع دستهاي مردهاي را<br />
در سوسوي ستارهاي رو به خاموشي.<br />
***<br />
45آيا چنين <strong>اس</strong>ت<br />
در قلمرو مرگ:<br />
تنها بيدار ميشويم<br />
در ساع<strong>تي</strong> كه<br />
از تمنا به خود ميلرزيم<br />
50و لبهايي كه در طلب بوسيدناند<br />
به سنگ شكسته نماز ميگذارند؟<br />
چهارم<br />
چشمها اينجا نيستند<br />
هيچ چشمي اينجا نيست<br />
در اين ستارگان ميرا<br />
55در اين درهي پوك<br />
اين آروارهي شكستهي قلمروهاي از دست رفتهمان.<br />
***
همبازيان گمشده/31<br />
Here the stone images<br />
Are raised, here they receive<br />
The supplication of a dead man's hand<br />
Under the twinkle of a fading star.<br />
45Is it like this<br />
In death's other kingdom<br />
Waking alone<br />
At the hour when we are<br />
Trembling with tenderness<br />
50Lips that would kiss<br />
Form prayers to broken stone.<br />
IV<br />
The eyes are not here<br />
There are no eyes here<br />
In this valley of dying stars<br />
55In this hollow valley<br />
This broken jaw of our lost kingdoms
32/همبازيان گمشده<br />
در آخرين ميعادگاه<br />
كورمال راه مياف<strong>تي</strong>م<br />
از گفتگو ميپرهيزيم<br />
و بر كرانهي رودخانهاي برتافته<br />
60حشر ميكنيم<br />
نابينا، مگر<br />
چشمها ديگر بار آشكار شوند<br />
همچنان كه ستارهاي ابدي،<br />
گلسرخ هزار برگ<br />
65در قلمرو سايهروشن مرگ،<br />
تنها اميد<br />
در ميان آدمهاي تهي.<br />
پنجم<br />
دور انجير خاردار الآن ميگرديم<br />
انجير خاردار انجير خاردار<br />
70دور انجير خاردار الآن ميگرديم
همبازيان گمشده/33<br />
In this last of meeting places<br />
We grope together<br />
And avoid speech<br />
60Gathered on this beach of the tumid river<br />
Sightless, unless<br />
The eyes reappear<br />
As the perpetual star<br />
Multifoliate rose<br />
65Of death's twilight kingdom<br />
The hope only<br />
Of empty men.<br />
V<br />
Here we go round the prickly pear<br />
Prickly pear prickly pear<br />
70Here we go round the prickly pear
34/همبازيان گمشده<br />
ساعت پنج بامداد.<br />
***<br />
ميان انگاره<br />
و واقعيت<br />
ميان حركت<br />
75و عمل<br />
سايه ميافتد<br />
چون از آن توست سلطنت4.<br />
***<br />
ميان ادراك<br />
و آفرينش<br />
80ميان هيجان<br />
و پ<strong>اس</strong>خ<br />
سايه ميافتد<br />
زندگاني بس درازست.<br />
***<br />
ميان ميل<br />
85و التهاب
همبازيان گمشده/35<br />
At five o'clock in the morning.<br />
Between the idea<br />
And the reality<br />
Between the motion<br />
75And the act<br />
Falls the Shadow<br />
For Thine is the Kingdom<br />
Between the conception<br />
And the creation<br />
80Between the emotion<br />
And the response<br />
Falls the Shadow<br />
Life is very long<br />
Between the desire<br />
85And the spasm
36/همبازيان گمشده<br />
ميان نيرو<br />
و هس<strong>تي</strong><br />
ميان ذات<br />
و انحطاط<br />
90سايه ميافتد<br />
چون از آن توست سلطنت.<br />
چون از آن توست<br />
زندگاني <strong>اس</strong>ت<br />
چون از آن توست اين<br />
95بدين سان <strong>جهان</strong> پايان ميگيرد<br />
بدين سان <strong>جهان</strong> پايان ميكيرد<br />
بدين سان <strong>جهان</strong> پايان ميگيرد<br />
نه به بانگي بلكه با نجوايي.<br />
1925
همبازيان گمشده/37<br />
Between the potency<br />
And the existence<br />
Between the essence<br />
And the descent<br />
90Falls the Shadow<br />
For Thine is the Kingdom<br />
For Thine is<br />
Life is<br />
For Thine is the<br />
95This is the way the world ends<br />
This is the way the world ends<br />
This is the way the world ends<br />
Not with a bang but a whimper<br />
.<br />
1925
38/همبازيان گمشده<br />
يادداشتهاي آدمهاي پوك<br />
.2<br />
1.اشاره به: ويليام شكسپير، تراژدي ژوليوس سزار، پردهي چهارم، صحنهي 2.<br />
اما آدمهاي پوك مانند <strong>اس</strong>باني چموش هنگام بيكاري<br />
باشكوه جلوه مينمايند و قول ازخودگذشتگي ميدهند.<br />
گفتهي پسربچهاي كه خبر مرگ كرتز، يكي از مسئولين شرك<strong>تي</strong> تجار<strong>تي</strong> در آفريقا را ميدهد.<br />
نگاه كنيد به: جوزف كنراد، دل تاريكي.<br />
.3 گاي فاكس Guy Fawks<br />
يكي از كساني بود كه سال 1605 در عمليا<strong>تي</strong> موسوم به توطئهي<br />
باروت در عهد جيمز اول شاه انگيس قصد داشت مجلس عوام را با باروت منفجر كند. او و<br />
همدستانش دستگير و در پنجم سپتامبر اعدام شدند. در جشني كه هر ساله در اين روز برگزار<br />
ميشود، بچهها آدمكهاي پوشالي گاي فاكس را ميسازند و براي خريد وسايل جشن از رهگذران<br />
سكه ميگيرند.<br />
.4<br />
نگاه كنيد به: عهد ع<strong>تي</strong>ق، تواريخ ايام، 19. 29،
40/همبازيان گمشده<br />
.3<br />
مارينا1<br />
Quis his locus, quae regio, quae mundi plaga2<br />
***<br />
چه درياهايي چه كرانههايي چه تختهسنگهايي خاكستري چه جزيرههايي<br />
چه آبي بر سينهكش كش<strong>تي</strong> ميكوبد<br />
و عطر كاج و ب<strong>اس</strong>ترك كه ميخواند در ميان مه<br />
چه خيالها كه ميگذرد<br />
5آي دخترم.<br />
آنان كه <strong>تي</strong>ز ميكنند دندان سگ را،<br />
به نيت مرگ<br />
آنان كه با شكوه مرغ مگس جلوه برافروختهاند،<br />
به نيت مرگ<br />
10آنان كه ميلمند در خوكدانيِ آسودگي،<br />
به نيت مرگ<br />
آنان كه از سرخوشيِ جانوران در محنتند،<br />
به نيت مرگ<br />
***
همبازيان گمشده/41<br />
3. Marina<br />
Quis his locus, quae regio, quae mundi plaga<br />
What seas what shores what grey rocks and what islands<br />
What water lapping the bow<br />
And scent of pine and the woodthrush singing through the fog<br />
What images return<br />
5O my daughter.<br />
Those who sharpen the tooth of the dog, meaning<br />
Death<br />
Those who glitter with the glory of the hummingbird, meaning<br />
Death<br />
10Those who sit in the sty of contentment, meaning<br />
Death<br />
Those who suffer the ecstasy of the animals, meaning<br />
Death
42/همبازيان گمشده<br />
بيشالودگانند، فرو كاهيده با بادي<br />
15نفسي از كاج، و مه جنگلِ هزارآوا<br />
با اين شوكت مضمحل در مكان.<br />
***<br />
چيست اين رخسار، اندكي روشن و روشناييبخش<br />
تپش بازو، كمزور و زورمند<br />
***<br />
هديه <strong>اس</strong>ت يا وام؟ دورتر از ستارگان و نزديكتر از چشم.<br />
20نجواها و خندهاي كوتاه ميان برگها و گامهاي شتابان<br />
در ژرفاي خواب، آنجا كه همهي آبها به هم ميپيوندند.<br />
دماغهي كش<strong>تي</strong> را يخ شكافته <strong>اس</strong>ت و رنگ را گرما.<br />
اين را من ساختم، فراموش كردم<br />
و به ياد ميآورم.<br />
25دكل كش<strong>تي</strong> سست و بادبان پوسيده <strong>اس</strong>ت<br />
بين ماه ژوئن و سپتامبري ديگر.<br />
اين را ناشناخته ساختم، نيمههشيار، ندانسته، براي خودم.<br />
تختهپوش كش<strong>تي</strong> آب پس ميدهد، درزها بايد گرفته شوند.<br />
اين پيكر، اين رخسار، اين جان<br />
30كه زنده <strong>اس</strong>ت تا زندگي كند در <strong>جهان</strong>ي فر<strong>اس</strong>وي روزگار من، بگذار<br />
بسپارم زندگانيام را بر سر اين زندگاني، سخنم را بر سر آن ناگفته،
همبازيان گمشده/43<br />
Are be<strong>com</strong>e insubstantial, reduced by a wind,<br />
15A breath of pine, and the woodsong fog<br />
By this grace dissolved in place<br />
What is this face, less clear and clearer<br />
The pulse in the arm, less strong and stronger—<br />
Given or lent more distant than stars and nearer than the eye<br />
20Whispers and small laughter between leaves and hurrying feet<br />
Under sleep, where all the waters meet.<br />
Bowsprit cracked with ice and paint cracked with heat.<br />
I made this, I have forgotten<br />
And remember.<br />
25The rigging weak and the canvas rotten<br />
Between one June and another September.<br />
Made this unknowing, half conscious, unknown, my own.<br />
The garboard strake leaks, the seams need caulking.<br />
This form, this face, this life<br />
30Living to live in a world of time beyond me; let me<br />
Resign my life for this life, my speech for that unspoken,
44/همبازيان گمشده<br />
برخ<strong>اس</strong>ته، لبهاي گشوده، اميد كش<strong>تي</strong>هاي نو.<br />
***<br />
چه درياهايي چه كرانههايي چه جزيرههايي از خار<strong>اس</strong>نگ به سوي ديركهايم<br />
و ب<strong>اس</strong>ترك ندا در ميدهد از ميان مه<br />
دخترم.<br />
1930<br />
يادداشتهاي مارينا<br />
.1<br />
مارينا دختر پركلس در دريا گم ميشود و پدرش سالها بعد او را مييابد. نگاه كنيد به: ويليام<br />
شكسپير، پريكلس، شاهزاده تاير.<br />
.2<br />
گويد:<br />
ديوانه.<br />
هركول در حالت ديوانگي فرزندان خود را به هلاكت ميرساند و پس از هشياري چنين مي<br />
«چه جايگاهي <strong>اس</strong>ت اين، كدام سرزمين، كدام اقليم خاك؟» نگاه كنيد به: سنكا، هركول
همبازيان گمشده/45<br />
The awakened, lips parted, the hope, the new ships.<br />
What seas what shores what granite islands towards my timbers<br />
And woodthrush calling through the fog<br />
35My daughter.<br />
1930
46/همباريان گمشده<br />
4. چارشنبهخاكستران1<br />
Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaa<br />
چون اميدي ندارم ديگربار بازگردم2<br />
چون اميدي ندارم<br />
چون اميدي ندارم بازگردم<br />
در آرزوي پيشكشيِ اين كس و جرگهي آن كس<br />
5ديگر جان نميكَنَم در پي چنين چيزهايي جان نميكَنَم3<br />
(چرا عقاب ديرسال بالهايش را بگسترد؟)<br />
چرا مويه كنم<br />
بر اقتدار ناپيداي سلطنت عصر؟<br />
***
همباريان گمشده/47<br />
4. Ash Wednesday<br />
Because I do not hope to turn again<br />
Because I do not hope<br />
Because I do not hope to turn<br />
Desiring this man's gift and that man's scope<br />
5I no longer strive to strive towards such things<br />
(Why should the agèd eagle stretch its wings)<br />
Why should I mourn<br />
The vanished power of the usual reign<br />
***<br />
I
48/همباريان گمشده<br />
***<br />
چون اميدي ندارم دريابم<br />
10شكوه <strong>اس</strong>توار ساع<strong>تي</strong> محتوم را<br />
چون نميانديشم<br />
چون در مييابم كه در نخواهم يافت<br />
يگانه اقتدار ر<strong>اس</strong><strong>تي</strong> زودگذر را<br />
چون نميتوانم بنوشم<br />
15آنجا كه درختان ميشكفند، و چشمهها ميجوشند، چه ديگربار هيچ چيز نيست<br />
چون ميدانم زمان هميشه زمان <strong>اس</strong>ت<br />
و مكان هميشه مكان، فقط مكان<br />
و هر چه واقعي <strong>اس</strong>ت فقط براي زمان واقعي <strong>اس</strong>ت<br />
و فقط براي مكان<br />
20سرخوشم كه چيزها آن چنانند كه هستند و<br />
روي بر ميگردانم از چهرهي فرخنده<br />
و روي بر ميگردانم از ندا<br />
چون نميتوانم اميدوار باشم تا ديگربار باز گردم<br />
پس سرخوشم كه بايد چيزي بسازم<br />
25تا با آن سرخوش شوم<br />
***
همباريان گمشده/49<br />
Because I do not hope to know<br />
10The infirm glory of the positive hour<br />
Because I do not think<br />
Because I know I shall not know<br />
The one veritable transitory power<br />
Because I cannot drink<br />
15There, where trees flower, and springs flow, for there is<br />
nothing again<br />
Because I know that time is always time<br />
And place is always and only place<br />
And what is actual is actual only for one time<br />
And only for one place<br />
20I rejoice that things are as they are and<br />
I renounce the blessèd face<br />
And renounce the voice<br />
Because I cannot hope to turn again<br />
Consequently I rejoice, having to construct something<br />
25Upon which to rejoice
50/همباريان گمشده<br />
***<br />
و خداوند را دعا كنيد تا بر ما ببخشايد<br />
و دعا كنيد تا مگر از ياد ببرم<br />
قضيههايي را كه نزد خود بسي كنكاش ميكنم<br />
بسيار شرح ميدهم<br />
30چون اميدي ندارم ديگربار باز گردم<br />
بگذار آن واژگان پ<strong>اس</strong>خ گويند<br />
در باب آنچه شده <strong>اس</strong>ت، و ديگربار نميشود<br />
مگر حكم بر ما سنگين نشود<br />
چون اين بالها ديگر بالٍ پرواز نيستند<br />
35بلكه پرههايياند كه هوا را ميكوبند<br />
هوايي كه اكنون سر<strong>اس</strong>ر ناچيز و خشك <strong>اس</strong>ت<br />
ناچيزتر و خشكتر از ارادهي<br />
بياموز ما را تأمل كنيم و تأمل كنيم بياموز ما را خاموش بنشينيم<br />
ما گنهكاران را دعا كنيد اكنون و به هنگام مرگمان4<br />
40ما را دعا كنيد اكنون و به هنگام مرگمان
همباريان گمشده/51<br />
And pray to God to have mercy upon us<br />
And pray that I may forget<br />
These matters that with myself I too much discuss<br />
Too much explain<br />
30Because I do not hope to turn again<br />
Let these words answer<br />
For what is done, not to be done again<br />
May the judgement not be too heavy upon us<br />
Because these wings are no longer wings to fly<br />
35But merely vans to beat the air<br />
The air which is now thoroughly small and dry<br />
Smaller and dryer than the will<br />
Teach us to care and not to care Teach us to sit still.<br />
Pray for us sinners now and at the hour of our death<br />
40Pray for us now and at the hour of our death.
52/همباريان گمشده<br />
Bbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbbb<br />
بانو، سه پلنگ سفيد زير درخت اَردجي نشستند<br />
در خنكي روز، سير خورده<br />
از پاهايم قلبم جگرم و آنچه جا گرفته بود<br />
در حلقهي خالي جمجمهام. و خداوند گفت<br />
45اين <strong>اس</strong>تخوانها زنده شوند؟ اين<br />
<strong>اس</strong>تخوانها زنده شوند؟ و آنچه جاي گرفته بود<br />
در <strong>اس</strong>تخوانها (كه ديگر خشكيده بودند) چيرچيركنان ميگفت:<br />
به خاطر نيكي اين بانو<br />
و به خاطر دلربايياش، و چون<br />
50مريم عذرا را به شفاعت ارج ميگذارد،<br />
ما تابناك ميدرخشيم. و من شخصي رياكارم اينك<br />
كارنامهام را به نسيان ميسپارم و عشقم را<br />
به زادوولد بيابان و ميوهي كدو.<br />
اين <strong>اس</strong>ت كه بهبود ميدهد<br />
55رودههايم را رشتههاي ديدگانم و پارههاي ناگوارايي<br />
كه پلنگان پس فرستادهاند. بانو لميده <strong>اس</strong>ت
همباريان گمشده/53<br />
Lady, three white leopards sat under a juniper-tree<br />
In the cool of the day, having fed to sateity<br />
On my legs my heart my liver and that which had been contained<br />
In the hollow round of my skull. And God said<br />
45Shall these bones live shall these<br />
Bones live And that which had been contained<br />
In the bones (which were already dry) said chirping:<br />
Because of the goodness of this Lady<br />
And because of her loveliness, and because<br />
50She honours the Virgin in meditation,<br />
We shine with brightness. And I who am here dissembled<br />
Proffer my deeds to oblivion, and my love<br />
To the posterity of the desert and the fruit of the gourd.<br />
It is this which recovers<br />
55My guts the strings of my eyes and the indigestible portions<br />
Which the leopards reject. The Lady is withdrawn<br />
II
54/همباريان گمشده<br />
***<br />
در جامهاي سفيد، معتكف، در جامهاي سفيد.<br />
باشد كه سفيدي <strong>اس</strong>تخوانها به فراموشي كفاره دهد.<br />
در آنها حيا<strong>تي</strong> نيست. همچنان كه فراموش شدهام<br />
60و فراموش شده خواهم بود، پس من فراموش ميكنم<br />
اين گونه فداكارانه، سر سپردهي مقصود. و خداوند گفت<br />
پيغام را به باد، به باد فقط چون تنها<br />
باد خواهد شنيد. و <strong>اس</strong>تخوانها چيرچيركنان آواز ميخواندند<br />
با ورد ملخ، و ميگفتند<br />
65بانوي خموشيها<br />
آسوده و آشفته<br />
گسيخته و كاملترين<br />
گل سرخ ياد<br />
گل سرخ فراموشي<br />
70وامانده و هس<strong>تي</strong>بخش<br />
آرميدهي پريشان<br />
تكگُل سرخ<br />
اينك باغي <strong>اس</strong>ت<br />
جايي كه همهي عشقها به پايان ميرسند.<br />
75عذاب مختومهي
همباريان گمشده/55<br />
In a white gown, to contemplation, in a white gown.<br />
Let the whiteness of bones atone to forgetfulness.<br />
There is no life in them. As I am forgotten<br />
60And would be forgotten, so I would forget<br />
Thus devoted, concentrated in purpose. And God said<br />
Prophesy to the wind, to the wind only for only<br />
The wind will listen. And the bones sang chirping<br />
With the burden of the grasshopper, saying<br />
65Lady of silences<br />
Calm and distressed<br />
Torn and most whole<br />
Rose of memory<br />
Rose of forgetfulness<br />
70Exhausted and life-giving<br />
Worried reposeful<br />
The single Rose<br />
Is now the Garden<br />
Where all loves end<br />
75Terminate torment
56/همباريان گمشده<br />
عشقي ناخوشايند<br />
عذاب بزرگتر<br />
عشقي خوشايند<br />
پايان بيپايان<br />
80سفر به هيچ پاياني<br />
سرانجامِ هر چه<br />
بيانجام <strong>اس</strong>ت<br />
سخن بدون واژه و<br />
واژهي بيسخن<br />
85شكوه بر مادر<br />
براي باغ<br />
جايي كه همهي عشقها به پايان ميرسند.<br />
***<br />
زير درخت اَردجي <strong>اس</strong>تخوانها آواز ميخواندند، پراكنده و درخشان<br />
شادمانيم كه پراكنده شدهايم، كمي به يكديگر ميرسيم،<br />
90پاي درخ<strong>تي</strong> در خنكاي روز، با بركت ريگ<br />
خودشان و يكديگر را فراموش ميكنند، همبسته<br />
در آرامش بيابان. اين <strong>اس</strong>ت زميني كه شما<br />
سياهبخش ميكنيد. و نه در سهمهاي جداجدا و نه<br />
پيوسته. زمين اينست. ما مردهريگمان را گرفتهايم.
همباريان گمشده/57<br />
Of love unsatisfied<br />
The greater torment<br />
Of love satisfied<br />
End of the endless<br />
80Journey to no end<br />
Conclusion of all that<br />
Is inconclusible<br />
Speech without word and<br />
Word of no speech<br />
85Grace to the Mother<br />
For the Garden<br />
Where all love ends.<br />
Under a juniper-tree the bones sang, scattered and shining<br />
We are glad to be scattered, we did little good to each other,<br />
90Under a tree in the cool of day, with the blessing of sand,<br />
Forgetting themselves and each other, united<br />
In the quiet of the desert. This is the land which ye<br />
Shall divide by lot. And neither division nor unity<br />
Matters. This is the land. We have our inheritance.
58/همباريان گمشده<br />
Cccccccccccc<br />
95در اولين پيچِ پلهي دوم<br />
برگشتم و ديدم پايين<br />
همان شمايل پيچيده بر نرده را<br />
ميان بخار در هواي گند<br />
درگير با ديو پلهها كه زده بود<br />
100صورتكي فريبنده از اميد و نااميدي.<br />
***<br />
***<br />
در دومين پيچِ پلهي دوم<br />
آنها را ترك كردم و پيچيدم و چرخيدم به پايين؛<br />
ديگر هيچ صور<strong>تي</strong> نبود و پله تاريك بود،<br />
نمناك، دندانهدار، مانند دهان آبريزان و ترميمنشدنيِ پيرمردي،<br />
105يا حلقوم دندانهدار كوسهاي پير.<br />
در اولين پيچِ پلهي سوم<br />
پنجرهاي بود پرروزنه شكمداده، چون ميوهي انجير
همباريان گمشده/59<br />
III<br />
95At the first turning of the second stair<br />
I turned and saw below<br />
The same shape twisted on the banister<br />
Under the vapour in the fetid air<br />
Struggling with the devil of the stairs who wears<br />
100The deceitul face of hope and of despair.<br />
At the second turning of the second stair<br />
I left them twisting, turning below;<br />
There were no more faces and the stair was dark,<br />
Damp, jaggèd, like an old man's mouth drivelling, beyond repair,<br />
105Or the toothed gullet of an agèd shark.<br />
At the first turning of the third stair<br />
Was a slotted window bellied like the figs's fruit
60/همباريان گمشده<br />
***<br />
و آن سوي شكوفهي خفچه و نماي چراگاه<br />
هيكلي پشتپهن پوشيده جامهي آبي و سبز<br />
110ارديبهشت را با نيلبكي افسون كرد.<br />
گيسوي افراشته دلرب<strong>اس</strong>ت، گيسوي قهوهاي افراشته روي دهان،<br />
ي<strong>اس</strong> و گيسوي قهوهاي؛<br />
آشفتگي، نواي نيلبكي، درنگها و گامهاي روح بر پلهي سوم،<br />
پل<strong>اس</strong>يدن، پل<strong>اس</strong>يدن؛ نيرويي فر<strong>اس</strong>وي اميد و نوميدي<br />
115صعود از پلهي سوم.<br />
خداوندگارا، من شايستگي ندارم<br />
خداوندگارا، من شايستگي ندارم<br />
***<br />
اما تنها آن كلمه را بگو.<br />
Ddddddddddddddddddddd<br />
او كه ميان بنفش و بنفش گام ميزد<br />
120او كه گام ميزد در<br />
ردههاي گوناگون سبز گونهگون<br />
ميرود درون سفيد و آبي، درون رنگ مريم،
همباريان گمشده/61<br />
And beyond the hawthorn blossom and a pasture scene<br />
The broadbacked figure drest in blue and green<br />
110Enchanted the maytime with an antique flute.<br />
Blown hair is sweet, brown hair over the mouth blown,<br />
Lilac and brown hair;<br />
Distraction, music of the flute, stops and steps of the mind over the third<br />
stair,<br />
Fading, fading; strength beyond hope and despair<br />
115Climbing the third stair.<br />
Lord, I am not worthy<br />
Lord, I am not worthy<br />
but speak the word only.<br />
IV<br />
Who walked between the violet and the violet<br />
120Whe walked between<br />
The various ranks of varied green<br />
Going in white and blue, in Mary's colour,
62/همباريان گمشده<br />
ميگويد از چيزهاي بيارزش<br />
در جهل و آگاهي از رنج ابدي<br />
125او كه ميگشت ميان ديگران كه قدم ميزدند،<br />
او كه سرانجام فوارهها را نيرومند ساخت و چشمهها را تازه<br />
صخرهي خشك را خنك و شن را <strong>اس</strong>توار كرد<br />
در آبيِ گل ميمون، آبيِ رنگ مريم،<br />
Sovegna vos۵<br />
***<br />
130اكنون سالهاييست كه فرا ميرسند، ميكشانند<br />
به دوردست ساز و نيلبك را، ميپايند<br />
***<br />
كسي را كه هنگام خواب و بيداري روانه ميشود، پوشيده<br />
نور سپيد را پيچان، در برش گرفته، پيچان.<br />
سالهاي نو ميخرامند، ميپايند<br />
135از ميان ابر روشن اشكها، سالها، ميپايند<br />
با نظمي نو قافيهي كهن را. باز گيريد<br />
زمان را. باز گيريد<br />
نگرش ناخوانده را در رؤيايي والاتر<br />
همچنان كه تكشاخ جواهرنشان را نعشكش والايي ميكشانَد.<br />
***
همباريان گمشده/63<br />
Talking of trivial things<br />
In ignorance and knowledge of eternal dolour<br />
125Who moved among the others as they walked,<br />
Who then made strong the fountains and made fresh the springs<br />
Made cool the dry rock and made firm the sand<br />
In blue of larkspur, blue of Mary's colour,<br />
Sovegna vos<br />
130Here are the years that walk between, bearing<br />
Away the fiddles and the flutes, restoring<br />
One who moves in the time between sleep and waking, wearing<br />
White light folded, sheathing about her, folded.<br />
The new years walk, restoring<br />
135Through a bright cloud of tears, the years, restoring<br />
With a new verse the ancient rhyme. Redeem<br />
The time. Redeem<br />
The unread vision in the higher dream<br />
While jewelled unicorns draw by the gilded hearse.
64/همباريان گمشده<br />
***<br />
140خواهر خاموش پوشيده در سفيد و آبي<br />
بين سرخداران، در پناه ايزد باغ،<br />
كسي كه نيلبكش بيدم <strong>اس</strong>ت، سرش را پايين آورد و اشاره كرد ولي كلمهاي نگفت<br />
اما فواره فرا پاشيد و پرنده فرو خواند<br />
باز گيريد زمان را، باز گيريد رؤيا را<br />
145نشاني از كلام ناشنيده، ناگفته<br />
***<br />
تا هزار نجوا باد از سرخدار بر انگيزد<br />
***<br />
و آن گاه تبعيدمان6<br />
Eeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee<br />
اگر كلام گمشده گم شده <strong>اس</strong>ت، اگر كلامِ به سر رسيده به سر رسيده <strong>اس</strong>ت<br />
اگر كلام ناشنيده ناگفته<br />
150ناگفته، ناشنيده <strong>اس</strong>ت؛<br />
هنوز كلام ناگفته <strong>اس</strong>ت، آن كلام ناشنيده،<br />
آن كلام بدون كلمهاي، آن كلام درونِ
همباريان گمشده/65<br />
140The silent sister veiled in white and blue<br />
Between the yews, behind the garden god,<br />
Whose flute is breathless, bent her head and signed but spoke no word<br />
But the fountain sprang up and the bird sang down<br />
Redeem the time, redeem the dream<br />
145The token of the word unheard, unspoken<br />
Till the wind shake a thousand whispers from the yew<br />
And after this our exile<br />
If the lost word is lost, if the spent word is spent<br />
If the unheard, unspoken<br />
150Word is unspoken, unheard;<br />
Still is the unspoken word, the Word unheard,<br />
The Word without a word, the Word within<br />
V
66/همباريان گمشده<br />
<strong>جهان</strong> و براي <strong>جهان</strong>؛<br />
و نور در تاريكي درخشيد<br />
155در مقابل آن كلام دنياي ناآرام هنوز ميچرخيد<br />
پيرامون كانون كلام خاموش.<br />
***<br />
آي امت من، بر تو چه كردهام.6<br />
***<br />
***<br />
كلام را كجا بايد پيدا كرد، كلام كجا<br />
طنين ميافكنَد؟ نه اينجا، كه خاموشي بسنده نيست<br />
160نه در دريا يا در جزيره، نه<br />
در سرزمين، در بيابان يا فرو باريدن،<br />
براي آنها كه در تاريكي ميگردند<br />
در هر دو روزانه و شبانه<br />
زمان ر<strong>اس</strong><strong>تي</strong>ن و مكان ر<strong>اس</strong><strong>تي</strong>ن اينجا نيست<br />
165نه مكان شكوهمندي براي آنان كه از چهره پرهيز ميكنند<br />
نه زمان سرخوشي براي آنان كه ميانِ هياهو ميگردند و ندا را حاشا ميكنند<br />
آيا خواهر پردهدار دعا ميكند براي<br />
آنان كه در تاريكي ميگردند ، كه تو را برگزيدند و از تو روي گرداندند<br />
آنان كه بر شاخ ميان فصل و فصل گسيختند، زمان و زمان، بينِ
همباريان گمشده/67<br />
The world and for the world;<br />
And the light shone in darkness and<br />
155Against the Word the unstilled world still whirled<br />
About the centre of the silent Word.<br />
O my people, what have I done unto thee.<br />
Where shall the word be found, where will the word<br />
Resound Not here, there is not enough silence<br />
160Not on the sea or on the islands, not<br />
On the mainland, in the desert or the rain land,<br />
For those who walk in darkness<br />
Both in the day time and in the night time<br />
The right time and the right place are not here<br />
165No place of grace for those who avoid the face<br />
No time to rejoice for those who walk among noise and deny the voice<br />
Will the veiled sister pray for<br />
Those who walk in darkness, who chose thee and oppose thee,<br />
Those who are torn on the horn between season and season, time and<br />
time, between
يها<br />
68/همباريان گمشده<br />
170ساعت و ساعت، كلام و كلام، قدرت و قدرت، آنان كه منتظرند<br />
در تاريكي؟ آيا خواهر پردهدار دعا ميكند<br />
براي بچه<br />
جلو دروازه<br />
كه ره نميسپرند و نميتوانند دعا كنند:<br />
دعا كن براي آنان كه بر ميگزينند و روي ميگردانند<br />
***<br />
175آه آي امت من، بر تو چه كردهام<br />
***<br />
***<br />
باشد خواهر پردهدار ميان نازك<br />
-درختان سرخدار دعا كند براي آنان كه او را رنجاندند<br />
و ترساكند و نميتوانند سر بسپرند<br />
و روياروي <strong>جهان</strong> اقرار ميكنند و بين صخرهها حاشا ميكنند<br />
180در آخرين بيابان پيش از آخرين صخرههاي آبي<br />
بيابان در باغ، باغ در بيابانِ<br />
قحطي، و از دهان ميپاشند سيبدانههاي پل<strong>اس</strong>يده را.<br />
آي امت من
همباريان گمشده/69<br />
170Hour and hour, word and word, power and power, those who wait<br />
In darkness Will the veiled sister pray<br />
For children at the gate<br />
Who will not go away and cannot pray:<br />
Pray for those who chose and oppose<br />
175O my people, what have I done unto thee.<br />
Will the veiled sister between the slender<br />
Yew trees pray for those who offend her<br />
And are terrified and cannot surrender<br />
And affirm before the world and deny between the rocks<br />
180In the last desert before the last blue rocks<br />
The desert in the garden the garden in the desert<br />
Of drouth, spitting from the mouth the withered apple-seed.<br />
O my people.
70/همباريان گمشده<br />
Ffffffffffffffffffffffffffffffffff<br />
گرچه اميدي ندارم ديگربار بازگردم<br />
185گرچه اميدي ندارم<br />
گرچه اميدي ندارم باز گردم<br />
***<br />
***<br />
ترديد داشتن بين سود و زيان<br />
در اين گذرگاه كوتاه رؤياها ميگذرند از<br />
تاريكروشناي زودگذر بين ميلاد و مرگ<br />
190(متبركم كن اي پدر8) گرچه اين چيزها را آرزومند آرزومند نيستم<br />
از پنجرهي گشوده به سوي ساحل خارا<br />
بادبانهاي سفيد هنوز بر افراشتهاند به سوي دريا، به سوي دريا بر افراشته<br />
بالهاي شكسته<br />
و قلب گمگشته سخت و سرخوش ميشود<br />
195در ي<strong>اس</strong> گمگشته و صداهاي گمگشتهي دريا<br />
و جانِ سست ميشتابد تا سركشي كند<br />
براي عصاي طلايي خميده و بوي گمگشتهي دريا<br />
ميشتابد بهبود سازد
همباريان گمشده/71<br />
Although I do not hope to turn again<br />
185Although I do not hope<br />
Although I do not hope to turn<br />
Wavering between the profit and the loss<br />
In this brief transit where the dreams cross<br />
The dreamcrossed twilight between birth and dying<br />
190(Bless me father) though I do not wish to wish these things<br />
From the wide window towards the granite shore<br />
The white sails still fly seaward, seaward flying<br />
Unbroken wings<br />
VI<br />
And the lost heart stiffens and rejoices<br />
195In the lost lilac and the lost sea voices<br />
And the weak spirit quickens to rebel<br />
For the bent golden-rod and the lost sea smell<br />
Quickens to recover
72/همباريان گمشده<br />
شيون بلدرچين و بارانمرغ چرخان را<br />
200و چشم نابينا ميآفريند<br />
اَشكال خالي را بين دروازههاي عاج<br />
و رايحه شوريِ ريگزار را تازه ميكند<br />
***<br />
***<br />
اينست زمان تنش بين مرگ و ميلاد<br />
مكان انزوايي كه سه رؤيا ميگذرند<br />
205بين صخرههاي آبي<br />
اما وق<strong>تي</strong> صداهاي لرزنده از درخت سرخدار رها ميشوند<br />
بگذار سرخداري ديگر بلرزد و پ<strong>اس</strong>خ دهد.<br />
خواهر پردهدار مادر مقدس، روح چشمه، روح باغ،<br />
از مضحكه نمودن خود با دروغ باز دارمان<br />
210بياموز ما را خاموش بنشينيم<br />
ح<strong>تي</strong> در ميان اين صخرهها،<br />
آرامشمان در ارادهي اوست9<br />
و ح<strong>تي</strong> در ميان اين صخرهها<br />
خواهر، مادر<br />
215و جان رود، جان دريا،<br />
از جدايي مرا باز دار<br />
و بگذار فريادم به سوي تو آيد.10<br />
1930
همباريان گمشده/73<br />
The cry of quail and the whirling plover<br />
200And the blind eye creates<br />
The empty forms between the ivory gates<br />
And smell renews the salt savour of the sandy earth<br />
This is the time of tension between dying and birth<br />
The place of solitude where three dreams cross<br />
205Between blue rocks<br />
But when the voices shaken from the yew-tree drift away<br />
Let the other yew be shaken and reply.<br />
Blessèd sister, holy mother, spirit of the fountain, spirit of the garden,<br />
Suffer us not to mock ourselves with falsehood<br />
Teach us to care and not to care<br />
210Teach us to sit still<br />
Even among these rocks,<br />
Our peace in His will<br />
And even among these rocks<br />
Sister, mother<br />
215And spirit of the river, spirit of the sea,<br />
Suffer me not to be separated<br />
And let my cry <strong>com</strong>e unto Thee.<br />
1930
74/همباريان گمشده<br />
يادداشتهاي چارشنبهخاكستران<br />
1. چارشنبهخاكستران آييني <strong>اس</strong>ت مسيحي كه كشيش در طي آن با خاكستر بر پيشاني آيينمداران<br />
نشان صليب ميكشد. همچنين به نخس<strong>تي</strong>ن روز در پرهيزي چهلروزه ميگويند، به ياد چهل روزي<br />
كه عيسي مسيح در بيابان روزه داشت و سرانجام ابليس او را رها كرد و<br />
.........<br />
Guido Gavalcanti (1255-1300): Perchio non spero di tornar giammai .2<br />
.3<br />
برداش<strong>تي</strong> از شكسپير :(XXIX)<br />
Desiring this man's art and that man's.<br />
.4<br />
از دعايي كاتوليكرومي.<br />
5. <strong>دانته</strong>، برزخ: [به ياد داشته باش عذابم را به سزاي شهوتم.]<br />
Sovegna vos temps de ma dolar<br />
6. از دعايي كاتوليكرومي.<br />
.7<br />
از دعايي كليسايي.-<br />
اشاره به<br />
تورات، كتاب ميكاه نبي، ششم. 3.<br />
8. شخص توبه كار در آغاز اعتراف خود نزد كشيش كاتوليكرومي چنين ميگويد.<br />
9. <strong>دانته</strong>، بهشت: آرامش ما خو<strong>اس</strong>ت اوست، خو<strong>اس</strong>ت اوست آرامش ما.<br />
10. زبور داوود، مزمور صدودوم، 1.
همبازيان گمشده<br />
سيلويا پلات<br />
Sylvia Plath<br />
(1932-1963)
76/همبازيان گمشده<br />
5. سگاه زنانه در زايشگاه و پيرامونش. سوم<br />
نداي يكم<br />
هيچ معجزهاي از اين ستمگرانهتر نيست.<br />
با <strong>اس</strong>بها، سمهاي آهنين مرا ميكشاندند.<br />
129ادامه ميدهم. تا آخر آن را ادامه ميدهم. كاري را به پايان ميرسانم.<br />
تونل تاريكي هست كه از آن پرت ميشوند بلاهاي آسماني<br />
بلاهاي آسماني، تجليات، چهرههاي مات.<br />
132من كانون شرارتم.<br />
چه دردها، چه بدبخ<strong>تي</strong>هايي را بايد بپرورانم؟<br />
*** *** ***
همبازيان گمشده/77<br />
5. Tree Women. 3<br />
A Poem for Three Voise<br />
Setting: A Maternity and Roundaboat<br />
FIRST VOICE:<br />
There is no miracle more cruel than this.<br />
I am dragged by the horses, the iron hooves.<br />
129I last. I last it out. I ac<strong>com</strong>plish a work.<br />
Dark tunnel, through which hurtle the visitations,<br />
The visitations, the manifestations, the startled faces.<br />
132I am the center of an atrocity.<br />
What pains, what sorrows must I be mothering<br />
***
78/همبازيان گمشده<br />
***<br />
با چنين معصومي<strong>تي</strong> آيا ميتوان كُشت و كُشت؟ شيرهي زندگانيام را ميكشد.<br />
135در خيابان درختان ميپژمرند. باران فرساينده <strong>اس</strong>ت.<br />
آن را با زبانم ميچشم، و اين هر<strong>اس</strong>هاي كاري،<br />
هر<strong>اس</strong>هايي كه <strong>اس</strong>توارند و ميپلكند، ايزدمادران ناچيز<br />
138با <strong>تي</strong>كتاك قلبهايشان، با كيفهاي وسايلشان.<br />
من ديوار و سقفي نگهدارنده خواهم بود.<br />
آسماني خواهم بود و كوهي از نيكي. آه چنين باد.<br />
141نيرويي در جانم ميبالد، سرسخ<strong>تي</strong>اي ديرينه.<br />
همانند دنيا، در هم ميشكنم. اينست سياهي،<br />
اين قوچ سياهي. بر سر كوهي دستانم را ميفشارم.<br />
144هوا كدر <strong>اس</strong>ت. از اين كار كدر <strong>اس</strong>ت.<br />
به كارم ميگيرند. حين بهكارگيري نواخته ميشوم.<br />
اين سياهي چشمانم را ميفشُرَد.<br />
147چيزي نميبينم.<br />
نداي دوم<br />
من متهمم. كشتارهايي به خيالم ميآيد.<br />
باغي از عذابهاي سياه و سرخم. آنها را مينوشم،<br />
150بيزار از خود، بيزار و هر<strong>اس</strong>ناك. و اينك دنيا در مييابد
همبازيان گمشده/79<br />
Can such innocence kill and kill It milks my life.<br />
135The trees wither in the street. The rain is corrosive.<br />
I taste it on my tongue, and the workable horrors,<br />
The horrors that stand and idle, the slighted godmothers<br />
138With their hearts that tick and tick, with their satchels of instruments.<br />
I shall be a wall and a roof, protecting.<br />
I shall be a sky and a hill of good: O let me be!<br />
***<br />
141A power is growing on me, an old tenacity.<br />
I am breaking apart like the world. There is this blackness,<br />
This ram of blackness. I fold my hands on a mountain.<br />
144The air is thick. It is thick with this working.<br />
I am used. I am drummed into use.<br />
My eyes are squeezed by this blackness.<br />
147I see nothing.<br />
SECOND VOICE:<br />
I am accused. I dream of massacres.<br />
I am a garden of black and red agonies. I drink them,<br />
150Hating myself, hating and fearing. And now the world conceives
80/همبازيان گمشده<br />
پايان خود را و ميشتابد به آن سو و بازوانش را مهرورزانه ميگشايد.<br />
اين <strong>اس</strong>ت عشقي زادهي مرگ كه هر چيزي را بيمار ميكند.<br />
153خورشيدي مرده بر كاغذ روزنامه لك مياندازد. سرخ <strong>اس</strong>ت.<br />
زندگاني را پشت سر هم ميبازم. و زمين تاريك مينوشدشان.<br />
*** *** ***<br />
او خوناشام همگيِ م<strong>اس</strong>ت. از اين روپناهمان ميدهد<br />
156پروارمان ميكند، مهربان <strong>اس</strong>ت. دهانش قرمز <strong>اس</strong>ت.<br />
ميشن<strong>اس</strong>م او را. محرمانه ميشن<strong>اس</strong>مش.<br />
زمستانرخ فرتوت، نازاي فرتوت ، بمبساع<strong>تي</strong> فرتوت.<br />
159مردها با پس<strong>تي</strong> از او <strong>اس</strong>تفاده كردهاند. او آنها را خواهد خورد.<br />
ميخوردشان، ميخوردشان، ميخوردشان آخرسر.<br />
خورشيد غروب ميكند. ميميرم. مرگي را درست ميكنم.<br />
نداي يكم<br />
162او كيست، اين پسر گستاخ آبي؟<br />
درخشان و شگفت، گويي از ستارهاي افتاده <strong>اس</strong>ت؟<br />
چه خشمگين مينگرد.<br />
165به دنبال خود جيغي به درون خانه كشيد.<br />
آبي رنگ ميبازد. با اين همه او انسان <strong>اس</strong>ت.<br />
نيلوفري سرخ در جام خونينش ميشكفد،<br />
168با نخ ابريشم بخيهام ميزنند، گويي پارچهام.<br />
*** *** ***
همبازيان گمشده/81<br />
Its end and runs toward it, arms held out in love.<br />
It is a love of death that sickens everything.<br />
153A dead sun stains the newsprint. It is red.<br />
I lose life after life. The dark earth drinks them.<br />
***<br />
She is the vampire of us all. So she supports us,<br />
156Fattens us, is kind. Her mouth is red.<br />
I know her. I know her intimately-- Old winter-face, old barren one, old<br />
time bomb.<br />
159Men have used her meanly. She will eat them.<br />
Eat them, eat them, eat them in the end.<br />
The sun is down. I die. I make a death.<br />
FIRST VOICE:<br />
162Who is he, this blue, furious boy,<br />
Shiny and strange, as if he had hurtled from a star<br />
He is looking so angrily!<br />
165He flew into the room, a shriek at his heel.<br />
The blue color pales. He is human after all.<br />
A red lotus opens in its bowl of blood;<br />
168They are stitching me up with silk, as if I were a material.
82/همبازيان گمشده<br />
پيش از گرفتنش انگشتانم چه ميكردند؟<br />
قلبم چه ميكرد با عشق خود؟<br />
171هرگز نديدهام چيزي اين سان روشن.<br />
پلكهايش مانند گل ي<strong>اس</strong> <strong>اس</strong>ت.<br />
و لطيف چون پروانهاي نَفَسش.<br />
174نميگذارم برود.<br />
نه نيرنگي در اوست، نه فريبي. كاش چنين باشد.
همبازيان گمشده/83<br />
What did my fingers do before they held him<br />
What did my heart do, with its love<br />
171I have never seen a thing so clear.<br />
His lids are like the lilac-flower<br />
And soft as a moth, his breath.<br />
174I shall not let go.<br />
There is no guile or warp in him. May he keep so.
84/همبازيان گمشده<br />
6. سگاه زنانه در زايشگاه و پيرامونش. چهارم<br />
نداي دوم<br />
ماه در روزنهي بالايي <strong>اس</strong>ت. رفتني <strong>اس</strong>ت.<br />
177جانم سرشار از چه زمستاني <strong>اس</strong>ت. و آن نور گچي<br />
پولكهايش را روي پنجرهها ميريزد، پنجرههاي خالي<br />
كل<strong>اس</strong>هاي خالي، كل<strong>اس</strong>هاي خالي، اوه، چه خلأيي اين سان.<br />
180وقفهاي هست اينجا، وقفهاي دهشتناك از هر چيز.<br />
پيكرهايي اينك پيرامونم انباشتهاند، اين خفتههاي قطبي.<br />
چه پرتو مهتابي آبيرنگي رؤياهايشان را منجمد كرده <strong>اس</strong>ت.<br />
*** *** ***
همبازيان گمشده/85<br />
6. Tree Women. 4<br />
A Poem for Three Voise<br />
Setting: A Maternity and Roundaboat<br />
SECOND VOICE:<br />
There is the moon in the high window. It is over.<br />
177How winter fills my soul! And that chalk light<br />
Laying its scales on the windows, the windows of empty offices,<br />
Empty schoolrooms, empty churches. O so much emptiness!<br />
180There is this cessation. This terrible cessation of everything.<br />
These bodies mounded around me now, these polar sleepers--<br />
What blue, moony ray ices their dreams<br />
***<br />
183I feel it enter me, cold, alien, like an instrument.<br />
And that mad, hard face at the end of it, that O-mouth<br />
Open in its gape of perpetual grieving.<br />
186It is she that drags the blood-black sea around<br />
Month after month, with its voices of failure.<br />
I am helpless as the sea at the end of her string.<br />
189I am restless. Restless and useless. I, too, create corpses.<br />
***
86/همبازيان گمشده<br />
183احس<strong>اس</strong> ميكنم فرو ميرود در من چيزي سرد و بيگانه، مثل ابزاري.<br />
و آن چهرهي سخت و ديوانه در آخرش، اوه، دهاني<br />
باز هاجوواج در سوگي ابدي.<br />
186اوست كه دريايي از خون سياه را به هر سو ميكشانَد<br />
ماه به ماه، با صداهاي درماندهاش.<br />
بيپناهم همچنان كه دريا در آخرين رشتههايش<br />
189بيتابم. بيتابم و بيهوده. من هم جسد ميآفرينم.<br />
*** *** ***<br />
به شمال خواهم رفت. در ظلمات پيش خواهم رفت.<br />
خودم را چون سايهاي ميبينم، نه مرد و نه زن<br />
192نه زني خوشحال كه مثل مردي باشد، نه مردي<br />
آن قدر كودن و سطحي كه كمبودي را احس<strong>اس</strong> نكند. من كمبودي احس<strong>اس</strong> ميكنم.<br />
انگشتانم را بالا ميگيرم، ده ديدهبان سفيد.<br />
195نگاه كن، تاريكي از شكافها بيرون ميريزد.<br />
من نميتوانم باز دارم آن را. نميتوانم زندگي خود را باز دارم.<br />
*** *** ***<br />
شيرزن پيرامونم خواهم بود.<br />
198متهم نخواهم شد با دكمههايي تكمانده<br />
سوراخهايي در پاشنهي جورابها، چهرههاي سفيد و گنگ<br />
نامههاي بيپ<strong>اس</strong>خ، پنهان در سبد كاغذها.
همبازيان گمشده/87<br />
I shall move north. I shall move into a long blackness.<br />
I see myself as a shadow, neither man nor woman,<br />
192Neither a woman, happy to be like a man, nor a man<br />
Blunt and flat enough to feel no lack. I feel a lack.<br />
I hold my fingers up, ten white pickets.<br />
195See, the darkness is leaking from the cracks.<br />
I cannot contain it. I cannot contain my life.<br />
***<br />
I shall be a heroine of the peripheral.<br />
198I shall not be accused by isolate buttons,<br />
Holes in the heels of socks, the white mute faces<br />
Of unanswered letters, coffined in a letter case.
88/همبازيان گمشده<br />
201متهم نخواهم بود. متهم نخواهم بود.<br />
نه ساعت نيازي در من خواهد ديد، نه ستارگان<br />
كه ژرفا پس ژرفا را در جاي خود ميخكوب ميكنند.<br />
نداي سوم<br />
204او را در خواب ميبينم، دختر دهشتناك قرمزم را.<br />
ميگريد از آن سوي جداري شيشهاي كه جدايمان ميكند.<br />
ميگريد، و خشمناك <strong>اس</strong>ت.<br />
207گريههايش قلابهايي <strong>اس</strong>ت كه مانند كربه چنگ مياندازند و خراش ميكشند.<br />
با اين قلابه<strong>اس</strong>ت كه به سوي نگرانيام بالا ميخزد.<br />
ميگريد در تاريكي، يا در ستارگاني<br />
210كه در فاصلهاي دور از ما ميدرخشند و ميچرخند.<br />
*** *** ***<br />
به گمانم سر كوچكش را از چوب تراشيدهاند<br />
چوبي سرخ و سخت، چشماني بسته و دهاني دريده.<br />
213و از دهان گشوده گريههايي <strong>تي</strong>ز بر ميآيند<br />
كه مانند <strong>تي</strong>ري خوابم را ميخراشند<br />
خوابم را ميخراشند، و به پهلويم فرو ميروند.<br />
216دخترم بدون دندان <strong>اس</strong>ت. دهاني گشاد دارد.<br />
چنان صداهاي نامفهومي ادا ميكند كه ناخوشايند <strong>اس</strong>ت.
همبازيان گمشده/89<br />
201I shall not be accused, I shall not be accused.<br />
The clock shall not find me wanting, nor these stars<br />
That rivet in place abyss after abyss.<br />
THIRD VOICE:<br />
204I see her in my sleep, my red, terrible girl.<br />
She is crying through the glass that separates us.<br />
She is crying, and she is furious.<br />
207Her cries are hooks that catch and grate like cats.<br />
It is by these hooks she climbs to my notice.<br />
She is crying at the dark, or at the stars<br />
210That at such a distance from us shine and whirl.<br />
***<br />
I think her little head is carved in wood,<br />
A red, hard wood, eyes shut and mouth wide open.<br />
213And from the open mouth issue sharp cries<br />
Scratching at my sleep like arrows,<br />
Scratching at my sleep, and entering my side.<br />
216My daughter has no teeth. Her mouth is wide.<br />
It utters such dark sounds it cannot be good.
90/همبازيان گمشده<br />
نداي يكم<br />
چيست آن كه اين جانهاي بيگناه را به سوي ما روانه ميكند؟<br />
219نگاه كن، آنها چه درماندهاند، آنها همگي يكنواختاند<br />
در تختهاي سفريشان، با نامهايي بسته به مچهايشان،<br />
پيشكشيهاي نقرهاي كوچكي كه از راهي دور رسيدهاند.<br />
222برخي با موي سياه پرپشت، برخي ط<strong>اس</strong>.<br />
تهرنگ پوستشان صور<strong>تي</strong> يا زرد <strong>اس</strong>ت، قهوهاي يا قرمز.<br />
به ياد سپردن گوناگونيهايشان را آغاز كردهاند.<br />
225گويي از آب ساخته شدهاند، هيچ حال<strong>تي</strong> ندارند.<br />
تركيب چهرهشان خوابالود <strong>اس</strong>ت، مانند نوري بر آبي آرام.<br />
در جامههاي يكسانشان راهبها و راهبههايي ر<strong>اس</strong><strong>تي</strong>نند.<br />
228ميبينم مانند ستارگان فرو ميريزند بر <strong>جهان</strong><br />
بر هند، آفريقا، آمريكا، اين اعجوبهها<br />
اين تصاوير ناب، كوچك. بوي شير ميدهند.<br />
231كف پاهايشان دستنخورده <strong>اس</strong>ت. پيادهروان هوا هستند.<br />
*** *** ***<br />
آيا نيس<strong>تي</strong> ميتواند اين قدر بي بندوبار باشد؟<br />
پسرم اينج<strong>اس</strong>ت.<br />
234آن آبي يكدست چشمان درشت اوست.<br />
به سويم ميچرخد مانند گياهي كوچك، كور، درخشان.<br />
گريهاي. اين قلابي <strong>اس</strong>ت كه به آن ميآويزم.<br />
237من رودي از شيرم.<br />
من تپه اي گرمم.
همبازيان گمشده/91<br />
FIRST VOICE:<br />
What is it that flings these innocent souls at us<br />
219Look, they are so exhausted, they are all flat out<br />
In their canvas-sided cots, names tied to their wrists,<br />
The little silver trophies they've <strong>com</strong>e so far for.<br />
222There are some with thick black hair, there are some bald.<br />
Their skin tints are pink or sallow, brown or red;<br />
They are beginning to remember their differences.<br />
***<br />
225I think they are made of water; they have no expression.<br />
Their features are sleeping, like light on quiet water.<br />
They are the real monks and nuns in their identical garments.<br />
228I see them showering like stars on to the world--<br />
On India, Africa, America, these miraculous ones,<br />
These pure, small images. They smell of milk.<br />
231Their footsoles are untouched. They are walkers of air.<br />
***<br />
Can nothingness be so prodigal<br />
Here is my son.<br />
234His wide eye is that general, flat blue.<br />
He is turning to me like a little, blind, bright plant.<br />
One cry. It is the hook I hang on.<br />
237And I am a river of milk.<br />
I am a warm hill.
همبازيان گمشده<br />
لي بو<br />
Li Bai 李 白<br />
(701-762)
94/همبازيان گمشده<br />
.7<br />
بادهپيمايي با ماه<br />
از سبويي در ميان گُلها<br />
تنها باده مينوشم. هيچ كس در كنارم نيست--<br />
تا برگيرم قدحم را، از ماه تابناك ميخواهم<br />
سايهام را نزدم بياورد تا سه تن شويم.<br />
5افسوس، ماه توان نوشيدن ندارد<br />
و سايهام در بر ميگيردم بيخيال؛<br />
اما مد<strong>تي</strong> <strong>اس</strong>ت تنها همين دوستان را دارم<br />
تا مسرورم كنند در هنگامهي آخر بهار<br />
آواز ميخوانم. ماه همراهيام ميكند.<br />
10ميرقصم. سايهام در ميغلتد.<br />
........<br />
از ديرباز ميدانستم كه همدم زاده شدهايم.
همبازيان گمشده/95<br />
7. Drinking Alone with the Moon<br />
From a pot of wine among the flowers<br />
I drank alone. There was no one with me --<br />
Till raising my cup, I ask the bright moon<br />
To bring me my shadow and make us three.<br />
5Alas, the moon was unable to drink<br />
And my shadow tagged me vacantly;<br />
But still for a while I had these friends<br />
To cheer me through the end of spring....<br />
I sang. The moon encouraged me<br />
10I danced. My shadow tumbled after.<br />
As long as I knew, we were born <strong>com</strong>panions.
96/همبازيان گمشده<br />
و آن گاه كه سرمست بودم، يكديگر را از دست داديم.<br />
...... بايد آيا اين كامجويي همواره مهيا باشد؟<br />
راه دراز رودخانهي ستارگان را تماشا ميكنم.<br />
Fitzgerald:<br />
Another said--"Why, ne'er a peevish Boy<br />
Would break the Bowl from which he drank in Joy;<br />
Shall He that made the Vessel in pure Love<br />
And Fansy, in an after Rage destroy!"
همبازيان گمشده/97<br />
And then I was drunk, and we lost one another.<br />
.... Shall goodwill ever be secure<br />
I watch the long road of the River of Stars.
98/همبازيان گمشده<br />
.8<br />
پيشكشي باده<br />
بنگر چه سان رود زرد از سپهر روانه ميشود.<br />
به دريا ميريزد، و هرگز باز نميگردد.<br />
***<br />
***<br />
ببين اين گونه طُرههاي دلربا در آينههاي تابان تالارهاي بلند،<br />
گرچه بامدادان سياه ابريشمي بودند، نزديك شب برفگونه شدهاند.<br />
5..... آه، بهل آن مرد بيپروا را هر جايي كه سرخوش <strong>اس</strong>ت<br />
و هرگز قدح زرينش را تهي به سوي ماه سرازير نميكند!<br />
زماني كه سپهر موهب<strong>تي</strong> ميبخشد، بگذار تا به كار آيد!<br />
بغلتان يكهزار قطعهي نقره، همهي آنها باز ميگردند!<br />
گوسفندي بپز، گاوي قرباني كن، برانگيزان اشتها را،
همبازيان گمشده/99<br />
8. Bringing in the Wine<br />
See how the Yellow River's water moves out of heaven.<br />
Entering the ocean, never to return.<br />
See how lovely locks in bright mirrors in high chambers,<br />
Though silken-black at morning, have changed by night to snow.<br />
5... Oh, let a man of spirit venture where he pleases<br />
And never tip his golden cup empty towards the moon!<br />
Since heaven gave the talent, let it be employed!<br />
Spin a thousand of pieces of silver, all of them <strong>com</strong>e back!<br />
Cook a sheep, kill a cow, whet the appetite,
100/همبازيان گمشده<br />
10و مرا بساز، با سيصد جام، در سر كشيدني طولاني!<br />
.....<br />
به سلام<strong>تي</strong> ارباب پير، دسان .Tesan<br />
و دانشاندوز جوان، دان-جيو ،Tan-chiu<br />
پيش آور باده را!<br />
مگذار قدحي هرگز بريزد!<br />
15بگذار برايتان آوازي بخوانم!<br />
گوشهايتان را <strong>تي</strong>ز كنيد!<br />
چه هستند زنگ و طبل، ظروف و گنجينهي پنهان؟<br />
بگذار هميشه مست باشم و هرگز هوشياريام باز نگردد!<br />
مردان فرهمند روزگار ديرين و حكما فراموش شدهاند،<br />
20و تنها بادهنوشان بزرگ در همهي زمانها نامبردارند.<br />
..... شاهزاده جن Chen<br />
در معبدي در كاخ عالي Palace of Perfection پرداخت<br />
براي رطلي شراب دههزار سكه، با بسياري خنده و بذله.<br />
چرا بگويم، اي ميزبانم، پولتان را از دست داديد؟<br />
بشتاب و باده بخر تا با يكديگر آن را بنوشيم!<br />
25<strong>اس</strong>ب گُلنشانم،<br />
خزهپوشهايم به ارزش يكهزار،<br />
آنها را به پسري بسپار تا با بادهاي خوب عوض كند،<br />
و ما پريشاني دههزار نسل را به خاك خواهيم سپرد!
همبازيان گمشده/101<br />
10And make me, of three hundred bowls, one long drink!<br />
... To the old master, Tsen,<br />
And the young scholar, Tan-chiu,<br />
Bring in the wine!<br />
Let your cups never rest!<br />
15Let me sing you a song!<br />
Let your ears attend!<br />
What are bell and drum, rare dishes and treasure<br />
Let me be forever drunk and never <strong>com</strong>e to reason!<br />
Sober men of olden days and sages are forgotten,<br />
20And only the great drinkers are famous for all time.<br />
... Prince Chen paid at a banquet in the Palace of Perfection<br />
Ten thousand coins for a cask of wine, with many a laugh and quip.<br />
Why say, my host, that your money is gone<br />
Go and buy wine and we'll drink it together!<br />
24My flower-dappled horse,<br />
My furs worth a thousand,<br />
Hand them to the boy to exchange for good wine,<br />
And we'll drown away the woes of ten thousand generations!
102/همبازيان گمشده<br />
.9 جوانگ دزو Chuang Tzu<br />
و و پروانه<br />
جوانگ دزو در رؤيا پروانهاي ميشود،<br />
و پروانه در بيداري جوانگ دزو.<br />
كدام واقعي <strong>اس</strong>ت- پروانه يا مرد؟<br />
چه كسي ميتواند بيان كند پايان دگرديسهاي بيانجام را؟<br />
5آب كه درون ژرفاي دريايي در دوردستها ميريزد<br />
به سوي پايابهاي زلال رود باز ميگردد.<br />
آن مرد، كه خربزهها را در بيرون دروازهي سبز شهر ميپرورد،<br />
زماني شاهزادهي تپهي شرقي<br />
East Hill<br />
بود.<br />
پس بايد مقام و توانگريها ناديده گرفته شوند.<br />
10ميداني اين را، و هنوز رنج ميبري و رنج مي بري،- از چه رو؟
همبازيان گمشده/103<br />
9. Chuang Tzu And The Butterfly<br />
Chuang Tzu in dream became a butterfly,<br />
And the butterfly became Chuang Tzu at waking.<br />
Which was the real—the butterfly or the man <br />
Who can tell the end of the endless changes of things<br />
5The water that flows into the depth of the distant sea<br />
Returns anon to the shallows of a transparent stream.<br />
The man, raising melons outside the green gate of the city,<br />
Was once the Prince of the East Hill.<br />
So must rank and riches vanish.<br />
10You know it, still you toil and toil,—what for
104/همبازيان گمشده<br />
اعتراف 10.<br />
شرابي بود در پيالهاي طلايي<br />
و دختري پانزده ساله از وو ،Wu<br />
ابروانش را قلم كشيده بود،<br />
با صندلهاي زربفت قرمز.<br />
***<br />
5اگر در گفتوشنيدش سست بود،<br />
چه سان زيبا ميتوانست آواز بخواند!<br />
با هم شام خورديم و نوشيديم<br />
تا سرانجام ميان بازوانم جا گرفت.<br />
***
همبازيان گمشده/105<br />
10. Confessional<br />
There was wine in a cup of gold<br />
and a girl of fifteen from Wu,<br />
her eyebrows painted dark<br />
and with slippers of red brocade.<br />
5If her conversation was poor,<br />
how beautifully she could sing!<br />
Together we dined and drank<br />
until she settled in my arms.
106/همبازيان گمشده<br />
پشت پردههايش<br />
آذينبسته با نيلوفرهاي آبي،<br />
چه سان روي گردانم از<br />
اغواي از پيش آمادهاش؟<br />
Fitzgerald<br />
The Worldly Hope men set their Hearts upon<br />
Turns Ashes--or it prospers; and anon,<br />
Like Snow upon the Desert's dusty Face,<br />
Lighting a little hour or two--is gone.
همبازيان گمشده/107<br />
Behind her curtains<br />
10embroidered with lotuses,<br />
how could I refuse<br />
the temptation of her advances<br />
tr. Hamil
108/همبازيان گمشده<br />
.11<br />
براي منگ هائو-ران Meng Hao-Jan<br />
دوست دارم ارباب منگ Master Meng را.<br />
آزاد به سان نسيمي وزان،<br />
مشهور <strong>اس</strong>ت<br />
در سر<strong>اس</strong>ر <strong>جهان</strong>.<br />
***<br />
5در جوانيِ لعلفام، از خود راند<br />
كلاه رسمي و درشكه را.<br />
اكنون، پيري سفيد مو، دراز ميكشد<br />
ميان كاجها و ابر.<br />
***
همبازيان گمشده/109<br />
11. For Meng Hao-Jan<br />
I love Master Meng.<br />
Free as a flowing breeze,<br />
He is famous<br />
Throughout the world.<br />
5In rosy youth, he cast away<br />
Official cap and carriage.<br />
Now, a white-haired elder, he reclines<br />
Amid pines and cloud.
110/همبازيان گمشده<br />
سرمست در زير ماه،<br />
10اغلب دست ميشويد از فرهمندي.<br />
گمگشته در ميان گلها<br />
به هيچ خداوندگاري خدمت نميگزارد.<br />
***<br />
چگونه مي توانم دست بيازم<br />
به چنين كوه بلندي؟<br />
15در زيردست، به رايحهي پاكيزهاش،<br />
سر فرو ميآورم.
همبازيان گمشده/111<br />
Drunk beneath the moon,10He often attains sagehood.<br />
Lost among the flowers,<br />
He serves no lord.<br />
How can I aspire<br />
to such a high mountain<br />
15Here below, to his clear fragrance,<br />
I bow.<br />
Translated by Greg Whincup<br />
Submitted by Edward McDonald
112/همبازيان گمشده<br />
غبار كهن 12.<br />
زندگاني سفري گذر<strong>اس</strong>ت؛<br />
مرگ، مردي كه به خانه ميآيد.<br />
سفري كوتاه بين سپهر و زمين،<br />
و آن گاه افسوس! ما همان خاك دههزار سالهايم.<br />
5خرگوش در ماه بيهوده داروي شفا را ميكوبد؛<br />
فو-سنگ ،Fu-sang درخت جاودانگي، بر بيشهي آتشزنه فرو ريخته <strong>اس</strong>ت.<br />
آدمي ميميرد، <strong>اس</strong>تخوانهاي سفيدش بدون واژهاي از صدا ميافتند<br />
هنگامي كه كاجهاي سرسبز رسيدن بهار را احس<strong>اس</strong> ميكنند.<br />
با نگريستن به پس، آه ميكشم؛ با نگاه به پيش، دوباره آه ميكشم.<br />
10در شكوه پوچ زندگي چه هست تا بستايم؟
همبازيان گمشده/113<br />
13. The Old Dust<br />
The living is a passing traveler;<br />
The dead, a man <strong>com</strong>e home.<br />
One brief journey betwixt heaven and earth,<br />
Then, alas! we are the same old dust of ten thousand ages.<br />
5The rabbit in the moon pounds the medicine in vain;<br />
Fu-sang, the tree of immortality, has crumbled to kindling wood.<br />
Man dies, his white bones are dumb without a word<br />
When the green pines feel the <strong>com</strong>ing of the spring.<br />
Looking back, I sigh; looking before, I sigh again.<br />
10What is there to prize in the life's vaporous glory
114/همبازيان گمشده<br />
13. ديدار تائويي در كوهستان دياديان Tiatien<br />
در ميان جويبارهاي توفنده<br />
سگي عوعو ميكند؛ شكوفهي هلو<br />
سنگين از شبنم <strong>اس</strong>ت؛ اينجا<br />
و آنجا آهوي كوهياي را ميتوان<br />
5نظاره كرد در بيشههاي جنگل!<br />
هيچ آوايي از ناقوسِ<br />
نيمروزي اين گونه تند سر نميرسد<br />
جايي كه مه آبيفام بر ميآيد<br />
از بيشههاي خيزران؛<br />
10در پاي قلهاي بلند<br />
آبشاري آويخته <strong>اس</strong>ت؛
همبازيان گمشده/115<br />
14. Visiting A Taoist On Tiatien Mountain<br />
Amongst bubbling streams<br />
a dog barks; peach blossom<br />
is heavy with dew; here<br />
and there a deer can<br />
5be seen in forest glades!<br />
No sound of the mid-day<br />
bell enters this fastness<br />
where blue mist rises<br />
from bamboo groves;<br />
10down from a high peak<br />
hangs a waterfall;
116/همبازيان گمشده<br />
هيچ كس نميداند او كجا رفته <strong>اس</strong>ت، اين سان غمناك ميآسايم،<br />
با پش<strong>تي</strong> خميده<br />
روياروي كاج.<br />
Fitzgerald<br />
Ah, make the most of what we yet may spend,<br />
Before we too into the Dust Descend;<br />
Dust into Dust, and under Dust, to lie,<br />
Sans Wine, sans Song, sans Singer and--sans End!
همبازيان گمشده/117<br />
non knows where he has gone, so sadly I rest,<br />
with my back leaning<br />
against a pine.
همبازيان گمشده<br />
ازرا پاوند<br />
Ezra Pound<br />
(1885-1972)
120/همبازيان گمشده<br />
بوستان 14.<br />
En robe de parade.<br />
Samain<br />
مانند كلاف گشودهي ابريشميني كه باد به سوي ديوار ميبرَد<br />
كنار نردهي پاركي در باغهاي گنزيگتون<br />
خردخرد جان ميدهد<br />
از گونهاي كمخوني عاطفي.<br />
Kensington Gardens<br />
***<br />
5و آن دوروبر دارودستهاي هست<br />
از كودكان بينواي چركي، ستبر، ناميرا.<br />
آنان ميراثخوران زمينند.<br />
***<br />
قدم ميزند.
همبازيان گمشده/121<br />
14. THE GARDEN<br />
En robe de parade.<br />
Samain<br />
Like a skien of loose silk blown against a wall<br />
She walks by the railing of a path in Kensington Gardens,<br />
And she is dying piece-meal<br />
of a sort of emotional anaemia.<br />
5And round about there is a rabble<br />
Of the filthy, sturdy, unkillable infants of the very poor.<br />
They shall inherit the earth.
122/همبازيان گمشده<br />
در اوست آخرهاي باروري.<br />
اندوهش لطيف و فزاينده <strong>اس</strong>ت.<br />
10دوست دارد كسي با او صحبت كند،<br />
و اندكي ميترسد مبادا من<br />
ناشيانه پيشقدم شوم.<br />
Fitzgerald<br />
That ev'n my buried Ashes such a Snare<br />
Of Perfume shall fling up into the Air,<br />
As not a True Believer passing by<br />
But shall be overtaken unaware.
همبازيان گمشده/123<br />
In her is the end of breeding.<br />
Her boredom is exquisite and excessive.<br />
10She would like some one to speak to her,<br />
And is almost afraid that I<br />
will <strong>com</strong>mit that indiscretion.
124/همبازيان گمشده<br />
15. شمايل<br />
رقص<br />
براي عروسي در قاناي جليل Cana of Galilee<br />
سياهچشم<br />
آه زن رؤياهايم،<br />
با صندل عاجآگين،<br />
هيچ كس چون تو در ميان رقاصان نيست،<br />
5هيچ كس با پاهاي چابك.<br />
تو را ميان خيمهها نيافتهام،<br />
در تاريكي از هم گسيخته،<br />
تو را بر سر چشمه نيافتهام<br />
بين زنان كوزهبهدوش.<br />
10بازوانت چون نهال تازهاي هستند در زير پوست؛<br />
رخسارت مانند رودخانهاي از نور.<br />
***
همبازيان گمشده/125<br />
15. Dance Figure<br />
For the Marriage in Cana of Galilee<br />
Dark-eyed,<br />
O woman of my dreams,<br />
Ivory sandalled,<br />
There is none like thee among the dancers,<br />
5None with swift feet.<br />
I have not found thee in the tents,<br />
In the broken darkness.<br />
I have not found thee at the well-head<br />
Among the women with pitchers.<br />
10Thine arms are as a young sapling under the bark;<br />
Thy face as a river with lights.
126/همبازيان گمشده<br />
سپيد چون مغز باداماند شانههايت؛<br />
آن سان كه مغزبادامهاي تازه از غلاف در ميآيند.<br />
آنان تو را پ<strong>اس</strong> ميدارند نه به ياري خواجگان؛<br />
15نه با ميلههاي مسي.<br />
***<br />
<strong>اس</strong>تراحتگاهت فيروزه و نقرهي زراندود دارد.<br />
ردايي قهوهاي، با نخهاي طلا، تنيده بر<br />
هر نقشي، تو را در بر گرفته<strong>اس</strong>ت.<br />
آه ناتات قانايي"درخت- بر- رود"<br />
***<br />
20مانند نهر ميان زنبقه<strong>اس</strong>ت دستانت در بر من؛<br />
انگشتانت جويباري يخ بسته.<br />
***<br />
كنيزانت سفيدند مانند ريگ؛<br />
نوايشان در وصف تو!<br />
***<br />
هيچ كس چون تويي ميان رقصندگان نيست؛<br />
25هيچ كس با پاهاي چابك.<br />
Fitzgerald<br />
I sometimes think that never blows so red<br />
The Rose as where some buried Caesar bled;<br />
That every Hyacinth the Garden wears<br />
Dropt in its Lap from some once lovely Head.
همبازيان گمشده/127<br />
White as an almond are thy shoulders;<br />
As new almonds stripped from the husk.<br />
They guard thee not with eunuchs;<br />
15Not with bars of copper.<br />
Gilt turquoise and silver are in the place of thy rest.<br />
A brown robe, with threads of gold woven in<br />
patterns, hast thou gathered about thee,<br />
O Nathat-Ikanaie, 'Tree-at-the-river'.<br />
20As a rillet among the sedge are thy hands upon me;<br />
Thy fingers a frosted stream.<br />
Thy maidens are white like pebbles;<br />
Their music about thee!<br />
There is none like thee among the dancers;<br />
25None with swift feet.
128/همبازيان گمشده<br />
17. دختر<br />
درخت دستهايم را در بر گرفته <strong>اس</strong>ت،<br />
عصارهاش بازوانم را فرازيده <strong>اس</strong>ت،<br />
درخت در سينهام باليده <strong>اس</strong>ت-<br />
سر به زير،<br />
5شاخههايش بيرون از من ميبالند، مانند بازوانم.<br />
***<br />
درخت تويي،<br />
خزه تويي،<br />
تو بنفشهزاري با بادي بر فرازش.<br />
كودكي -بالابلند- تو هس<strong>تي</strong>،<br />
10و همهي اينها نزد دنيا نابخردانه <strong>اس</strong>ت.
همبازيان گمشده/129<br />
16. A Girl<br />
The tree has entered my hands,<br />
The sap has ascended my arms,<br />
The tree has grown in my breast-<br />
Downward,<br />
5The branches grow out of me, like arms.<br />
Tree you are,<br />
Moss you are,<br />
You are violets with wind above them.<br />
A child - so high - you are,<br />
10And all this is folly to the world.
130/همبازيان گمشده<br />
17. شهبانوي آوريل<br />
بانوي شكوهمند و فريبنده،<br />
ملكهي آغوش بهار،<br />
دستانت درازند چون شاخههاي زبانگنجشك،<br />
جويبارهاي نيمهبند خندان، جان نا<strong>اس</strong>توار باران،<br />
5 نَفَس گل خشخاش،<br />
سر<strong>اس</strong>ر جنگل سايبانت<br />
و تپهها جايگاهت.<br />
***<br />
اين خو<strong>اس</strong>ته بيش از رؤيايي نيست؛<br />
گرما جادوگري دست توست،<br />
10گرما شبح آن دميدني <strong>اس</strong>ت كه
همبازيان گمشده/131<br />
17. La Regina Avrillouse<br />
LADY of rich allure,<br />
Queen of the spring's embrace,<br />
Your arms are long like boughs of ash,<br />
Mid laugh-broken streams, spirit of rain unsure,<br />
5Breath of the poppy flower,<br />
All the wood thy bower<br />
And the hills thy dwelling-place.<br />
***<br />
This will I no more dream;<br />
Warm is thy arm's allure,<br />
10Warm is the gust of breath
132/همبازيان گمشده<br />
پيش از آنكه لبانت به لبانم بپيوندند<br />
گونهام را ماچ ميكند و ميگويد:<br />
«اينست شادكامي زمين،<br />
اينج<strong>اس</strong>ت بادهي سرخوشي<br />
15كه جانبتان جامي مطمئن ميكشد،<br />
***<br />
برگيريد قدح دلپذير را<br />
آواز دلنشيني كه بر ميآيد،<br />
سرمست شويد از فريبندگي بهار،<br />
آوريل و شبنم و باران؛<br />
20قهوهاي زمين آواز ميخواند <strong>اس</strong>توار،<br />
و گونهها و لبها و گيسوان<br />
و نسيم لطيفي كه ماچ ميكند اينجا را كه<br />
لبهايت هنوز نرسيدهاند تا بنوشند.»<br />
***<br />
خزه و كپك زمين،<br />
25اينها بستر سرخوشي تو باشد،<br />
دستان دراز شاخههاي سايهات<br />
فريبا-آوريل، همچنان كه <strong>تي</strong>غهي<br />
علف شبنم را در بر ميگيرد
همبازيان گمشده/133<br />
That ere thy lips meet mine<br />
Kisseth my cheek and saith:<br />
"This is the joy of earth,<br />
Here is the wine of mirth<br />
15Drain ye one goblet sure,<br />
***<br />
Take ye the honey cup<br />
The honied song raise up,<br />
Drink of the spring's allure,<br />
April and dew and rain;<br />
20Brown of the earth sing sure,<br />
Cheeks and lips and hair<br />
And soft breath that kisseth where<br />
Thy lips have <strong>com</strong>e not yet to drink."<br />
***<br />
Moss and the mold of earth,<br />
25These be thy couch of mirth,<br />
Long arms thy boughs of shade<br />
April-alluring, as the blade<br />
Of grass doth catch the dew
134/همبازيان گمشده<br />
و از آن تاجي ميسازد تا بر خورشيد بياويزد.<br />
30بيرقي باش<br />
بر فراز سرم،<br />
شكوه بر سر<strong>اس</strong>ر جلوهي صحرا،<br />
فريبا-آوريل، شكوهمند- يب پروا.<br />
Fitzgerald<br />
And this delightful Herb whose tender Green<br />
Fledges the River's Lip on which we lean--<br />
Ah, lean upon it lightly! for who knows<br />
From what once lovely Lip it springs unseen!
همبازيان گمشده/135<br />
And make it crown to hold the sun.<br />
30Banner be you<br />
Above my head,<br />
Glory to all wold display'd,<br />
April-alluring, glory-bold.
136/همبازيان گمشده<br />
پيمان 18.<br />
با تو پيماني ميبندم، والت ويتمن-<br />
ديگر بيزاري از تو بسنده <strong>اس</strong>ت.<br />
به نزدت آمدم مانند بچهاي نورسيده<br />
كه پدري كلهشق داشته <strong>اس</strong>ت؛<br />
5اكنون به سني رسيدهام كه ميخواهم دوس<strong>تي</strong> كنم.<br />
اين تو بودي كه تختهي تازه را شكس<strong>تي</strong>،<br />
حال هنگام كندهكاري <strong>اس</strong>ت.<br />
ما از يك شيره و ريشهايم-<br />
بگذاز بينمان بدهبستاني باشد.
همبازيان گمشده/137<br />
18. A Pact<br />
I MAKE a pact with you, Walt Whitman--<br />
I have detested you long enough.<br />
I <strong>com</strong>e to you as a grown child<br />
Who has had a pig-headed father;<br />
5I am old enough now to make friends.<br />
It was you that broke the new wood,<br />
Now is a time for carving.<br />
We have one sap and one root--<br />
Let there be <strong>com</strong>merce between us.
138/همبازيان گمشده<br />
آلبا<br />
Alba] ترانهي بامدادي]<br />
.19<br />
به خنكاي برگهاي پريدهرنگ<br />
و نمناك زنبقدره<br />
بامدادان او دراز ميكشد كنارم.<br />
Fitzgerald<br />
And if the Wine you drink, the Lip you press,<br />
End in the Nothing all Things end in--Yes-<br />
Then fancy while Thou art, Thou art but what<br />
Thou shalt be--Nothing--Thou shalt not be less.
همبازيان گمشده/139<br />
19. Alba ['Dawn Song']<br />
AS cool as the pale wet leaves<br />
of lily-of-the-valley<br />
She lay beside me in the dawn.
همبازيان گمشده<br />
آنا آخماتوا<br />
Анна Андреевна<br />
Горенко<br />
(1889-1966)
142/همبازيان گمشده<br />
20. دستها زير شال سياه<br />
دستها گره خورده زير شال سياه.<br />
«امروز چرا اين قدر رنگپريدهايد؟»<br />
- چون واداشتم او را سيراب شود<br />
از روايت گزندهي اندوهي.<br />
***<br />
5چگونه ميتوانم فراموش كنم؟ سكندري ميخورد،<br />
دهانش از درد به هم پيچيده<br />
.......<br />
دويدم پايين تا به نردهها نرسد،<br />
همهي راه را تا دروازه دويدم.<br />
***
همبازيان گمشده/143<br />
20. ‘Hands clasped under the dark veil.’<br />
Hands clasped, under the dark veil.<br />
‘Today, why are you so pale’<br />
- Because I’ve made him drink his fill<br />
of sorrow’s bitter tale.<br />
5How could I forget He staggered,<br />
his mouth twisted with pain…<br />
I ran down not touching the rail,<br />
I ran all the way to the gate.
144/همبازيان گمشده<br />
فرياد كشيدم نفسبريده «شوخي ميكردم.<br />
10اگر تركم كني، خواهم مرد.»<br />
با لبخندي شگفت، بهآرامي،<br />
گفت، «نايست در باد.»
همبازيان گمشده/145<br />
‘I was joking,’ I cried, breathlessly.<br />
10‘If you go away, I am dead.’<br />
Smiling strangely, calmly,<br />
‘Don’t stand in the wind,’ he said.
146/همبازيان گمشده<br />
.21<br />
واژههايي نگاشتهام<br />
واژههايي نگاشتهام<br />
كه جرأت نداشتهام بگويم.<br />
پيكرم شگفتزده منگ شد.<br />
سرم بهكندي ميكوبد.<br />
5غريو شيپور مرده <strong>اس</strong>ت.<br />
قلب هنوز سردرگم <strong>اس</strong>ت.<br />
در چمنِ گويچهبازي، تابناك<br />
برفدانههاي پاييزي ميگدازند.
همبازيان گمشده/147<br />
21. ‘I’ve written down the words’<br />
I’ve written down the words<br />
that I’ve not dared to speak.<br />
My body’s strangely dumb.<br />
Dully my head beats.<br />
5The horn cries have died.<br />
The heart’s still confused.<br />
On the croquet lawn, light<br />
autumn snowflakes fused.
148/همبازيان گمشده<br />
بگذار آخرين برگها خشخش كنند!<br />
10بگذار واپسين انديشهها جزا بكشند!<br />
نميخواهم به دشواري بيفتند<br />
آنان كه به شادماني اخت گرفتهاند.<br />
فراموش ميكنم لبها و چشمهاي<br />
شما را، شوخي ستمگرانهتان را<br />
15آه، فردا خواهم راند<br />
....<br />
آن نخس<strong>تي</strong>ن سورتمهي زمستاني را.<br />
شمعهاي اتاق نشيمن خواهند درخشيد<br />
در روز، لطيفتر.<br />
از گلزار هنرستان موسيقي<br />
20دستهگلي كامل خواهم آورد.
همبازيان گمشده/149<br />
Drawing-room candles will glow<br />
10more tenderly in the day.<br />
Of conservatory roses<br />
I’ll bring a whole bouquet.<br />
Let the last leaves rustle!<br />
Let last thoughts torment!<br />
15I don’t wish to trouble<br />
those used to happiness.<br />
I forgive those lips, eyes<br />
of yours, their cruel jest…<br />
oh, tomorrow we’ll ride<br />
20that first wintry sledge.
150/همبازيان گمشده<br />
.22<br />
او سه چيز را بسيار دوست ميداشت<br />
او سه چيز را بسيار دوست ميداشت:<br />
طاووسهاي سفيد، نيايش شامگاهي،<br />
و نقشههاي ع<strong>تي</strong>قهي آمريكا.<br />
بيزار بود از زاري بچهها،<br />
5و مرباي تمشك با چاي،<br />
و پرخاشجويي زنانه.<br />
.....<br />
و من همسر او بودم.
همبازيان گمشده/151<br />
22. ‘He loved three things, alive:’<br />
He loved three things, alive:<br />
white peacocks, songs at eve,<br />
and antique maps of America.<br />
Hated when children cried,<br />
5and raspberry jam with tea,<br />
and feminine hysteria.<br />
…and he had married me.
152/همبازيان گمشده<br />
23. شامگاه<br />
تپشهاي موسيقي در باغ،<br />
سرشار از اندوهي بيانناپذير.<br />
رايحهي دريا، <strong>تي</strong>ز، تازه،<br />
ظرفي از صدف در بستري از يخ.<br />
5گفت: «من دوس<strong>تي</strong> ر<strong>اس</strong><strong>تي</strong>نم!»<br />
و آن گاه بر جامهام دست كشيد.<br />
چقدر با در آغوش كشيدن ناهمانند بود<br />
سرماي تم<strong>اس</strong>ش.
همبازيان گمشده/153<br />
23. Evening<br />
In the garden strains of music,<br />
full of inexpressible sadness.<br />
Scent of the sea, pungent, fresh,<br />
on an ice bed, a dish of oysters.<br />
5He said to me: ‘I’m a true friend!’<br />
and then touched my dress.<br />
How unlike an embrace<br />
the closeness of his caress.
154/همبازيان گمشده<br />
انگار، پرندهها يا گربهها را نوازش ميكني، آري،<br />
10انگار بازيگران بيشكلي را ورانداز ميكني<br />
تنها چشمان آسودهاش ميخنديد،<br />
در زير مژگان طلايي بيرنگش.<br />
.....<br />
و نواهاي ويولنهاي غمناك<br />
ميدميدند از پشت مه غلتان:<br />
15«سپ<strong>اس</strong>گزار درگاه الهي باش، كه-<br />
سرانجام كنار دلدارتان تنها نشستهاي.»
همبازيان گمشده/155<br />
Thus, you stroke birds or cats, yes,<br />
10thus you view shapely performers…<br />
in his calm eyes only laughter,<br />
beneath pale-gold eyelashes.<br />
And the voices of sad viols<br />
sang behind drifting vapour:<br />
15‘Give thanks to heaven, then –<br />
you’re alone at last with your lover.’
156/همبازيان گمشده<br />
.24<br />
مانند سنگ سفيدي در ژرفاي چاهي<br />
مانند سنگي سفيد در ژرفاي چاه،<br />
خاطرهاي يگانه برايم باقي مانده <strong>اس</strong>ت،<br />
كه نميتوانم با آن بجنگم:<br />
شادماني <strong>اس</strong>ت- و فلاكت.<br />
5به گمانم كسي كه خيره ميشود<br />
در چشمهايم، ر<strong>اس</strong>ت آن را خواهد ديد.<br />
محزون ميشود و انديشناك،<br />
گويي د<strong>اس</strong>تاني هر<strong>اس</strong>ناك شنيده باشد.
همبازيان گمشده/157<br />
24. ‘Like a white stone in a well’s depths,’<br />
Like a white stone in a well’s depths,<br />
a single memory remains to me,<br />
that I can’t, won’t fight against:<br />
It’s happiness – and misery.<br />
5I think someone who gazed full<br />
in my eyes, would see it straight.<br />
They’d be sad, be thoughtful,<br />
as if hearing a mournful tale.
158/همبازيان گمشده<br />
ميدانم خدايان آدمي را دگرگونه ميكنند<br />
10به شيئي، اما هشياري را آزاد بر جا ميگذارند،<br />
تا شگف<strong>تي</strong> درد و رنج هميشه باقي بماند.<br />
به خاطرهاي در درونم دگرگونه گشتهاي.
همبازيان گمشده/159<br />
I know the gods changed people<br />
10to things, yet left consciousness free,<br />
to keep suffering’s wonder alive still.<br />
In memory, you<br />
changed into me.
160/همبازيان گمشده<br />
25. همسر لوط<br />
اشاره به همسر لوط در تورات، كتاب پيدايش، 29 19:<br />
مرد پارسا پيامآور خداوند را دنبال ميكرد،<br />
شگرف و درخشان مقابل تپهي سياه،<br />
سپس در گوش زنش ندايي آمد:<br />
«مجالي هست. هنوز ميتواني از پشت سر بنگري،<br />
5به برجهاي سرخ سدوم Sodom جايي كه زاده شدي،<br />
ميداني كه آواز ميخواندي، آنجا كه ميچرخيدي،<br />
و پنجرههاي بلند خانهي تاريكت،<br />
جايي كه بچههايت به دنيا آمدند.
همبازيان گمشده/161<br />
25. Lot’s Wife<br />
The just man followed God’s messenger,<br />
vast and bright against the black hill,<br />
but care spoke in the woman’s ear:<br />
‘There’s time, you can look back still,<br />
5at Sodom’s red towers where you were born,<br />
the square where you sang, where you’d spin,<br />
the high windows of your dark home,<br />
where your children’s life entered in.
162/همبازيان گمشده<br />
نگريست و ميخكوب شد از دردي،<br />
10نامعلوم به طوري كه ديگر نميتوانست ببيند،<br />
پيكرش به نمك تُردي تبديل شدي،<br />
گامهاي چابكش ريشه زد همان جا، مانند درخ<strong>تي</strong>.<br />
چه خسراني! اما چه كسي هنوز سوگواري ميكند بر جانِ<br />
زني، يا ميزارد بر همسري؟<br />
15گرچه قلبم هرگز فراموش نميكند،<br />
چه سان، پس از نگاهي، او زندگانياش را از دست داد.
همبازيان گمشده/163<br />
She looked, and was transfixed by pain,<br />
10uncertain whether she could still see,<br />
her body had turned to translucent salt,<br />
her quick feet rooted there, like a tree.<br />
A loss, but who still mourns the breath<br />
of one woman, or laments one wife<br />
15Though my heart never can forget,<br />
how, for one look, she gave up her life.<br />
Note: The reference is to Lot’s wife in the Bible, Genesis 19:26
164/همبازيان گمشده<br />
.26<br />
آخرين پيمانه<br />
مينوشم به سلام<strong>تي</strong> خانهي ويرانمان،<br />
همچنين به سلام<strong>تي</strong> همهي شياطين زندگاني،<br />
به سلام<strong>تي</strong> تنهايي دوسويهمان،<br />
و به سلام<strong>تي</strong>ات مينوشم-<br />
5به سلام<strong>تي</strong> چشمها، مرده و سرد،<br />
به سلام<strong>تي</strong> لبها، خفته و خيانتكارانه،<br />
به سلام<strong>تي</strong> زمانه، زمخت و ستمگر،<br />
به سلام<strong>تي</strong> آن دليلي كه با آن هيچ خدايي نجاتمان نداد.
همبازيان گمشده/165<br />
26. The Last Toast<br />
I drink to our ruined house,<br />
to all of life’s evils too,<br />
to our mutual loneliness,<br />
and I, I drink to you –<br />
5to eyes, dead and cold,<br />
to lips, lying and treacherous,<br />
to the age, coarse, and cruel,<br />
to the fact no god has saved us.
166/همبازيان گمشده<br />
.27 آمرزشخواني. V<br />
70هفده ماه <strong>اس</strong>ت كه لابه ميكنم،<br />
و تو را به خانه ميخوانم.<br />
خودم را به پاي قصابان انداختم<br />
به خاطر تو، پسرم، هولم.<br />
هر چيزي جاودانه آشفته <strong>اس</strong>ت.<br />
75ديگر نميتوانم دريابم<br />
كي جوان <strong>اس</strong>ت، كي آدمي، و چه مدت زماني<br />
هر اعدامي را انتظار بكشيم.<br />
اكنون فقط گلهاي غبارالود هست،<br />
جرينگجرينگ بخورسوز،<br />
80ردپاهايي از هر جا درون هيچ جا
همبازيان گمشده/167<br />
27. Requiem. V<br />
70For seventeen months I have been screaming,<br />
Calling you home.<br />
I've thrown myself at the feet of butchers<br />
For you, my son and my horror.<br />
Everything has be<strong>com</strong>e muddled forever -<br />
75I can no longer distinguish<br />
Who is an animal, who a person, and how long<br />
The wait can be for an execution.<br />
There are now only dusty flowers,<br />
The chinking of the thurible,<br />
80Tracks from somewhere into nowhere
168/همبازيان گمشده<br />
و، خيره در چهرهام<br />
مرا به تباهي كُشندهاي بيم ميدهد،<br />
ستارهاي شگفت.<br />
1939
همبازيان گمشده/169<br />
And, staring me in the face<br />
And threatening me with swift annihilation,<br />
An enormous star.<br />
[1939]
170/همبازيان گمشده<br />
.28<br />
آمرزشخواني.<br />
.VII حكم<br />
كلام با صفيرِ سنگ كوبيده <strong>اس</strong>ت<br />
90سينهي هنوز تپندهام را.<br />
باكي نيست، آماده بودم،<br />
پس ازين نيز كنار خواهم آمد.<br />
***<br />
امروز كار زيادي دارم؛<br />
نيازمندم خاطره را نفله كنم،<br />
95روح زندهام را به سنگ درآورم<br />
آن گاه به خود بياموزم از نو زندگي كنم<br />
***
همبازيان گمشده/171<br />
28. Requiem. VII. The Verdict<br />
The word landed with a stony thud<br />
90Onto my still-beating breast.<br />
Never mine, I was prepared,<br />
I will manage with the rest.<br />
I have a lot of work to do today;<br />
I need to slaughter memory,<br />
95Turn my living soul to stone<br />
Then teach myself to live again. . .
172/همبازيان گمشده<br />
اما چه سان. تابستان داغ خشخش ميكند<br />
مانند كاروانشادي در بيرون پنجرهام؛<br />
ديري بر حذر بودهام<br />
100از روزي تابان و خانهاي متروك.<br />
22 ژوئن 1939. تابستان. فونتانيي دم5
همبازيان گمشده/173<br />
But how. The hot summer rustles<br />
Like a carnival outside my window;<br />
I have long had this premonition<br />
100Of a bright day and a deserted house.<br />
[22 June 1939. Summer. Fontannyi Dom5]
174/همبازيان گمشده<br />
.29<br />
آمرزشخواني.<br />
.VIII<br />
به سوي مرگ<br />
به هر روي خواهي آمد- پس چرا نه اكنون؟<br />
در انتظارت هستم؛ همه چيز بسي سخت شده <strong>اس</strong>ت.<br />
چراغها را خاموش كردم و در را گشودم<br />
براي تو، اين سان ساده و اين سان شگفت.<br />
105هر شكلي كه ميخواهي به خود بگير. بترك<br />
مانند پوستهاي از گاز كُشنده. بالا بخز به سويم<br />
مانند راهزني حرفهاي با تفنگي سنگين.<br />
در بندم كن، اگر ميخواهي، با زفيري از حصبه،<br />
يا، با رواي<strong>تي</strong> ساده كه خود جور كردهاي<br />
110(و آشنا براي همه تا مرز دلزدگي)، ببر مرا<br />
نزد سردستهي كلاهآبيها* و بگذار تا خيره شوم به<br />
*مأموران امني<strong>تي</strong> NKVD كلاه آبي بر سر ميگذاشتند.
همبازيان گمشده/175<br />
29. Requiem. VIII. To Deat٢<br />
You will <strong>com</strong>e anyway - so why not now<br />
I wait for you; things have be<strong>com</strong>e too hard.<br />
I have turned out the lights and opened the door<br />
For you, so simple and so wonderful.<br />
105Assume whatever shape you wish. Burst in<br />
Like a shell of noxious gas. Creep up on me<br />
Like a practiced bandit with a heavy weapon.<br />
Poison me, if you want, with a typhoid exhalation,<br />
Or, with a simple tale prepared by you<br />
110(And known by all to the point of nausea), take me<br />
Before the <strong>com</strong>mander of the blue caps and let me glimpse
176/همبازيان گمشده<br />
چهرهي سفيد و بيمناك سرپرست خانه.<br />
ديگر اهميت نميدهم. رود ينيسئي<br />
ميخروشد. ستارهي قطبي بر ميافروزد.<br />
Yenisey<br />
115اخگرهاي آبيِ اين ديدگان پرمهر<br />
هر<strong>اس</strong> نهايي را فرو ميبندند ميپوشانند.<br />
ا9 آگوست 1939. فونتانيي دم
همبازيان گمشده/177<br />
The house administrator's terrified white face.<br />
I don't care anymore. The river Yenisey<br />
Swirls on. The Pole star blazes.<br />
115The blue sparks of those much-loved eyes<br />
Close over and cover the final horror.<br />
[19 August 1939. Fontannyi Dom]
178/همبازيان گمشده<br />
.30 آمرزشخواني. IX<br />
ديوانگي با بالهايش<br />
نيمي از جانم را پوشانده <strong>اس</strong>ت<br />
مرا شرابي آتشين مينوشانَد<br />
120و به درون مغاك ميكشانَد.<br />
***<br />
وقت آن <strong>اس</strong>ت كه دريابم<br />
در حال گوش سپردن به سرسام ن<strong>اس</strong>ازم<br />
بايست پيروزي را بسپارم<br />
به آن.<br />
***
همبازيان گمشده/179<br />
30. Requiem. IX<br />
Madness with its wings<br />
Has covered half my soul<br />
It feeds me fiery wine<br />
120And lures me into the abyss.<br />
That's when I understood<br />
While listening to my alien delirium<br />
That I must hand the victory<br />
To it.
180/همبازيان گمشده<br />
125چقدر لابه ميكنم<br />
چقدر درخو<strong>اس</strong>ت ميكنم<br />
اجازه نميدهند بردارم<br />
چيز يگانهاي را:<br />
***<br />
نه چشمان هر<strong>اس</strong>ان پسرم-<br />
كه رنج به سنگ درآورد،<br />
يا ساعات ملاقات زندان<br />
يا روزهايي كه در طوفانها به پايان ميرسند<br />
***<br />
نه سردي دلانگير دس<strong>تي</strong><br />
سايهي شوريدهي ليموبنها<br />
135نه نداي ملايم دوردس<strong>تي</strong><br />
از واپسين واژههاي تسليبخش.<br />
14 مه 1940. فونتانيي دم
همبازيان گمشده/181<br />
125However much I nag<br />
However much I beg<br />
It will not let me take<br />
One single thing away:<br />
Not my son's frightening eyes -<br />
130A suffering set in stone,<br />
Or prison visiting hours<br />
Or days that end in storms<br />
Nor the sweet coolness of a hand<br />
The anxious shade of lime trees<br />
135Nor the light distant sound<br />
Of final <strong>com</strong>forting words.<br />
[14 May 1940. Fontannyi Dom]
182/همبازيان گمشده<br />
.31<br />
آمرزشخواني. مؤخره<br />
1<br />
آموختهام چه سان چهرهها خراب ميشوند،<br />
چه سان هر<strong>اس</strong> ميتواند از ديدگان فرو افتاده بگريزد،<br />
چه سان رنج ميتواند ستمگرانه قلم بزند ورقهايي<br />
150با نشانهاي ميخي-مانند را بر گونهها.<br />
ميدانم چه سان رشتههاي <strong>تي</strong>ره يا بور-خاكسترينِ گيسوان<br />
ناگهان سفيد ميشوند. آموختهام دريابم<br />
پل<strong>اس</strong>يدن لبخندها را بر لبهاي بردبار،<br />
رعشهي ترس را درون خندهاي پوك.<br />
155ازين رو براي خودم دعا نميخوانم<br />
مگر براي همهي شما كه اينجا ايستادهايد كنارم
همبازيان گمشده/183<br />
31. Requiem. Epilogue<br />
1.<br />
I have learned how faces fall,<br />
How terror can escape from lowered eyes,<br />
How suffering can etch cruel pages<br />
150Of cuneiform-like marks upon the cheeks.<br />
I know how dark or ash-blond strands of hair<br />
Can suddenly turn white. I've learned to recognize<br />
The fading smiles upon submissive lips,<br />
The trembling fear inside a hollow laugh.<br />
155That's why I pray not for myself<br />
But all of you who stood there with me
184/همبازيان گمشده<br />
2<br />
در ميان شرزهترين سرما و گرماي سوزناك جولاي<br />
در زير ديوار سرخ برجمانندي، بي هيچ روزنهاي.<br />
هنگامهي يادآوري مرگ فرا رسيده <strong>اس</strong>ت.<br />
160ميبينم تو را، ميشنوم تو را، احس<strong>اس</strong>ت ميكنم:<br />
آن كه ديرزماني پايداري كرده <strong>اس</strong>ت به سوي پنجرهاي گشوده؛<br />
آن كه ديگر نميتوانست لگد خوردن خاكي آشنا را در زير پاي خود احس<strong>اس</strong> كند؛<br />
آن كه، با تكان ناگهاني سرش، پ<strong>اس</strong>خ داد،<br />
«اينجا گويي به ميهن خود رسيدهام!»<br />
165دوست دارم شما همه را به نام بخوانم، اما سياهه را<br />
بردهاند و هيچ جاي ديگري نيست تا ببينم.<br />
پس،<br />
برايتان اين كفن را بافتهام فر<strong>اس</strong>وي واژههاي بردباري<br />
كه از شما به گوشم خورده <strong>اس</strong>ت. هر كجا، همواره و هميشه،<br />
170هرگز فراموش نخواهم كرد آن يگانه را. ح<strong>تي</strong> در اندوهي تازه.<br />
ح<strong>تي</strong> اگر آنها دهان شكنجه ديدهام را گيره اندازند<br />
كه از راه آن يكصد ميليون آدم جيغ ميكشند؛<br />
اين گونه آرزو دارم تا به يادم آورند هنگامي كه مردهام<br />
در شب يادوارهام.<br />
175اگر كسي روزي در اين كشور
همبازيان گمشده/185<br />
Through fiercest cold and scorching July heat<br />
Under a towering, <strong>com</strong>pletely blind red wall.<br />
2.<br />
The hour has <strong>com</strong>e to remember the dead.<br />
160I see you, I hear you, I feel you:<br />
The one who resisted the long drag to the open window;<br />
The one who could no longer feel the kick of familiar soil beneath<br />
her feet;<br />
The one who, with a sudden flick of her head, replied,<br />
'I arrive here as if I've <strong>com</strong>e home!'<br />
165I'd like to name you all by name, but the list<br />
Has been removed and there is nowhere else to look.<br />
So,<br />
I have woven you this wide shroud out of the humble words<br />
I overheard you use. Everywhere, forever and always,<br />
170I will never forget one single thing. Even in new grief.<br />
Even if they clamp shut my tormented mouth<br />
Through which one hundred million people scream;<br />
That's how I wish them to remember me when I am dead<br />
On the eve of my remembrance day.<br />
175If someone someday in this country
186/همبازيان گمشده<br />
بر آن باشد يادبودي از من بر آورد،<br />
با اين جشنواره مؤافقم<br />
اما تنها به اين صورت- نسازند آن را<br />
كنار دريايي كه زاده شدم،<br />
180آخرين دلبستگيهايم با دريا به سر رسيده <strong>اس</strong>ت؛<br />
نه در بوستان تسار<br />
Tsar's Park<br />
كنار كُندهاي پوك<br />
آنجا كه سايهاي تسليناپذير مرا مينگريست؛<br />
اينجا كه من سيصد ساعت ايستادم<br />
و هيچ كس آن چفتوبست را باز نميپيچانَد.<br />
185گوش كن، ح<strong>تي</strong> در مرگي فرخنده ميترسم<br />
ماري<strong>اس</strong> سياه را فراموش كنم،<br />
فراموش كنم چه سان نفرتزا در را ميكوبيدند و پيرزني<br />
چون جانوري زخمدار صيحه ميكشيد.<br />
از ميان پلكهاي راكد برنزيام<br />
190برفدانهها چون اشك گدازان فرو ميريزند،<br />
و بگذار كبوتر زندان از دوردستها نجوا كند<br />
در حاليكه كش<strong>تي</strong>ها بهآرامي درازاي رودخانه را ميپيمايند.<br />
مارس 1940. فونتانيي دم
همبازيان گمشده/187<br />
Decides to raise a memorial to me,<br />
I give my consent to this festivity<br />
But only on this condition - do not build it<br />
By the sea where I was born,<br />
180I have severed my last ties with the sea;<br />
Nor in the Tsar's Park by the hallowed stump<br />
Where an inconsolable shadow looks for me;<br />
Build it here where I stood for three hundred hours<br />
And no-one slid open the bolt.<br />
185Listen, even in blissful death I fear<br />
That I will forget the Black Maria’s,<br />
Forget how hatefully the door slammed and an old woman<br />
Howled like a wounded beast.<br />
From my immovable bronze eyelids<br />
190 Like some melting snow flow down the tears,<br />
And let the prison dove coo in the distance<br />
While ships sail quietly along the river.<br />
[March 1940. Fontannyi Dom]
188/همبازيان گمشده<br />
پانويسها<br />
نيكلا ي وژف<br />
رئيس پليس مخفي روسيه<br />
، Nikolai Yezhov . 1<br />
1936دست به تصفيهاي بيرحمانه زد. او خود در 1938<br />
.2 <strong>اس</strong>ترلتسي streltsy<br />
آنان اعدام يا تبعيد شدند.<br />
گاردي زبده كه در برابر پتر كبير<br />
NKVD از سال<br />
تكفير و اعدام شد .<br />
Petre the Great<br />
قيام كردند. بيشتر<br />
.3<br />
تزارسكويه سلو ،Tsarskoye Selo اقامتگاه تابستاني امپراتور بيرون از سن پترزبورگ. آخماتوا<br />
سالهاي آغازين زندگياش را آنجا گذراند.<br />
Finland<br />
صليبها 4.<br />
،Crosses زنداني پيچيده در لنينگراد مركزي در نزديكي ايستگاه فنلاند<br />
،Station به سبب شكل دو عمارت آن، صليبها ناميده شد.<br />
فونتانيي دم<br />
خانهي لنينگراد<br />
،Leningrad house كه آخماتوا در آن<br />
،Fontannyi Dom<br />
.5<br />
ميزيست.
190/همبازيان گمشده<br />
32. <strong>شعر</strong> بيقهرمان. از ميان پاگردان<br />
ميانپرده<br />
هر جايي همسوي اينجا<br />
پچپچ ميكنند<br />
خود راه ندادم:<br />
......»)<br />
(«......<br />
اما بدون نگراني، تقلا يا شرم، بازيگران بالم<strong>اس</strong>كه<br />
تكههاي نظم مانند اينها سرگرداناند اما من آنها را به متن<br />
«چيز تازهاي نيست، كه بگويم<br />
.....<br />
240تو بچهاي، سيگنور ك<strong>اس</strong>انوا *Signor Casanova<br />
«ميدان خيابان ايساك<br />
......<br />
،St. Isaac's Square شمارهي شش پيشاپيش** ......<br />
*ماجراجوي ونيزي كه در سرگذشتنامهي خود<br />
گونهاي ر<strong>اس</strong><strong>تي</strong>ن از دون ژوان به ديده ميآيد.<br />
(1780-98)<br />
ماجراهاي واقعياش را شرح ميدهد. او<br />
**نشان مشهور پترزبورگ، كليساي جامعِ ايساك دالما<strong>تي</strong>ا ،Dalmatia در زير ساختمان از سال<br />
1858 طراحي شده به وسيلهي ريچارد دو مونت فروند.<br />
1818<br />
در <strong>شعر</strong> بختك كهن گوميلف «خطترامواي درخشان»، خيابان ايساك نمادي <strong>اس</strong>ت از خودباوري و <strong>اس</strong>تواري.<br />
تا
همبازيان گمشده/191<br />
32. Poema bez geroia<br />
ЧЕРЕЗ ПЛОЩАДКУ<br />
Интермедия<br />
32. Poem Without a Hero.<br />
ACROSS THE LANDING<br />
Interlude<br />
Где-то вокруг этого места (« . . . но<br />
бкздумна, легка, бесстыдна,<br />
маскарадная болтовня . . .») бродили<br />
еще такие строки, но я не пустила их в<br />
основной текст:<br />
«Уверяю, это не ново . . .<br />
240Вы дитя, синьор Казанова . . .»<br />
«На Исакьевской ровно в шесть . . .<br />
Somewhere along about here (“. . .but<br />
without care, strain or shame, the<br />
masqueraders chatter . . . ”) snippets of<br />
verse like these wander about but I do<br />
not let them into my text:<br />
“That's nothing new, I’d say . . .<br />
240You're a kid, Signor Casanova . . .”<br />
“St. Isaac's Square, six on the nose . . .
ف«<br />
192/همبازيان گمشده<br />
به گونهاي ح<strong>تي</strong> در تاريكي،<br />
راهمان را خواهيم يافت به<br />
«به كجا رهسپاريد؟»-<br />
سانچو پانز<strong>اس</strong><br />
«داگ» 12..... Dog<br />
245<br />
Sancho Panzas<br />
و لوط اهل سدوم Sodom نيز،13<br />
شربت مرگبار را سر ميكشند،<br />
آفروديت<br />
قط خدا ميداند!»<br />
و دون كيشوت<br />
Don Quixotes<br />
Aphrodite<br />
250هلن Hellen<br />
از ميان كفاب و آب گام بر ميدارد،<br />
روياروي آينهاي خود را نشان ميدهد،<br />
و ميآيد به سوي همه، فرصتهاي ديوانگي.<br />
ديگربار در در فون<strong>تي</strong>ن گرتو Founntain Grotto منتظرند<br />
دلدادگان، خمار و سردمزاج،<br />
در پشت دروازههاي خيالي،<br />
255و كسي مو-قرمز و پشمالو،<br />
شبحي بز-پا.<br />
ح<strong>تي</strong> اگر نمينگرد يا نميشنود-<br />
خوشپوشترين. بلندترين همه،<br />
نه دشنام ميدهد، نه ميستايد، نه ميدمد-<br />
260خميدهقامت، مادام دو لامبل<br />
.Madame de Lamball
همبازيان گمشده/193<br />
«Как-нибудь побредем по мраку,<br />
Мы отсюда еще в «Собаку» . . .<br />
«Вы отсюда куда»—<br />
245«Бог весть!»<br />
Санчо Пансы и Дон-Кихоты<br />
И, увы, содомские Лоты<br />
Смертоносный пробуют сок,<br />
Афродиты возникли из пены,<br />
250Шевельнулись в стекле Елены,<br />
И безумья близится срок.<br />
И опять из Фонтанного грота<br />
Где любовная стынет дремота<br />
Через призрачные ворота<br />
255И мохнатый и рыжий кто-то<br />
Козлоногую приволок.<br />
Всех наряднее и всех выше,<br />
Хоть не видит она и не слышит—<br />
Не клянет, не молит, не дышит,<br />
Голова Madame de Lamballe.<br />
Somehow even in the dark,<br />
We'll find our way to “The Dog”. . .<br />
“Where are you off to”—<br />
245“God only knows!”<br />
Sancho Panzas and Don Quixotes<br />
And Lots from Sodom too,<br />
Are sampling the deadly juice,<br />
Aphrodite steps from foam and water,<br />
250Helen poses before a mirror,<br />
And <strong>com</strong>ing toward all, seasons of<br />
madness.<br />
Once again in the Fountain Grotto wait<br />
Lovers, drowsy and frigid,<br />
Beyond the ghostly gates,<br />
255And someone shaggy and red-haired,<br />
A goat-legged sprite.<br />
Even if she does not look or listen—<br />
The best dressed and tallest of all,<br />
Does not curse, nor pray, nor inhale—<br />
Trend-setter, Madame de Lamballe.
194/همبازيان گمشده<br />
و دوشيزه مدس<strong>تي</strong> Miss Modesty نيز، ممتاز،<br />
تو كه از رقص بز بهره ميگيري،<br />
و آن گاه محزون پرسه ميزني:<br />
«Que me vet mon Prince***<br />
265كاروانشاد؟»<br />
به نظر ميرسد در همان زمان در آخر تالار، در صحنه، در دوزخ پيدا ميشود و بر<br />
س<strong>تي</strong>غ جادوگران گوته ،Goethe's Broken اين <strong>اس</strong>ت او (يا شايد سايهي او):<br />
همانند طبلهاي كوچك، چكمههايش چكچك ميكنند،<br />
همانند زنگهاي كوچك، گوشوارههايش جينگجينگ ميكنند،<br />
شاخكهاي كوچولوي نابكار از ميان طرههاي زرد اوج ميگيرند،<br />
سرخوش با رقصي ملعون-<br />
270انگار بر كوزهاي سياهنما،<br />
به سوي خيزابهاي تابناك آسمان نيلي،<br />
برازنده و برهنه، او ميخراشد.<br />
و پشت سرش در پالتو و كلاهخود،<br />
تو، بدون نقاب به اينجا وارد ميشوي،<br />
*** (به فرانسه) شاهزاده چه از من ميخواهد؟
همبازيان گمشده/195<br />
А смиренница и красотка,<br />
Ты, что козью пляшешь чечетку,<br />
Снова гулишь томно и кротко:<br />
«Que me veut mon Prince<br />
265Carnaval»<br />
И в то же время в глубине залы, сцены,<br />
ада или на вершине гетевского Брокена<br />
появляется О н а же (а может быть, ее<br />
тень):<br />
Как копытца топочут сапожки,<br />
Как бубенчик звенят сережки,<br />
В бледных локонах злые рожки,<br />
Окаянной пляской пьяна,—<br />
270Словно с вазы чернофигурной,<br />
Прибежала к волне лазурной,<br />
Так парадно обнажена.<br />
А за ней в шинели и в каске<br />
Ты, вошедший сюда без маски,<br />
And Miss Modesty too, knockout,<br />
You who tap the dance of the goat,<br />
And then pensively stroll about:<br />
«Que me veut mon Prince<br />
265Carnaval»<br />
Seeming to appear at the same time in the<br />
depths of the hall, on stage, in hell and on<br />
the summit of Goethe's Brocken, it is SHE<br />
(or perhaps it is her shade):<br />
Like little hooves, her boots click,<br />
Like little bells, her earrings clink,<br />
Wee wicked horns from yellow locks<br />
peak,<br />
Intoxicated with the accursed dance—<br />
270As if on a black-figured vase,<br />
Toward brilliant sky-blue waves,<br />
Stylish and naked, she races.<br />
And behind her in greatcoat and helmet,<br />
You, entering here without mask,
196/همبازيان گمشده<br />
275تو، ايوانيوشكا Ivanushkaي افسانهاي كهن،<br />
چه عذابهايي ميكاوي؟<br />
چنين گزندگي در هر واژهاي،<br />
چنين اندوهي در عشقت،<br />
آيا آن چكهاي از خون نيست<br />
280كه بر شكوفهي گونهات لك مياندازد؟<br />
___________________________________________________________________________<br />
پينويس<br />
.1<br />
پيش از فصل بعد يك «ميانپرده» هست: تصويرها و مناظري از شامگاهان پطرزبورگ در<br />
1913، پارههايي از مكالملت عشاق، پچپچههاي ديدارها، زندگي شبانه در كافه هاي هنري. قيافه<br />
هايي نه بي شباهت به نقابداران ظاهر مي شوند- و فراز همه، آر<strong>اس</strong>تهتر و بلندتر از همه، سر<br />
مادام دولامبال* <strong>اس</strong>ت.<br />
آنگاه در اعماق تالار، «يا صحنه، يا جهنم، يا قله جادوگران گوته»، قهرمان زن معرفي مي شود، و<br />
همچون «كولومبين** دهه<br />
«1910<br />
در فصل دو نمايان ميشود. در پي او افسر سواره نظام و<br />
شيداي عشق، با لب<strong>اس</strong> نظامي و كلاه خود وارد مي شود؛ با قطره خوني بر گونه اش.<br />
Madam de Lamballe*<br />
مادام دو لامبال، (1749-1792)، نديمهي مخصوص ماري آنتوانت، كه چون<br />
حاضر نشد وفادارياش را به شاه و ملكه انكار ماند، سرش را بريدند و در برابر زندان ماري آنتوانت<br />
آويختند تا دائماً آن را ببينند.<br />
،Columbine** شخصي<strong>تي</strong> در كمديا دل/آرته ي ايتاليايي كه بعداً به هارلكوئينيد (دلقك بازي) انگليسي<br />
هم راه يافت. او همسر پيرمردي به نام پانتالون و در ضمن عاشق هارلكين <strong>اس</strong>ت كه سرانجام هم با او مي<br />
گريزد.<br />
برگرفته از. همان، ص. 64 و 65.
همبازيان گمشده/197<br />
275Ты, Иванушка древней сказки,<br />
Что тебе сегодня томит<br />
Сколько горечи в каждом слове,<br />
Сколько мрака в твоей любови,<br />
И зачем эта струйка крови<br />
280Бередит лепесток ланит<br />
275You, Ivanushka of the ancient<br />
legend,<br />
What torments do you seek<br />
Such bitterness in every word,<br />
Such sorrow in your love,<br />
Is that not a trickle of blood<br />
280Smudging the bloom of your cheek
همبازيان گمشده<br />
آرتور رمبو<br />
Arthur Rimbaud<br />
(1854-1891)
200/همبازيان گمشده<br />
افليا 33.<br />
I<br />
بر آب آرام و <strong>تي</strong>رهاي كه ستارگان خفتهاند<br />
افلياي سفيد مانند سوسني درشت ميغلتد؛<br />
آرميده در جامهي بلندش، آهسته ميغلتد<br />
در بيشههاي دوردست بانگ شكار ميرسد.<br />
......<br />
***<br />
5بيش از هزار سال <strong>اس</strong>ت كه افلياي اندوهگين<br />
چون شبحي سفيد، بر رود دراز و <strong>تي</strong>ره ميگذرد.<br />
بيش از هزار سال <strong>اس</strong>ت كه شوريدگي دلربايش<br />
چامهاش را نزد نسيم شامگاهي نجوا ميكند.<br />
***
همبازيان گمشده/201<br />
33. Ophélie<br />
33. Ophelia<br />
I<br />
On the calm black water where the stars<br />
are sleeping<br />
White Ophelia floats like a great lily;<br />
Floats very slowly, lying in her long<br />
veils...<br />
- In the far-off woods you can hear them<br />
sound the mort.<br />
I<br />
On the calm black water where the stars<br />
are sleeping<br />
White Ophelia floats like a great lily;<br />
Floats very slowly, lying in her long<br />
veils...<br />
- In the far-off woods you can hear them<br />
sound the mort.<br />
5For more than a thousand years sad<br />
Ophelia<br />
Has passed, a white phantom, down the<br />
long black river.<br />
For more than a thousand years her sweet<br />
madness<br />
Has murmured its ballad to the evening<br />
breeze.<br />
5For more than a thousand years sad<br />
Ophelia<br />
Has passed, a white phantom, down the<br />
long black river.<br />
For more than a thousand years her sweet<br />
madness<br />
Has murmured its ballad to the evening<br />
breeze.
202/همبازيان گمشده<br />
***<br />
باد سينهاش را ميبوسد و در حلقهاي گل ميگشايد<br />
10رداي بلندش را كه با آبها بر ميآيد و فرو مينشيند؛<br />
بيدهاي لرزان بر شانههايش ميگريند،<br />
و نيها بر پيشاني فراخ و رؤيابينش خم ميشوند.<br />
-<br />
II<br />
سوسنهاي آبي پريشان پيرامونش مينالند؛<br />
در توسهاي خفته او گاه بيدار ميكند،<br />
15هر آشيانهاي را كه از آن ريزلرزهي بالها بر ميآيد؛<br />
***<br />
و نغمهاي <strong>اس</strong>رارآميز از ستارگان زرين فرود ميآيد.<br />
آه افلياي پريدهرنگ، زيبا همچون برف!<br />
آري به كودكي جان دادي، رخت كشيده بر رود!<br />
اين سان بادهايي كه از كوهستان بزرگ نروژ فرود ميآمدند<br />
20نجواكنان از رهايي جانكاه با تو سخن گفتند.<br />
اين سان وزش باد، كه، گيسوانت را ميپيچاند،<br />
بر جان رؤيابينت پچپچهاي شگفت ميرساند؛<br />
اين سان قلبت به آواز طبيعت گوش ميسپرد<br />
همراه گلايهي درخت و آههاي شبانه؛<br />
***
همبازيان گمشده/203<br />
Le vent baise ses seins et déploie en corolle<br />
10Ses grands voiles bercés mollement par<br />
les eaux ;<br />
Les saules frissonnants pleurent sur son<br />
épaule,<br />
Sur son grand front rêveur s'inclinent les<br />
roseaux.<br />
Les nénuphars froissés soupirent autour<br />
d'elle ;<br />
Elle éveille parfois, dans un aune qui dort,<br />
15Quelque nid, d'où s'échappe un petit<br />
frisson d'aile :<br />
- Un chant mystérieux tombe des astres<br />
d'or<br />
II<br />
O pâle Ophélia ! belle <strong>com</strong>me la neige !<br />
Oui tu mourus, enfant, par un fleuve<br />
emporté !<br />
C'est que les vents tombant des grand<br />
monts de Norwège<br />
20T'avaient parlé tout bas de l'âpre liberté ;<br />
C'est qu'un souffle, tordant ta grande<br />
chevelure,<br />
À ton esprit rêveur portait d'étranges bruits,<br />
Que ton coeur écoutait le chant de la<br />
Nature<br />
Dans les plaintes de l'arbre et les soupirs<br />
des nuits ;<br />
The wind kisses her breasts and unfolds in<br />
a wreath<br />
10Her great veils rising and falling with the<br />
waters;<br />
The shivering willows weep on her<br />
shoulder,<br />
The rushes lean over her wide, dreaming<br />
brow.<br />
The ruffled water-lilies are sighing around<br />
her;<br />
At times she rouses, in a slumbering alder,<br />
15Some nest from which escapes a small<br />
rustle of wings;<br />
- A mysterious anthem falls from the<br />
golden stars.<br />
II<br />
O pale Ophelia! beautiful as snow!<br />
Yes child, you died, carried off by a river!<br />
- It was the winds descending from the<br />
great mountains of Norway<br />
20That spoke to you in low voices of better<br />
freedom.<br />
It was a breath of wind, that, twisting your<br />
great hair,<br />
Brought strange rumors to your dreaming<br />
mind;<br />
It was your heart listening to the song of<br />
Nature<br />
In the groans of the tree and the sighs of<br />
the nights;
204/همبازيان گمشده<br />
***<br />
-<br />
III<br />
-<br />
25اين سان آواي درياهاي ديوانه، نالهاي مهيب،<br />
سينهي كودكانهات را، چه لطيف و انساني، در هم شكست؛<br />
اين سان شهرياري پريدهرنگ، شوريدهاي بينوا<br />
سحرگاهي بهاري بر زانوانت سر نهاد!<br />
سپهر، عشق، آزادي. چه رؤيايي، آه دختر بينواي شيدا!<br />
30بر او گداخ<strong>تي</strong> همچنان كه برف بر آتش ميگدازد؛<br />
خيالپردازيهاي شكوهمندت كلامت را دريد<br />
و ابديت هولناك چشمان آبيات را هر<strong>اس</strong>اند!<br />
و شاعر ميگويد در نور ستارگان<br />
به جستجوي گلهايي كه چيدهاي، شبانه ميآيي.<br />
و اينكه او بر آب ديده <strong>اس</strong>ت افلياي سفيد را غوطهور<br />
آرميده بر جامهي بلندش، مانند سوسني درشت.
همبازيان گمشده/205<br />
25C'est que la voix des mers folles,<br />
immense râle,<br />
Brisait ton sein d'enfant, trop humain et<br />
trop doux ;<br />
C'est qu'un matin d'avril, un beau cavalier<br />
pâle,<br />
Un pauvre fou, s'assit muet à tes genoux !<br />
Ciel ! Amour ! Liberté ! Quel rêve, ô<br />
pauvre Folle !<br />
30Tu te fondais à lui <strong>com</strong>me une neige au<br />
feu :<br />
Tes grandes visions étranglaient ta parole<br />
- Et l'Infini terrible éffara ton oeil bleu !<br />
III<br />
- Et le Poète dit qu'aux rayons des étoiles<br />
Tu viens chercher, la nuit, les fleurs que tu<br />
cueillis ;<br />
35Et qu'il a vu sur l'eau, couchée en ses<br />
longs voiles,<br />
La blanche Ophélia flotter, <strong>com</strong>me un<br />
grand lys.<br />
25It was the voice of mad seas, the great<br />
roar,<br />
That shattered your child's heart, too<br />
human and too soft;<br />
It was a handsome pale knight, a poor<br />
madman<br />
Who one April morning sate mute at your<br />
knees!<br />
Heaven! Love! Freedom! What a dream,<br />
oh poor crazed Girl!<br />
30You melted to him as snow does to a<br />
fire;<br />
Your great visions strangled your words<br />
- And fearful Infinity terrified your blue<br />
eye!<br />
III<br />
- And the poet says that by starlight<br />
You <strong>com</strong>e seeking, in the night, the<br />
flowers that you picked<br />
35And that he has seen on the water, lying<br />
in her long veils<br />
White Ophelia floating, like a great lily.
206/همبازيان گمشده<br />
.34<br />
رؤيايي براي زمستان<br />
***<br />
زمستان در واگن صور<strong>تي</strong> كوچكي سفر ميكنيم<br />
با بالشهاي آبي.<br />
آسوده خاطريم. آشيانهاي از بوسههاي ديوانهوار جا خوش كرده <strong>اس</strong>ت<br />
در هر گوشهي دنج.<br />
5چشمانت را خواهي بست، آن سان كه نميبيني، از ميان پنجره<br />
سايههاي شب را كه چهره درهم ميكشند.<br />
اين هيولاهاي غرنده، انبوهي از<br />
ديوان سياه و گرگهاي سياه.<br />
***
همبازيان گمشده/207<br />
34. Rêvé Pour l'hiver.<br />
34. A Dream for Winter<br />
L'hiver, nous irons dans un petit wagon<br />
rose<br />
Avec des coussins bleus.<br />
Nous serons bien. Un nid de baisers fous<br />
repose<br />
Dans chaque coin moelleux.<br />
5Tu fermeras l'oeil, pour ne point voir, par<br />
la glace,<br />
Grimacer les ombres des soirs,<br />
Ces monstruosités hargneuses, populace<br />
De démons noirs et de loups noirs.<br />
In the winter, we shall travel in a little<br />
pink railway carriage<br />
With blue cushions.<br />
We shall be <strong>com</strong>fortable. A nest of mad<br />
kisses lies in wait<br />
In each soft corner.<br />
5You will close your eyes, so as not to<br />
see, through the glass,<br />
The evening shadows pulling faces.<br />
Those snarling monsters, a population<br />
Of black devils and black wolves.
208/همبازيان گمشده<br />
آن گاه حس ميكني گونهات را ميخراشند<br />
10و بوسهاي كوچك، مانند عنكبو<strong>تي</strong> شوريده<br />
خواهد جنبيد پيرامون گردنت<br />
.....<br />
......<br />
***<br />
-<br />
-<br />
و خواهي گفت همچنان كه سر خم ميكني: «پيدايش كن.»<br />
و ما وق<strong>تي</strong> را سپري ميكنيم تا بيابيم موجودا<strong>تي</strong> را<br />
كه زياد سفر ميكنند<br />
....
همبازيان گمشده/209<br />
Puis tu te sentiras la joue égratignée...<br />
10Un petit baiser, <strong>com</strong>me une folle<br />
araignée,<br />
Te courra par le cou...<br />
Et tu me diras : "Cherche !", en inclinant la<br />
tête,<br />
- Et nous prendrons du temps à trouver<br />
cette bête<br />
- Qui voyage beaucoup...<br />
Then you'll feel your cheek scratched...<br />
10A little kiss, like a crazy spider,<br />
Will run round your neck...<br />
And you'll say to me : "Find it !"<br />
bending your head<br />
- And we'll take a long time to find that<br />
creature<br />
- Which travels a lot...
210/همبازيان گمشده<br />
.8<br />
آوارگيام (خيالپردازي)<br />
ميرفتم و دستهايم در جيبهاي كُت پارهام بود.<br />
بالاپوشم به خيالي ميمانست؛<br />
***<br />
در زير آسمان سفر ميكردم، اي ايزدهنر، و همدم تو بودم؛<br />
آه دلبندم، چه عشقهاي شگف<strong>تي</strong> در خيال ميپروردم!<br />
5 يگانه شلوارم سوراخ فراخي داشت.<br />
بندانگش<strong>تي</strong>وار و خيالباف، در راه خود قافيهها را ميپرداختم.<br />
مهمانسرايم در برج دباكبر بود.<br />
- ستارگانم در آسمان بهآرامي همهمه ميكردند.<br />
***
همبازيان گمشده/211<br />
35. Ma Bohème (Fantaisie)<br />
35. My Bohemian Life (Fantasy)<br />
Je m'en allais, les poings dans mes poches<br />
crevées ;<br />
Mon paletot aussi devenait idéal ;<br />
J'allais sous le ciel, Muse ! et j'étais ton<br />
féal ;<br />
Oh ! là là ! que d'amours splendides j'ai<br />
rêvées !<br />
5Mon unique culotte avait un large trou.<br />
- Petit-Poucet rêveur, j'égrenais dans ma<br />
course<br />
Des rimes. Mon auberge était à la Grande<br />
Ourse.<br />
- Mes étoiles au ciel avaient un doux froufrou<br />
I went off with my hands in my torn coat<br />
pockets;<br />
My overcoat too was be<strong>com</strong>ing ideal;<br />
I travelled beneath the sky, Muse! and I<br />
was your vassal;<br />
Oh dear me! what marvellous loves I<br />
dreamed of!<br />
5My only pair of breeches had a big<br />
whole in them.<br />
– Stargazing Tom Thumb, I sowed<br />
rhymes along my way.<br />
My tavern was at the Sign of the Great<br />
Bear.<br />
– My stars in the sky rustled softly.
212/همبازيان گمشده<br />
***<br />
و به آنها گوش سپردم، نشسته بر كنار راه<br />
10در آن شامگاه دلنشين سپتامبر در حالي كه حس ميكردم قطرههاي<br />
شبنم را بر پيشانيام مانند شرابي نيروبخش؛<br />
و در حالي كه ميان سايههاي وهمانگيز قافيهپردازي ميكردم<br />
چون رشتههاي چنگ بر ميكشيدم تاروپود<br />
كفشهاي از هم گسيختهام را، و بر قلبم يك پايم را سراندم!
همبازيان گمشده/213<br />
Et je les écoutais, assis au bord des routes,<br />
10Ces bons soirs de septembre où je<br />
sentais des gouttes<br />
De rosée à mon front, <strong>com</strong>me un vin de<br />
vigueur ;<br />
Où, rimant au milieu des ombres<br />
fantastiques,<br />
Comme des lyres, je tirais les élastiques<br />
De mes souliers blessés, un pied près de<br />
mon coeur !<br />
And I listened to them, sitting on the roadsides<br />
10On those pleasant September evenings ١<br />
while I felt drops<br />
Of dew on my forehead like vigorous<br />
wine;<br />
And while, rhyming among the fantastical<br />
shadows,<br />
I plucked like the strings of a lyre the<br />
elastics<br />
Of my tattered boots, one foot close to my<br />
heart!
214/همبازيان گمشده<br />
واكهها 36.<br />
O سبز، U قرمز، I سفيد، E سياه، A<br />
آبي: واكهها.<br />
خواهم گفت روزي از سرچشمههاي <strong>اس</strong>رارآميزشان:<br />
A سينهبند سياه مگسهاي درخشان<br />
كه اطراف بوهاي ستمگر وزوز ميكنند،<br />
***<br />
E5 خليج سايه، سفيدي بخارها و خيمهها<br />
نيزههاي يخچالههاي مغرور، شاهان سفيد، لرزش گلچتريها؛<br />
ارغوانيها، خون پاشيده، خنده بر لبان زيبا<br />
هنگام خشم يا سرمس<strong>تي</strong>هاي نادمانه؛<br />
***
همبازيان گمشده/215<br />
36. Voyelles<br />
36. Vowels<br />
A noir, E blanc, I rouge, U vert, O bleu :<br />
voyelles,<br />
Je dirai quelque jour vos naissances<br />
latentes :<br />
A, noir corset velu des mouches éclatantes<br />
Qui bombinent autour des puanteurs<br />
cruelles,<br />
5Golfes d'ombre ; E, candeur des vapeurs<br />
et des tentes,<br />
Lances des glaciers fiers, rois blancs,<br />
frissons d'ombelles ;<br />
I, pourpres, sang craché, rire des lèvres<br />
belles<br />
Dans la colère ou les ivresses pénitentes ;<br />
A Black, E white, I red, U green, O blue :<br />
vowels,<br />
I shall tell, one day, of your mysterious<br />
origins:<br />
A, black velvety jacket of brilliant flies<br />
Which buzz around cruel smells,<br />
5Gulfs of shadow; E, whiteness of<br />
vapours and of tents,<br />
Lances of proud glaciers, white kings,<br />
shivers of cow-parsley;<br />
I, purples, spat blood, smile of beautiful<br />
lips<br />
In anger or in the raptures of penitence;
216/همبازيان گمشده<br />
U<br />
حلقهها، تكانهاي ايزدي درياهاي سبزگون،<br />
10آرامش چراگاههاي پراكنده، و آرامش چينهايي<br />
كه كيميا بر پيشانيهاي بلند و كوشا مينگارد؛<br />
***<br />
O صور واپسين، سرشار از صداهاي مهيب،<br />
سكو<strong>تي</strong> كه دنياها و فرشتگان از ميانش گذشتند:<br />
آي امگا ،Omega پرتو بنفش چشمانش!
همبازيان گمشده/217<br />
U, cycles, vibrements divins des mers<br />
virides,<br />
10Paix des pâtis semés d'animaux, paix<br />
des rides<br />
Que l'alchimie imprime aux grands<br />
fronts studieux ;<br />
O, suprême Clairon plein des strideurs<br />
étranges,<br />
Silence traversés des Mondes et des<br />
Anges :<br />
- O l'Oméga, rayon violet de Ses Yeux !<br />
-<br />
U, waves, divine shudderings of viridian<br />
seas,<br />
10The peace of pastures dotted with<br />
animals, the peace of the furrows<br />
Which alchemy prints on broad studious<br />
foreheads;<br />
O, sublime Trumpet full of strange<br />
piercing sounds,<br />
Silences crossed by Worlds and by<br />
Angels:<br />
O the Omega, the violet ray of Her Eyes!
218/همبازيان گمشده<br />
.10<br />
كش<strong>تي</strong> مست<br />
چون از رودهاي بيخيال سرازير شدم<br />
دريافتم ديگر دريانوردان راهبرم نيستند:<br />
سرخپوستان همهمهگر آنان را آماج <strong>تي</strong>رهايشان كرده<br />
برهنه بر <strong>تي</strong>ركهاي گلگون دوخته بودند.<br />
***<br />
5 به هيچ كدام از بارهايم اهمي<strong>تي</strong> نميدادم،<br />
خواه گندم فلاماندي Flemish ميبردم خواه پنبهاي انگليسي.<br />
هنگامي كه كشمكش دريانوردانم به پايان رسيد<br />
رودها رهايم كردند تا به هر جايي كه ميخواهم روانه شوم.<br />
***
همبازيان گمشده/219<br />
38. Le Bateau ivre<br />
38. The Drunken Boat<br />
Comme je descendais des Fleuves<br />
impassibles,<br />
Je ne me sentis plus guidé par les haleurs :<br />
Des Peaux-Rouges criards les avaient pris<br />
pour cibles<br />
Les ayant cloués nus aux poteaux de<br />
couleurs.<br />
5J'étais insoucieux de tous les équipages,<br />
Porteur de blés flamands ou de cotons<br />
anglais.<br />
Quand avec mes haleurs ont fini ces<br />
tapages<br />
Les Fleuves m'ont laissé descendre où je<br />
voulais.<br />
As I was floating down unconcerned<br />
Rivers<br />
I no longer felt myself steered by the<br />
haulers:<br />
Gaudy Redskins had taken them for<br />
targets<br />
Nailing them naked to coloured stakes.<br />
5I cared nothing for all my crews,<br />
Carrying Flemish wheat or English<br />
cottons.<br />
When, along with my haulers those<br />
uproars were done with<br />
The Rivers let me sail downstream where<br />
I pleased.
220/همبازيان گمشده<br />
***<br />
***<br />
***<br />
در كشاكش جزرومدها<br />
10در طول زمستان، منگتر از خاطر بچهها،<br />
ميدويدم! و شبهجزيرههاي گسيخته<br />
هرگز هياهويي آن سان پيروزمندانه را بر نتابيده بودند.<br />
طوفان، شبزندهداريهاي دريازادم را خجسته ساخت.<br />
سبكتر از چوبپنبه، رقصيدم بر خيزابهايي<br />
15كه انسانها غلتك ابدي قربانيها ميخوانند،<br />
ده شب پياپي، بيآنكه زماني به ديدگان ابلهانهي فانوسهاي دريايي افسوس بخورم.<br />
شيرينتر از گوشتهي سيبهاي ملس به دهان بچهها،<br />
آب سبزگون رخنه كرد به تختهي صنوبريام<br />
و مرا از لكههاي كبود شراب و لختههاي غثيان پاك شست،<br />
20و سكان و لنگرم را از هم گسلاند.<br />
و از آن زمان غوطهور شدم در <strong>شعر</strong> دريا<br />
ستارهخيز و غلتان در شير،<br />
سپهر سبزفام را ميبلعيد آنجا كه واماندهاي مات،<br />
غريقي رؤيابين گاهگاه فرو ميرود.<br />
***
همبازيان گمشده/221<br />
Dans les clapotements furieux des marées<br />
10Moi l'autre hiver plus sourd que les<br />
cerveaux d'enfants,<br />
Je courus ! Et les Péninsules démarrées<br />
N'ont pas subi tohu-bohus plus<br />
triomphants.<br />
La tempête a béni mes éveils maritimes.<br />
Plus léger qu'un bouchon j'ai dansé sur les<br />
flots<br />
10Qu'on appelle rouleurs éternels de<br />
victimes,<br />
Dix nuits, sans regretter l'oeil niais des<br />
falots !<br />
Plus douce qu'aux enfants la chair des<br />
pommes sures,<br />
L'eau verte pénétra ma coque de sapin<br />
Et des taches de vins bleus et des<br />
vomissures<br />
20Me lava, dispersant gouvernail et<br />
grappin<br />
Et dès lors, je me suis baigné dans le<br />
Poème<br />
De la Mer, infusé d'astres, et lactescent,<br />
Dévorant les azurs verts ; où, flottaison<br />
blême<br />
Et ravie, un noyé pensif parfois descend ;<br />
Into the ferocious tide-rips<br />
10Last winter, more absorbed than the<br />
minds of children,<br />
I ran! And the unmoored Peninsulas<br />
Never endured more triumphant<br />
clamourings<br />
The storm made bliss of my sea-borne<br />
awakenings.<br />
Lighter than a cork, I danced on the waves<br />
10Which men call eternal rollers of victims,<br />
For ten nights, without once missing the<br />
foolish eye of the harbor lights!<br />
Sweeter than the flesh of sour apples to<br />
children,<br />
The green water penetrated my pinewood<br />
hull<br />
And washed me clean of the bluish winestains<br />
and the splashes of vomit,<br />
20Carring away both rudder and anchor.<br />
And from that time on I bathed in the Poem<br />
Of the Sea, star-infused and churned into<br />
milk,<br />
Devouring the green azures; where,<br />
entranced in pallid flotsam,<br />
A dreaming drowned man sometimes goes<br />
down;
222/همبازيان گمشده<br />
25آنجا، ناگاه رنگآميزي كبوديها، شوريدگيها<br />
و آهنگهاي ملايم در زير تابش روشنايي روز،<br />
نيرومندتر از باده، فراختر از موسيقي<br />
لكههاي گزندهي عشق را تحقير ميكردند!<br />
***<br />
آمدهام تا بيابم آسمانهاي گسيخته از آذرخش را، و گردبادها<br />
30 و امواج توفنده و جريانهاي دريايي را. من در مييابم شامگاه را،<br />
و سپيدهدمان را كه مانند فوجي از كبوتران ميبالد،<br />
و گاه ديدهام آنچه آدمي در خيال ميبيند!<br />
***<br />
ديدهام خورشيد فرو آويخته را كه با خوفهاي عارفانه لك انداخته بود.<br />
فروزنده بر فراز يخبندانهاي بلند و بنفش،<br />
35 همچون<br />
***<br />
بازيگران در نمايشهاي بسيار كهن<br />
امواج در دوردستها پردهكركرههاي لرزانشان را به پشت ميپيچاندند!<br />
شبي سبز را با برفهاي فروزان به رؤيا ديدهام<br />
بوسهاي را كه بر ديدگان درياها آهسته بر ميآمد،<br />
تراوشي تصور ناكردني از نباتات،<br />
40 و بيداري زرد و آبيِ فسفرهاي نغمهخوان!<br />
***
همبازيان گمشده/223<br />
25Où, teignant tout à coup les bleuités,<br />
délires<br />
Et rythmes lents sous les rutilements du<br />
jour,<br />
Plus fortes que l'alcool, plus vastes que nos<br />
lyres,<br />
Fermentent les rousseurs amères de<br />
l'amour !<br />
Je sais les cieux crevant en éclairs, et les<br />
trombes<br />
30Et les ressacs et les courants : Je sais le<br />
soir,<br />
L'aube exaltée ainsi qu'un peuple de<br />
colombes,<br />
Et j'ai vu quelque fois ce que l'homme a<br />
cru voir !<br />
J'ai vu le soleil bas, taché d'horreurs<br />
mystiques,<br />
Illuminant de longs figements violets,<br />
35Pareils à des acteurs de drames trèsantiques<br />
Les flots roulant au loin leurs frissons de<br />
volets !<br />
J'ai rêvé la nuit verte aux neiges éblouies,<br />
Baiser montant aux yeux des mers avec<br />
lenteurs,<br />
La circulation des sèves inouïes,<br />
40Et l'éveil jaune et bleu des phosphores<br />
chanteurs !<br />
25Where, suddenly dyeing the<br />
bluenesses, deliriums<br />
And slow rhythms under the gleams of<br />
the daylight,<br />
Stronger than alcohol, vaster than music<br />
Ferment the bitter rednesses of love!<br />
I have <strong>com</strong>e to know the skies splitting<br />
with lightnings, and the waterspouts<br />
30And the breakers and currents; I know<br />
the evening,<br />
And Dawn rising up like a flock of<br />
doves,<br />
And sometimes I have seen what men<br />
have imagined they saw!<br />
I have seen the low-hanging sun<br />
speckled with mystic horrors.<br />
Lighting up long violet coagulations,<br />
35Like the performers in very-antique<br />
dramas<br />
Waves rolling back into the distances<br />
their shiverings of venetian blinds!<br />
I have dreamed of the green night of the<br />
dazzled snows<br />
The kiss rising slowly to the eyes of the<br />
seas,<br />
The circulation of undreamed-of saps,<br />
40And the yellow-blue awakenings of<br />
singing phosphorus!
224/همبازيان گمشده<br />
***<br />
***<br />
***<br />
من دنبال كردهام، سر<strong>اس</strong>ر ماهها را تا آخر، تلاطمهايي<br />
كه يورش ميبرند بر صخرهها، همچون گلهاي ديوآسا از گاوان،<br />
هرگز خيال نميكردم پاهاي نوراني مريم بتوانند<br />
پوزهي اقيانوسهاي نفس گرفته را به پس بر گردانند!<br />
45با فلوريداي شگفتاور، آيا ميداني برخورد داشتم<br />
آنجا كه با گلها در ميآميزند چشمان پلنگاني<br />
در پوست آدمي. رنگينكمانها مانند افسار آويخته بودند<br />
زير افق دريا بر گردن گلههاي زنگاري!<br />
ديدهام مردابهاي بيكراني را كه تخمير ميشدند، دامهايي را<br />
50كه سراپاي غول دريايي در نيهايش ميپوسيد.<br />
سقوط آبها بر پهنهي آرام،<br />
و در دوردستها در گودالها فرو ميريخت.<br />
يخچالهها، خورشيدهاي سيمين، خيزابهاي لعلگون!<br />
درهم شكستن هولناك كش<strong>تي</strong>ها در ژرفناي خليجهاي قهوهاي<br />
55آنجا كه مارهاي ديوآسا را س<strong>اس</strong>ها ميبلعند<br />
و از درختان پيچدرپيچ با عطرهاي سياهشان فرو ميريزند!<br />
***
همبازيان گمشده/225<br />
J'ai suivi, des mois pleins, pareille aux<br />
vacheries<br />
Hystériques, la houle à l'assaut des récifs,<br />
Sans songer que les pieds lumineux des<br />
Maries<br />
Pussent forcer le mufle aux Océans<br />
poussifs !<br />
45J'ai heurté, savez-vous, d'incroyables<br />
Florides<br />
Mêlant aux fleurs des yeux de panthères à<br />
peaux<br />
D'hommes ! Des arcs-en-ciel tendus<br />
<strong>com</strong>me des brides<br />
Sous l'horizon des mers, à de glauques<br />
troupeaux !<br />
J'ai vu fermenter les marais énormes,<br />
nasses<br />
50Où pourrit dans les joncs tout un<br />
Léviathan !<br />
Des écroulement d'eau au milieu des<br />
bonaces,<br />
Et les lointains vers les gouffres cataractant<br />
!<br />
Glaciers, soleils d'argent, flots nacreux,<br />
cieux de braises !<br />
Échouages hideux au fond des golfes bruns<br />
55Où les serpents géants dévorés de<br />
punaises<br />
Choient, des arbres tordus, avec de noirs<br />
parfums !<br />
I have followed, for whole months on end,<br />
the swells<br />
Battering the reefs like hysterical herds of<br />
cows,<br />
Never dreaming that the luminous feet of<br />
the Marys<br />
Could force back the muzzles of snorting<br />
Oceans!<br />
45I have struck, do you realize, incredible<br />
Floridas<br />
Where mingle with flowers the eyes of<br />
panthers<br />
In human skins! Rainbows stretched like<br />
bridles<br />
Under the seas' horizon, to glaucous herds!<br />
I have seen the enormous swamps seething,<br />
traps<br />
50Where a whole leviathan rots in the<br />
reeds!<br />
Downfalls of waters in the midst of the<br />
calm<br />
And distances cataracting down into<br />
abysses!<br />
Glaciers, suns of silver, waves of pearl,<br />
skies of red-hot coals!<br />
Hideous wrecks at the bottom of brown<br />
gulfs<br />
55Where the giant snakes devoured by<br />
vermin<br />
Fall from the twisted trees with black<br />
odours!
226/همبازيان گمشده<br />
آرزو داشتم به بچهها نشان دهم دلفينهاي<br />
امواج نيلگون را، طلاييها، ماهيهاي آوازخوان.<br />
كفاب گلريز لنگرگاهم را لرزاند<br />
60و گاه بادهاي وصفناپذير بالهايي ميسپردندم.<br />
***<br />
گاهي قرباني آزردهي قطبها و <strong>اس</strong>توا،<br />
دريا كه مويههايش غلتهايم را دلانگيز ميكرد<br />
گلهاي سايهاندود را با پرههاي نوكدار زردشان به سويم بر ميآورد<br />
و مانند زني زانو زده بر جا ميماندم<br />
.....<br />
***<br />
***<br />
65كمابيش جزيرهاي پرت، بر كنارههايم جنجال بود<br />
و فضلههاي پرندگان زاغ چشم، پرهياهو،<br />
و بر آب ميراندم تا هنگامي كه در ميان رشتههاي گسيختهام<br />
غريقان به پس پشت در خواب فرو ميغل<strong>تي</strong>دند!<br />
اما اكنون من، كش<strong>تي</strong>اي سردرگم زير گيسوان مردابها،<br />
70گردباد در افكنده<strong>اس</strong>ت مرا در اثير بيپرنده،<br />
مرا، كه به گل نشستهام، غريقي مرده و پل<strong>اس</strong>يده در آب<br />
نه ناوگان، نه كش<strong>تي</strong>هاي تجاري بر نكشيدهاند؛<br />
***
همبازيان گمشده/227<br />
J'aurais voulu montrer aux enfants ces<br />
dorades<br />
Du flot bleu, ces poissons d'or, ces poissons<br />
chantants.<br />
- Des écumes de fleurs ont bercé mes<br />
dérades<br />
60Et d'ineffables vents m'ont ailé par<br />
instants.<br />
Parfois, martyr lassé des pôles et des zones,<br />
La mer dont le sanglot faisait mon roulis<br />
doux<br />
Montait vers moi ses fleurs d'ombre aux<br />
ventouses jaunes<br />
Et je restais, ainsi qu'une femme à genoux...<br />
65Presque île, balottant sur mes bords les<br />
querelles<br />
Et les fientes d'oiseaux clabaudeurs aux<br />
yeux blonds<br />
Et je voguais, lorsqu'à travers mes liens<br />
frêles<br />
Des noyés descendaient dormir, à reculons<br />
!<br />
Or moi, bateau perdu sous les cheveux des<br />
anses,<br />
70Jeté par l'ouragan dans l'éther sans<br />
oiseau,<br />
Moi dont les Monitors et les voiliers des<br />
Hanses<br />
N'auraient pas repêché la carcasse ivre<br />
d'eau ;<br />
I should have liked to show to children<br />
those dolphins<br />
Of the blue wave, those golden, those<br />
singing fishes.<br />
- Foam of flowers rocked my driftings<br />
60And at times ineffable winds would<br />
lend me wings.<br />
Sometimes, a martyr weary of poles and<br />
zones,<br />
The sea whose sobs sweetened my<br />
rollings<br />
Lifted its shadow-flowers with their<br />
yellow sucking disks toward me<br />
And I hung there like a kneeling<br />
woman...<br />
65Almost an island, tossing on my<br />
beaches the brawls<br />
And droppings of pale-eyed, clamouring<br />
birds,<br />
And I was scudding along when across<br />
my frayed cordage<br />
Drowned men sank backwards into<br />
sleep!<br />
But now I, a boat lost under the hair of<br />
coves,<br />
70Hurled by the hurricane into the<br />
birdless ether,<br />
I, whose wreck, dead-drunk and sodden<br />
with water,<br />
neither Monitor nor Hanse ships would<br />
have fished up;
228/همبازيان گمشده<br />
***<br />
***<br />
آزاد، دودناك، بر آمده از ميان مه بنفش،<br />
من كه يكسر ديوارهي آسمان سرخفامي را شكافتم<br />
75كه شيريني ميكشيد جلو شاعران زبردس<strong>تي</strong> كه گوارا مييافتند،<br />
گلسنگهاي خورشيد آميخته با ليزابههايآسمان را.<br />
كه ميراندم، لكهدار از ناخنك آذرخش،<br />
تختهپارهاي سبكسر با <strong>اس</strong>بماهيان سياهي كه دورهاش كرده بودند،<br />
هنگامي كه تابستان به ضرب چماق ميريخت<br />
80آسمانهاي فر<strong>اس</strong>و را در قيفهاي سوزان؛<br />
من كه ميلرزيدم، از پنجاه فرسنگي در مييافتم<br />
خروش آميزش <strong>اس</strong>بان آبي، و گردابهاي ژرف را<br />
من، ريسندهي ابدي سكون آبي<br />
اروپا را آرزو ميكردم با ديوارههاي كهنسالش!<br />
***<br />
-<br />
85مجمعالجزاير ستارگان را نگريستهام. و جزيرههايي<br />
كه آسمانهاي شورانگيزشان بر شناگران گشوده بود:<br />
آيا همه در خوابيد، و كناره ميگزينيد در اين شبهاي بيانجام،<br />
اي انبوه پرندگان طلايي، اي هس<strong>تي</strong> آينده؟-<br />
***
همبازيان گمشده/229<br />
Libre, fumant, monté de brumes<br />
violettes,<br />
Moi qui trouais le ciel rougeoyant<br />
<strong>com</strong>me un mur<br />
75Qui porte, confiture exquise aux bons<br />
poètes,<br />
Des lichens de soleil et des morves<br />
d'azur,<br />
Qui courais, taché de lunules électriques,<br />
Planche folle, escorté des hippocampes<br />
noirs,<br />
Quand les juillets faisaient crouler à<br />
coups de triques<br />
80Les cieux ultramarins aux ardents<br />
entonnoirs ;<br />
Moi qui tremblais, sentant geindre à<br />
cinquante lieues<br />
Le rut des Béhémots et les Maelstroms<br />
épais,<br />
Fileur éternel des immobilités bleues,<br />
Je regrette l'Europe aux anciens parapets<br />
!<br />
85J'ai vu des archipels sidéraux ! et des<br />
îles<br />
Dont les cieux délirants sont ouverts au<br />
vogueur :<br />
- Est-ce en ces nuits sans fond que tu<br />
dors et t'exiles,<br />
Million d'oiseaux d'or, ô future Vigueur<br />
-<br />
Free, smoking, risen from violet fogs,<br />
I who bored through the wall of the<br />
reddening sky<br />
75Which bears a sweetmeat good poets find<br />
delicious,<br />
Lichens of sunlight [mixed] with azure<br />
snot,<br />
Who ran, speckled with lunula of<br />
electricity,<br />
A crazy plank, with black sea-horses for<br />
escort,<br />
When Julys were crushing with cudgel<br />
blows<br />
80Skies of ultramarine into burning<br />
funnels;<br />
I who trembled, to feel at fifty leagues'<br />
distance<br />
The groans of Behemoth's rutting, and of<br />
the dense Maelstroms<br />
Eternal spinner of blue immobilities<br />
I long for Europe with it's aged old<br />
parapets!<br />
85I have seen archipelagos of stars! and<br />
islands<br />
Whose delirious skies are open to sailor:<br />
- Do you sleep, are you exiled in those<br />
bottomless nights,<br />
Million golden birds, O Life Force of the<br />
future -
230/همبازيان گمشده<br />
***<br />
اما بر<strong>اس</strong><strong>تي</strong> بسيار گريستهام. سپيدهدمان دلگز<strong>اس</strong>ت.<br />
90هر ماهي سنگدل <strong>اس</strong>ت و هر خورشيدي گزنده:<br />
عشق برنده مرا آكنده <strong>اس</strong>ت از رخوتهاي مس<strong>تي</strong>آور.<br />
آه بگذار ديركم درهم شكند. آه بگذار فرو روم در اعماق!<br />
اگر آبي را در اروپا طلب كنم، همان<br />
برگهي سياه سردي <strong>اس</strong>ت كه در شامگاه عطرآگين<br />
95كودكي اندوهگسار چمپاتمه زده، در آن رها ميكند<br />
زورقي را به تُردي پروانهاي ارديبهش<strong>تي</strong>.<br />
***<br />
ديگر توان ندارم، غرقه در مس<strong>تي</strong>تان، اي امواج،<br />
تا بخرامم در دنبالهي باركشهاي پنبه،<br />
و يا برتابم غرور پرچمها و درفشها را،<br />
و يا گذر كنم بر ديدگان هولناك باراندازها.
همبازيان گمشده/231<br />
Mais, vrai, j'ai trop pleuré ! Les Aubes<br />
sont navrantes.<br />
90Toute lune est atroce et tout soleil amer<br />
:<br />
L'âcre amour m'a gonflé de torpeurs<br />
enivrantes.<br />
Ô que ma quille éclate ! Ô que j'aille à la<br />
mer !<br />
Si je désire une eau d'Europe, c'est la<br />
flache<br />
Noire et froide où vers le crépuscule<br />
embaumé<br />
95Un enfant accroupi plein de tristesses,<br />
lâche<br />
Un bateau frêle <strong>com</strong>me un papillon de<br />
mai.<br />
Je ne puis plus, baigné de vos langueurs, ô<br />
lames,<br />
Enlever leur sillage aux porteurs de<br />
cotons,<br />
Ni traverser l'orgueil des drapeaux et des<br />
flammes,<br />
100Ni nager sous les yeux horribles des<br />
pontons.<br />
But, truly, I have wept too much! The<br />
Dawns are heartbreaking.<br />
90Every moon is atrocious and every sun<br />
bitter:<br />
Sharp love has swollen me up with heady<br />
langours.<br />
O let my keel split! O let me sink to the<br />
bottom!<br />
If there is one water in Europe I want, it is<br />
the<br />
Black cold pool where into the scented<br />
twilight<br />
95A child squatting full of sadness,<br />
launches<br />
A boat as fragile as a butterfly in May.<br />
I can no more, bathed in your langours, O<br />
waves,<br />
Sail in the wake of the carriers of cottons,<br />
Nor undergo the pride of the flags and<br />
pennants,<br />
100Nor pull past the horrible eyes of the<br />
hulks.
232/همبازيان گمشده<br />
38. سرود باندترين برج<br />
جوانيِ پوچ<br />
در بند هر چيزي،<br />
با ناركدلي بسيار<br />
زندگانيام را تباه كردهام.<br />
.5<br />
آه، كاش روزگاري فرا رسد<br />
كه قلب شيفته شود.<br />
***<br />
به خود گفتم: بگذار باشد<br />
و مگذار كسي تو را ببيند:<br />
بدون گذاشتن پيماني<br />
.10<br />
بر سر سرخوشيهاي والاتر.<br />
مگذار چيزي بازداردت<br />
اي انزواي شاهانه.<br />
***
همبازيان گمشده/233<br />
38. Chanson de la plus Haute Tour<br />
38. Song of the Highest Tower<br />
Oisive jeunesse<br />
À tout asservie,<br />
Par délicatesse<br />
J'ai perdu ma vie.<br />
5Ah ! Que le temps vienne<br />
Où les coeurs s'éprennent.<br />
Je me suis dit : laisse,<br />
Et qu'on ne te voie :<br />
Et sans la promesse<br />
10De plus hautes joies.<br />
Que rien ne t'arrête,<br />
Auguste retraite.<br />
Idle youth<br />
Enslaved to everything,<br />
By being too sensitive<br />
I have wasted my life.<br />
5Ah! Let the time <strong>com</strong>e<br />
When hearts are enamoured.<br />
I said to myself: let be,<br />
And let no one see you:<br />
Do without the promise<br />
10Of higher joys.<br />
Let nothing delay you,<br />
Majestic retirement.
234/همبازيان گمشده<br />
چندان بر تابيدهام<br />
كه هر چيزي را از ياد بردهام.<br />
15بيم و رنج<br />
به آسمانها روانه ميشوند.<br />
و عطش ناخوشايند<br />
رگهايم را <strong>تي</strong>ره ميكند.<br />
***<br />
همانند چمنزاري<br />
20فرو رفته در فراموشي،<br />
باليده و شكوفا<br />
از كندرها و علفهاي هرز<br />
با وزوز ستمگرانهي<br />
يكصد مگس پليد.<br />
***<br />
25آه، هزار گونه داغداري<br />
در جان بينوا<br />
كه يگانه دارايياش خيالي<br />
از بانويمان <strong>اس</strong>ت.<br />
ميتوان نيايش كرد<br />
30 در آستانهي مريم باكره؟<br />
***
همبازيان گمشده/235<br />
J'ai tant fait patience<br />
Qu'a jamais j'oublie ;<br />
15Craintes et souffrances<br />
Aux cieux sont parties.<br />
Et la soif malsaine<br />
Obscurcit mes veines.<br />
Ainsi la Prairie<br />
20À l'oubli livrée,<br />
Grandie, et fleurie<br />
D'encens et d'ivraies<br />
Au bourdon farouche<br />
De cent sales mouches.<br />
25Ah ! Mille veuvages<br />
De la si pauvre âme<br />
Qui n'a que l'image<br />
De la Notre-Dame !<br />
Est-ce que l'on prie<br />
30La Vierge Marie <br />
I have endured so long<br />
That I have forgotten everything;<br />
15Fear and suffering<br />
Have flown to the skies.<br />
And morbid thirst<br />
Darkens my veins.<br />
Thus the meadow<br />
20Given over to oblivion,<br />
Grown up, and flowering<br />
With frankincense and tares<br />
To the wild buzzing<br />
Of a hundred filthy flies.<br />
25Oh! the thousand bereavements<br />
Of the poor soul<br />
Which possesses only the image<br />
Of Our Lady!<br />
Can one pray<br />
30To the Virgin Mary
236/همبازيان گمشده<br />
مه 1872<br />
جوانيِ پوچ<br />
در بند هر چيزي،<br />
با ناركدلي بسيار<br />
زندگانيام را تباه كردهام.<br />
5آه، كاش روزگاري فرا رسد<br />
كه قلب شيفته شود.
همبازيان گمشده/237<br />
Oisive jeunesse<br />
À tout asservie,<br />
Par délicatesse.<br />
J'ai perdu ma vie.<br />
35Ah ! Que le temps vienne<br />
Où les coeurs s'éprennent !<br />
Idle youth<br />
Enslaved by everything,<br />
By being too sensitive<br />
I have wasted my life.<br />
35Ah! Let the time <strong>com</strong>e<br />
When hearts are enamoured!<br />
Mai 1872<br />
May 1872
238/همبازيان گمشده<br />
.39<br />
كيمياي سخن<br />
1اكنون نوبت من <strong>اس</strong>ت و د<strong>اس</strong>تان يكي از نابخرديهايم.<br />
2ديرزماني به خود ميباليدم كه همهي چشماندازهاي ممكن را در اخ<strong>تي</strong>ار دارم<br />
ميپنداشتم چهرهي بزرگان نقاشي و شاعري مدرن خندهدارند.<br />
و<br />
3اينه<strong>اس</strong>ت آنچه دوست ميداشتم: نقاشيهاي پوچ، تصاوير روي درگاه، وسايل<br />
صحنه، پردههاي معركهگيران، تابلوي مغازهها، نقش و نگارهاي پرزرقوبرق: ادبيات<br />
كهن، زبان لا<strong>تي</strong>ني كليسا، كتابهاي شهواني پرغلط، گونهاي د<strong>اس</strong>تان كه مادربزرگمان<br />
ميخواند، قصههاي پريان، كتابهاي كوچك كودكان، اپراهاي قديمي، آوازهاي قديمي<br />
ابلهانه، آهنگهاي مجلسي منظومههاي بومي.<br />
4در رؤياي جنگهاي صليبي بودم، سفرهاي اكتشافي كه هيچ كس از آن نشنيده<br />
بود، جمهوريهاي بدون تاريخ، جنگهاي مذهبي سركوبيده، دگرگوني آيينها، جابهجايي<br />
نژادها و قارهها: هر گونه جادويي را باور داشتم.
همبازيان گمشده/239<br />
39. Alchimie du Verbe<br />
39. Alchemy of the Word<br />
1À moi. L'histoire d'une de mes folies.<br />
2Depuis longtemps je me vantais de<br />
posséder tous les paysages possibles, et<br />
trouvais dérisoires les célébrités de la<br />
peinture et de la poésie moderne.<br />
3J'aimais les peintures idiotes, dessus de<br />
portes, décors, toiles de saltimbanques,<br />
enseignes, enluminures populaires ; la<br />
littérature démodée, latin d'église, livres<br />
érotiques sans orthographe, romans de<br />
nos aïeules, contes de fées, petits livres<br />
de l'enfance, opéras vieux, refrains niais,<br />
rythmes naïfs.<br />
4Je rêvais croisades, voyages de<br />
découvertes dont on n'a pas de relations,<br />
républiques sans histoires, guerres de<br />
religion étouffées, révolutions de<br />
moeurs, déplacements de races et de<br />
continents : je croyais à tous les<br />
enchantements.<br />
1My turn now. The story of one of my<br />
insanities.<br />
2For a long time I boasted that I was master<br />
of all possible landscapes and I thought the<br />
great figures of modern painting and poetry<br />
were laughable.<br />
3What I liked were: absurd paintings,<br />
pictures over doorways, stage sets, carnival<br />
backdrops, billboards, bright-colored prints;<br />
old-fashioned literature, church Latin, erotic<br />
books full of misspellings, the kind of<br />
novels our grandmothers read, fairy tales,<br />
little children's books, old operas, silly old<br />
songs, the nave rhythms of country rimes.<br />
4I dreamed of Crusades, voyages of<br />
discovery that nobody had heard of,<br />
republics without histories, religious wars<br />
stamped out, revolutions in morals,<br />
movements of races and continents: I used<br />
to believe in every kind of magic.
240/همبازيان گمشده<br />
5من رنگ واكهها را ابداع كردم. A سياه، E سفيد،<br />
O سبز، U قرمز، I<br />
آبي. براي<br />
شكل و حركت هر واكهاي قوانيني ساختم، و ميباليدم كه با آهنگهايي از وجود<br />
خودم بوطيقايي ابداع كردهام كه همهي حو<strong>اس</strong>، دير يا زود، در خواهند يافت. و خود<br />
فقط مترجم آن خواهم بود.<br />
6در آغاز مانند تمريني بود. سكوتها و شبها را به واژهها بر ميگرداندم.<br />
بيان نشدني بود، يادداشت ميكردم. دنياي غلتان را بر نشاندم.<br />
آنچه را<br />
_____________<br />
دور از رمهها و پرندگان و دختران روستايي،<br />
چه مينوشيدم زانو زده در اين خلنگزار<br />
در حصار فندقهاي لطيف<br />
در مه نيمهگرم و سبز بعدازظهر؟<br />
***<br />
چه ميتوانس<strong>تي</strong>م نوشيد از اين اوآز<br />
ِOise جوان<br />
درختان بيزبان، سبزهزار بيگل، آسمانهاي تاريك!-<br />
از اين كدوقليانهاي زرد، دور از كلبهي<br />
دلبندم؟ قدري شراب طلايي كه عرق مرا در ميآورد.<br />
***
همبازيان گمشده/241<br />
5J'inventai la couleur des voyelles ! - A<br />
noir, E blanc, I rouge, O bleu, U vert. - Je<br />
réglai la forme et le mouvement de<br />
chaque consonne, et, avec des rythmes<br />
instinctifs, je me flattai d'inventer un<br />
verbe poétique accessible, un jour ou<br />
l'autre, à tous les sens. Je réservais la<br />
traduction.<br />
6Ce fut d'abord une étude. J'écrivais des<br />
silences, des nuits, je notais<br />
l'inexprimable. Je fixais des vertiges.<br />
¯¯¯¯¯¯¯¯<br />
Loin des oiseaux, des troupeaux, des<br />
villageoises,<br />
Que buvais-je, à genoux dans cette<br />
bruyère<br />
Entourée de tendres bois de noisetiers,<br />
Dans un brouillard d'après-midi tiède et<br />
vert <br />
Que pouvais-je boire dans cette jeune<br />
Oise,<br />
- Ormeaux sans voix, gazon sans fleurs,<br />
ciel couvert ! -<br />
Boire à ces gourdes jaunes, loin de ma<br />
case<br />
Chérie Quelque liqueur d'or qui fait suer.<br />
5I invented colors for the vowels! - A<br />
black, E white, I red, O blue, U green. - I<br />
made rules for the form and movement<br />
of every consonant, and I boasted of<br />
inventing, with rhythms from within me,<br />
a kind of poetry that all the senses,<br />
sooner or later, would recognize. And I<br />
alone would be its translator.<br />
6I began it as an investigation. I turned<br />
silences and nights into words. What<br />
was unutterable, I wrote down. I made<br />
the whirling world stand still.<br />
¯¯¯¯¯¯¯¯<br />
Far from flocks, from birds and country<br />
girls,<br />
What did I drink within that leafy screen<br />
Surrounded by tender hazlenut trees<br />
In the warm green mist of afternoon<br />
What could I drink from this young Oise<br />
- Toungeless trees, flowerless grass,<br />
dark skies! -<br />
Drink from these yellow gourds, far<br />
from the hut<br />
I loved Some golden draught that made<br />
me sweat.
242/همبازيان گمشده<br />
- سپس،<br />
نشاني ناچيز بر مهمانسرايي ميساختم.<br />
نزديك شامگاه، آسمان را ابر گرفت<br />
....<br />
آب بيشهزار در شنهاي بكر ناپديد ميشد،<br />
و بادهاي آسماني يخپارهها را بر مردابها ميافكندند؛<br />
***<br />
و آن گاه طلا را ديدم، و گريستم، اما نميتوانستم بنوشم.<br />
___________<br />
ساعت چهار بامداد، تابستان،<br />
خواب عشق هنوز ادامه دارد<br />
سايهسارها بر ميدمند<br />
عطرِ بزم شامگاهي را.<br />
.....<br />
***<br />
آن سوي «باغ سيبهاي زرين» تابان،<br />
در زير كارگاه مغربي خورشيد،<br />
نجاران تكاپو ميكنند در يكتاپيرهنشان-<br />
شروع كار <strong>اس</strong>ت.<br />
***<br />
و در خرابه، در كويرهاي خزهپوش<br />
آنان ديوارپوشهاي گرانبها بر ميآورند<br />
جايي كه شهر
همبازيان گمشده/243<br />
Je faisais une louche enseigne<br />
d'auberge.<br />
- Un orage vint chasser le ciel. Au soir<br />
L'eau des bois se perdait sur les sables<br />
vierges,<br />
Le vent de Dieu jetait des glaçons aux<br />
mares ;<br />
Pleurant, je voyais de l'or - et ne pus<br />
boire. -<br />
¯¯¯¯¯¯<br />
À quatre heures du matin, l'été,<br />
Le sommeil d'amour dure encore.<br />
Sous les bocages s'évapore<br />
L'odeur du soir fêté.<br />
Là-bas, dans leur vaste chantier,<br />
Au soleil des Hespérides,<br />
Déjà s'agitent - en bras de chemise -<br />
Les Charpentiers.<br />
Dans leurs Déserts de mousse,<br />
tranquilles,<br />
Ils préparent les lambris précieux<br />
Où la ville<br />
I would have made a doubtful sign for<br />
an inn.<br />
- Later, toward evening, the sky filled<br />
with clouds...<br />
Water from the woods runs out on<br />
virgin sands,<br />
And heavenly winds cast ice thick on<br />
the ponds;<br />
Then I saw gold, and wept, but could<br />
not drink.<br />
----------<br />
At four in the morning, in summertime,<br />
Love's drowsiness still lasts...<br />
The bushes blow away the odor<br />
Of the night's feast.<br />
Beyond the bright Hesperides,<br />
Within the western workshop of the Sun,<br />
Carpenters scramble - in shirtsleeves -<br />
Work is begun.<br />
And in desolate, moss-grown isles<br />
They raise their precious panels<br />
Where the city
244/همبازيان گمشده<br />
آسماني پوك مينگارد.<br />
***<br />
به خاطر اين كارگزاران كه با هنر خود دلربايي ميكنند<br />
رعاياي شاهي از بابِل،<br />
اي ونوس، رها كن لحظهاي<br />
قلبهاي تاجدار دلدادگان را.<br />
***<br />
اي ملكهي چوپانها،<br />
بياور آب آتشين را<br />
نزد كارگراني كه لميدهاند<br />
و آبتني نيمروزي خود را در دريا انتظار ميكشند.<br />
***<br />
7انگارههاي فرسودهي شهر كهنه، در كيمياي سخنم سهمي داشتند.<br />
8 به اوهام ساده خو گرفته بودم: آشكارا ميتوانستم در نظر آورم مسجدي را به<br />
جاي كارخانهاي، مكاتب <strong>اس</strong>توانهشكل فرشتگان، درشكههايي در شاهراههاي آسمان،<br />
تالاري در ژرفناي درياچهاي، غولها و رازها، عنوان نمايش منظوم مرا بيمناك ميكرد.<br />
9و همين طور سفسطههاي جادوييام را با برگرداندن واژهها به رؤيابينيها بيان<br />
ميكردم.
همبازيان گمشده/245<br />
Peindra de faux cieux<br />
O, pour ces Ouvriers charmants<br />
Sujets d'un roi de Babylone,<br />
Vénus ! quitte un instant les Amants<br />
Dont l'âme est en couronne.<br />
O Reine des Bergers,<br />
Porte aux travailleurs l'eau-de-vie,<br />
Que leurs forces soient en paix<br />
En attendant le bain dans la mer à midi<br />
¯¯¯¯¯¯¯¯<br />
7La vieillerie poétique avait une bonne<br />
part dans mon alchimie du verbe.<br />
8Je m'habituai à l'hallucination simple : je<br />
voyais très franchement une mosquée à la<br />
place d'une usine, une école de tambours<br />
faite par des anges, des calèches sur les<br />
routes du ciel, un salon au fond d'un lac ;<br />
les monstres, les mystères ; un titre de<br />
vaudeville dressait des épouvantes devant<br />
moi.<br />
9Puis j'expliquai mes sophismes magiques<br />
avec l'hallucination des mots !<br />
Will paint a hollow sky<br />
For these charming dabblers in the arts<br />
Who labor for a King in Babylon,<br />
Venus! Leave for a moment<br />
Lovers' haloed hearts.<br />
O Queen of Shepherds!<br />
Carry the purest eau-de-vie<br />
To these workmen while they rest<br />
And take their bath at noonday, in the sea<br />
¯¯¯¯¯¯¯¯<br />
7The worn-out ideas of old-fashioned<br />
poetry played an important part in my<br />
alchemy of the word.<br />
8I got used to elementary hallucination: I<br />
could very precisely see a mosque instead<br />
of a factory, a drum corps of angels, horse<br />
carts on the highways of the sky, a drawing<br />
room at the bottom of a lake; monsters and<br />
mysteries; a vaudeville's title filled me with<br />
awe.<br />
9And so I explained my magical sophistries<br />
by turning words into visions!
246/همبازيان گمشده<br />
10سرانجام، شروع كردم آشفتگي ذهنم را چيزي مقدس بينگارم. ولنگار، گرفتار<br />
ب<strong>تي</strong> سنگين: بر كاميابي حيوانات رشك ميبردم- بر كرمهاي درخت، كه بيگناهي<br />
كودكانه را نشان ميدهند، موش كور، نشئهي باكرگي.<br />
11جانم ميپل<strong>اس</strong>يد. با دنيا بدرود ميگفتم با اين گونه چامهها:<br />
سرود بلندترين برج<br />
بگذار فرا رسد، بگذار فرا رسد،<br />
فصلي كه شيفته ميشويم<br />
***<br />
چندان چشمبهراه بودهام<br />
كه همه را سرانجام فراموش كردم؛<br />
و رهسپار آسمان شدند<br />
ترس و رنجم.<br />
عطشي<br />
رگهايم را سياه كرده <strong>اس</strong>ت.<br />
***<br />
بگذار فرا رسد، بگذار فرا رسد،<br />
فصلي كه شيفته ميشويم<br />
***
همبازيان گمشده/247<br />
10Je finis par trouver sacré le désordre de<br />
mon esprit. J'étais oisif, en proie à une<br />
lourde fièvre : j'enviais la félicité des<br />
bêtes, - les chenilles, qui représentent<br />
l'innocence des limbes, les taupes, le<br />
sommeil de la virginité !<br />
11Mon caractère s'aigrissait. je disais<br />
adieu au monde dans d'espèces de<br />
romances :<br />
Chanson de la plus haute Tour<br />
Qu'il vienne, qu'il vienne,<br />
Le temps dont on s'éprenne<br />
J'ai tant fait patience<br />
Qu'a jamais j'oublie ;<br />
Craintes et souffrances<br />
Aux cieux sont parties.<br />
Et la soif malsaine<br />
Obscurcit mes veines<br />
Qu'il vienne, qu'il vienne,<br />
Le temps dont on séprenne<br />
10At last, I began to consider my mind's<br />
disorder a sacred thing. I lay about idle,<br />
consumed by an oppressive fever: I envied<br />
the bliss of animals - caterpillars, who<br />
portray the innocence of a second<br />
childhood, moles, the slumber of virginity!<br />
11My mind turned sour. I said farewell to<br />
the world in poems something like ballads:<br />
A Song from the highest Tower<br />
Let it <strong>com</strong>e, let it <strong>com</strong>e,<br />
The season we can love<br />
I have waited so long<br />
That at length I forget;<br />
And leave unto heaven<br />
My fear and regret.<br />
A sick thirst<br />
Darkens my veins.<br />
Let it <strong>com</strong>e, let it <strong>com</strong>e,<br />
The season we can love
248/همبازيان گمشده<br />
آن سان كه دشت سبز<br />
دستخوش فراموشي ميشود،<br />
گسترده، شكوفان،<br />
با بخور و گندنا<br />
و وزوز ستمگرانهي<br />
مگسهاي پليد.<br />
***<br />
بگذار فرا رسد، بگذار فرا رسد،<br />
فصلي كه شيفته ميشويم<br />
12بيابان را دوست داشتم، بوستانهاي سوخته، مغازههاي ع<strong>تي</strong>قه، نوشابههاي ولرم. در پسكوچههاي<br />
گند پرسه ميزدم، و با چشمهاي بسته، خود را به خورشيد، ايزد آتش، سپردم.<br />
13«سردار، اگر در سنگرهاي ويرانت توپي هنوز به جا مانده <strong>اس</strong>ت، ما را با انبوهي از كلوخ بمباران<br />
كن. درهم شكن آينهي مغازههاي مجلل را، و تالارها را. شهر را وادار كن غبار را ببلعد. ناودانها را به<br />
زنگار درآور. حرمسراها را از گرد سوزان ياقوت بياكن<br />
«....<br />
14آه، مگس كوچك، سرمست در جوي كارونسرايي، در عشقِ به در آوردن ريشهي علفها، پرتويي از<br />
روشنايي او را محو ميكند.
همبازيان گمشده/249<br />
Telle la prairie<br />
À l'oubli livrée,<br />
Grandie, et fleurie<br />
D'encens et d'ivraies<br />
Au bourdon farouche<br />
Des sales mouches.<br />
Qu'il vienne, qu'il vienne,<br />
Le temps dont on s'éprenne<br />
12J'aimai le désert, les vergers brûlés,<br />
les boutiques fanées, les boissons<br />
tiédies. Je me traînais dans les ruelles<br />
puantes et, les yeux fermés, je m'offrais<br />
au soleil, dieu de feu.<br />
13"Général, s'il reste un vieux canon<br />
sur tes remparts en ruines, bombardenous<br />
avec des blocs de terre sèche. Aux<br />
glaces des magasins spendides ! dans<br />
les salons ! Fais manger sa poussière à<br />
la ville. Oxyde les gargouilles. Emplis<br />
les boudoirs de poudre de rubis<br />
brûlante..."<br />
13Oh ! le moucheron enivré à la<br />
pissotière de l'auberge, amoureux de la<br />
bourrache, et que dissout un rayon !<br />
So the green field<br />
To oblivion falls,<br />
Overgrown, flowering,<br />
With incense and weeds<br />
And the cruel noise<br />
Of dirty flies<br />
Let it <strong>com</strong>e, let it <strong>com</strong>e,<br />
The season we can love<br />
12I loved the desert, burnt orchards, tired old<br />
shops, warm drinks. I dragged myself<br />
through stinking alleys, and with my eyes<br />
closed I offered myself to the sun, the god of<br />
fire.<br />
13"General, if on your ruined ramparts one<br />
cannon still remains, shell us with clods of<br />
dried-up earth. Shatter the mirrors of<br />
expensive shops! And the drawing rooms!<br />
Make the city swallow its dust. Turn<br />
gargoyles to rust. Stuff boudoirs with rubies'<br />
fiery powder..."<br />
13Oh! the little fly drunk at the urinal of a<br />
country inn, in love with rotting weeds, a<br />
ray of light dissolves him!
250/همبازيان گمشده<br />
گرسنگي<br />
من فقط در ميان <strong>اس</strong>تخوانهاي خود مييابم<br />
اشتهايي براي خوردن خاك و سنگ.<br />
هنگام خوردن، هوا را ميخورم،<br />
صخرهها و زغالها و سنگ آهن را.<br />
***<br />
اي گرسنگيام، بچرخ. گرسنگي، بر گير،<br />
دش<strong>تي</strong> از سوسنها را.<br />
گرد آور آن سان كه ميتواني<br />
زهر شاداب نيلوفرها را.<br />
***<br />
بخور صخرههايي را كه گدايي درهم ميشكند،<br />
سنگ ديوار كليساهاي ب<strong>اس</strong>تاني را؛<br />
سنگريزهها، بچههاي سيلاب،<br />
نانهاي ريخته در گلولاي.<br />
_____________
همبازيان گمشده/251<br />
Faim<br />
Si j'ai du goût, ce n'est guère<br />
Que pour la terre et les pierres.<br />
Je déjeune toujours d'air,<br />
De roc, de charbons, de fer.<br />
Mes faims, tournez. Paissez, faims,<br />
Le pré des sons.<br />
Attirez le gai venin<br />
Des liserons.<br />
Mangez les cailloux qu'on brise,<br />
Les vieilles pierres d'églises ;<br />
Les galets des vieux déluges,<br />
Pains semés dans les vallées grises.<br />
¯¯¯¯¯¯¯¯<br />
Hunger<br />
I only find within my bones<br />
A taste for eating earth and stones.<br />
When I feed, I feed on air,<br />
Rocks and coals and iron ore.<br />
My hunger, turn. Hunger, feed,<br />
A field of bran.<br />
Gather as you can the bright<br />
Poison weed.<br />
Eat the rocks a beggar breaks,<br />
The stones of ancient churches' walls;<br />
Pebbles, children of the flood,<br />
Loaves left lying in the mud.<br />
¯¯¯¯¯¯¯¯
252/همبازيان گمشده<br />
زير بوته گرگي زوزه خواهد كشيد<br />
كه پرهاي تابان را تف ميكند<br />
در سوروسات ماكيانش:<br />
مانند او، خودم را ميبلعم.<br />
***<br />
در انتظار برداشت<br />
ميوهها و سبزيها فرصتشان سپري ميشود؛<br />
عنكبو<strong>تي</strong> كه در پرچين تار ميتند<br />
فقط گُل ميخورد.<br />
***<br />
بگذار بخوانم. بگذار بجوشم<br />
در قربانگاههاي سليمان.<br />
بگذار بخيسانم خاك فرسوده را<br />
و بر سدرون Kendron روانه كنم.<br />
15سرانجام، اي خرد، اي شادماني، رنگ نيلي را كه سياه مينمود، از آسمان ستردم، و زيستم به<br />
سان جرقههاي طلاييِ اين روشنايي طبيعي. سرخوشانه، تا جايي كه ميتوانستم چهرهام را خندهدار و<br />
وحشي مينمودم:
همبازيان گمشده/253<br />
Le loup criait sous les feuilles<br />
En crachant les belles plumes<br />
De son repas de volailles :<br />
Comme lui je me consume.<br />
Les salades, les fruits<br />
N'attendent que la cuillette ;<br />
Mais l'araignée de la haie<br />
Ne mange que des violettes.<br />
Que je dorme ! que je bouille<br />
Aux autels de Salomon.<br />
Le bouillon court sur la rouille,<br />
Et se mêle au Cédron.<br />
15Enfin, ô bonheur, ô raison, j'écartai du<br />
ciel l'azur, qui est du noir, et je vécus,<br />
étincelle d'or de la lumière nature. De<br />
joie, je prenais une expression<br />
bouffonne et égarée au possible :<br />
Beneath the bush a wolf will howl<br />
Spitting bright feathers<br />
From his feast of fowl:<br />
Like him, I devour myself.<br />
Waiting to be gathered<br />
Fruits and grasses spend their hours;<br />
The spider spinning in the hedge<br />
Eats only flowers.<br />
Let me sleep! Let me boil<br />
On the altars of Solomon;<br />
Let me soak the rusty soil,<br />
And flow into Kendron.<br />
15Finally, O reason, O happiness, I cleared<br />
from the sky the blue which is darkness,<br />
and I lived as a golden spark of this light<br />
Nature. In my delight, I made my face look<br />
as <strong>com</strong>ic and as wild as I could:
254/همبازيان گمشده<br />
باز جستهايم.<br />
چه را؟ ابديت را.<br />
در روشنايي چرخانِ<br />
خورشيد بر دريا.<br />
***<br />
اي جان ابديام،<br />
بر سر پيمانت باش<br />
با وجود شب<br />
و روز آتشين.<br />
***<br />
تو بايد خودت را برهاني<br />
از كشمكس مردم<br />
و تمجيد دنيا<br />
شما بايد پرواز كنيد آن گونه كه ميتوانيد<br />
.....<br />
***<br />
-<br />
نه هرگز ابدي<strong>تي</strong><br />
نه سوشيانسي.<br />
علم و بردباري<br />
عذابي حتمي <strong>اس</strong>ت.<br />
***
همبازيان گمشده/255<br />
Elle est retrouvée.<br />
Quoi - L'Éternité.<br />
C'est la mer mêlée<br />
Au soleil.<br />
Mon âme éternelle,<br />
Observe ton voeu<br />
Malgré la nuit seule<br />
Et le jour en feu.<br />
Donc tu te dégages<br />
Des humains suffrages<br />
Des <strong>com</strong>muns élans<br />
Et voles selon...<br />
- Jamais d'espérance<br />
Pas d'orietur.<br />
Science et patience,<br />
Le supplice est sûr.<br />
It is recovered.<br />
What - Eternity.<br />
In the whirling light<br />
Of the sun in the sea.<br />
O my eternal soul,<br />
Hold fast to desire<br />
In spite of the night<br />
And the day on fire.<br />
You must set yourself free<br />
From the striving of Man<br />
And the applause of the World<br />
You must fly as you can...<br />
- No hope forever<br />
No orietur.<br />
Science and patience,<br />
The torment is sure.
256/همبازيان گمشده<br />
آتش درونتان،<br />
اخگر نرم ابريشمين،<br />
بيكموك<strong>اس</strong>ت خويشكاري م<strong>اس</strong>ت<br />
اما كسي به ياد نميآورد.<br />
***<br />
باز جستهايم.<br />
چه را؟ ابديت را.<br />
در روشنايي چرخانِ<br />
خورشيد بر دريا.<br />
16من اپرايي افسانهاي شدم: ديدم در دنيا سهم هر كسي خوشبخ<strong>تي</strong> <strong>اس</strong>ت. كُنش نيست<br />
زندگاني. صرفاً روشي <strong>اس</strong>ت از تاراندنِ گونهاي قدرت، وسيلهي ويراني عصبها. اخلاق در مغز آبگونه<br />
<strong>اس</strong>ت.<br />
17به نظرم ميرسد كه هر كسي بايد همچنين چند زندگاني ديگر داشته باشد. اين نجيبزاده<br />
نميداند چه ميكند: او فرشته <strong>اس</strong>ت. آن خانواده كجاوهاي پر از تولهسگ <strong>اس</strong>ت. با برخي آدمها، من<br />
اغلب با زماني از يكي از زندگانيهاي ديگرشان بلند صحبت كردهام. و اين گونه به خوكي دل بستم.
همبازيان گمشده/257<br />
Plus de lendemain,<br />
Braises de satin,<br />
Votre ardeur<br />
Est le devoir.<br />
Elle est retrouvée !<br />
- Quoi - L'Éternité.<br />
C'est la mer mêlée<br />
Au soleil.<br />
¯¯¯¯¯¯¯¯<br />
12Je devins un opéra fabuleux : je vis que<br />
tous les êtres ont une fatalité de bonheur :<br />
l'action n'est pas la vie, mais une façon de<br />
gâcher quelque force, un énervement. La<br />
morale est la faiblesse de la cervelle.<br />
17À chaque être, plusieurs autres vies me<br />
semblaient dues. Ce monsieur ne sait ce<br />
qu'il fait : il est un ange. Cette famille est<br />
une nichée de chiens. Devant plusieurs<br />
hommes, je causai tout haut avec un<br />
moment d'une de leurs autres vies. - Ainsi,<br />
j'ai aimé un porc.<br />
The fire within you,<br />
Soft silken embers,<br />
Is our whole duty<br />
But no one remembers.<br />
It is recovered.<br />
What Eternity.<br />
In the whirling light<br />
Of the sun in the sea.<br />
¯¯¯¯¯¯¯¯<br />
12I became a fabulous opera: I saw that<br />
everyone in the world was doomed to<br />
happiness. Action isn't life: it's merely a<br />
way of ruining a kind of strength, a means<br />
of destroying nerves. Morality is water on<br />
the brain.<br />
17It seemed to me that everyone should<br />
have had several other lives as well. This<br />
gentleman doesn't know what he's doing:<br />
he's an angel. That family is a litter of<br />
puppy dogs. With some men, I often<br />
talked out loud with a moment from one of<br />
their other lives. - That's how I happened<br />
to love a pig.
258/همبازيان گمشده<br />
18هيچ نكتهاي از مجادلات درخشان ديوانگي را<br />
-<br />
ديوانگياي كه به بند كشيده<br />
ميشود، فراموش نكردم: من ميتوانم همهي آنها را بازگو كنم، آن ساختار را قلباً<br />
بلدم.<br />
19به سلام<strong>تي</strong> تظاهر ميكردم. هر<strong>اس</strong> فرا رسيد. دوباره و دوباره در خوابي سنگين<br />
فرو رفتم، كه گاهي چند روزي طول ميكشيد، و هنگامي كه بيدار ميشدم، رؤياهاي<br />
اندوهناكم ادامه داشتند. من براي برداش<strong>تي</strong> وخيم پخته شدم، و سستمايگيام<br />
مرا ميبرد به پاييندست راههاي خطرناك، به لبهي دنيا، به كرانهي كيمريان<br />
،Cimmerian سپهر گردبادها و ظلمات.<br />
20بايد سفر ميكردم، تا ميستردم افسونهايي كه مغزم را ميانباشتند. بر دريا،<br />
كه آن را چنان دوست ميداشتم كه انگار پلش<strong>تي</strong>ام را ميشست، تماشا ميكردم آن<br />
صليب تسليجويي را كه بر ميآمد. رنگينكمان نفرينم كرده بود. خوشبخ<strong>تي</strong> تاوانم<br />
بود، پشيمانيِ فرسايندهام، كرمم: زندگيام همواره خيلي بزرگتر از آن بود كه وقف<br />
قدرت و زيبايي شود.<br />
21خوشبخ<strong>تي</strong>. شيرينيِ مرگبار نيشش مرا خروسخوانان بيدار ميكند، -<br />
ميآيد، - در <strong>تي</strong>رهترين شهرها:<br />
در مسيح<br />
اي فصلها، اي قصرها.<br />
كج<strong>اس</strong>ت آن جان بيگناه؟<br />
***
همبازيان گمشده/259<br />
18Aucun des sophismes de la folie, - la<br />
folie qu'on enferme, - n'a été oublié par<br />
moi : je pourrais les redire tous, je tiens<br />
le système.<br />
19Ma santé fut menacée. La terreur<br />
venait. Je tombais dans des sommeils de<br />
plusieurs jours, et, levé, je continuais les<br />
rêves les plus tristes. J'étais mûr pour le<br />
trépas, et par une route de dangers ma<br />
faiblesse me menait aux confins du<br />
monde et de la Cimmérie, patrie de<br />
l'ombre et des tourbillons.<br />
20Je dus voyager, distraire les<br />
enchantements assemblés sur mon<br />
cerveau. Sur la mer, que j'aimais <strong>com</strong>me<br />
si elle eût dû me laver d'une souillure, je<br />
voyais se lever la croix consolatrice.<br />
J'avais été damné par l'arc-en-ciel. Le<br />
Bonheur était ma fatalité, mon remords,<br />
mon ver : ma vie serait toujours trop<br />
immense pour être dévouée à la force et<br />
à la beauté.<br />
21Le Bonheur ! Sa dent, douce à la mort,<br />
m'avertissait au chant du coq,- ad<br />
matutinum, au Christus venit,- dans les<br />
plus sombres villes :<br />
O saisons, ô châteaux,<br />
Quelle âme est sans défaut<br />
18Not a single one of the brilliant arguments<br />
of madness, - the madness that gets locked<br />
up, - did I forget: I could go through them<br />
all again, I've got the system down by heart.<br />
19It affected my health. Terror loomed<br />
ahead. I would fall again and again into a<br />
heavy sleep, which lasted several days at a<br />
time, and when I woke up, my sorrowful<br />
dreams continued. I was ripe for fatal<br />
harvest, and my weakness led me down<br />
dangerous roads to the edge of the world, to<br />
the Cimmerian shore, the haven of<br />
whirlwinds and darkness.<br />
20I had to travel, to dissipate the<br />
enchantments that crowded my brain. On<br />
the sea, which I loved as if it were to wash<br />
away my impurity, I watched the<br />
<strong>com</strong>passionate cross arise. I had been<br />
damned by the rainbow. Felicity was my<br />
doom, my gnawing remorse, my worm: my<br />
life would forever be too large to devote to<br />
strength and to beauty.<br />
21Felicity! The deadly sweetness of its sting<br />
would wake me at cockcrow, - ad<br />
matutinum, at the Christus venit, - in the<br />
somberest of cities:<br />
O seasons, O chateaus!<br />
Where is the flawless soul
260/همبازيان گمشده<br />
آموختم كه جادوي<br />
خوشبخ<strong>تي</strong>، همهي ما را گرفتار ميكند.<br />
***<br />
براي خوشبخ<strong>تي</strong>، بخوان زندگي را و بستاي<br />
هر بار كه خروس گل بانگ بر ميكشد.<br />
***<br />
حاليا همهي آرزومندي رخت بر بسته <strong>اس</strong>ت:<br />
زندگانيام را از آن خود كرده <strong>اس</strong>ت.<br />
***<br />
آن افسون، قلب و جان را گرفته <strong>اس</strong>ت<br />
و هر تقلايي را از هم پاشاند.<br />
***<br />
اي فصلها، اي قصرها.<br />
***<br />
و، آه. روزي كه ناپديد ميشود<br />
روزي <strong>اس</strong>ت كه خواهم مرد.<br />
***<br />
اي فصلها، اي قصرها.<br />
_________________<br />
22قصه به سر رسيد. امروز، ميدانم چگونه زيبايي را گرامي بدارم.
همبازيان گمشده/261<br />
J'ai fait la magique étude<br />
Du Bonheur, qu'aucun n'élude.<br />
Salut à lui, chaque fois<br />
Que chante le coq gaulois.<br />
Ah! je n'aurais plus d'envie :<br />
Il s'est chargé de ma vie.<br />
Ce charme a pris âme et corps,<br />
Et dispersé les efforts.<br />
O saisons, ô châteaux,<br />
L'heure de sa fuite, hélas !<br />
sera l'heure du trépas<br />
O saisons, ô châteaux !<br />
¯¯¯¯¯¯¯¯<br />
22Cela s'est passé. Je sais aujourd'hui<br />
saluer la beauté.<br />
.I learned the magic of<br />
Felicity, it enchants us all.<br />
To Felicity, sing life and praise<br />
Whenever Gaul's cock crows.<br />
Now all desire has gone:<br />
It has made my life its own.<br />
That spell has caught heart and soul<br />
And scattered every trial.<br />
O seasons, O chateaus!<br />
And, oh! the day it disappears<br />
Will be the day I die.<br />
O seasons, O chateaus!<br />
¯¯¯¯¯¯¯¯<br />
22All that is over. Today, I know how to<br />
celebrate beauty
262/همبازيان گمشده<br />
27. سپيده<br />
1من سپيدهي تابستان را در آغوش كشيدم.<br />
2هنوز بر پيشاني كاخها لرزشي نبود. آب راكد بود. سايهها در مسير بيشهزار<br />
اردو زده بودند. ميرفتم، نفسم تند و گرم بر ميآمد، و گوهرها مينگريستند، و<br />
بالها بيصدايي بر ميآمدند.<br />
3نخس<strong>تي</strong>ن مخاطره بود:<br />
نامش را برايم خواند.<br />
در كورهراهي آكنده از شادابي و تابشهاي پريدهرنگ، گلي<br />
4خنديدم به آبشاري تُرد كه در ميان صنوبرها بر ميآشفت:<br />
ايزدبانو را به جا آوردم.<br />
بر س<strong>تي</strong>غ نقرهگون
همبازيان گمشده/263<br />
40. Aube<br />
40. Dawn<br />
1J'ai embrassé l'aube d'été.<br />
2Rien ne bougeait encore au front des<br />
palais. L'eau était morte. Les camps<br />
d'ombres ne quittaient pas la route du bois.<br />
J'ai marché, réveillant les haleines vives et<br />
tièdes, et les pierreries regardèrent, et les<br />
ailes se levèrent sans bruit.<br />
3La première entreprise fut, dans le sentier<br />
déjà empli de frais et blêmes éclats, une<br />
fleur qui me dit son nom.<br />
4Je ris au wasserfall blond qui s'échevela à<br />
travers les sapins : à la cime argentée je<br />
reconnus la déesse.<br />
1I embraced the summer dawn.<br />
2Nothing yet stirred on the face of the<br />
palaces. The water is dead. The shadows<br />
still camped in the woodland road. I<br />
walked, waking quick warm breaths, and<br />
gems looked on, and wings rose without a<br />
sound.<br />
3The first venture was, in a path already<br />
filled with fresh, pale gleams, a flower<br />
who told me her name.<br />
4I laughed at the blond wasserfall that<br />
tousled through the pines: on the silver<br />
summit I recognized the goddess.
264/همبازيان گمشده<br />
5آن گاه يكبهيك پردهها را كنار كشيدم. در گذر دست جنباندم. در راه دشت،<br />
خروس را هشيار كردم. سپيده در شهر، از ميان برجها و گنبدها ميگريخت، و او را<br />
دوان همچنان كه گدايي بر سكوهاي مرمر، به پيش ميراندم.<br />
6فرازگاه راه نزديك بيشهزار برگبو در جامههاي انبوهش او را در بر گرفتم، و<br />
اندكي پيكر بيكرانش را حس كردم. سپيده و بچه كنار بيشه پايين افتادند.<br />
7به بيداري، نيمروز بود.
همبازيان گمشده/265<br />
5Alors, je levai un à un les voiles. Dans<br />
l'allée, en agitant les bras. Par la plaine, où<br />
je l'ai dénoncée au coq. A la grand'ville<br />
elle fuyait parmi les clochers et les dômes,<br />
et courant <strong>com</strong>me un mendiant sur les<br />
quais de marbre, je la chassais.<br />
6En haut de la route, près d'un bois de<br />
lauriers, je l'ai entourée avec ses voiles<br />
amassés, et j'ai senti un peu son immense<br />
corps. L'aube et l'enfant tombèrent au bas<br />
du bois.<br />
7Au réveil il était midi.<br />
5Then, one by one, I lifted up her veils.<br />
In the lane, waving my arms. Across the<br />
plain, where I notified the cock. In the<br />
city, she fled among the steeples and the<br />
domes, and running like a beggar on the<br />
marble quays, I chased her.<br />
6 Above the road near a laurel wood, I<br />
wrapped her up in gathered veils, and I<br />
felt a little her immense body. Dawn and<br />
the child fell down at the edge of the<br />
wood.<br />
7Waking, it was noon.
همبازيان گمشده<br />
مارينا تسوهتايوا<br />
Мари́на Ива́новна<br />
Цвета́ева<br />
(1893-1941)
268/همبازيان گمشده<br />
نيايش 41.<br />
معجزهاي ميطلبم اي مسيح، خداوندگارم !<br />
اينجا، اكنون، پيش از آنكه خورشيد برآيد !<br />
آه بگذار بگذرم، همچنان كه دنيا<br />
مانند كتابي ميگذرد در پيش ديدگانم .<br />
***<br />
5خير، دادگريد و داوري نخواهيد كرد :<br />
«زمانهي شما نيست، و همچنان گذران ميكنيد.»<br />
ازين رو مرا بسيار بخشيدهايد !<br />
آرزومندم به همهي جادهها دست يابم-<br />
يكباره .<br />
***
همبازيان گمشده/269<br />
41. Молитва<br />
41. Prayer<br />
Христос и Бог! Я жажду чуда<br />
Теперь, сейчас, в начале дня!<br />
О, дай мне умереть, покуда<br />
Вся жизнь как книга для меня.<br />
5Ты мудрый, ты не скажешь строго:<br />
-"Терпи, еще не кончен срок".<br />
Ты сам мне подал -- слишком много!<br />
Я жажду сразу -- всех дорог!<br />
I need a miracle, Christ, My Lord!<br />
Here, now, before the sun can rise!<br />
O, let me pass on, while the world<br />
5Is like a book before my eyes.<br />
5No, You are fair and will not judge:<br />
“It’s not your time, and so live on.”<br />
For You have given me too much!<br />
I long to take all roads - in one!
270/همبازيان گمشده<br />
همه را ميطلبم:<br />
با شوري كولي وار،<br />
10يورش ميآورم و چپاول مي كنم، با سر دادن آوازي،<br />
و گوش سپردن به اُرگها، دلم مي سوزد،<br />
و به نبرد ميشتابم،- مانند زنان آمازون؛<br />
***<br />
آرزو كن در ستارگان، در سياهچالي آن بالا ،<br />
كودكان را از ميان سايه ها به راهي بري،<br />
15ديروز را به افسانه اي بر گرداني،<br />
و روزانه جنون را تاب<br />
آوري .<br />
***<br />
كلاه خود را دوست دارم، صليب و شيطان را،<br />
روحم به جز بارقهي لحظهاي نيست<br />
.....<br />
با جوانيام د<strong>اس</strong>تاني پريوار پرداختهاي،-<br />
20اكنون بگذار بميرم- در هفده سالگي .<br />
1909
همبازيان گمشده/271<br />
Всего хочу: с душой цыгана<br />
10Идти под песни на разбой,<br />
За всех страдать под звук органа<br />
И амазонкой мчаться в бой;<br />
Гадать по звездам в черной башне,<br />
Вести детей вперед, сквозь тень...<br />
15Чтоб был легендой -- день вчерашний,<br />
Чтоб был безумьем -- каждый день!<br />
Люблю и крест и шелк, и каски,<br />
Моя душа мгновений след...<br />
Ты дал мне детство -- лучше сказки<br />
20И дай мне смерть -- в семнадцать лет!<br />
1909<br />
I crave it all: With a gypsy’s passion,<br />
10To raid and loot, singing a song,<br />
And hearing organs, feel <strong>com</strong>passion,<br />
And rush to war, - an Amazon;<br />
Wish on the stars, up in a dungeon,<br />
Lead kids through shadows on the way,<br />
15Turn yesterday into a legend,<br />
And suffer madness every day!<br />
I love the helmet, cross and veil,<br />
My soul is but a moment’s gleam...<br />
You’ve made my youth a fairytale, -<br />
20Now, let me die - at seventeen!<br />
1909
272/همبازيان گمشده<br />
42. هرگز نميانديشم يا بحث نمي كنم<br />
هرگز نميانديشم يا بحث نميكنم يا نزد كسي نمي نالم<br />
نميخوابم .<br />
جان نميكنم نه براي دريا، نه ماه، نه خورشيد ،<br />
نه براي كش<strong>تي</strong> .<br />
***<br />
5در نمي يابم گرماي درون را يا<br />
سرسبزي علفزار را .<br />
انتظار نميكشم تحفه اي را كه آرزومند بودم<br />
سرانجام فرا رسد .<br />
***
همبازيان گمشده/273<br />
42. Не думаю, не жалуюсь<br />
42. I never think or argue<br />
Не думаю, не жалуюсь, не спорю.<br />
Не сплю.<br />
Не рвусь ни к солнцу, ни к луне, ни к<br />
морю,<br />
Ни к кораблю.<br />
5Не чувствую, как в этих стенах жарко,<br />
Как зелено в саду.<br />
Давно желанного и жданного подарка<br />
Не жду.<br />
I never think or argue, or whine to any<br />
one.<br />
I do not sleep.<br />
I strive for neither sea, nor moon, nor sun,<br />
Nor for the ship.<br />
5I don’t perceive the warmth indoors or<br />
Greenery of grass.<br />
I don’t await the gift I wished for<br />
To <strong>com</strong>e at last.
274/همبازيان گمشده<br />
نه بامداد، نه همهمه ي ترامواي شهري<br />
10مرا به تازگي اين سان شاداب نميكنند .<br />
ميزيم، بياعتنا به زمان، و فرا نمي خوانم<br />
قرن و زمان را .<br />
***<br />
رقاص كوچك بر ريسمان چاك چاك واژگون خواهد شد،<br />
ميترسم، بسي زود،<br />
15سايهي سايباني هستم، ماهزده اي، شايد<br />
از تبار دو ماه تاريك .<br />
1914
همبازيان گمشده/275<br />
Neither the morning nor the streetcar’s call<br />
Delights me as of late.<br />
10I live, oblivious of time, and don’t recall<br />
The century and date.<br />
A little dancer on a slashed rope that’ll<br />
collapse,<br />
I fear, too soon,<br />
15I am a shadow’s shade, a lunatic, perhaps,<br />
Of two dark moons.<br />
1914<br />
Не радует ни утро, ни трамвая<br />
Звенящий бег.<br />
10Живу, не видя дня, позабывая<br />
Число и век.<br />
На, кажется, надрезанном канате<br />
Я - маленький плясун.<br />
15Я - тень от чьей-то тени. Я -<br />
лунатик<br />
Двух темных лун.<br />
1914
276/همبازيان گمشده<br />
15. دو خورشيد در پايين سرد مي شوند<br />
دو خورشيد در پايين سرد ميشوند،-<br />
يكي در آسمان، ديگري- در سينهام .<br />
***<br />
چگونه اين دو خورشيد- توانستند<br />
***<br />
پروردگارا، من شكايت دارم!-<br />
باطن مرا فراموش كنند؟-<br />
چگونه اين دو خورشيد هميشه مرا ديوانهوار ميراندند .<br />
5هر دو سر ميكنند اكنون،-<br />
آن كه <strong>تي</strong>زتر ميسوزد، زودتر . ميميرد<br />
پرتوشان به چشمان آسيب ميرسانند .<br />
1915
همبازيان گمشده / 277<br />
43. Two suns are cooling down<br />
43. Два солнца стынут<br />
Two suns are cooling down, - God, I protest!<br />
-<br />
One is in the sky, the other - in my chest.<br />
How these two suns - could my conscience<br />
forget -<br />
How these two suns were always driving me<br />
mad!<br />
5Both cooling now, - their rays won’t hurt<br />
your eyes!<br />
The one that burned the hottest is the first to<br />
die.<br />
1915<br />
Два солнца стынут,- о Господи,<br />
пощади!-<br />
Одно - на небе, другое - в моей<br />
груди.<br />
Как эти солнца,- прощу ли себе<br />
сама-<br />
Как эти солнца сводили меня с ума!<br />
5И оба стынут - не больно от их<br />
лучей!<br />
И то остынет первым, что горячей.<br />
1915<br />
.
278/همبازيان گمشده<br />
.44<br />
آنها انديشيدند- درست انساني <strong>اس</strong>ت<br />
آنها انديشيدند- درست انساني <strong>اس</strong>ت .<br />
و ناگزيرش كردند بميرد .<br />
او مرد.<br />
بخوان<br />
تمام .<br />
***<br />
فرشته را، بخوان !<br />
5 پيش از زوال شب،<br />
شكوه شبانه را ستود<br />
سه چراغ مومي<br />
-وهمناك-<br />
ميلرزيدند .<br />
***
همبازيان گمشده/279<br />
44. Думали — человек<br />
44. They thought – just a man<br />
Думали — человек!<br />
И умереть заставили.<br />
Умер теперь. Навек.<br />
— Плачьте о мертвом ангеле!<br />
5Он на закате дня<br />
Пел красоту вечернюю.<br />
Три восковых огня<br />
Треплются, суеверные.<br />
They thought – just a man!<br />
And forced him to die.<br />
He is dead. The end.<br />
- Cry for the angel, cry!<br />
5Before the fall of night,<br />
He praised the evening splendor<br />
Three waxen lights<br />
- Superstitious - tremble.
280/همبازيان گمشده<br />
او بروز داد روشنايي تابان را؛<br />
10روي برف، رشتهها دود ميكردند .<br />
درست سه شمع ميدرخشيدند -<br />
براي نگهدارندهي خورشيد .<br />
***<br />
آه، خواهيد ديد- چه سان<br />
مژگانش پل<strong>اس</strong>يدهاند .<br />
15آه، خواهيد نگريست- چه سان<br />
بالهايش در هم شكستهاند .<br />
***<br />
مردم با كشيش نماز ميگذارند .<br />
او بخشي را ميخواند كه<br />
.....<br />
- شاعر دراز مي كشد، جان باخته،<br />
20و رستاخيز را جشن ميگيرد .<br />
1916
همبازيان گمشده/281<br />
He emitted bright light;<br />
10On the snow, strings smoldered.<br />
Just three candles shine –<br />
For the sun-holder!<br />
Шли от него лучи —<br />
10Жаркие струны по снегу.<br />
Три восковых свечи —<br />
Солнцу-то! Светоносному!<br />
Oh, will you look - how<br />
His eyelids are flattened!<br />
15Oh, will you look - how<br />
His wings have been shattered!<br />
People pray with the priest.<br />
He reads the selection…<br />
- The poet lies, deceased,<br />
20And celebrates resurrection.<br />
1916<br />
О поглядите — как<br />
Веки ввалились темные!<br />
15О поглядите — как<br />
Крылья его поломаны!<br />
Черный читает чтец,<br />
Топчутся люди праздные…<br />
— Мертвый лежит певец<br />
20И воскресенье празднует.<br />
1916
282/همبازيان گمشده<br />
.45<br />
شبهايي بدون دلبر<br />
شبهايي بدون دلبر- و شبهايي<br />
كه با تو عشق نمي ورزيدم، و انبوه ستارگان<br />
بر فراز پيشاني اي تبدار، و دستها،<br />
كش ميآوردند و دست مييازيدند<br />
به او -<br />
5كسي كه دورانها اينجا نبود- و نخواهد بود،<br />
كسي كه نميتواند باشد- و بايد باشد<br />
و اشك كودك براي پهلوان ،<br />
و اشك پهلوان براي كودك ،<br />
و كوهستاني شگفت و پرصلابت<br />
10بر سينهي كسي، كه بايد- فرو افتد<br />
....<br />
....<br />
***
همبازيان گمشده/283<br />
45. Ночи без любимого<br />
45. Nights without the beloved<br />
Ночи без любимого — и ночи<br />
С нелюбимым, и большие звезды<br />
Над горячей головой, и руки,<br />
Простирающиеся к Тому —<br />
5Кто от века не был — и не будет,<br />
Кто не может быть — и должен<br />
быть.<br />
И слеза ребенка по герою,<br />
И слеза героя по ребенку,<br />
И большие каменные горы<br />
10На груди того, кто должен —<br />
вниз...<br />
Nights without the beloved - and nights<br />
With whom you don’t love, and huge stars<br />
Above a feverish forehead, and arms,<br />
Stretching and reaching up to Him -<br />
5Who wasn’t here for ages - and won’t be,<br />
Who cannot be - and must be….<br />
And a child’s tear for a hero,<br />
And a hero’s tear for a child,<br />
And enormous, rocky mountains<br />
10On the chest of the one, who must -<br />
descend…
284/همبازيان گمشده<br />
ميدانم همهي آنچه بود و همه ي آنچه خواهد بود،<br />
مي دانم راز كر و گنگ را،<br />
آنچه زبان عامي و ال كن مردم<br />
15مينامد- زندگاني .<br />
1918
همبازيان گمشده/285<br />
Знаю всё, что было, всё, что будет,<br />
Знаю всю глухонемую тайну,<br />
Что на темном, на косноязычном<br />
15Языке людском зовется — Жизнь.<br />
1918<br />
I know all that was and all that shall be,<br />
I know the deaf and dumb mystery,<br />
That the uneducated and inarticulate<br />
15Language of people calls - Life.<br />
1918
286/همبازيان گمشده<br />
46.گفتگوي هملت با دلش<br />
-در بستر رودخانه <strong>اس</strong>ت<br />
از علفهاي هرز<br />
....<br />
او ، در ميان خزه، پوشيده<br />
نزديك <strong>اس</strong>ت به خواب رود،<br />
اما هيچ رؤيايي نيست. چگونه رخ داد؟<br />
-اما مهر مي ورزيدم بدو،<br />
5مهر ميورزيدم بيشتر از هزار برادر ي<br />
كه هرگز نتوانستند<br />
-<br />
***<br />
آي هملت .<br />
مهر بورزند .
همبازيان گمشده / 287<br />
46. Диалог Гамлета с совестью<br />
46. Hamlet's Dialogue with his<br />
Conscience<br />
- На дне она, где ил<br />
И водоросли... Спать в них<br />
Ушла, - но сна и там нет!<br />
- Но я ее любил,<br />
5Как сорок тысяч братьев<br />
Любить не могут!<br />
- Гамлет!<br />
-She’s at the riverbed, in algae, covered<br />
With weeds... She went to sleep there,<br />
But there’s no dream! How did it happen<br />
-But I loved her,<br />
5Loved more than forty thousand brothers<br />
Ever could have loved!<br />
-Hamlet!
288/همبازيان گمشده<br />
در بستر رودخانه <strong>اس</strong>ت، در ميان خزه، پوشيده<br />
از علفهاي هرز<br />
.....<br />
و آخرين تاج گلش را<br />
10ساحل يكنواخت كرده <strong>اس</strong>ت بر فراز كُندهاي<br />
......<br />
-<br />
اما مهر مي ورزيدم بدو،<br />
مهر ميورزيدم بيشتر از پنجاه هزار<br />
- باز هم كمتر<br />
.....<br />
از درست دلدادهاي يگانه كه ميتوانست عشق بورزد .<br />
***<br />
-<br />
15او در بستر رودخانه <strong>اس</strong>ت، پوشيده به خزه .<br />
اما من -<br />
(سردرگم (<br />
آيا عشق مي ورزيدم بدو؟؟<br />
1923
همبازيان گمشده / 289<br />
На дне она, где ил:<br />
Ил!.. И последний венчик<br />
10Всплыл на приречных бревнах...<br />
- Но я ее любил<br />
Как сорок тысяч...<br />
- Меньше,<br />
Все ж, чем один любовник.<br />
15На дне она, где ил.<br />
- Но я ее –<br />
(недоуменно)<br />
любил<br />
1923<br />
She’s at the riverbed in algae, covered<br />
With algae!... And her final garland has<br />
10Surfaced by the bank upon a log…<br />
- But I loved her,<br />
Loved more than forty thousand…<br />
-Still less<br />
Than just a single lover could have<br />
loved.<br />
15She’s at the riverbed, with algae<br />
covered.<br />
- But I -<br />
(bewildered)<br />
loved her<br />
1923
290/همبازيان گمشده<br />
47. چگونه با ديگري به سر ميبرَد<br />
(از سر رشك (<br />
چگونه با ديگري به سر مي برد؟<br />
آسانتر؟ ضربهي پارويي !<br />
خاطره هايم بزودي<br />
بر ميآيند<br />
***<br />
مانند رشته-خيزابهايي بر كرانهاي .<br />
5جزيره اي هستم در دوردستها،<br />
(نه بر آب.- در آسمان!)<br />
اي جانها،- ناگزيريد خواهراني باشيد<br />
و نه دلدادگاني در اين زندگاني !<br />
***
همبازيان گمشده/291<br />
47. Попытка ревности<br />
47. An Attempt at Jealousy<br />
Как живется вам с другою,-<br />
Проще ведь- Удар весла!-<br />
Линией береговою<br />
Скоро ль память отошла<br />
5Обо мне, плавучем острове<br />
(По небу - не по водам)!<br />
Души, души!- быть вам сестрами,<br />
Не любовницами - вам!<br />
How is living with another<br />
Simpler A thud of oars! –<br />
Memories of me soon start to<br />
Drift like wave-lines by the shores,<br />
5I’m the island in the distance,<br />
(Not on water! – in the sky!)<br />
Souls! - You’re destined to be sisters<br />
And not lovers in this life!
292/همبازيان گمشده<br />
چگونه به سر مي برد با زني<br />
10عامي؟ بيبهره از فره ؟<br />
اكنون كه رخت بر بسته <strong>اس</strong>ت شهرياري<br />
از سريرش<br />
***<br />
(ناگزير به كنارهگيري)،<br />
چگونه به سر ميبرد سرشار از دلشوره ؟<br />
چگونه بيدار مي شود با ديگري؟<br />
15مرد بينوا، چقدر مي توان تاب آورد<br />
خراج اين بي حرم<strong>تي</strong> را؟<br />
***<br />
«به سرم رفته <strong>اس</strong>ت.-<br />
پريشان احوال -<br />
منزلي خواهم گرفت. كافي <strong>اس</strong>ت.»<br />
چگونه با هر كس ديگري به سر مي بري<br />
20تو، تنها عشق گزيده ام؟<br />
***<br />
با چنين سرفرازي طعامش را مي خوري،<br />
كسي سرزنشت مي كند هنگامي كه دلزده ميشوي<br />
لذت مي بري از اين واكنش؟<br />
تو، كه پرسه ميزني بر كوه سينا .<br />
.....<br />
***
همبازيان گمشده/293<br />
Как живется вам с простою<br />
10Женщиною Без божеств<br />
Государыню с престола<br />
Свергши (с оного сошед),<br />
How is living with the <strong>com</strong>mon<br />
10Woman Never sharing the divine<br />
Having now removed the sovereign<br />
From her throne (forced to resign),<br />
Как живется вам - хлопочется -<br />
Ежится Встается - как <br />
15С пошлиной бессмертной пошлости<br />
Как справляетесь, бедняк<br />
"Судорог да перебоев -<br />
Хватит! Дом себе найму".<br />
Как живется вам с любою -<br />
20Избранному моему!<br />
Свойственнее и сьедобнее -<br />
Снедь Приестся - не пеняй...<br />
Как живется вам с подобием -<br />
Вам, поправшему Синай!<br />
How is living full of cares<br />
How is waking with another<br />
15Poor man, how much can you bear<br />
Of the tax of this dishonor<br />
“I have had it! – being bothered -<br />
I will rent a place. Enough!”<br />
How is living with some other –<br />
20You, my only chosen love<br />
You eat her food with such elation,<br />
Who’s to blame when you’re fed up…<br />
Do you enjoy the replication<br />
You, who tramped the Sinai top!
294/همبازيان گمشده<br />
25زندگاني با كسي اين سان بيگانه -<br />
آيا عشق ميورزي به او- براي لنگه اي؟<br />
يا شرم دارد هنوز پيشاني ات را داغ كند<br />
هر روز با تازيانهي زئوس ؟<br />
***<br />
چگونه به سر ميبري با او، آنجا؟<br />
30بهتندرس<strong>تي</strong>؟ هيچ ترانه مي خواني؟<br />
مرد بينوا، چقدر مي توان تاب آورد<br />
آن شرمساري<br />
***<br />
و<br />
چگونه به سر ميبري با بازار<br />
را كه جانت را به ستوه مي آورد؟<br />
اجن<strong>اس</strong>؟ آيا قيمتها زود بالا مي روند؟<br />
35با داشتن مرمر پرآوازهي كارار<br />
چگونه سر مي كني با غباري از<br />
،Carrara<br />
1<br />
***<br />
گچ؟<br />
) ايزدي تراشيده<br />
در اين قالب، -<br />
با هزارمين- سخت <strong>اس</strong>ت؟<br />
40تو، آن كه با ليليت2<br />
آن گاه، سر<strong>اس</strong>ر متلاشي .)<br />
. Lilith . خو گرفتهاي<br />
***
همبازيان گمشده/295<br />
Как живется вам с чужою,<br />
Здешнею Ребром - люба<br />
Стыд Зевесовой вожжою<br />
Не охлестывает лба<br />
Living with someone so foreign -<br />
Do you love her - for the rib<br />
Or does shame still lash your forehead<br />
Every day with Zeus’ whips<br />
45Как живется вам - здоровится -<br />
Можется Поется - как<br />
С язвою бессмертной совести<br />
Как справляетесь, бедняк<br />
Как живется вам с товаром<br />
50Рыночным Оброк - крутой<br />
После мраморов Каррары<br />
Как живется вам с трухой<br />
Гипсовой (Из глыбы высечен<br />
Бог - и начисто разбит!)<br />
55Как живется вам с сто-тысячной -<br />
Вам, познавшему Лилит!<br />
45How is living with her, there<br />
Feeling healthy Sing at all<br />
Poor man, how much can you bear<br />
Of the shame that plagues your soul<br />
How is living with the market<br />
50Good Are the prices rising fast<br />
Having known Carrara marble,<br />
How is living with the dust<br />
from the plaster (God was carved<br />
In the block, -- then, smashed<br />
<strong>com</strong>pletely!)<br />
55With the thousandth – is it hard<br />
You, who used to be with Lilith!
296/همبازيان گمشده<br />
آيا زود دلزده شدي از فراورده هاي بازار؟<br />
دلزده از د<strong>اس</strong>تان نويسان و بيماريِ<br />
جادوگري؟ چگونه به سر مي بري با زني<br />
خاكي، كسي بي حس ششم؟<br />
......<br />
***<br />
45شادمان در عشق به سر مي بري؟<br />
نه؟ نوميدوار، بدون سرانجامي؟<br />
چگونه <strong>اس</strong>ت زندگانيات؟ همان گونه <strong>اس</strong>ت<br />
كه خود من با مرد ديگري؟<br />
1924<br />
.1<br />
.2<br />
كارارا شهري <strong>اس</strong>ت در ايتاليا و مرمر آن شهرهي آفاق .<br />
ليليت در آيين يهود نخس<strong>تي</strong>ن همسر آدم <strong>اس</strong>ت پيش از حوا .
همبازيان گمشده/297<br />
Рыночною новизною<br />
Сыты ли К волшбам остыв,<br />
Как живется вам с земною<br />
Женщиною, без шестых Чувств<br />
Got bored of market products early<br />
Got bored of novelties and sick<br />
Of magic How is living the earthly<br />
Woman, one without the sixth Sense...<br />
45Ну, за голову: счастливы<br />
Нет В провале без глубин -<br />
Как живется, милый Тяжче ли,<br />
Так же ли, как мне с другим<br />
1924<br />
45Living happily in love<br />
No In despair, without an end<br />
How’s your life Is it as tough<br />
As my own with another man<br />
1924
298/همبازيان گمشده<br />
.48<br />
پايان. پنجم<br />
حرك<strong>تي</strong> در لبانش يافتم.<br />
اما ميدانم- او نخست سخن نميگويد.<br />
- دوستم نداري؟ -نه، دوستتان دارم.<br />
-دوستم نداري! –اما دارم عذاب ميكشم،<br />
***<br />
165و تباه، و فرسوده.<br />
(مانند عقابي كه <strong>تي</strong>ررسش را ميپايد):<br />
-آيا اين را مينامي- خانه ؟<br />
-خانه- در قلبم <strong>اس</strong>ت. چه د<strong>اس</strong>تانهايي!<br />
***
همبازيان گمشده/299<br />
48. Поэма конца. 5<br />
48. Poem to the End. 5<br />
Движение губ ловлю.<br />
И знаю - не скажет первым.<br />
- Не любите - Нет, люблю.<br />
- Не любите - но истерзан,<br />
165Но выпит, но изведен.<br />
(Орлом озирая местность):<br />
-Помилуйте, это - дом<br />
- Дом в сердце моем. - Словесность!<br />
I detect movement in his lips.<br />
But know—he won’t speak first.<br />
—You don’t love me —No, I love you.<br />
—You don’t love me! —But I’m tormented,<br />
165And wasted, and worn out.<br />
(Like an eagle surveying the terrain):<br />
—You call this—a home<br />
—Home is—in my heart. —How very<br />
literary!
300/همبازيان گمشده<br />
عشق گوشت و خون <strong>اس</strong>ت.<br />
170گلي- خيس از خون.<br />
آيا به گمانت عشق-<br />
گپي <strong>اس</strong>ت بيهوده از دو سوي ميز؟<br />
***<br />
ساع<strong>تي</strong>- و آن گاه ما هر دو ر<strong>اس</strong>ت به خانه ميرويم؟<br />
مانند اين بانوان و نجيبزادگان؟<br />
175عشق....<br />
-قربانگاهي <strong>اس</strong>ت ؟<br />
دلارام، به آن قربانگاه بسپار زخم<br />
***<br />
بر زخم! در زير ديدگان منتظران<br />
و عياشان؟ (ميانديشم:<br />
180«عشق -<br />
كماني <strong>اس</strong>ت سخت<br />
كشيده: كماني: گسسته.»)<br />
***<br />
-عشق -<br />
پيوندي <strong>اس</strong>ت. هنگامي كه<br />
هر چه داريم از هم مي گسلد: لبهايمان، زندگيمان.<br />
(از تو خو<strong>اس</strong>تم: از آن سخن نگويي!<br />
185ساع<strong>تي</strong> را كه رمزورازمان بود، بربند،<br />
***
همبازيان گمشده/301<br />
Любовь, это плоть и кровь.<br />
170Цвет, собственной кровью полит.<br />
Вы думаете - любовь -<br />
Беседовать через столик<br />
Часочек - и по домам<br />
Как те господа и дамы<br />
175Любовь, это значит...<br />
- Храм<br />
Дитя, замените шрамом<br />
На шраме! - Под взглядом слуг<br />
И бражников (Я, без звука:<br />
180"Любовь, это значит лук<br />
Натянутый лук: разлука".)<br />
- Любовь, это значит - связь.<br />
Все врозь у нас: рты и жизни.<br />
185(Просила ж тебя: не сглазь!<br />
В тот час, сокровенный, ближний,<br />
Love is flesh and blood.<br />
170A flower—watered with blood.<br />
Do you think love is—<br />
Idle chat across a table<br />
An hour—and then we both just go home<br />
Like these ladies and gentlemen<br />
175Love is . . .<br />
—An altar<br />
Sweetheart, to that altar bring scar<br />
Upon scar!—Under the eyes of waiters<br />
And revelers (I think:<br />
180“Love is—a bow drawn<br />
Taut: a bow: separation.”)<br />
—Love is—a connection. When<br />
Everything we have is separate: our<br />
mouths, our lives.<br />
185(I did ask you: not to speak of it!<br />
Our hour that was secret, close,
302/همبازيان گمشده<br />
آن ساعت بر فراز تپه،<br />
آن ساعت شوريدگي. خاطره- دودمانند:<br />
عشق - سر<strong>اس</strong>ر موهبتهاي كسي <strong>اس</strong>ت<br />
190درون آتش،- و هميشه- براي هيچ!)<br />
***<br />
شيار صدفمانند دهانت<br />
سفيد مينمايد. نه لبخندي- سياههاي.<br />
-پيش از همه،<br />
بستري.<br />
***<br />
195-شما نيك گف<strong>تي</strong>د<br />
خليجي پهناور؟- ضرب گرفتن<br />
با انگشتانت.- از تو نميخواهم به طرف كوهها حركت كني!<br />
عشق به معناي.....<br />
-از آن منيد.<br />
200دركتان ميكنم. پس؟<br />
***<br />
ضرب گرفتن انگشتانت<br />
اوج ميگيرد. (داربست و ميدان.)<br />
بيا دور شويم.- و من: بگذار بميرم،<br />
اميدم همين بود. آسانتر <strong>اس</strong>ت!<br />
***
همبازيان گمشده/303<br />
Тот час на верху горы<br />
И страсти. memento - паром:<br />
Любовь - это все дары<br />
190В костер - и всегда задаром!)<br />
Рта раковинная щель<br />
Бледна. Не усмешка - опись.<br />
- И прежде всего одна<br />
Постель.<br />
195- Вы хотели пропасть<br />
Сказать - Барабанный бой<br />
Перстов. - Не горами двигать!<br />
Любовь, это значит...<br />
- Мой.<br />
200Я вас понимаю. Вывод<br />
-<br />
перстов барабанный бой<br />
Растет. (Эшафот и площадь.)<br />
-Уедем. - А я: умрем,<br />
Надеялась. Это проще.<br />
That hour on top of the hill,<br />
That hour of passion. Momento—like smoke:<br />
Love is—all one’s gifts<br />
190Into the fire, —and always—for nothing!)<br />
The shell-like slit of your mouth<br />
Goes white. No smile—an inventory.<br />
—First on the list, one<br />
Bed.<br />
195—You may as well have said<br />
One wide gulf —The drum-wail<br />
Of your fingers. —I’m not asking you to<br />
move mountains!<br />
Love means . . .<br />
—You are mine.<br />
200I understand you. So<br />
_______<br />
The drum-wail of your fingers<br />
Grows louder. (Scaffold and square.)<br />
—Let’s go away. —And I: Let’s die,<br />
I was hoping. It would be simpler!
يان<br />
304/همبازيان گمشده<br />
205بسي ازين گنديدگي:<br />
پساوندها، خطوط، خانهها، ايستگاهها.....<br />
-عشق: زندگي <strong>اس</strong>ت.<br />
-نه، چيز ديگري بود<br />
***<br />
قديمها....<br />
210-پس چه بود؟-<br />
از دستمالي در مشتم، مانند ماهي.<br />
تكههايي<br />
-پس، برويم؟- و چه بر ميداريم؟<br />
زهر، خطوط، گلولهاي- برگزينيد!<br />
***<br />
215مرگ- و بي هيچ تر<strong>تي</strong>بي!<br />
! -زندگ<br />
مانند سربازي رومي<br />
كه باقيماندههاي تهاجمش را نظاره ميكند،<br />
مانند عقابي.<br />
-پس، بايد خداحافظي كنيم.
همبازيان گمشده/305<br />
205Достаточно дешевизн:<br />
Рифм, рельс, номеров, вокзалов...<br />
-Любовь, это значит: жизнь.<br />
- Нет, иначе называлось<br />
У древних...<br />
210- Итак -<br />
Лоскут<br />
Платка в кулаке, как рыба.<br />
- Так едемте - Ваш маршрут<br />
Яд, рельсы, свинец - на выбор!<br />
215Смерть - и никаких устройств!<br />
- Жизнь! - полководец римский,<br />
Орлом озирая войск<br />
Остаток.<br />
- Тогда простимся.<br />
205Enough of this squalor:<br />
Rhymes, rails, rooms, stations . . .<br />
—Love is: a life.<br />
—No, it was something else<br />
To the ancients . . .<br />
210 —So what—<br />
The shreds<br />
Of a handkerchief in my fist, like a fish.<br />
—So, should we go —And what would we<br />
take<br />
Prison, the rails, a bullet—you choose!<br />
215Death—and none of these arrangements!<br />
—A life! —Like a Roman tribune<br />
Surveying the remnants of his force,<br />
Like an eagle.<br />
—Then, we should say goodbye.
همبازيان گمشده<br />
روبن داريو<br />
FELIX RUBEN<br />
DARIO<br />
(1867-1916)
308/همبازيان گمشده<br />
.49<br />
ترانهي خزاني در هنگامهي بهار<br />
جواني، گنجي كه تنها ايزدان ميتوانند نگه دارند،<br />
اكنون از آغوشم براي هميشه ميگريزد!<br />
من نميتوانم، هنگامي كه آن را آرزو ميكنم، زاري نكنم،<br />
و اغلب ميگريم بر اينكه نميدانم چه سان<br />
......<br />
***<br />
5حكايتهاي آسماني قلبم،<br />
چنان بيشمار بودند، كه نميتوان بيان كرد.-<br />
او كودكي نازنين بود، در اين<br />
<strong>جهان</strong> چندگانهي مصيبتزا.
همبازيان گمشده/309<br />
49. Cancion de Otoño en Primavera<br />
49. Song of Autumn in the Springtime<br />
Juventud, divino tesoro,<br />
ya te vas para no volver!<br />
Cuando quiero llorar, no lloro,<br />
y a veces lloro sin querer….<br />
5Plural ha sido la celeste<br />
historia de mi corazon.<br />
Era una dulce niña, en este<br />
mundo de duelo y afliccion.<br />
Youth, treasure only gods may keep,<br />
Fleeting from me forever now!<br />
I cannot, when I wish to, weep,<br />
And often cry I know not how…<br />
5My heart's celestial histories,<br />
So countless were, could not be told.-<br />
She was a tender child, in this<br />
World of affliction manifold.
310/همبازيان گمشده<br />
او سپيدهدماني از روشنايي ناب به نظر ميآمد؛<br />
10ميخنديد همچنان كه گلهاي پس از باران؛<br />
طرهي گيسوانش همانند شب بود<br />
همشكل ظلمات و درد.<br />
***<br />
من شرمگين و رمنده بودم.<br />
نميتوانستم اما اين شيوه را پي بگيرم:<br />
15او، نزد مهرم پاك به سان آسمان،<br />
هردي<strong>اس</strong> Herodias<br />
***<br />
و سالومه Salomé بود<br />
......<br />
جواني، گنجي كه تنها ايزدان ميتوانند نگه دارند،<br />
اكنون از آغوشم براي هميشه ميگريزد!<br />
من نميتوانم، هنگامي كه آن را آرزو ميكنم، زاري نكنم،<br />
20و اغلب ميگريم بر اينكه نميدانم چه سان<br />
......<br />
***<br />
ديگري حس<strong>اس</strong>تر بود،<br />
تسليبخشتر و مهرافزا،<br />
با ارادهاي به عشق و زندگي عظيمتر<br />
از آنكه همواره اميد داشتم دست يابم.<br />
***
همبازيان گمشده/311<br />
Miraba <strong>com</strong>o el alba pura;<br />
10sonreía <strong>com</strong>o una flor.<br />
Era su cabellera obscura<br />
hecha de noche y de dolor.<br />
Yo era timido <strong>com</strong>o un nino.<br />
Ella, naturalmente, fue,<br />
15para mi amor hecho de armiño,<br />
Herodías y Salome….<br />
Juventud, divino tesoro,<br />
ya te vas para no volver….!<br />
Cuando quiero llorar, no lloro,<br />
20y a veces lloro sin querer….<br />
La otra fue mas sensitiva<br />
y mas consoladora y mas<br />
halagadora y expresiva,<br />
cual no pensé encontrar jamás.<br />
She seemed a dawn of pure delight;<br />
10She smiled as the flowers after rain;<br />
Her tresses were like to the night<br />
Fashioned of darknesses and pain.<br />
I was timid and childlike shy.<br />
I could not but have been this way:<br />
15She, to my love chaste as the sky,<br />
Was Herodias and Salomé…<br />
Youth, treasure only gods may keep,<br />
Fleeting from me forever now!<br />
I cannot, when I wish to, weep,<br />
20And often cry I know not how…<br />
The other was more sensitive,<br />
More quieting and loving-kind,<br />
With greater will to love and live<br />
Than I ever had hoped to find.
312/همبازيان گمشده<br />
25همراه دلربايي ملاحتش<br />
شوري عاشقانه داشت:<br />
ميان روسري**<br />
peplos<br />
شوريدهحالي باده گسار<br />
فريبايي<br />
* Maenad پنهان بود .....<br />
***<br />
جواني، گنجي كه تنها ايزدان ميتوانند نگه دارند،<br />
30اكنون از آغوشم براي هميشه ميگريزد!<br />
من نميتوانم، هنگامي كه آن را آرزو ميكنم، زاري نكنم،<br />
و اغلب ميگريم بر اينكه نميدانم چه سان<br />
......<br />
***<br />
خيالپرداز ديگر لبهايم بودند<br />
صندوقچهاي بر آورده تا عشق به او را باز دارند؛<br />
35و وحشيانه با دندان او<br />
ميجويدند همين قلبم را كه رقيب او بود.<br />
***<br />
او سر<strong>اس</strong>ر افزونطلبي سودايي بود؛<br />
او شعلهاي از عشق بود برايم؛<br />
او با هر دلجويي پرالتهابي ميساخت<br />
40آميزهاي از ابديت.<br />
*حوريان زيباي ملازم ديونيسوس ، زنان بادهگسار ،<br />
(در<br />
مذهب يونان)<br />
حوري زيبايي كه ملازم<br />
ديونيسوس بوده، زن بادهگسار<br />
**يكجور روسرى زنانه در يونان ب<strong>اس</strong>تان
همبازيان گمشده/313<br />
25Pues a su continua ternura<br />
una pasion violenta unia.<br />
En un peplo de gasa pura<br />
una bacante se envolvia….<br />
En sus brazos tomo mi ensueno<br />
y lo arrullo <strong>com</strong>o a un bebe….<br />
y lo mato, triste y pequeño,<br />
falto de luz, falto de fe….<br />
Juventud, divino tesoro,<br />
te fuiste para no volver!<br />
35Cuando quiero llorar, no lloro,<br />
y a veces lloro sin querer….<br />
Otra juzgo que era mi boca<br />
el estuche de su pasion;<br />
y que me roería, loca,<br />
40con sus dientes el corazon<br />
25For with her grace of tenderness<br />
A violence of love she had:<br />
In a peplos of loveliness<br />
Was hid a Maenad passion mad…<br />
Youth, treasure only gods may keep,<br />
30Wilted in me forever now!<br />
I cannot, when I wish to, weep,<br />
And often cry I know not how…<br />
Another fancied my lips were<br />
A casket wrought to hold her love;<br />
35And wildly with the teeth of her<br />
To gnaw my very heart she strove.<br />
She willed all passionate excess;<br />
She was a flame of love for me;<br />
She made each ardorous caress<br />
40Synthesis of eternity.
314/همبازيان گمشده<br />
او كالبد ما را چيزي بيمرگ ميپنداشت،<br />
و آرزومندانه عدني Eden ميپروراند،<br />
فراموش كرد كه گلهاي بهار<br />
و جسم بزودي ميپل<strong>اس</strong>ند<br />
.....<br />
***<br />
45جواني، گنجي كه تنها ايزدان ميتوانند نگه دارند،<br />
اكنون از آغوشم براي هميشه ميگريزد!<br />
من نميتوانم، هنگامي كه آن را آرزو ميكنم، زاري نكنم،<br />
و اغلب ميگريم بر اينكه نميدانم چه سان<br />
......<br />
***<br />
و ديگران! در بسياري آبوهواها،<br />
50در بسي سرزمينها، همواره بودند<br />
صرفاً دستاويزي براي سرودههايم،<br />
يا هوسهايي دلخو<strong>اس</strong>ته نسبت به او.<br />
***<br />
شهدخت را در باران جستجو ميكردم،<br />
او كه سوگوارانه در انتظار بود.<br />
55اما زندگي دشوار <strong>اس</strong>ت. جگرسوز و دردناك.<br />
شاهزادهاي نيست تا اينك آواز بخواند!
همبازيان گمشده/315<br />
y de nuestra carne ligera<br />
imaginar siempre un Eden,<br />
sin pensar que la Primavera<br />
y la carne acaban tambien….<br />
45Juventud, divino tesoro,<br />
ya te vas para no volver!<br />
Cuando quiero llorar, no lloro,<br />
y a veces lloro sin querer….<br />
Y las demas! en tantos climas,<br />
50en tantas tierras, siempre son,<br />
si no pretextos de mis rimas,<br />
fantasmas de mi corazon.<br />
En vano busqué a la princesa<br />
que estaba triste de esperar.<br />
55La vida es dura. Amarga y pesa.<br />
Ya no hay princesa que cantar!<br />
She deemed our flesh a deathless thing,<br />
And on desire an Eden reared,<br />
Forgetting that the flowers of Spring<br />
And of the flesh so soon are seared…<br />
45Youth, treasure only gods may keep,<br />
Fleeting from me forever now!<br />
I cannot, when I wish to, weep,<br />
And often cry I know not how…<br />
And the others! In many climes,<br />
50In so many lands, ever were<br />
Merely the pretext for my rhymes,<br />
Or heart-born fantasies of her.<br />
I sought for the princess in vain,<br />
She that awaited sorrowing.<br />
55But life is hard. Bitter with pain.<br />
There is no princess now to sing!
316/همبازيان گمشده<br />
و با اين فصل دلگير،<br />
عطشم به عشق هيچ فرو نمينشيند؛<br />
خاكستريمويم من، هنوز ميكشم نزديك<br />
60گلسرخ باغ محصور را<br />
.....<br />
***<br />
جواني، گنجي كه تنها ايزدان ميتوانند نگه دارند،<br />
اكنون از آغوشم براي هميشه ميگريزد!<br />
من نميتوانم، هنگامي كه آن را آرزو ميكنم، زاري نكنم،<br />
و اغلب ميگريم بر اينكه نميدانم چه سان<br />
......<br />
***<br />
65آه، اما سپيدهدمان طلايي از آن منست!
همبازيان گمشده/317<br />
Más a pesar del tiempo terco,<br />
mi sed de amor no tiene fin:<br />
con el cabello gris me acerco<br />
a los rosales del jardín….<br />
60Juventud, divino tesoro,<br />
ya te vas para no volver….<br />
Cuando quiero llorar, no lloro,<br />
y a veces lloro sin querer….<br />
65Más es mía el Alba de oro!<br />
And yet despite the season drear,<br />
My thirst of love no slaking knows;<br />
Gray-haired am I, yet still draw near<br />
The roses of the garden-close….<br />
60Youth, treasure only gods may keep,<br />
Fleeting from me forever now!<br />
I cannot, when I wish to, weep,<br />
And often cry I know not how…<br />
65Ah, but the golden Dawn is mine!
318/همبازيان گمشده<br />
نوبهاري 50.<br />
هماكنون ماه گلسرخها فرا رسيده <strong>اس</strong>ت!<br />
<strong>شعر</strong>م به جنگل پرواز كرده <strong>اس</strong>ت<br />
تا عطر و عسل گرد آورد<br />
از ميان شكوفههاي تازه دميده.<br />
5دلبر، بيا به جنگل،<br />
درختزار بايد معبدمان شود<br />
خوشبو از رايحهي مقدسِ<br />
برگبو و شراب.<br />
از فراز اين درخت به آن درخت گريزان<br />
10پرندگان با نواي خوش خوشامدت ميگويند،<br />
سرخوشي را در زيباييات در مييابند
همبازيان گمشده/319<br />
50. Primaveral<br />
50. Primaveral<br />
Mes de rosas. Van mis rimas<br />
en ronda a la vasta selva<br />
a recoger miel y aromas<br />
en las flores entreabiertas.<br />
5Amada, ven. El gran bosque<br />
es nuestro templo; allí ondea<br />
y flota un santo perfume<br />
de amor. El pájaro vuela<br />
de un árbol a otro y saluda<br />
10tu frente rosada y bella<br />
<strong>com</strong>o un alba; y las encinas<br />
Now is <strong>com</strong>e the month of roses!<br />
To the woods my verse has flown<br />
Gathering fragrance and honey<br />
From the blossoms newly blown.<br />
5Beloved, <strong>com</strong>e to the forest,<br />
The woodland shall be our shrine<br />
Scented with the holy perfume<br />
Of the laurel and the vine.<br />
From tree-top to tree-top flitting<br />
10The birds greet you with sweet lay,<br />
Finding joyance in your beauty
320/همبازيان گمشده<br />
لطيفتر از زادن روز؛<br />
و بلوطها و شوكرانهاي سربلند<br />
شاخههاي پربرگ خرمشان را خميدند<br />
15تا بسازند خشخشكنان، قوسهاي شاهوار<br />
براي گذرگاه ملكه.<br />
سر<strong>اس</strong>ر رايحه <strong>اس</strong>ت، آواز و درخشندگي؛<br />
گلها باز ميشوند و پرندهها ميخوانند:<br />
آه، دلبر، اين <strong>اس</strong>ت<br />
20فصل بهار!<br />
***<br />
از ميان غاري شبحزده جاري <strong>اس</strong>ت<br />
چشمهزاري بلورين كه آنجا<br />
پريان دريايي برهنه و با سينهي گلپوش<br />
آبتني و به بازي هوا را بارور ميكنند<br />
25با سرخوشيِ خندهشان<br />
و شادابيِ خيزاب<br />
وق<strong>تي</strong> كه بر چشمهزار سر فرو ميآورند<br />
و طرهي گيسشان را بر ميافشانَند.<br />
و ميدانند سرودهاي اروس<br />
30كه به زبان دلرباي يوناني<br />
را Eros
همبازيان گمشده/321<br />
robustas, altas, soberbias,<br />
cuando tú pasas agitan<br />
sus hojas verdes y trémulas,<br />
15y enarcan sus ramas <strong>com</strong>o<br />
para que pase una reina.<br />
Oh, amada mía! Es el dulce<br />
20tiempo de la primavera.<br />
Allá hay una clara fuente<br />
que brota de una caverna,<br />
donde se bañan desnudas<br />
las blancas ninfas que juegan.<br />
Ríen al son de la espuma,<br />
hienden la linfa serena;<br />
entre polvo cristalino<br />
esponjan sus cabelleras;<br />
y saben himnos de amores<br />
en hermosa lengua griega,<br />
30que en glorioso tiempo antiguo<br />
Fairer than the birth of day;<br />
And the haughty oaks and hemlocks<br />
Bend their leafy branches green<br />
15Forming rustling, regal arches<br />
For the passage of a queen.<br />
All is perfume, song and radiance;<br />
Flowers open and birds sing:<br />
O Beloved, 'tis the season<br />
20Of the Spring!<br />
Flowing from a haunted cavern<br />
Is a crystal fountain where<br />
Naiads nude and flower-breasted<br />
Bathe and play and freight the air<br />
25With the joyance of their laughter<br />
And the gladness of the wave<br />
When they stoop over the fountain<br />
And their tresses'gin to lave.<br />
And they know the hymns of Eros<br />
30That in lovely Grecian tongue
322/همبازيان گمشده<br />
پان Pan<br />
روزي در جنگل ساخت<br />
در عصرِ شكوهمند آواز.<br />
اي دلرباترين، از آن سرودنامهي باشكوه<br />
لطيفترين عبارت را بر ميگزينم<br />
35تا با آهنگ كهن برسانم<br />
هماهنگي Cadence ِ سرشار نواهايم را.<br />
دلربا به سان دلرباترين عسل يوناني<br />
خواهد بود آوازم هنگامي كه ميخوانم،<br />
آه دلبر، در اين<br />
40بهار!
همبازيان گمشده/323<br />
30Pan inventó en las florestas.<br />
Amada, pondré en mis rimas<br />
la palabra más soberbia<br />
de las frases de los versos<br />
de los himnos de esa lengua;<br />
35y te diré esa palabra<br />
empapada en miel hiblea…<br />
oh, amada mía, en el dulce<br />
tiempo de la primavera!<br />
30That in lovely Grecian tongue30<br />
Pan one day made in the forest<br />
In the glorious age of song.<br />
Sweetest, of that glorious hymnal<br />
I shall choose the fairest phrase<br />
35To enrich with ancient music<br />
The full cadence of my lays.<br />
Sweet as sweetest Grecian honey<br />
Will my song be when I sing,<br />
O Beloved, in the season<br />
40Of the Spring!
324/همبازيان گمشده<br />
14. صدف<br />
بر ساحل صدفي طلايي يافتم،<br />
درشت، با دلرباترين مرواريدها آذينبسته؛<br />
اروپا آن را با دستان ايزدياش لمس كرد<br />
هنگامي كه سوار بر ورزاي سنگين از دريا ميگذشت.<br />
5من صدف گويا را به سوي لبهايم بر آوردم،<br />
و ضربههاي بامدادي طبل دريا را برانگيختم؛<br />
آن را به سوي مأمن هوا گرفتم، مأمنهاي لاجورديِ<br />
گنجينهاي پنهان كه برايم نجوا ميكرد.<br />
***
همبازيان گمشده/325<br />
51. Caracol<br />
51. A Shell<br />
En la playa he encontrado un caracol de<br />
oro<br />
macizo y recamado de las perlas más finas;<br />
Europa le ha tocado con sus manos divinas<br />
cuando cruzó las ondas sobre el celeste<br />
toro.<br />
5He llevado a mis labios el caracol sonoro<br />
y he suscitado el eco de las dianas marinas;<br />
le acerqué a mis oídos, y las azules minas<br />
me han contado en voz baja su secreto<br />
tesoro.<br />
I found upon the shore a golden shell,<br />
Massive, and with the daintiest pearls<br />
embossed;<br />
Europa touched it with her hands divine<br />
When on the heavenly bull the sea she<br />
crossed.<br />
5I lifted to my lips the sounding shell,<br />
And woke the morning drum-beats of the<br />
sea;<br />
I held it to mine ear, the azure mines<br />
Of hidden treasure murmured low to me.
326/همبازيان گمشده<br />
***<br />
سپس نمك آن گردبادهاي تند و <strong>تي</strong>ز به طرفم ميآيد<br />
10كه آرگو Argo درون كش<strong>تي</strong>هاي بادباني افراختهاش يافت<br />
هنگامي كه در رؤياي ج<strong>اس</strong>ون Jason ستارههاي سپهر نيك مهر ميورزيدند؛<br />
ندايي ناشناخته را ميان آواي خيزابهاي آنجا دريافتم،<br />
شگرف دريايي ژرف و بادي <strong>اس</strong>رارآميز<br />
.<br />
(به شكل قلب <strong>اس</strong>ت صدف، كه به صدا در ميآيد).
همبازيان گمشده/327<br />
Así la sal me llega de los vientos amargos<br />
10que en sus hinchadas velas sintió la<br />
nave Argos<br />
cuando amaron los astros el sueño de<br />
Jasón;<br />
y oigo un rumor de olas y un incógnito<br />
acento<br />
y un profundo oleaje y un misterioso<br />
viento...<br />
(El caracol la forma tiene de un corazón.)<br />
Thus <strong>com</strong>es to me the salt of those keen<br />
gales<br />
10The Argo felt within her swelling sails<br />
When Jason's dream the stars of heaven<br />
loved well;<br />
An unknown voice 'mid wave-sounds there<br />
I find,<br />
A deep sea-swell and a mysterious wind.<br />
(Shaped like a heart it is, that sounding<br />
shell).
328/همبازيان گمشده<br />
52. شاعران!<br />
برجهاي يزدان<br />
شاعران! برجهايي كه يزدان<br />
برساخته تا غضبِ طوفانها را بازدارد<br />
همچون س<strong>تي</strong>غهاي كنار اقيانوس<br />
يا قلههاي ابرگرفته، سركش!<br />
5اربابان روشنايي!<br />
موجشكنهاي جاوداني!<br />
***<br />
اميد، آواي جادويي، روزي را پيشگويي ميكند<br />
كه بر صخرهي همسانگيري<br />
پريزاد Siren<br />
خائنانه بميرد و در گذرد،<br />
10و آنجا فقط هست<br />
موسيقي آكنده و بيپردهي آبخيزان دريا.<br />
***
همبازيان گمشده/329<br />
52. Torres de Dios Poetas!<br />
52. Poets! Towers of God<br />
Torres de Dios Poetas!<br />
Pararrayos celestes,<br />
que resistís las duras tempestades,<br />
<strong>com</strong>o crestas escuetas,<br />
5<strong>com</strong>o picos agrestes,<br />
rompeolas de las eternidades!<br />
La mágica Esperanza anuncia el día<br />
en que sobre la roca de armonía<br />
expirará la pérfida sirena.<br />
10Esperad, esperemos todavía!<br />
Poets! Towers of God<br />
Made to resist the fury of the storms<br />
Like cliffs beside the ocean<br />
Or clouded, savage peaks!<br />
5Masters of lightning!<br />
Breakwaters of eternity!<br />
Hope, magic-voiced, foretells the day<br />
When on the rock of harmony<br />
The Siren traitorous shall die and pass away,<br />
10And there shall only be<br />
The full, frank-billowed music of the sea.
330/همبازيان گمشده<br />
هنوز اميدوار باشيد،<br />
گرچه بنيان جانورمنشي باز ميگردد<br />
از ميان آوازي با مرامي بدخواهانه<br />
15و نژادهاي كور يكي پس از ديگري پشتپا ميزنند!<br />
كژخواهي فرومايه<br />
بر بلندا ضجهي عصيانش را بر آورده <strong>اس</strong>ت.<br />
آدمخوار هنوز به جسم خام حرص ميورزد،<br />
چاقودندان و خونينسيما.<br />
***<br />
20برجها، بيرقهاي خندانتان را اكنون ميگشاييد.<br />
دربرابر همهي كينهها و همهي دروغهاي رشكاميز<br />
شكواييهي نيمهفاش نسيم را بر ميگيريد،<br />
و آرامش باوقار دريا و آسمانها را<br />
.....
همبازيان گمشده/331<br />
Esperad todavía.<br />
El bestial elemento se alza<br />
En el odio a la sacra prosa,<br />
15y se arroja baldón de raza a raza.<br />
La insurrección de abajo<br />
tiende a los Excelentes.<br />
El caníbal codicia su tasajo<br />
con roja encía y afilado dientes.<br />
20Torres, poned al paredón sonrisa.<br />
Poned ante ese mal y ese recelo,<br />
una soberbia insinuación de brisa<br />
y una tranquilidad de mar y cielo….<br />
Be hopeful still,<br />
Though bestial elements yet turn<br />
From Song with rancorous ill-will<br />
15And blinded races one another spurn!<br />
Perversity debased<br />
Among the high her rebel cry has raised.<br />
The cannibal still lusts after the raw,<br />
Knife-toothed and gory-faced.<br />
20Towers, your laughing banners now unfold.<br />
Against all hatreds and all envious lies<br />
Upraise the protest of the breeze, half-told,<br />
And the proud quietness of sea and skies….<br />
Esperad todavía.
332/همبازيان گمشده328<br />
.53<br />
نيانبانهاي <strong>اس</strong>پانيا<br />
نيانبانهاي <strong>اس</strong>پانيا، شماها كه مي توانيد بخوانيد<br />
آنچه دلپسندترين <strong>اس</strong>ت نزدمان در بهاران!<br />
شما نخست ميخوانيد از شادماني و آن گاه از رنج<br />
آن چنان ژرف و آن چنان گزنده كه درياي موجافكن.<br />
***<br />
5بخوان. فصل اينست! به شادي باران<br />
سرودههايم شماها را به بزن و برقص ميلغزانند.<br />
كليساييان آن را گفتند بارها و بارها،<br />
همه چيز فصلي دارد، آي نيانبانهاي <strong>اس</strong>پانيا!-
همبازيان گمشده/333<br />
53. Gaita Galaica<br />
53. Bagpipes of Spain<br />
Gaita galaica, que sabes cantar<br />
lo que profundo y dulce nos es.<br />
Dices de amor, y dices después<br />
de un amargor <strong>com</strong>o el de la mar.<br />
5Canta. Es el tiempo. Haremos danzar<br />
al fino verso de rítmicos pies.<br />
Ya nos lo dijo el Eclesiastés:<br />
tiempo hay de todo; hay tiempo para<br />
amar;<br />
Bagpipes of Spain, ye that can sing<br />
That which is sweetest to us in the Spring!<br />
You first sing of gladness and then sing of<br />
pain<br />
As deep and as bitter as the billowed main.<br />
5Sing. 'Tis the season! As glad as the rain<br />
My verses shall trip ye a jig or a fling.<br />
Ecclesiastes said it again and again,<br />
All things have their season, O bagpipes of<br />
Spain!—
334/همبازيان گمشده<br />
فصلي براي كاشت، فصلي براي برداشت:<br />
10فصلي براي دوختودوز، فصلي براي پاره كردن؛<br />
فصلي براي خنده، فصلي براي زاري؛<br />
فصلي براي اميد و براي نوميدي؛<br />
فصلي براي مهرورزي، فصلي براي جفتگيري؛<br />
فصلي براي زادن، فصلي براي پل<strong>اس</strong>يدن<br />
.....
همبازيان گمشده/335<br />
tiempo de ganar, tiempo de perder,<br />
10tiempo de plantar, tiempo de coger,<br />
tiempo de llorar, tiempo de reír,<br />
tiempo de rasgar, tiempo de coser,<br />
tiempo de esparcir y de recoger,<br />
tiempo de nacer, tiempo de morir…<br />
A season to plant, a season to reap:<br />
10A season to sew, a season to tear;<br />
A season to laugh, a season to weep;<br />
Seasons for to hope and for to despair;<br />
A season to love, a season to mate;<br />
A season of birth, a season of Fate…
336/همبازيان گمشده<br />
.54<br />
ورد شبانه. يكم<br />
سكوت شب، سكو<strong>تي</strong> حزين،<br />
و شبانه-- چرا روحم ميلرزد اين سان؟<br />
ميشنوم همهمه ي خونم را،<br />
و طوفاني سخت از ميان مخم ميگذرد.<br />
5بيخوابي! نه قادر به خوابيدنم، و نه هنوز<br />
در رؤيا رفتهام. من كالبدشكاف<br />
روحام، هملتمند<br />
تا خونم را رقيق كنم<br />
در شراب شب<br />
!auto-Hamlet<br />
10در بلور شگفت تاريكي--<br />
***
همبازيان گمشده/337<br />
19. Nocturne. 1<br />
Silence of the night , a sad, nocturnal<br />
silence--Why does my soul tremble so<br />
I hear the humming of my blood,<br />
and a soft storm passes through my brain.<br />
5Insomnia! Not to be able to sleep, and yet<br />
to dream. I am the autospecimen<br />
of spiritual dissection, the auto-Hamlet!<br />
To dilute my sadness<br />
in the wine of the night<br />
10in the marvelous crystal of the dark—
338/همبازيان گمشده<br />
و از خود ميپرسم: بامداد كي فرا ميرسد؟<br />
كسي در را بسته <strong>اس</strong>ت--<br />
كسي دور ميشود--<br />
ساعت سه بار نواخت-- انگار او بود!--
همبازيان گمشده/339<br />
And I ask myself: When will the dawn<br />
<strong>com</strong>e<br />
Someone has closed a door--<br />
Someone has walked past--<br />
The clock has rung three--If only it were<br />
She!--
همبازيان گمشده<br />
جين هيرشفيلد<br />
Jane hirshfield<br />
(1953)
342/همبازيان گمشده<br />
.55<br />
عبارتپردازيها<br />
1<br />
2<br />
3<br />
چيزي به تمامي به ياد ميآيد:<br />
سنگ تنها هنگامي زيب<strong>اس</strong>ت كه خيس باشد.<br />
نابينا از جامهاي روشن يا تاريك-<br />
با بسياري شيوهها<br />
نميبينيم رنج ديگران را.<br />
بسيار آرزومندي:<br />
***<br />
از هم جدايمان ميكند<br />
مانند بو از نان،<br />
زنگار از آهن.
همبازيان گمشده/343<br />
55. Sentencings<br />
Sentencings<br />
A thing too perfect to be remembered:<br />
stone beautiful only when wet.<br />
* * *<br />
Blinded by light or black cloth—<br />
so many ways<br />
not to see others suffer.<br />
* * *<br />
Too much longing:<br />
it separates us<br />
like scent from bread,<br />
rust from iron.
344/همبازيان گمشده<br />
4<br />
5<br />
6<br />
7<br />
از خيلي دور يا خيلي نزديك-<br />
ديرپاترين دامهاي كوهستاني سوير هستند.<br />
گويي دستها را آس<strong>تي</strong>نهاي كت پشيمين ميپوشانند،<br />
گوش ميسپاريم به زمزمهي مرده.<br />
هر نقطهاي در حلقه آغاز آن <strong>اس</strong>ت:<br />
تمناجويي از به انجام رسيدن خوداري ميكند تا ادامه يابد.<br />
در اتاقي كه در آن هيچ چيز<br />
روي نداده <strong>اس</strong>ت،<br />
توتون خوشبو.<br />
8<br />
9<br />
دستان خيلي فرتوت، در خودشان ميپيچند، و ياد ميآورند والدينشان را.<br />
بينديش به افكار تاختني، يا باش به تنهايي.
همبازيان گمشده/345<br />
From very far or very close—<br />
the most resolute folds of the mountain are gentle.<br />
* * *<br />
As if putting arms into woolen coat sleeves,<br />
we listen to the murmuring dead.<br />
* * *<br />
Any point of a circle is its start:<br />
desire forgoing fulfillment to go on desiring.<br />
* * *<br />
In a room in which nothing<br />
has happened,<br />
sweet-scented tobacco.<br />
* * *<br />
The very old, hands curling into themselves, remember their parents.<br />
* * *<br />
Think assailable thoughts, or be lonely.
346/همبازيان گمشده<br />
.56<br />
به سوي داوري: عيارگيري<br />
زندگي را تغيير ميدهي<br />
همچنان كه خوردن كنگر دگرگون ميكند مزهي<br />
هر چه را زان پس ميخوريم.<br />
الآن شما نه كنگرايد، نه پيانو، نه گربه-<br />
5نه عينا حاضر به هيچ وجه -<br />
و هر آنچه از شما يك گربه دار<strong>اس</strong>ت، بنيادي <strong>اس</strong>ت اما باريك:<br />
دانستن اينكه چگونه از فاصلهي بين دو چيز ميتوان جهيد.<br />
پيانو، آن خدمتگزار خوب،<br />
هيچ يك از شما را در خودش ابداً ندارد، خودش راخم كرد<br />
10بر آنچه ميخواهد؛ اين، بلندهم<strong>تي</strong> را من نيز داشتم.<br />
با اين همه شخصي كه شما را دوست دارد مانند شير آبي آهنين <strong>اس</strong>ت
همبازيان گمشده/347<br />
56. To Judgment: An Assay<br />
You change a life<br />
as eating an artichoke changes the taste<br />
of whatever is eaten after.<br />
Yet you are not an artichoke, not a piano or cat—<br />
5not objectively present at all—<br />
and what of you a cat possesses is essential but narrow:<br />
to know if the distance between two things can be leapt.<br />
The piano, that good servant,<br />
has none of you in her at all, she lends herself<br />
10to what asks; this has been my ambition as well.<br />
Yet a person who has you is like an iron spigot
348/همبازيان گمشده<br />
كه آبش از چشمهساران كوهستان دوردست ميآيد.<br />
بدون عذر، اظهارعقيدههاي بيپروايت را صادر ميكني،<br />
بهسردي دلپذير.<br />
15هر گاه داوري به دندانها آسيب ميرسانَد، اهمي<strong>تي</strong> ندارد،<br />
بدون داوري. دندانها ميگذرند، درد ميگذرد.<br />
داوري فرمان ميرانَد بر آنچه باقي مانده <strong>اس</strong>ت-<br />
داوريهاي صاف تكامل يا داوريِ<br />
شاهپوري كه به ايران وارد ميشود: ميگويد،« بسوزانيدش.»<br />
20و ميسوزد. اگر اشكي كوچك ميلغزد در گوشهي<br />
چشمي، فقط دود <strong>اس</strong>ت، نزد او بيشتر از سوسكي نيست<br />
گريزان از شعلههاي دهكدهاي با بچههاي شش پايش.<br />
هالدن Haldane<br />
.<br />
زيستشن<strong>اس</strong>- در يكي از لحظات شوريدگياش-<br />
حكم داد كه سوسكها را بويژه خدا دوست دارد،<br />
25«زيرا او تعداد فراواني از آنها را آفريده <strong>اس</strong>ت.» براي داوري بسيار شورانگيز<br />
من ديدهام تو را كه سرنوشت را ميبري به انتهايش بهچالاكيِ سگي يابنده كه<br />
بلدرچيني را ميبرد. به هر حال با اينكه بسي<br />
تو را تحسين ميكنم در چنين لحظا<strong>تي</strong>، نميتوانم تو را دوست بدارم:<br />
تو آن قدر در مني، كه بدون رحمي ارزش خودت را ميسنجي.<br />
30هنگامي كه تو را از خودم جاودانه زدودهام،<br />
جامهي وابستگيهاي هماندازهتان را در آوردهام،<br />
<strong>اس</strong>ت:
همبازيان گمشده/349<br />
whose water <strong>com</strong>es from far-off mountain springs.<br />
Inexhaustible, your confident pronouncements flow,<br />
coldly delicious.<br />
15For if judgment hurts the teeth, it doesn’t mind,<br />
not judgment. Teeth pass. Pain passes.<br />
Judgment decrees what remains—<br />
the serene judgments of evolution or the judgment<br />
of a boy-king entering Persia: “Burn it,” he says,<br />
20and it burns. And if a small tear swells the corner<br />
of one eye, it is only the smoke, it is no more to him than a beetle<br />
fleeing the flames of the village with her six-legged children.<br />
The biologist Haldane—in one of his tenderer moments—<br />
judged beetles especially loved by God,<br />
25“because He had made so many.” For judgment can be tender:<br />
I have seen you carry a fate to its end as softly as a retriever<br />
carries the quail. Yet however much<br />
I admire you at such moments, I cannot love you:<br />
you are too much in me, weighing without pity your own worth.<br />
30When I have erased you from me entirely,<br />
disrobed of your measuring adjectives,
350/همبازيان گمشده<br />
از شانهها و ب<strong>اس</strong>نهايم در آوردهام هر كدام از نامهايت را،<br />
هنگامي كه دنيا خرمگس <strong>اس</strong>ت، زغال كرجي، و سپيدهدم به رنگ كرهي زمستاني-<br />
نه زيبا، نه سرد، فقط رنگ كَره-<br />
35آن گاه شايد شما را دوست بدارم. نه درمانده.<br />
بدان سان كه گرگ نوزاد در ميماند: ناگزير اما ميبلعد شير گرگ را،<br />
آن را دلچسب مييابد.
همبازيان گمشده/351<br />
stripped from my shoulders and hips each of your nouns,<br />
when the world is horsefly, coal barge, and dawn the color of winter<br />
butter—<br />
not beautiful, not cold, only the color of butter—<br />
35then perhaps I will love you. Helpless to not.<br />
As a newborn wolf is helpless: no choice but hunt the wolf milk,<br />
find it sweet.
352/همبازيان گمشده<br />
.57<br />
آهوي سرپا<br />
همان گونه كه خانهي شخص<br />
در ايام كهولت گاهي در هم ميريزد<br />
به همراه آنچه<br />
بسي گرامي <strong>اس</strong>ت يا بسي گران <strong>اس</strong>ت بريدن از آن،<br />
5قلب در هم ميريزد.<br />
و باز خانه تهي خواهد شد،<br />
و باز قلب.<br />
***<br />
همان گونه كه افكار شخص<br />
در ايام كهولت گاهي كم ميآورند،<br />
10مانند پاكي بزرگي كه درون اتاقي ميآيد،
همبازيان گمشده/353<br />
57. Standing Deer<br />
As the house of a person<br />
in age sometimes grows cluttered<br />
with what is<br />
too loved or too heavy to part with,<br />
5the heart may grow cluttered.<br />
And still the house will be emptied,<br />
and still the heart.<br />
As the thoughts of a person<br />
in age sometimes grow sparer,<br />
10like a great cleanness <strong>com</strong>e into a room,
354/همبازيان گمشده<br />
جان شايد كم بياورد؛<br />
آواز گنجشكي آن را بهتمامي ميتراشد.<br />
و باز اتاق سرشار <strong>اس</strong>ت،<br />
و باز قلب.<br />
***<br />
***<br />
***<br />
15انباشته و تهي،<br />
مانند نيمهروشنايي پيچان سحرگاه،<br />
كه در آن هر چيزي هنوز ممكن <strong>اس</strong>ت و اين سان چرا نه.<br />
انباشته و تهي،<br />
مانند نيمهروشنايي پيچان شامگاه،<br />
20كه در آن هر چيزي هنوز به پايان ميرسد و اين سان چرا نه.<br />
دلبندم، آنچه ميتواند باشد، آنچه بود،<br />
همه را از ما خواهند گرفت.<br />
نااميد شدهام.<br />
متأسفم. بهتر نميفهمم.<br />
***<br />
25ريشهاي ميجويد آب.<br />
لطافت بهتنهايي زمين را ميشكافد.<br />
امروز صبح، بيرون پنجره،<br />
آهو ايستاد مانند موهب<strong>تي</strong>، و آن گاه ناپديد شد.
همبازيان گمشده/355<br />
the soul may grow sparer;<br />
one sparrow song carves it <strong>com</strong>pletely.<br />
And still the room is full,<br />
and still the heart.<br />
15Empty and filled,<br />
like the curling half-light of morning,<br />
in which everything is still possible and so why not.<br />
Filled and empty,<br />
like the curling half-light of evening,<br />
20in which everything now is finished and so why not.<br />
Beloved, what can be, what was,<br />
will be taken from us.<br />
I have disappointed.<br />
I am sorry. I knew no better.<br />
25A root seeks water.<br />
Tenderness only breaks open the earth.<br />
This morning, out the window,<br />
the deer stood like a blessing, then vanished.
356/همبازيان گمشده<br />
.16<br />
تپش قلب فقط يكي را ميشن<strong>اس</strong>د<br />
در چين عهد سانگ ،Sung<br />
دو راهب كه شصت سال با هم دوست بودند<br />
گذر غازها را تماشا ميكردند.<br />
كجا دارند مي روند؟<br />
5يكي ديگري را ميآزمود، و نتوانست پ<strong>اس</strong>خ بگويد.<br />
***<br />
سكوت آن لحظه ادامه دارد.<br />
***<br />
هيچ كس دوس<strong>تي</strong>شان را مطالعه نخواهد كرد<br />
در كوآن-نامهها koan-booksي بصيرت.<br />
هيچ كس نامهايشان را به خاطر نخواهد آورد.<br />
***
همبازيان گمشده/357<br />
58. The Heart's Counting Knows Only One<br />
In Sung China,<br />
two monks friends for sixty years<br />
watched the geese pass.<br />
Where are they going<br />
5one tested the other, who couldn't say.<br />
That moment's silence continues.<br />
No one will study their friendship<br />
in the koan-books of insight.<br />
No one will remember their names.
358/همبازيان گمشده<br />
***<br />
10من گاهي به آنان ميانديشم،<br />
ايستاده، دمق از اندوه،<br />
و به پرغاز برودردوختهي ميان جامههاي پاييزي آجيدهشان.<br />
كمابيش فرو رفته در گسترهي كوهستان،<br />
اما نه تا الآن.<br />
15همچنان كه غازهايي با آوايي بهسخ<strong>تي</strong><br />
شنيدني تا الآن فرو نرفتهاند؛<br />
بدان سان ما نيز، دلبرم، جاودانه، از دست نخواهيم رفت.
همبازيان گمشده/359<br />
10I think of them sometimes,<br />
standing, perplexed by sadness,<br />
goose-down sewn into their quilted autumn robes.<br />
Almost swallowed by the vastness of the mountains,<br />
but not yet.<br />
15As the barely audible<br />
geese are not yet swallowed;<br />
as even we, my love, will not entirely be lost.
360/همبازيان گمشده<br />
59. درخت<br />
ابلهانه <strong>اس</strong>ت<br />
درخت ماموت جواني را گذاشتن<br />
تا نزديك خانهاي برويد.<br />
***<br />
ح<strong>تي</strong> در اين<br />
5يكبار زيستن،<br />
ناگزير بر خواهي گزيد.<br />
***<br />
آن موجود بزرگ آرام<br />
اين ملغمهي ظرفهاي آش و كتابها--<br />
***
همبازيان گمشده/361<br />
59. Tree<br />
It is foolish<br />
to let a young redwood<br />
grow next to a house.<br />
Even in this<br />
5one lifetime,<br />
you will have to choose.<br />
That great calm being,<br />
this clutter of soup pots and books --
362/همبازيان گمشده<br />
الآن نخس<strong>تي</strong>ن سرشاخهها بر پنجره ميسابند.<br />
10بهنرمي، بهآرامي، بيكرانگي بر زندگانيات تلنگر ميزند.
همبازيان گمشده/363<br />
Already the first branch-tips brush at the window.<br />
10Softly, calmly, immensity taps at your life.
همبازيان گمشده<br />
<strong>اس</strong>يپ اميليويچ ماندلشتام<br />
О́сип Эми́льевич<br />
Мандельшта́м<br />
(1897-1938)
366/همبازيان گمشده<br />
60. چه<br />
كنم با پيكري كه به من سپردهاند<br />
چه كنم با پيكري كه به من سپردهاند،<br />
كه اين گونه از آن من <strong>اس</strong>ت، اين گونه همدم من؟<br />
***<br />
براي زنده ماندن، براي سرخوشي از دميدني آسوده،<br />
مرا بگو، چه كسي را بايد متبرك بخوانم؟<br />
***<br />
5من گُلم، و باغبان نيز،<br />
گوشهنشيني نيستم، در بند زمين.<br />
***
همبازيان گمشده/367<br />
61. What shall I do with this body they gave me<br />
What shall I do with this body they gave me,<br />
so much my own, so intimate with me<br />
For being alive, for the joy of calm breath,<br />
tell me, who should I bless<br />
5I am the flower, and the gardener as well,<br />
and am not solitary, in earth’s cell.
368/همبازيان گمشده<br />
گرماي زيستنم را، بردميده، ميتواني ببيني،<br />
بر جام روشن ازلي.<br />
***<br />
نقشي فرو نشانده،<br />
10تاكنون، ناشناخته.<br />
***<br />
نَفَس بخار ميشود بدون هيچ ردي،<br />
اما شكل را هيچ كس نميتواند از ريخت بيندازد.
همبازيان گمشده/369<br />
My living warmth, exhaled, you can see,<br />
on the clear glass of eternity.<br />
A pattern set down,<br />
10until now, unknown.<br />
Breath evaporates without trace,<br />
but form no one can deface.
370/همبازيان گمشده<br />
61. جانورم، قرنم، چه كسي ميكوشد<br />
جانورم، قرنم، چه كسي ميكوشد<br />
به ديده تو را بنگرد،<br />
و پيوند بزند مهرههاي<br />
قرن تا قرن را،<br />
5با خون؟ خون آفرينشگر<br />
از چيزهاي ميرا بيرون ميپاشد:<br />
فقط ارتعاشي مزاحم-<br />
هنگامي كه دنياي نو آواز سر ميدهد.<br />
***<br />
مادامي كه هنوز جان دارد،<br />
10<strong>اس</strong>تخواش را بر ميكشد،
همبازيان گمشده/371<br />
61. My beast, my age, who will try<br />
My beast, my age, who will try<br />
to look you in the eye,<br />
and weld the vertebrae<br />
of century to century,<br />
5with blood Creating blood<br />
pours out of mortal things:<br />
only the parasitic shudder,<br />
when the new world sings.<br />
As long as it still has life,<br />
10the creature lifts its bone,
372/همبازيان گمشده<br />
و، در امتداد خط <strong>اس</strong>رارآميزِ<br />
ستون فقرات، خيزابها ميجوشند.<br />
ديگر بار تاج زندگاني،<br />
مانند برهاي، قرباني ميشود،<br />
15غضروفي در زير چاقو-<br />
همسال نوزادي.<br />
***<br />
براي رهايي از بند،<br />
و آغاز <strong>اس</strong>تبدادي نو،<br />
انبوه روزهاي گره خورده را<br />
20بايد نيلبكي به هم آورد.<br />
با اندوه آدمي<br />
انبوه موج را قرن ميجنباند،<br />
و بحر طلايي را به هيسهيس در ميآورد<br />
افعيِ علفزار.<br />
***<br />
25و شكوفههاي تازه بر ميآم<strong>اس</strong>ند، شاداب،<br />
جوانههاي خرم دست به كار ميشوند،<br />
اما ستون فقرات تو ميشكند
همبازيان گمشده/373<br />
and, along the secret line<br />
of the spine, waves foam.<br />
Once more life’s crown,<br />
like a lamb, is sacrificed,<br />
15cartilage under the knife -<br />
the age of the new-born.<br />
To free life from jail,<br />
and begin a new absolute,<br />
the mass of knotted days<br />
20must be linked by means of a flute.<br />
With human anguish<br />
the age rocks the wave’s mass,<br />
and the golden measure’s hissed<br />
by a viper in the grass.<br />
25And new buds will swell, intact,<br />
the green shoots engage,<br />
but your spine is cracked
374/همبازيان گمشده<br />
قرن زيبا و رقتانگيزم.<br />
و گنگ با دهنكجي، ميپيچي،<br />
30كاهلانه، با فكهاي خميده، در پشت سر مينگري<br />
موجودي را، كه زماني نرم و نزار بود،<br />
در شكافهايي كه پنجههايت جا گذاشته <strong>اس</strong>ت.
همبازيان گمشده/375<br />
my beautiful, pitiful, age.<br />
And grimacing dumbly, you writhe,<br />
30look back, feebly, with cruel jaws,<br />
a creature, once supple and lithe,<br />
at the tracks left by your paws.<br />
Mandelshtam in 1930
376/همبازيان گمشده<br />
62. هنوز به دنيا نيامده <strong>اس</strong>ت<br />
هنوز او به دنيا نيامده <strong>اس</strong>ت:<br />
موسيقي و واژه <strong>اس</strong>ت،<br />
و بنابراين ناگسسته،<br />
بر ساخته از آنچه ميلرزد.<br />
***<br />
5اقيانوسي را سكوت ميدمد.<br />
ديوانهوار سوسوي روز ميپلكد.<br />
ي<strong>اس</strong> پريدهرنگ ميتراود،<br />
در جامي از برگهاي كبود.<br />
***
همبازيان گمشده/377<br />
63. She has not yet been born<br />
She has not yet been born:<br />
she is music and word,<br />
and therefore the untorn,<br />
fabric of what is stirred.<br />
5Silent the ocean breathes.<br />
Madly day’s glitter roams.<br />
Spray of pale lilac foams,<br />
in a bowl of grey-blue leaves.
378/همبازيان گمشده<br />
شايد لبانم برگويند<br />
10سكوت آغازين را،<br />
همچون نواي لطاف<strong>تي</strong> بلورين،<br />
كه هنگام زايش بر ميآيد، ناب!<br />
***<br />
بمان همچنان كه حبابهاي آفروديت-هنر-<br />
و باز گرد، اي كلام، به جايي كه موسيقي ميآغازد:<br />
15و، برانگيخته از سرچشمههاي زندگاني،<br />
شرمسار ميشود قلب، از قلب!
همبازيان گمشده/379<br />
May my lips rehearse<br />
10the primordial silence,<br />
like a note of crystal clearness,<br />
sounding, pure from birth!<br />
Stay as foam Aphrodite – Art –<br />
and return, Word, where music begins:<br />
15and, fused with life’s origins,<br />
be ashamed heart, of heart!
380/همبازيان گمشده<br />
63. شبزندهداري. هومر. بادبانهاي افراشته<br />
شبزندهداري. هومر. بادبانهاي افراشته.<br />
نيمي از سياههي كش<strong>تي</strong>ها از آن من <strong>اس</strong>ت:<br />
آن فوج درناها، خطي دراز و ممتد،<br />
كه زماني بر ميآمدند، فر<strong>اس</strong>وي يونان.<br />
***<br />
5به سوي سرزميني بيگانه، مانند هنگي از درناها-<br />
حباب ايزدان بر سر شاهان-<br />
به كجا ميرانند؟ چه چيزهايي از<br />
تروآ، نزد شم<strong>اس</strong>ت، آخاييها ،Achaeans بدون هلن؟<br />
***
همبازيان گمشده / 381<br />
63. Insomnia. Homer. Taut canvas.<br />
Insomnia. Homer. Taut canvas.<br />
Half the catalogue of ships is mine:<br />
that flight of cranes, long stretched-out line,<br />
that once rose, out of Hellas.<br />
5To an alien land, like a phalanx of cranes –<br />
Foam of the gods on the heads of kings –<br />
Where do you sail What would the things<br />
of Troy, be to you, Achaeans, without Helen
382/همبازيان گمشده<br />
دريا، يا هومر- همه را فروغِ عشق ميراند.<br />
10كدام را گوش بسپارم؟ اكنون هومر ساكت <strong>اس</strong>ت،<br />
و درياي سياه، خطابهاش را ميغراند، سركشانه،<br />
و، جوشان، ميخروشد روياروي بالشم.
همبازيان گمشده/383<br />
The sea, or Homer – all moves by love’s glow.<br />
10Which should I hear Now Homer is silent,<br />
and the Black Sea thundering its oratory, turbulent,<br />
and, surging, roars against my pillow.
384/همبازيان گمشده<br />
.64<br />
به ياد نميآورم واژهاي را كه آرزو داشتم بيان كنم<br />
به ياد نميآورم واژهاي را كه آرزو داشتم بيان كنم.<br />
پرستوي كور باز ميگردد به دالان سايه،<br />
بالهايش را ميچيند ، تا به ماتهايشان بپردازد.<br />
به هر رو، آواز شبانه را ميخواند بدون خاطره.<br />
***<br />
5نه پرندگاني، نه شكوفههايي در گلهاي خشكيده.<br />
يالهاي <strong>اس</strong>بهاي شبانه ماتاند.<br />
و قايقي خالي بر رودخانهي خالي غوطه ميخورد.<br />
گمگشته در ميان آتشبازيها، كلام غنوده <strong>اس</strong>ت.<br />
***
همبازيان گمشده/385<br />
64. I don’t remember the word I wished to say<br />
I don’t remember the word I wished to say.<br />
The blind swallow returns to the hall of shadow,<br />
on shorn wings, with the translucent ones to play.<br />
The song of night is sung without memory, though.<br />
5No birds. No blossoms on the dried flowers.<br />
The manes of night’s horses are translucent.<br />
An empty boat drifts on the naked river.<br />
Lost among grasshoppers the word’s quiescent.
386/همبازيان گمشده<br />
بهكندي بر ميآم<strong>اس</strong>د مانند معبدي، يا تكهاي كتان،<br />
10كه پايين ميافتد، ديوانهوار، چون آن<strong>تي</strong>گون ،Antigone<br />
يا سقوط پرستويي مرده، اينك، به زير پايمان<br />
با شاخهاي سرسبز، و همدردياي ظلماني<br />
[<strong>اس</strong><strong>تي</strong>كسوار] . Stygian<br />
***<br />
آه، بازگرداندن شرمساري نوازشي شهودي،<br />
و روشنايي سرشار بصيرت.<br />
15من بسيار هر<strong>اس</strong>انم از هقهق الهههاي هنر،<br />
مه، نواي ناقوسها، تباهي.<br />
***<br />
آفريدههاي ميرا ميتوانند عشق بورزند و در يابند: صدا شايد<br />
از جانب آنها، از ميان انگشتانشان بيرون بزند، و طغيان كند:<br />
به ياد نميآورم كلامي را كه آرزو داشتم بگويم،<br />
20و انديشهاي بيكالبد به سراي سايه باز ميگردد.<br />
***<br />
شخصي مات در شمايلي ديگر سخن ميگويد،<br />
هميشه پرستو، دلبندي، آن<strong>تي</strong>گون<br />
روي لبها، احتراق يخ سياه،<br />
.....<br />
و آواهايي ظلماني [<strong>اس</strong><strong>تي</strong>كسوار] در خاطره.
همبازيان گمشده/387<br />
It swells slowly like a shrine, or a canvas sheet,<br />
10hurling itself down, mad, like Antigone,<br />
or falls, now, a dead swallow at our feet.<br />
with a twig of greenness, and a Stygian sympathy.<br />
O, to bring back the diffidence of the intuitive caress,<br />
and the full delight of recognition.<br />
15I am so fearful of the sobs of The Muses,<br />
the mist, the bell-sounds, perdition.<br />
Mortal creatures can love and recognise: sound may<br />
pour out, for them, through their fingers, and overflow:<br />
I don’t remember the word I wished to say,<br />
20and a fleshless thought returns to the house of shadow.<br />
The translucent one speaks in another guise,<br />
always the swallow, dear one, Antigone....<br />
on the lips the burning of black ice,<br />
and Stygian sounds in the memory.
388/همبازيان گمشده<br />
.65<br />
برادران، بياييد شامگاه آزادي را بستاييم<br />
برادران، بياييد شامگاه آزادي را بستاييم-<br />
سال بزرگ و ظلماني را.<br />
درون آبهاي جوشان شب<br />
بيشههاي سنگين دامها ناپيدا ميشوند.<br />
5آي خورشيد، دادرس، مردم، روشناييات<br />
بر فراز سالهاي <strong>تي</strong>رهوتار بر ميآيد.<br />
***<br />
بگذار وزنهي مرگباري را بستاييم<br />
كه رهبر خلق اشكريزان بر ميكشد.<br />
بگذار بارِ سياه سرنوشت را بستاييم،<br />
10يوغ تحملناپذير و هر<strong>اس</strong>ناك قدرت را.
همبازيان گمشده/389<br />
65. Brothers, let us glorify freedom’s twilight<br />
Brothers, let us glorify freedom’s twilight –<br />
the great, darkening year.<br />
Into the seething waters of the night<br />
heavy forests of nets disappear.<br />
5O Sun, judge, people, your light<br />
is rising over sombre years<br />
Let us glorify the deadly weight<br />
the people’s leader lifts with tears.<br />
Let us glorify the dark burden of fate,<br />
10power’s unbearable yoke of fears.
390/همبازيان گمشده<br />
آن سان كه كش<strong>تي</strong>ات دارد غرق ميشود، يكر<strong>اس</strong>ت،<br />
او كه قلبي دارد، زمان را، در مييابد.<br />
***<br />
***<br />
ما بربستهايم پرستوها را<br />
در هنگهاي نبرد- و ما،<br />
15نميتوانيم ببينيم خورشيد را: شاخساران طبيعت<br />
ميبالند، زمزمهگر، جنبنده، سر به هم:<br />
در ميان دامها- شامگاه زمخت- اكنون<br />
نميتوانيم خورشيد را بنگريم، و زمين آزادانه ميغلتد.<br />
بگذار پس بيازماييم: چرخش سترگ و بدتركيبِ<br />
20اين چرخ نالنده را، و، بنگريم-<br />
زمين آزادانه ميغلتد. دلدار باش، آي آدمي،<br />
و برنده مانند خيشي بر دريا.<br />
زمين، نزدمان، ميدانيم، ح<strong>تي</strong> در آبگير يخبندان لته،<br />
دوجيني از جاودانگي آسمانها را ميارزد.
همبازيان گمشده/391<br />
How your ship is sinking, straight,<br />
he who has a heart, Time, hears.<br />
We have bound swallows<br />
into battle legions - and we,<br />
15we cannot see the sun: nature’s boughs<br />
are living, twittering, moving, totally:<br />
through the nets –the thick twilight - now<br />
we cannot see the sun, and Earth floats free.<br />
Let’s try: a huge, clumsy, turn then<br />
20of the creaking helm, and, see -<br />
Earth floats free. Take heart, O men.<br />
Slicing like a plough through the sea,<br />
Earth, to us, we know, even in Lethe’s icy fen,<br />
has been worth a dozen heavens’ eternity.
392/همبازيان گمشده<br />
66. شعلهاي در خونم <strong>اس</strong>ت<br />
شعلهاي در خونم <strong>اس</strong>ت<br />
كه ميسوزاند زندگي خشكيده را، تا <strong>اس</strong>تخوان.<br />
آواز سنگ را سر نميدهم،<br />
اينك، آواز چوب را سر ميدهم.<br />
***<br />
5روشن و زمخت <strong>اس</strong>ت:<br />
ساخته از <strong>تي</strong>رآهني يگانه،<br />
قلب ژرف بلوط،<br />
و پاروي ماهيگير.<br />
***
همبازيان گمشده/393<br />
66. A flame is in my blood<br />
A flame is in my blood<br />
burning dry life, to the bone.<br />
I do not sing of stone,<br />
now, I sing of wood.<br />
5It is light and coarse:<br />
made of a single spar,<br />
the oak’s deep heart,<br />
and the fisherman’s oar.
394/همبازيان گمشده<br />
بران آنها را ژرف، ستونها را:<br />
10بكوبشان محكم،<br />
پيرامون فردوسي چوبين،<br />
آنجا كه همه چيز در روشنايي <strong>اس</strong>ت.<br />
Silver<br />
Age<br />
poets<br />
Mandelstam, Chukovsky, Livshits and Annenkov in 1914
همبازيان گمشده/395<br />
Drive them deep, the piles:<br />
10hammer them in tight,<br />
around wooden Paradise,<br />
where everything is light.
همبازيان گمشده<br />
نيكلاي <strong>اس</strong>تپانوويچ گوميلف<br />
Никола́й Степа́нович<br />
Гумилёв<br />
(1886-1921)
398/همبازيان گمشده<br />
.67<br />
امروز، ميبينم، نگاه خيرهات را به گونهاي اندوهناك<br />
امروز، ميبينم، نگاه خيرهات را به گونهاي اندوهناك<br />
و دستانت، زانوانت را سبك در بر گرفته <strong>اس</strong>ت.<br />
گوش كن: دور، بسي دور كنار درياچهي چاد Chad<br />
زرافهي نجيب ميپلكد.<br />
***<br />
5شكوه و برك<strong>تي</strong> تُرد، او را بخشيدهاند<br />
و پوستش را آراييدهاند با نشاني جادويي<br />
كه با آن تنها مهتاب، درهم شكسته و جنبان<br />
بر پهنهي خيس درياچه، جرأت هماوردي دارد.<br />
***
همبازيان گمشده/399<br />
67. Today, I see, your glance is especially sad<br />
Today, I see, your glance is especially sad<br />
And your arms, embracing your knees, especially thin.<br />
Listen: far, far away on the Lake of Chad<br />
Wanders a gentle giraffe.<br />
5He is endowed with slender grace and bliss,<br />
And his hide adorned with a magical design<br />
Which the moonlight alone, shattering and rocking<br />
On the wide wet of the lake, dares to rival.
400/همبازيان گمشده<br />
***<br />
***<br />
از دوردستها بادبانهاي رنگارنگ كش<strong>تي</strong> به نظر ميآيد،<br />
10خراميدنش به چس<strong>تي</strong> پرواز سرخوشانهي پرندهاي <strong>اس</strong>ت.<br />
ميدانم زمين گواه بسياري شگف<strong>تي</strong>ه<strong>اس</strong>ت،<br />
هنگامي كه، شامگاهان، در غاري مرمرين پنهان ميشود.<br />
ميتوانستم د<strong>اس</strong>تانهاي زيادي از سرزمينهاي شگفت بگويم<br />
از دوشيزهاي سياه، و شوريدگي اربابي جوان،<br />
15اما غباري سنگين را فرو بردهاي،<br />
تو كه به هيچ چيز باور نداري مگر به باران.<br />
چگونه بگويم برايت از باغي گرمسيري،<br />
نخلهاي باريك، رايحهي بوتههاي گرمسيري<br />
.....<br />
گريه ميكني؟ گوش كن .... دوردستها بر درياچهي چاد<br />
20زرافهي نجيب ميپلكد.
همبازيان گمشده/401<br />
From afar he resembles the colored sails of a ship,<br />
10And his gait is smooth as the joyful flight of a bird.<br />
I know that the earth will witness many wonders,<br />
When, at sunset, he hides in a marble grotto.<br />
I could tell merry tales of mysterious lands<br />
Of a black maiden, a young chief's passion,<br />
15But you have too long inhaled the heavy mist,<br />
You will believe in nothing but the rain.<br />
And how can I tell you about a tropical garden,<br />
Slender palms, the scent of inconceivable herbs...<br />
Are you crying Listen...Far off on the Lake of Chad<br />
20Wanders a gentle giraffe.
402/همبازيان گمشده<br />
.68<br />
تنها مارها ميگذارند پوستشان بريزد<br />
تنها مارها ميگذارند پوستشان بريزد<br />
و روحي-- يكسره باليده و پير.<br />
ما، افسوس، روحي جاوداني را دگرگونه ميكنيم،<br />
همچنان كه بدن را در مأوايي جاوداني باقي ميگذاريم.<br />
***<br />
5آه، خاطره، قدرت، مادهغول،<br />
<strong>اس</strong>ب زندگي را با افساري راه ميبري،<br />
به من خواهي گفت در باب همهي آدمياني،<br />
كه پيكرم نزد آنان بود، پيش از آنكه خود باشم.<br />
***
همبازيان گمشده/403<br />
68. Only serpents let their skin be fallen<br />
Only serpents let their skin be fallen<br />
And a soul -- all grown up and old.<br />
We, alas, change an eternal soul,<br />
Leaving body in eternal hold.<br />
5Oh, remembrance, power, she-giant,<br />
You direct a horse-life with a bridle,<br />
You will tell me all these men about,<br />
Who had had my body before I'd.
404/همبازيان گمشده<br />
نخس<strong>تي</strong>ن كس زشت و نزار و غمناك بود،<br />
10دلدادهي تاريكي كوچهباغ،<br />
فرو ريزندهي برگ، كودك جادوي درخشاني،<br />
كه هر واژهاش ميتوانست باران را يكسره باز دارد.<br />
***<br />
ديگري-- باد جنوب را دوست ميداشت،<br />
هر هياهويي براي او همنوايي دستهاي زه بود،<br />
15باور داشت كه زندگاني بدرس<strong>تي</strong> جفت اوست،<br />
و پارهي زير پايش- دنيا.<br />
***<br />
او را دوست ندارم: در ذهن خود، برخ<strong>اس</strong>ته <strong>اس</strong>ت،<br />
به سوي تاجهاي شاه و خدا،<br />
و بر ورودي خانهام آويخت<br />
20تابلويي را با دستنوشتهاي<br />
«خنياگر «.Bard<br />
***<br />
من دوست دارم محبوبهي آزادي را،<br />
او را، كه در دريا همواره شراع ميكشد و فرياد ميزند:<br />
چه آوازي او در قلمرو آب شنيد،<br />
چه سرمايي مسيرهايش را دنبال كرد!<br />
***
همبازيان گمشده/405<br />
The first one was ugly, thin and tragic,<br />
10Loving darkness of the garden lane,<br />
Falling Leaf, the child of gloomy magic,<br />
Whose one word could fully stop the rain.<br />
Second one -- he liked the wind from South,<br />
Every noise for him was strings' accord,<br />
15He believed that life is just his spouse,<br />
And the rag under his feet -- the world.<br />
I don't like him: in his mind, he's roused,<br />
To the crowns of the King and God,<br />
He had hanged on entrance to my house<br />
20The signboard with a script "The Bard."<br />
I do like the favorite of freedom,<br />
Him, who used to sail in sea and shoot:<br />
What a song he heard in water's kingdom,<br />
What a cloud followed his routes!
406/همبازيان گمشده<br />
25من آفرينشگري هستم، كه بهنرمي كار ميكنم<br />
بر معبدي، بر آمده در مه،<br />
به جستجوي آوازهاي براي كشور محبوبم<br />
اين گونه در سپهرها، و در زمين.<br />
***<br />
قلب را آتشي فرونانشاندني تاول زده <strong>اس</strong>ت،<br />
30تا روزي، كه در آن، همچنان ساخته از روشنايي،<br />
ديوارهاي اورشليم نو سر برخواهند كشيد<br />
بر دشتهاي سرزمين محبوبم.<br />
***<br />
آن گاه باد مشنگ آغاز به وزيدن خواهد كرد،<br />
و روشنايي مهيب ما را خواهد پوشاند،<br />
35آن راه شيري <strong>اس</strong>ت-- آغاز به باليدن كرده <strong>اس</strong>ت<br />
همان گونه كه باغي از ستارگان فروزنده.<br />
***<br />
و بيگانهاي توبهتو پيدا خواهد شد،<br />
با چهرهي پنهان، اما من رؤيايش را به چنگ ميآورم،<br />
كه مينگرد شيري را، كه نزديك ميشود،<br />
40و فرشتهاي، كه به سويش پرواز ميكند.<br />
***
همبازيان گمشده/407<br />
25I'm a builder, which is working smartly<br />
O'er the temple, arising in a haze,<br />
Seek for fame for my beloved country<br />
As in Heavens, so on the earth.<br />
Heart is scorched by non-extinguished fire,<br />
30Till the day, in which, as made of light,<br />
Walls of New Jerusalem will spire<br />
On the fields of my beloved land.<br />
Then the queer wind will start to blow,<br />
And the awful light will pour on us,<br />
35It's the Milky Way -- begins to grow<br />
As a garden of the dazzling stars.<br />
And the tiered stranger will appear,<br />
Hiding face, but I will catch his dream,<br />
Looking at a lion, going near,<br />
40And an eagle, flying straight to him.
408/همبازيان گمشده<br />
من جيغ خواهم كشيد، اما چه كسي گلايهام را خواهد شنيد،<br />
چه كسي روحم را از رمبيدن نجات خواهد داد؟<br />
تنها مارها ميگذارند پوستشان بريزد،<br />
مردم گم ميكنند روح را-- نه جسم را.
همبازيان گمشده/409<br />
I will scream, but who will hear my groan,<br />
Who will save my soul from a crash<br />
Only snakes could let their skin be fallen,<br />
People lose the soul -- not the flesh.<br />
Gumilev với vợ và con trai
410/همبازيان گمشده<br />
.69<br />
اي فاتح، زرهپوش آهنين را در بر كن<br />
اي فاتح، زرهپوش آهنين را در بر كن،<br />
خوشدلانه ستارهي پيشتاز را دنبال ميكنم،<br />
من به روي پرتگاهها و لنگرگاهها ميروم<br />
و در بيشهزارهاي دوردست شاداب ميآسايم.<br />
***<br />
5آه، چقدر درهم و بيستاره <strong>اس</strong>ت پناهگاه بهشت،<br />
مه بر ميآيد، اما خاموش، چشمبهراه ميمانم.<br />
اي فاتح، به تن كن زرهپوش آهنين را،<br />
عشقم را پيدا خواهم كرد، دير يا زود پيدايش ميكنم.<br />
***
همبازيان گمشده/411<br />
69. Conquistador, set in the iron armor<br />
Conquistador, set in the iron armor,<br />
I gaily follow the outgoing star,<br />
I go over precipices, harbors<br />
And rest in joyful groves, so far.<br />
5Oh, how wild and starless heaven's shelter!<br />
The haze is growing, but, silent, I must wait.<br />
Conquistador, in iron armor set,<br />
I'll find my love, find it sooner or later.
412/همبازيان گمشده<br />
و اگر ستارهها از واژههاي نيمروزي عارياند،<br />
10آنها را خود براي <strong>جهان</strong> خواهم آفريد،<br />
و بهگرمي آنها را با سرودهاي نبرد ميفريبم.<br />
***<br />
براي خليجها و طوفانها من برادري هستم،<br />
اما درون لب<strong>اس</strong>هاي رسميام خواهم بافت<br />
زنبقي- ستارهي آبي درههاي مشعشع.<br />
Nikolai Gumilev, 1908
همبازيان گمشده/413<br />
And if the stars are void of midday words,<br />
10I shall myself create them for the worlds,<br />
And warmly charm them by the songs of battles.<br />
I am a brother to the gulfs and storms,<br />
But I will plait into my uniforms<br />
A lily -- the blue star of flourishing valleys.<br />
Nikolai Gumilev, 1908
414/همبازيان گمشده<br />
70. دوست قديمي خوبم، اهريمن وفادارم<br />
دوست قديمي خوبم، اهريمن وفادارم،<br />
آواز كوتاهي برايم خوانده بود:<br />
ناخدا سر<strong>اس</strong>ر شبي جهنمي شراع ميكشيد،<br />
اما نزديك سحرگاه در دريا غرق شد.<br />
***<br />
5پيرامونش امواج مانند گنبد ايستادند،<br />
ميبريدند و دوباره در بالا نمودار ميشدند،<br />
و پيشاپيش او، سفيدتر از كفاب،<br />
عشق بيهمتايش در پرواز بود.<br />
***
همبازيان گمشده/415<br />
70. My old good friend, my faithful Demon<br />
My old good friend, my faithful Demon,<br />
Had sung the little song to me:<br />
All night of hell the sailor sailed on,<br />
But drowned by the morn in sea.<br />
5Around him waves stood like domes,<br />
They fell and loomed again above,<br />
And before him, whiter than foam,<br />
Was flying his unrivaled love.
416/همبازيان گمشده<br />
صدا را شنيد، در حاليكه ميشتافت،<br />
10«تو را نخواهم فريفت، به من اعتماد داشته باش.»<br />
به خاطر آور؛-- اين را به اهريمن گفت ، كنايهوار،--<br />
و سحرگاه در دريا غرق شد.<br />
Nikolai Gumilev, 1916
همبازيان گمشده/417<br />
He heard the call, while he was flitting,<br />
10"I'll not deceive you, trust in me."<br />
Remember, -- said this Demon, witty, --<br />
He drowned at the morn in sea.<br />
Nikolai Gumilev, 1914
همبازيان گمشده<br />
شاپور احمدي<br />
Шапур Ахмад<br />
(1962)
420/همبازيان گمشده<br />
71. ضميمههاي بيغرض مرگ<br />
***<br />
***<br />
1در اين زمان كه آسمان بهسنگيني روي بر ميگردانَد، گشوده شدن درهاي<br />
بيدربان يعني چه؟ اين همه دست كوبيدنهاي شاهانه و بيامان با آب ور رفتن پيش<br />
از چه خواهد بود؟ بگو تا زاري كنيم.<br />
2چيزهايي كه در عمرمان آرزومندانه و با لذت انباشته بوديم، در هواي شامگاهي<br />
بهزردي پر ميزنند، بر حاشيهي تاريك مينشينند و خودكامانه مينگرند. ميدانم<br />
چنان جفتگيري كردهاند و روزگار بيهودهاي را گذراندهاند كه بر هيچ چيزمان گواهي<br />
نخواهند داد.<br />
3يا فاطمهي بيگور، ننهام را ديدم با چنگالهاي <strong>اس</strong>تخواني بيشمارش كه آب<br />
ميكشيد و زير موهايش نشسته بود در آخرين صيحهاش.
همبازيان گمشده/421<br />
***<br />
4گفت: كچلم كن تا خوشبخت شوم.<br />
5اين <strong>اس</strong>ت عاطفهي من.<br />
6گفت: با آن روزهاي ديگر چگونه بنشينم، اي زادهي كچل كوچولو؟<br />
7و شب شد. شب به خير.<br />
8شامگاهان شامگاهان هنگامي كه ميبايست دور هم بنشينيم و در <strong>اس</strong>تكانهاي<br />
طلايي چاي بنوشيم، تختهاي فلزي را بر نگاه سيمانيمان رديف ميكنيم و خيس و<br />
چرب به خواب ميرويم. مبادا حجمها، آن حجمهاي بلند درگير گفتگومان كنند. و آن<br />
گاه كه يكسر در غلظت شب تهنشين شدهايم، چه وعدهي ملاقا<strong>تي</strong>، سر در لاك هم<br />
فرو ميكنند و بولهوسانه ماجرا را ميگويند.<br />
***<br />
9خوشحال شدم. سرم را در سيمان بزرگ گذاشتم و گريه كردم. در آن فضاي<br />
برنده چشمهايم را گشودم.<br />
10مرد دهقاني از خويشانمان بزهاي سياه و بيگانهاي را با فرياد و بيداد از گرد<br />
جاروهاي سبزي ميگريزاند.<br />
با پدرم غريبانه نشسته بودم و نقشههاي بياعتبار<br />
جنگي ميكشيدم. سپس براي آنكه خستهتر نشويم، ريش مرد را كندم و پيش بزها<br />
ريختم.<br />
***<br />
11مردي آجري در رقص ميجنگد و شما فقط مهمان شدهايد تا در سايهي آشغالهاي<br />
آسمان بازيگوشانه وراجي گرمي بدميد.
422/همبازيان گمشده<br />
***<br />
12پيراهنش دريد اما هنوز چشمانش را ميديد.<br />
13دخترهايتان را فرستادهايد تا از ته لجن عكسبرداري كنند.<br />
14اولين جنگ اوست: طبيعي <strong>اس</strong>ت اشكش بخشكد.<br />
15بر گليم سياه نشسته بوديم همچون دستهاي پري. بر گليم سياه ملاط شيطانيمان<br />
را به هم زديم. گلهاي كَژدم پيچيدند به انگشتانمان. و آرايشگري كه دعوت شده<br />
بود، گامي در چهرههاي ما نهاد و بيصبرانه ميگفت: آه، چه نامهايي. و رو به سوي<br />
نيكي نميكرد.<br />
***<br />
16قربانيهاي بياندوه و سنگدل را آن روز به خون كشانديم تا ماجرا را بيوسو<strong>اس</strong><br />
به آنها بسپاريم. و خيره و بيروشنايي ديديم كه سر<strong>اس</strong>يمه رؤيايمان ميگريزد.<br />
17پدرم از تپههايي كه با مدادرنگي كشيده بودم، يكنواخت بالا و پايين ميرفت.<br />
18ميتوان دمي آسوده نشست در كنار حوضي حوض حو حُ ح<br />
.<br />
19در طول شب سبزي كه اوج نميگيرد تا بتركد براي دلخوشكنكي، همواره<br />
بيشماري قايق از پيشاپسمان دوران ميكنند.<br />
20كسي را ميخو<strong>اس</strong><strong>تي</strong>م براي گود كردن بركهي خانهمان تا از آسمان آن لجن<br />
دمادم انباشته بر نگاهمان نگردد.<br />
21كاش اجازهي چنين گفتگويي هرگز در ميان نبود.<br />
***
همبازيان گمشده/423<br />
***<br />
***<br />
***<br />
22ميخواهم مرگم را بجويم. چه بيماجرايم. جشن يا سوگ سهمناكي نيست تا<br />
همراه آن شويم. به ياد خود ره بسپاريم. در آن فضاي پرتقالي به دنبال كسي، شايد<br />
تو، راه افتادم تا به زودي برايش بنگارم كيام من، مطلبي كه از ته آفرينش<br />
ميپرسند.<br />
23به روي نور ميدويدم و پردهاي را ديدم كه شهسواري دريده بود و به باغ سلام<br />
شتافت. و تو آنجا صورتك زندهاي بودي كه در خاطرات مردگان فرو ميرف<strong>تي</strong>. به ياد<br />
آر، آن گاه كه پيوسته ميپرسيدي پس ماجرايت كو.<br />
24طوري شده كه ميخوام توي آيآي گربه فلج بشم.<br />
25مرد يا زوزهاي كه برجست به هوا، اميدي به بازگشتش نرفت.<br />
26بايد لب<strong>اس</strong> ديگري بپوشم. در عمرم به اين فارسي لعن<strong>تي</strong> صحبت نكردهام.<br />
27بچهها بياييد آرايش موهايمان را به هم بريزيم تا شباه<strong>تي</strong> به آن قهرمانان<br />
نداشته باشيم. واي، فكري كنيد جور ديگري بخوريم.<br />
28افسوس، هر كلامي به سنگيني و تنگي اين گوي ميافزايد. مشنو، كه خسخس<br />
پاي دختران گوش<strong>تي</strong> گريزان در سرخي راهروها جانت را به زهر در ميآميزد.<br />
29مگر نميبايست كسي لب<strong>اس</strong>هايمان را بشويد، كسي كه اجازه داشت؟ و اين زنها چه<br />
نزديكي بيچاره كنندهاي با آن خالهي گرانمايهام دارند كه در كودكي به آبم افكند.<br />
30و چه آسوده مينمود زماني كه در ساعت موعود سر در بيزارگاهمان فرو
424/همبازيان گمشده<br />
***<br />
***<br />
ميآورد و در رنجمان سبكسرانه ميغنود. گاهي مي پرسيد: در چه حاليد ديگر؟ و<br />
نميبايس<strong>تي</strong> ميگف<strong>تي</strong>م: رستاخيز را دمي بنگر.<br />
31به سوي ريسمانها چنگ ميانداخ<strong>تي</strong>م.<br />
32روح سربيمان ميسوخت و نميخو<strong>اس</strong><strong>تي</strong>م بازگرديم تا پليدانه ماجرا را حكايت<br />
كنيم، وگرنه از فراز تپه ها ميديديم زني را كه ميشتافت از ميان ماه و گربههاي<br />
زيرزميني و چنين سر ميداد: دادوقال دوزخ را ميشنوم اما اين چشمها را كجا<br />
انداختهام؟<br />
33خانهي آخرت ديگر كدام سو؟ اين كفن دوختنمان از پي چه كاري <strong>اس</strong>ت؟<br />
34پروردگارا، دختران زندهي گوربهگور ترسان و بيشرم ميغلتند از آنچه<br />
پرسيده ميشوند.<br />
35واي از روزي كه در هم نگريس<strong>تي</strong>م.<br />
36در شبي سفيد مردي روسياه بازيگوشي ميكرد، يعني مردي عليه مردي ديگر<br />
آمده بود.<br />
37ميخو<strong>اس</strong>تم خود را بپوشانم ولي برق آسمان دستهايم را بر ميافروخت.<br />
38هنگام صبحانه از بالاي پشتبام نام مردگان تازه را سپيدهدم آن روز خواندند.<br />
يكي از ما كه شبيه د<strong>اس</strong>تايفسكي بود، چنان خالي از ريا و يكرنگ خنديد كه آرزو<br />
كردم روزگاري ستايشش كنم.
همبازيان گمشده/425<br />
***<br />
39آن گاه پرندگاني بوديم كه از هيبت ناگهاني دريا ميگريزند.<br />
40سگها با خواهرهاي طلاييشان رودررو نشستهاند. خيره در <strong>جهان</strong> آنها سر فرو<br />
ميبريم. آه، ح<strong>تي</strong> خونمان بر خاك نميجهد. چه آفتاب و باراني، نه باراني و نه آفتابي.<br />
41بيشك سخن و گمانمان هر<strong>اس</strong>ناكتر از آن بود كه دمي ديگر تاب آوريم.<br />
42اكنون تنها به اندازهي كماني ما را با اين سياره فاصله <strong>اس</strong>ت. آه، اي مرگ چه<br />
آوازي ميخواني.<br />
43و طبيعت، آن بزرگترين، هرگز به ما نخواهد انديشيد.<br />
<strong>تي</strong>ر 1368
426/همبازيان گمشده<br />
.72<br />
اره كردن جمشيد<br />
پس از صد سال<br />
در بلوطي گُشن<br />
پناه خواهم گزيد.<br />
***<br />
پيش از آنكه آسمان سرد<br />
5از واپسين جيغ بلبلهاي خاكستري<br />
يكباره از هم بگلسد<br />
دندانههاي زنگي آذرنگ<br />
در عصبها و <strong>اس</strong>تخوانهاي درخت ناباور<br />
نكبتوار ميخلند.<br />
***
همبازيان گمشده/427<br />
10در كنار درياي چين مرا به تختهسنگي ببند.<br />
سرم درد ميكند، جمي1.<br />
تا سنگ سياه ماه بيرون آب مانده <strong>اس</strong>ت<br />
كهنهخيسهاي چرك و خونيات را<br />
در گرماي چسبناك پسين بگستران.<br />
***<br />
15يك بار اين واژهها را روخواني كرده بوديم<br />
اينك همهمهي بازگشت آنها را ميشنويم.<br />
كداميك ما را خوشبخت ميكند<br />
كدام را كنار آب رها كنيم؟<br />
***<br />
به آن دهكدهي مرزي گردآلود خزيديم.<br />
20گاهي <strong>تي</strong>كتاك آسياب يكهاش<br />
در نيمهراه سيسنبرهاي سوزناك<br />
بر ريگهاي داغ ميتركيد.<br />
اين را والتر بنيامين2 شنيده بود. چند هفتهي آخر<br />
اندوهگين به دو يهودي ژندهپوش ميانديشيد<br />
25كه آنان را در آب سرد نوروزي غلتانده بودند.<br />
***<br />
يك سويم بر زمين كوبيده شده <strong>اس</strong>ت.
428/همبازيان گمشده<br />
شايد از <strong>اس</strong>ب پيري بر افتادهام<br />
كه سايهاش در چارگوشهي زيلوي گلي<br />
آرميده <strong>اس</strong>ت.<br />
30البته نام و سرگذشت شومي دارد<br />
و با تاج گلافشانش جراحتم را ميشويد.<br />
***<br />
آنچه اكنون ميگوييم، ميترسم<br />
سايهي آن هزاران سالي باشد كه<br />
كارد سرد ماه در پنجدري سبز مينشست<br />
35و جمي نابينا كه دختر مانده بود<br />
در دمدمههاي پ<strong>اس</strong> آخر تاريكي پياده ميشد.<br />
ريش و سبيل تنكي در آورده بود<br />
كه وزغها از ديدنش بيپرسشي<br />
بر سروكول چشمهي تاريك كوبيدند.<br />
40جهي3 پاهايش را در پاشويه جابهجا كرد.<br />
سنگلاشهي <strong>تي</strong>زي بر قوزكش ميكشيد<br />
و سنجاقك چاقي بر نوك آن پشهها را ميجويد.<br />
موجي خون سفت چنان بر پوست آب باريد<br />
كه ماهيهاي كور طلايي از ترس<br />
45بر گرد پنجهي ماه حلقه زدند
همبازيان گمشده/429<br />
و گوش دادند به مويهي خرمگسي<br />
كه از نيمه ديگر جهي ساخته ميشد<br />
تشنه و زخمي بر سنگ زبري.<br />
***<br />
زوزهي دههزار <strong>اس</strong>ب را جمي، در دو سويم ميشنوم.<br />
50شايد برخي دختري در عقد دارند<br />
يا سگي بلعيده باشند.<br />
جمي، همگيشان يك مرد <strong>اس</strong>ت<br />
يعني بيور<strong>اس</strong>ب4<br />
كه دروغي نگفته <strong>اس</strong>ت.<br />
***<br />
55چه پ<strong>تي</strong>ارهايم<br />
در قيلولهي وزغها و چلپ<strong>اس</strong>هها:<br />
ميخواهيم هزار واژهي ديگر بنگاريم.<br />
اكنون از آنچه نادرست <strong>اس</strong>ت آهستهتر بگوييم.<br />
***<br />
پرتگاههاي اقيانوس را گم ميكنم.<br />
60سنگپشتها آب تلخي جستهاند.<br />
ما چندان كهن نيس<strong>تي</strong>م.<br />
آنچه سالها پيش سپري شده بود
430/همبازيان گمشده<br />
بر پوست و ناخنمان ميرويد.<br />
***<br />
زنك، كارگاه ساختهاند مسم كنند.<br />
65عينكهاي لوچم را پيدا كن.<br />
بهتر بود در آن شهرك مرزي تباه ميشدم.<br />
جهي، جهي. جهي مرا در تاريكي ميشست.<br />
نميخواهم سرپيچي كنم. خوابم نميرود.<br />
چون سردم <strong>اس</strong>ت، به درون درخ<strong>تي</strong> ميخزم.<br />
.1<br />
.2<br />
جمي. جم (جمشيد) و جمي در ريگ ودا برادر و خواهرند، و جم شاه سرزمين مردگان ميشود. در<br />
روايتهاي پهلوي پس از جدا شدن فره از جم، او و خواهرش صد سال در <strong>جهان</strong> سرگردان ميشوند.<br />
والتر بنيامين.<br />
در 1892<br />
در خانوادهاي يهودي در برلين به دنيا آمد. تا پايان زندگياش همواره ميان دو<br />
گرايش در ترديد بود: يكي عرفاني نهانروش و باطني و ديگري نگرشي ماترياليس<strong>تي</strong> و دنيوي. با به قدرت<br />
رسيدن هيتلر راهي تبعيد شد و به پاريس رفت. با پيشروي ارتش نازي در خاك فرانسه به سوي <strong>اس</strong>پانيا<br />
رفت و در مرز فرانسه و <strong>اس</strong>پانيا (روستاي پوره يو) توقف كرد. پليس فرانسه اجازهي خروج به مهاجران<br />
نداد. در صبح 27 سپتامبر 1940 بنيامين خودكشي كرد. (برداشت از خاطرات ظلمت، بابك احمدي)<br />
3. جهي.<br />
نام دختر اهريمن <strong>اس</strong>ت كه اهريمن را به تاختن به <strong>جهان</strong> اهورايي بر ميانگيزد و ياري ميرساند. او<br />
فريبنده و اغواگر مردان <strong>اس</strong>ت، و در <strong>اس</strong>اطير زرتش<strong>تي</strong>، زنان از او پديد آمدهاند.<br />
4. بيور<strong>اس</strong>ب. به معني دارندهي دههزار <strong>اس</strong>ب، لقب اژديهاك (ضحاك) <strong>اس</strong>ت.<br />
<strong>تي</strong>ر 1376
همبازيان گمشده/431<br />
73. شوخيهاي ميلان كوندرا<br />
پس از آن همه سال دوباره به ميهنم باز آمدم.<br />
و آواي خشك جلبكها و صدفها<br />
بر گونههايم وزيد.<br />
و با نخس<strong>تي</strong>ن نيمروزي كه ديدهاند<br />
5چشمان فيروزهاي و خيس ميجنبند.<br />
و بازوان و ساقهاي گداخته و خشنود بچگان<br />
در سيماي نيمروز كش ميآورند.<br />
و سپ<strong>اس</strong>گزارم كه زبانههاي آتش<br />
در نَفَسها و قيلولههاي رازدار همچنان ميبالند.<br />
10اما نخس<strong>تي</strong>ن كسي كه بايد بجويم، مردي <strong>اس</strong>ت كه اكنون<br />
به من مهر ميورزد و سربهتو شوخياش گرفته <strong>اس</strong>ت!.<br />
***
432/همبازيان گمشده<br />
***<br />
***<br />
پس از آن همه سال چند كوه قهوهاي انگشتشمار<br />
و گنبدهاي پهناور و برگبرگ<br />
در خاك ف<strong>اس</strong>د سايه شدهاند<br />
15اما همچنان پل و يادبودي و يا فرشتگان سراميك به گمان نميآيند.<br />
و چه بهتر، بارها كه به همين دره ميانديشيدم<br />
و بوي درهي سياه چشمها را سايهروشن ميانداخت<br />
بر اندام خود رويش گرم موها را ميشنيدم2.<br />
آيا تو هنوز ميگويي اشتباه ترسناكي كرديم؟<br />
20زود از باور خود چشم ميپوشيديم<br />
آن هم در پارهزمستاني كه آرزو داش<strong>تي</strong>م چرت بزنيم<br />
و شوخيهاي گوارايت را به سرود مادري در آوريم.<br />
آه خيلي طول كشيد تا به من پرداخ<strong>تي</strong><br />
اگر گاوي بودي، الان ميل را به سوي ميلان كوندرا كنده بودي.2<br />
25و يك روز ديدي گونههايم<br />
در روشناي آبرنگهاي خشكيدهات<br />
گرد شدند و شكافتند.<br />
پِخَم كردي و سياه شدي<br />
و دستم را گرف<strong>تي</strong> و سوگندم دادي تكان نخورم.
همبازيان گمشده/433<br />
***<br />
***<br />
30پيش از آنكه شوخيشوخي ديوانه شوي و هوا خنك شود<br />
ر<strong>اس</strong>تش را بگو تو چندمين نفر بودي؟<br />
زوزهي <strong>تي</strong>كهپارههاي مادينه و ماهوش<br />
در آبدارخانه هنوز ميچرخد.<br />
لبهايش باد كرده بود و خونش بند نميآمد<br />
35و آسوده پي برد كه ديگر سوراخسوراخ نخواهد شد.<br />
با مهرباني پس از چند ماه به هيكل خود دست ميكشيد.<br />
درست مزهي طلا و <strong>اس</strong>تخوان ميداد.<br />
در دشت از نو باز خواهد شد.<br />
و لنگهكفش درگذشتگاني كه رمزشان بر پوستهي ديوار ميافسرد<br />
40و تهسيگار چند روز پيش آنها<br />
به كارش نيامد.<br />
و من هم چون او سرگرم خود بودم<br />
تا بيوقت صورتهاي فلكي دادگر نپريشند<br />
و نقشونگاري براي اندام خود<br />
45بدون آب ميپروراندم.<br />
زياد زور نزن. پينههاي قديمي خوب گرفتنت.<br />
يك روز حالم خيلي ازت به هم ميخورد.
434/همبازيان گمشده<br />
سر و ريشت چهار فصل را يكجا به سر آورده بود.<br />
آشنايي نميدادي و فربه شده بودي.<br />
50مگر چند سالت بود؟<br />
و اكنون نشانيات را بد پيدا كردهام.<br />
من سالها به ميهنم نازيدهام<br />
و از راه بيني آن را به درون كشاندم.<br />
***<br />
«مات در آينهي دق با لبخندي ماتم زديم.<br />
55لكهي كور نطفهاي بوديم در دنگال نوراني.<br />
و انداممان كه ديري در گرما تپيده و نيمهمست بود<br />
خود را جور كرد تا هرز رود.<br />
و با نفس گرم به خود نارو زديم<br />
اما زود كسل و كثيف ميشديم<br />
60و از خودمان بدمان ميآمد.<br />
و بيصدا در خواب بيروزن سحرگاهي<br />
سگرمه ميزديم تا پاك شويم.»<br />
***<br />
و اين چند سال آخر بر سر بالينت مينشينم.<br />
با شگف<strong>تي</strong> گونههاي آبدارم را ميتركاني<br />
65و هس<strong>تي</strong> يكنواختم را ستايش خواهي كرد
همبازيان گمشده/435<br />
***<br />
كه دستخورده و آب و باد ديده <strong>اس</strong>ت و به ميهن باز آمده <strong>اس</strong>ت.<br />
و زنجموره سر ميدهي.<br />
اما همين يك كار تو بس كه جسد طلاييام را<br />
ساعتها دست انداخ<strong>تي</strong> و در آينه به كار گماردي.<br />
70من دوست داشتم كنار حوضي<br />
با تو روبهرو شوم<br />
و ترسان و پريشان لكهي قرمز پهنت را تماشا كني.<br />
«چه نثر خوبي داري، ميلان كوندرا.»<br />
***<br />
شوخيشوخي سياهم نكن.<br />
***<br />
75«نه، توي گرمابه يك آرزو داش<strong>تي</strong>:<br />
كه سينهي فلزيام برق بزند.<br />
و از پشيماني دندانها را به هم ميسابي.»<br />
***<br />
اين چند سال بر سر خودت چي آوردي؟ هيچ.<br />
***<br />
«تنها چند متن ميانه را وير<strong>اس</strong>تم و شرح دادم.<br />
80سينهام در چشمهساري نيمروزي
436/همبازيان گمشده<br />
ميپخت و ميفشرد و ميريخت.<br />
و هيچ واژهنامه و بوتهي بنفشي رهاييام نداد.<br />
گُل غريبي به دست گرفتم<br />
كه دماغش سرخ ميشد<br />
85اما از سردي <strong>اس</strong>تخوانم<br />
خوب بود در دو سوي آتشي<br />
دمخور ميشديم.»<br />
***<br />
بهتر بود همان اول ميگداخ<strong>تي</strong><br />
و از دست ميرف<strong>تي</strong><br />
90و همرنگ شبكورهاي سوخته<br />
بالادست گلهاي كمسال و خونالود ميپاشيدي.<br />
و هيچ چيز از دست نميرفت. بگذريم.<br />
***<br />
«ميلان كوندرا، لطفاً با من صحبت كن تا<br />
روزنههاي خوابم بسته شوند و خشنود<br />
95و <strong>تي</strong>ز تراشيده شوم. آن وقت سگرمه ميزنم<br />
و چيزي از دستم نميپرد. ميلان كوندرا<br />
با تو خو گرفتهام. در گرمابه شوخيمان گرفت.<br />
1 و .2<br />
بند اول و دوم برداشت از آغاز كتاب شوخي، ميلان كوندرا.<br />
ارديبهشت 1378
يها<br />
يها<br />
يها<br />
يها<br />
همبازيان گمشده/437<br />
.74<br />
اكنون ما ميدانيم<br />
اكنون ما ميدانيم و با چشمان ديگران ديدهايم<br />
تمام شهر زادگاهم يكباره از بيمارستان گذر كرده <strong>اس</strong>ت.<br />
ستونهاي يخ و شعله از آخر هفته<br />
پنجه<br />
5با حلقه<br />
كمزورمان را آراييدهاند.<br />
مومي گيسوان<br />
و لبهاي دودي<br />
و دندانهايي سنگهاي جلبكاندود و ع<strong>تي</strong>قه<br />
در ايستگاههاي پيشساز و مقوايي سر پا ميخوابيديم و ميانديشيديم.<br />
ميدانس<strong>تي</strong>م ريلها و امواج و بال پرندگان از ميان بوته<br />
10در ورطه<br />
بيريشه<br />
پيچاپيچ خليجي فراموش شده سرازير خواهند شد.<br />
دست و پاي <strong>اس</strong>بگونهي دختران
كر<br />
كچا<br />
يها<br />
رخَ يها<br />
438/همبازيان گمشده<br />
خوناب طلايي پيادهروها را<br />
سر صبح<br />
و ر<strong>اس</strong>ت به هم ميريزد.<br />
گويا با حفظ كردن ابتداي ديوان حافظ<br />
***<br />
15در شبهايي مخصوص ميتوان به جرگهي بيوگان در آمد.<br />
پشت و پهلو و پيش سبابهام را<br />
در وسط لب و لفچهي چاكم بوييدم.<br />
در ظلمات بيشه حول و حوش بيمارستان<br />
با هم چمبره زديم و به بطريهاي اشك و زمرد تكيه داديم.<br />
20شهري سوزان در بيمارستان گرد آمد.<br />
دختركاني از جنس قلع و سيم<br />
شمع و ترانه ميفروختند<br />
و يكباره بر نيمكتهاي سرشب فرو ميخفتند.<br />
تاجهاي روشنايي و شادماني<br />
25كله<br />
مرد-رند را -<br />
بيرودرو<strong>اس</strong>ي شق ميكردند<br />
و به بخشهاي آش<strong>تي</strong> و شكوفه و زايش ميخواندند.<br />
ما چه خوب شديم.<br />
پس از مد<strong>تي</strong><br />
30تارهاي اندوهساز را
يها<br />
يها<br />
همبازيان گمشد/439<br />
از بر و دامن خود<br />
خواهيم تكانيد<br />
و در سرسراي مجاني<br />
خواهيم سريد<br />
35چه خوشادا<br />
ما بيمايگان.<br />
بزودي نوبتمان ميشود<br />
به خود خواهيم رسيد<br />
سر در آب و گل خواهيم نهاد<br />
40با بناگوش شكوفيده و شوخ.<br />
شهري بر نيمكت چوله در گوش ماهپري<br />
سوت كشيد و بيمارستان به خلوتگاه خود رسيد.<br />
***<br />
در سايهخانهي تكستارهي قطبي<br />
مردي با چشمان و پيشاني گرفته<br />
45در جوهر دستساخت خود<br />
عنكبو<strong>تي</strong> را به بازي گرفت.<br />
وق<strong>تي</strong> شاخساري طلايي در افق سرد لرزيد<br />
او را پدر سوختهي خود خوانديم.<br />
پدرخوانده<br />
زيباي ما:<br />
گرما زده و نيمهخواب
440/همبازيان گمشده<br />
50مشروطهخواهان<br />
قمرالملوك وزيري<br />
دكتر محمد مصدق<br />
برخي مترجمها<br />
و همه كس.<br />
55مادرخواندهي ما:<br />
هيچ كس<br />
با عينكهاي ته<strong>اس</strong>تكاني.<br />
و از گيسوان سوخته<br />
لبريز ميشد<br />
60و چمن را خوشبو ميكرد.<br />
***<br />
بدون نواختن سوت، بدون نواختن سوت<br />
بدون نواختن سوت دنيا چه ارزشي دارد<br />
چرا وق<strong>تي</strong> يواشكي از بيمارستان بيرون زدم<br />
توي باد گرم بينيام فراخ ميشد؟<br />
65سر راهم از عطاري بخور و گلاب گرفتم<br />
توي سقاخانه نذر كردم.<br />
بدون نواختن سوت، بدون نواختن سوت<br />
بدون نواختن سوت دنيا چه ارزشي دارد<br />
كاشكي بيامدند سراغم كاشكي بيامدند.
يها<br />
همبازيان گمشده/441<br />
70شمع<br />
و مورت را سر چهارراه حراج كردم.<br />
وق<strong>تي</strong> چند تايي سنجاقك طلايي<br />
ظهر گرما ميخ شدند روي صورتم<br />
فهميدم ببخشيدها با دندانهاي سنگيام<br />
خوابش را ميديدم به آب و گل رسيدهام.<br />
75بدون نواختن سوت دنيا چه ارزشي دارد<br />
لطفاً هر وقت طلاقم دادي خبرم كن<br />
پس از آن به خلقوخوي خود ميرسم.<br />
پسربچهمان را (اگر بر<strong>اس</strong><strong>تي</strong> پسر باشد) به سورچراني خواهم برد.<br />
گل هر چيزي را در شلوغي خواهم چيد.<br />
80آبهاي شبمانده، دستمالهاي پل<strong>اس</strong>يده<br />
نوشابه نيمهخورده<br />
هيكل ما را از زرد و مس پر خواهند كرد.<br />
بدون نواختن سوت، بدون نواختن سوت<br />
حالا نوبت م<strong>اس</strong>ت. هيس<br />
85گرمازده از روي نيمكت پا شدم.<br />
بيمارستان به شكل دهكدهاي قطبي<br />
در چينهاي چنتهام سوت كشيد.<br />
اول خو<strong>اس</strong>تم دستبهكار نشوم<br />
چه كاري، چه كاري. طلاقم را درست كردم.<br />
دنيا را ميشنوم. دارم از حفظ ميشوم.<br />
مرداد 1383
442/همبازيان گمشده<br />
75. خال و كالبد و فرشته<br />
جايي <strong>اس</strong>ت<br />
مانند آفتاب<br />
دهكدهاي<br />
بدون برق<br />
5داربس<strong>تي</strong> درخشان<br />
چوبهايي<br />
هممزهي گوشت آدميان<br />
كالبدي<br />
كه فرشتگان<br />
10بر نردهها<br />
جا گذاشتهاند
همبازيان گمشده/443<br />
و آوازي كه<br />
به لانهي ابرها<br />
در باغچه خواهم گفت.<br />
15لاشهي سنگهاي نقرهاي<br />
وق<strong>تي</strong> پرنده شدند،<br />
بر تنهي برشتهي رود<br />
و خاكريزهي آفتاب<br />
نوك ماليدند.<br />
20بيچاره من ميانديشديم<br />
چند روز باراني<br />
در ميان آينهي شكسته<br />
به رودخانهي سركش<br />
به خرسنگهاي دمق<br />
25و بخار بنفش<br />
و نيهايي كه<br />
لحظهاي ميروييدند<br />
تا دختران صور<strong>تي</strong><br />
در خاكستر<br />
30گوسالههاي<br />
شگفتزده را<br />
ببندند.
444/همبازيان گمشده<br />
گمان كنم<br />
در چوبهاي ترك خورده<br />
35و گرم<br />
در كنار تلي از نمك سياه<br />
جايي كه بوي خواب<br />
پوست را<br />
اندكي <strong>تي</strong>ره كرد،<br />
40بدون هيچ خشم و گناهي<br />
سبك با خشكهلبخندي سرد<br />
دراز كشيدي در گلدستهاي كه<br />
سنگفرش كهنهاي را روفته بود.<br />
آن گاه ستارهاي هرزهگرد كه كوهانها<br />
45و خارشتريهاي سرگردان را پشت سر گذاشته بود<br />
سايه انداخت.<br />
بعضي ستارهها خانه و باغي دارند<br />
آدمهايي دارند قهوهاي و رذل<br />
كه من شاگرديشان ميكنم.<br />
50شرط ميبندم هر سپيدهدمي كه باران بزند<br />
نذر ميكني تا زير پلهها را آب و جارو كني.<br />
خودم ديدم خاكروبهي پستوي باغ خرابي را
همبازيان گمشده/445<br />
صد شبانهروز كنار راه هر كس و ناكسي ميريخ<strong>تي</strong>.<br />
پشت سر همه كه رفته بودند گلگشت مردههاشان<br />
55طرفهاي عصر زدي به درهي گل سرخ.<br />
جنها جمع شده بودند دور لَجكيها.<br />
اجاقشان از گُل سرخ پر بود.<br />
جني كه هنوز ياري پيدا نكرده بود<br />
چند خال ميكوبيد گوشهي لب آدم<br />
60آن وقت تا آن ور جوي لجن دستت را ميگرفت.<br />
از ميان گلولاي آفتاب<br />
و شكافهاي انارستاني پاييزي<br />
آيا به شهر خواهي آمد؟<br />
لاشهسنگهاي نقرهاي وق<strong>تي</strong> پرندههايي دستآموز شدند<br />
65تنهي رودي برشته و گلبوتههاي آفتابي را خش انداختند.<br />
من وردست همان شاعر تنومنديام<br />
كه چشمهايش را بوي پيازچههايي در آغوشت روشن كرد.<br />
آن گاه جمعهي بعدازظهر از پستوي<br />
خاكيِ كهكشان خود بيرون خواهي آمد<br />
70تا در خرابههاي گل و سنبل بچسباني.<br />
ديشب پروانهها ميخو<strong>اس</strong>تند از نو شروع كنند<br />
اما ديگر زبل و خوشگل نبودند
446/همبازيان گمشده<br />
لبهايشان خشك و پاره بود<br />
و زوركي تارهاي دالانم را مينواختند.<br />
75بوي دل سوخته ميدادند.<br />
لالاييشان را در جانم دنبال گرفتم.<br />
هر روز سر جو ميآيم<br />
جويي كه كلافه <strong>اس</strong>ت و بيصدا<br />
سايهاش را بر صخرههاي كنار آسمان پنهان ميكند<br />
80جويي كه از لابهلاي پوستههاي مار<br />
و بنفشه و لجن بيرون ميزند<br />
جويي كه بالاخره سايهروشن نيمروز را ميشكافد.<br />
بعد تكوتوكي پرندهي كمرنگ<br />
و غصهدار يواشيواش گم ميشوند<br />
85تا بالاي دندانههاي تاريك جويبار<br />
ستارههاي چندپر و فلزي شوند.<br />
اكنون لحظهاي جوي سامان ميگيرد<br />
و همه چيز آماده ميشود<br />
ح<strong>تي</strong> پيكرهي سنگ<br />
90و كالبدي<br />
كه سايهي جن و پري<br />
و برگهاي وِرد خوانده
همبازيان گمشده/447<br />
هوش و گوشش را آكندهاند.<br />
براي همين بود<br />
95كه در دكلهاي دهكدهاي تازه<br />
چند روزي بازي ميكرديم:<br />
سر صبح<br />
خيس و افروخته.<br />
سكوها<br />
100و زاويههاي پنهان<br />
و روشناييهاي ناشن<strong>اس</strong>.<br />
لحظهبهلحظه<br />
اگر فرص<strong>تي</strong> بود<br />
نيمك<strong>تي</strong> هولكي<br />
105و لبخند پروانهاي<br />
و سبدي از الياف و لجن<br />
و تخم سبزيهاي شيطاني<br />
در سينهاي جوشان<br />
صد شب زمستاني<br />
110و در گوهر كالبدي بيدار<br />
خالي سرگشته.<br />
ميخواهم كنار رودي خليده در صخرههاي كوژ
448/همبازيان گمشده<br />
جوهر ستارهاي دردمند را به جان بگيرم<br />
رودي كه جنهايش<br />
115موهاي خيس خود را با خنده ميبافند<br />
رودي كه زنهاي ديوانهاش<br />
هر وقت هوس كنند تا پ<strong>اس</strong>ي از نيمهشب<br />
به دره و كشتزار ديگران ميگريزند.<br />
من خود زماني كه مردي بيستاره بودم<br />
120و تازه داشتند زخمهايم كور ميشدند<br />
شيفتهي زن جواني شدم، مادياني سركش<br />
كه خاك نيزاري آتشينخو را آزمندانه ميپوييد<br />
در مأوايي كلنگي به رنگ رودخانهاي شوريده<br />
جايي كه<br />
125آفتاب و ماه در آن قديمي ميشوند.<br />
پناه گرفتهام پروردگارا به سايهي<br />
گهوارهاي در كرانهاي ساكت و دوردست،<br />
لالايي پريزادي اندوهزده<br />
در خرتوپرتها و اجاقي به هم ريخته،<br />
130خالي كه جنهاي درهي گل سرخ<br />
اگر من با آنها بودم
همبازيان گمشده/449<br />
سالهاي سال جوهر آن را ميپروراندند<br />
و با سبيلي قيطاني<br />
حاضرم قسم بخورم<br />
135نام و اندام عشق خود را<br />
بر دل و رگهاي خود<br />
داغ ميانداختم<br />
به شكل گلي سمي<br />
و كژدمي خوشرو<br />
140و كفتري گيج.<br />
در لانهاي سوراخسوراخ<br />
بر خود ميپيچم<br />
آنجا كه ستارگان غمزده<br />
بيرودرو<strong>اس</strong>ي برهنه ميكنند<br />
145پروانهاي گستاخ و چشم دريده<br />
و آهويي بيسروته را<br />
در پودري سياه<br />
و بيوزن<br />
كه خواهد تپيد<br />
150و معلوم نيست<br />
دير يا زود
450/همبازيان گمشده<br />
در چه جويي<br />
از برادهي ستارگان<br />
و گلميخهايي كه هدر ميروند<br />
155و لالاييهاي هيچكاره<br />
و خاگينهي پرندگان.<br />
مهر 1385
همبازيان گمشده/451<br />
76. شكار شاهبازي سفيد در قلعههاي آينهاي تاريك. دو<br />
1صد شب زمستاني<br />
)<br />
قسم ميخورم) هيكل زمخت زمين در گوشم ميكوبيد و مات بودم و نميرمبيدم.<br />
2كمكم چراغبرقهايي را از ياد ميبردم كه زيرشان بازيگوشانه دانههاي درخشان انار را به اشارهي<br />
[پيردخ<strong>تي</strong> زمردين از خاك بر ميچيديم.<br />
3بيابانهاي سيمرغ ميباريدند.<br />
4و سيلابهاي درخشان بلوطزار كوتاه را از وسط خراشيد.<br />
5يك شب كه همه چيز خود را رها كرده بودم تا هر جا كه بخواهند بلغزند<br />
6فرشتهاي كه يك پايش را آذرخش با عقربي زخمي خال انداخته بود<br />
7همراه برادر ناتني خود كه بر پيشانياش فقط پانزده سال زندگي در اين <strong>جهان</strong> نوشته بودند<br />
8سر<strong>اس</strong>يمه به خانومانَم خزيدند. فرشته نشست و با سينهاي ستبر، خندان همه چيزم را يكييكي<br />
[ستود.<br />
9و هر سه كه يكيمان ديوانه بوديم، پا دراز كرديم و به يكديگر و زمين مينگريس<strong>تي</strong>م.
452/همبازيان گمشده<br />
]<br />
10شب نخست همان طور كه برگوبار بلوطها، تروتازه بر ميافروختند، پلكهايم سنگين شدند. در لاك<br />
خود تپيدم و كَنده نميشدم. آنجا گوداب خود را مزيدم: تلخ بود. و فرشته آن سوتر بر سنگي<br />
]<br />
جامههاي پريشبي خود را ميشست.<br />
11و فرشته اين بار سرد و بزدل بود. شايد يك روز آپانديسش آن چنان سفت خواهد شد كه گيسوان<br />
[مارگونهاش بر صخرههاي تاريك خواهند سريد و با غريو بيبازگشتش همهي جنها و شياطين به دره<br />
[خواهند ريخت تا سنگ شدن بيبديل او را تماشا كنند.<br />
12نوروزشبي بود و در كورهراهايي كه سربهتو در مينورديدم، گاهي شباني خوابگرد يا سربازي كه<br />
[ورطهي خندقي را پ<strong>اس</strong> ميداشت، زمان را بيمناك (با زبوني) ميپرسيدند.<br />
13در زير سيمهاي هوا بيخيال و خنگ به سهراهي ژرفي رسيدم كه در بريدگي چشماندازش<br />
[دهكدهاي خاموش لميده بود.<br />
14و تكههايي زنده از رود و آدميزاد در سايگاههاي پراكنده ميجنبيدند.<br />
15حاضر بودم سالها در خاكستر بنشينم و به پنجههاي سرد و نزار فرشته بينديشم.<br />
16ناگاه بيسروصدا اتومبيلي از غبار راه بيرون آمد و كمي جلوتر در فرودست نگه داشت. هرگز<br />
[چشمهاي مات و گريان راننده را فراموش نميكنم. و سه كبك حنا بسته در توري سيمين<br />
[به همديگر خودفروشي ميكردند، و شگفت و ازلي بودند.<br />
17همان جا ح<strong>تي</strong> جنگلبان مهربان و آموزگاري كه به همراه همسرش جف<strong>تي</strong> كفش نيمدار بر سر راه<br />
[هديه گذاشته بود، فهميدند كه برادر نامراد فرشته، پانزده سالش به سر رسيده <strong>اس</strong>ت.<br />
18جايي كه پا گذاشته بودم، بهوضوح دريايي بود كه تازه ته كشيده بود. و هنوز آواي مرغان شتافته<br />
[افق صخرههاي جلبكاندود را ميلرزاند.<br />
19و بياخ<strong>تي</strong>ار همهي حو<strong>اس</strong> و اندامم هر جايي ميلغزيدند تا سايهي درخشان فرشته را بيابند، همان
همبازيان گمشده/453<br />
[طور كه روزي (اندكاندك به خاطرم ميآيد) دانههاي انار را از خاكستان طلايي بر ميچيدم.<br />
20نيزهاي را در ميان آتشگاهي ميجستم<br />
21و آتشگاهي را در قلب.<br />
22و فرشتهاي كور ببر درندهاي را در <strong>جهان</strong> دنبال ميكند.<br />
- سه سطر آخر اشاره به: «3. پنهان كردن نيزهاي درون لبخندي 34. بر درازگوش كوري نشسته ببر درندهاي را<br />
دنبال ميكند.»<br />
ع. پاشايي: ذن بوديسم، چاپ سوم، 1371، نشر نيلوفر، ص77 و ص 80 (جنگ ذنرين كوشو، تويو ايوچو، مجموعهي جكوگو)<br />
مرداد 1386
454/همبازيان گمشده<br />
.77<br />
زيبايي نكبتبار بچهها<br />
شبگيري را ميستايم كه هرگز دروغ نبوده <strong>اس</strong>ت<br />
و صورت تابناك بچهها را به هم رسانده <strong>اس</strong>ت.<br />
سكوهاي فرسودهي رود را با پنجههاي قلمي سابيديم.<br />
حلقههاي شاد و برنز يواشيواش جادهي شكوفا را انباشتند، آه.<br />
5هر شب تا ديروقت يك شانهام كه سورمهاي بود، همسنگ چشمهاي ميسوخت.<br />
گاهي ناخو<strong>اس</strong>ته پهلو به پرچينهاي سرد بهشت ميداديم<br />
و هر بار كه جيغ ميكشيديم، از ما بهتران تشتهاي كوچولوي خود را با كلوخهاي ماه آذين ميبستند.<br />
جاي خوبي بود پس از شامگاه تا بازي كنيم با<br />
خشتهاي و يالهاي كوتاهي كه شانهها را سايهاندود كرده بودند، آه.<br />
10هواي شوري را كه بر شانههايمان دلمه بسته بود، ميتوانس<strong>تي</strong>م در كنار بگيريم.<br />
و در دلِ جوبارهي سخت گاهي تركهي خونيمان را فرو ميكوبيديم.
همبازيان گمشده/455<br />
و با شيفتگي برادههاي ديدگانمان ميشكفتند.<br />
آه آه آه، رفيق<br />
رؤياهايت، رؤياهايت<br />
15سكهي رؤياهايت<br />
صورتكهاي آزرمگين<br />
و كنيزان زرخريدي<br />
كه نشانگاه هيچ واژهاي را<br />
تا امروز بلد نبودند<br />
20غبار رنگوروي خاموشمان را<br />
همه عمر پرستش ميكنند.<br />
مهر 1388
456/همبازيان گمشده<br />
.78<br />
و چشمههاي گلآلودش<br />
كلاغي مردهام.<br />
كورسوي چشمي كه بيرون خاك مانده <strong>اس</strong>ت<br />
كورهراههاي جنگلي را ميگشايد.<br />
ردپاهاي بازيگوشانهاي<br />
5تا كنار بركهاي سياه و ژرف ميرسند.<br />
آنجا بارها چشمبهراه بودم.<br />
گوشت بارور زمين را ماليدم<br />
و صخرهاي فسفري كه بركهاي لبههاي زهري آن را ميخاييد.<br />
و تازه سر رسيدم تا چشم ببندم به باري تنومند<br />
10كه خاك را لحظهاي گيج نگه ميدارد.<br />
حالا آن زبانهي خَردلي
همبازيان گمشده/457<br />
<strong>تي</strong>غهاي كه زمان را ميدوزد<br />
آه مال چه كسي <strong>اس</strong>ت؟<br />
***<br />
***<br />
دو سه بچهمسلمون كاكلزري<br />
15تا آخر جوي سياه دنبالم گشتند<br />
كنار تنهاي پوك، بيبازو و كله.<br />
فارسي را خوب بلد بودند و پادشاهنامهي ما را<br />
كه در گهوارهاي حصيري بعدازظهرهاي باراني<br />
نگران و شكننده ميپرداخ<strong>تي</strong> روياروي مرجانهاي جزغالهي<br />
20جزيرهاي كه بيدردسر در آغوشت پناه دادهاي<br />
و لاكپشتهايي كه سر ميكوفتند بر سينهكش ماه<br />
و قلبم كه ميخزيد<br />
و دختراني با گيسوان نيين كه سكههايشان را ميشستند<br />
و رمهي بزمجههايي كه گلولاي آفتاب را بر كتف و بازو مي ماليدند.<br />
25اين همان پوس<strong>تي</strong>ن لزجي <strong>اس</strong>ت كه از قورباغهي چشمدريدهاي دستخوش گرفتم<br />
تا در بخار سبز يالت بپوشانَد تنم را الآن<br />
پريشان نامت را فراموش كردهام<br />
و منگ سر پا بايستم چون جارويي بلند.<br />
هر چيزي را پشت سر گذاشتهام.
458/همبازيان گمشده<br />
30پرندههايي نالان در بركههاي آفتابي<br />
چشم بر هم ميگذاشتند<br />
و فرهمند و تاجدار به خود ميآمدند.<br />
آه و سينهام آزمند و ناب ميشكفند.<br />
***<br />
***<br />
بر پل حصيري سرم خواهد لرزيد.<br />
35گلولاي يشميني پيشانيات را<br />
و زانوان سايه را در بر گرفته <strong>اس</strong>ت.<br />
جيك خواهم زد حرف و صوت جف<strong>تي</strong> مارمولك همديس را<br />
و لاشهسنگهاي گلگون را كنارهي دهكورهاي خواهم چيد.<br />
چشمان تاريكم را مهمان كن تا كورهراههاي<br />
40گلگون پيچدرپيچ لحظهاي هر كدام از اندام ما را در كورسويي از دست بدهند.<br />
آن گاه بر پل خواهي ايستاد.<br />
آن آتش سفيد<br />
كمان ولنگار آسمان را خواهد شكافت.<br />
پرههاي هوا و آب در دوردستهاي<br />
45ژرف چوليده خواهند شد. بر لبهي جوي زرين<br />
نشس<strong>تي</strong>م و پنجه و سينهي تكيده را حنا بس<strong>تي</strong>م.
همبازيان گمشده/459<br />
تاريكي مقدسي هست كه جسم را گستاخ ميكند<br />
تا دشنهي زنگاري قلب را ببرد.<br />
ضجهي سگهاي ستارهنشان خواهد رسيد<br />
50آن گاه لاپوشي نخواهي كرد<br />
آن دو سه بچهي منگ را باز خواهي گرداند.<br />
در حلقهي چشمان كلاغ<br />
تكهپارههاي جيغي تنت را مي لرزانَد.<br />
گوشت خنك شب را همچنان زير سر خواهي گذاشت<br />
55و بيهوده دستبهكار خواهي شد تا آن انگ تلخ را<br />
كه گاهي همه عمر جاني ارزان را دلخوش ميكند<br />
سنگين و <strong>تي</strong>ز بنشاني<br />
بر سيمايي كنف و دور ريخته<br />
خودي يا بيگانه<br />
60شايد خاكي.<br />
خرداد 1389
همبازيان گمشده/461<br />
به همين قلم / <strong>شعر</strong><br />
ويرانشهر 1.<br />
68) و) 61-66<br />
.2<br />
پادشاهنامه<br />
67-76<br />
گرداني<br />
يكم. شوخيهاي ناگوار<br />
دوم. متنها<br />
سوم. بازگويي شوخيها و متنها<br />
يكم. ديباچه: آب و گل عشق<br />
دوم: متن: پادشاهنامهگرداني<br />
سوم: پيوست: <strong>شعر</strong>هاي مشكوك و الحاقي<br />
.3<br />
كارنامهي قهوهاي<br />
77-78<br />
و كبود<br />
يكم. آن پارهي ديگر<br />
دوم. ديوآميزي بيانجام<br />
سوم. پيشگويي زمان اكنون<br />
كجنوشتار 4.<br />
يكم. زندگي نابجاي هنرمند<br />
دوم. تتهپتهنگاري<br />
سوم. واپسينشمار<br />
يكم. خانهي عنكبوت<br />
دوم. دستنويس غيببين<br />
79-80<br />
5. در حاشيهي متن<br />
81-82<br />
الف
462/همبازيان گمشده<br />
6. سوتك گوش<strong>تي</strong> كه يكم. سوت آشكار و پنهان<br />
83<br />
سنگ شد دوم. كتابچهي سنگي<br />
.7<br />
كالبدخواني<br />
يكم. كالبدخواني<br />
84-85 دوم. پيوستها<br />
.8<br />
گزيدهي هفتگانه<br />
61-85<br />
.9<br />
86<br />
.10<br />
87<br />
بندهاي پيشكشي فرشتهها بر خاكستر و آفتاب<br />
گاهي خاطرهي عشقي اندوهناك از زمانهاي اكنون<br />
11. ديوها و دلبند گونيپوشم<br />
88-89<br />
.12<br />
90<br />
بهشت نو
همبازيان گمشده/463<br />
به همين قلم / برگردان<br />
13. خرابستان و <strong>شعر</strong>هاي ديگر<br />
<strong>تي</strong>. ا س . <strong>اليوت</strong><br />
88 و 82 و 79 و 61<br />
14. سگاه زنانه در زايشگاه و پيرامونش<br />
سيلويا پلات<br />
دي 88<br />
.15<br />
گاهان ايزدان و اهريمن<br />
لي بو و ازرا پاوند و<br />
.....<br />
زمستان 88<br />
16. شاه خاكستريچشم<br />
بهار<br />
آنا آخماتوا<br />
89<br />
.17<br />
زيبايي نكبتبار بچهها<br />
تابستان و مهر<br />
آرتور رمبو<br />
89
464/همبازيان گمشده<br />
.18<br />
پاييز<br />
مرواريدهاي <strong>اس</strong>تخواني<br />
مارينا تسوهتايوا<br />
89<br />
19. <strong>شعر</strong> بيقهرمان<br />
آنا آخماتوا<br />
بهار 90<br />
.20<br />
بادهپيمايي با اژدها در تموز<br />
لي بو<br />
<strong>تي</strong>ر 90<br />
.21<br />
آواز پلنگ ليمويي بر نردههاي غبارآگين<br />
مرداد و شهريور 90 و اندوهگساري ماه ماه ماه ماه<br />
روبن داريو<br />
.22<br />
آمرزشخواني<br />
آنا آخماتوا<br />
مهر 90<br />
23. لابهلاي <strong>تي</strong>غههاي زمردين<br />
جين هيرشفيلد<br />
آبان 90<br />
.24<br />
برج فراموشي<br />
آذر و دي 90<br />
مارينا تسوهتايوا
همبازيان گمشده/465<br />
25. دوپيكر<br />
<strong>اس</strong>يپ<br />
ماندلشتام و نيكلاي<br />
گوميلف<br />
بهمن 90<br />
26. همبازيان گمشده<br />
گزيدهي <strong>شعر</strong> <strong>جهان</strong><br />
فروردين 91<br />
.27<br />
گل سرخ هيچ كس<br />
پل سلان<br />
ارديبهشت و خرداد 91
همبازيان گمشده/467<br />
Sokrates und Alcibiades<br />
"Warum huldigest du, heiliger Sokrates,<br />
Diesem Jünglinge stets [Kennest] 1 du Größers nicht,<br />
Warum siehet mit Liebe,<br />
Wie auf Götter, dein Aug' auf ihn"<br />
Wer das Tiefste gedacht, liebt das Lebendigste,<br />
Hohe Tugend versteht, wer in die Welt geblickt,<br />
Und es neigen die Weisen<br />
Oft am Ende zu Schönem sich.<br />
Friedrich Hölderlin (1770-1843)<br />
Socrates and Alcibiades<br />
"Why, holy Socrates, do you court<br />
This youth all the time Don't you know of anything greater<br />
Why do your eyes gaze on him with love,<br />
as if you were looking at the gods"<br />
He who has pondered the most profound thoughts, loves what is most alive;<br />
He who has seen the world understands lofty virtue.<br />
And in the end, the wise will often<br />
Bend toward that which is beautiful.<br />
Friedrich Hölderlin (1770-1843)
همباريان گمشده<br />
همه وقت اين جوان را ؟<br />
بزرگتر از او نميشن<strong>اس</strong>ي؛<br />
چرا ديدگانت مهرآميز بر او خيره ميشوند ،<br />
آن سان كه گويي به ايزدان مينگري؟»<br />
***<br />
-«از چه رو، اي سقراط مقدس، ميطلبي<br />
-«هر كه ژرفترين انديشهها را پيموده باشد،<br />
[به آنچه زندهترين <strong>اس</strong>ت مهر ميورزد؛<br />
هر كه <strong>جهان</strong>ديده باشد، گوهر ارجمند را در مييابد.<br />
و سرانجام، خردمند همواره<br />
به سوي آن كه زيب<strong>اس</strong>ت ميگرايد.<br />
فريدريش هولدرلين