ΕΘΝΙΚΟ ΜΕΤΣΟΒΙΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ
ΕΘΝΙΚΟ ΜΕΤΣΟΒΙΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ
ΕΘΝΙΚΟ ΜΕΤΣΟΒΙΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
4.5.5. Αέριος χρωματογράφος (Gas Chromatography – GC)<br />
~ 131 ~<br />
4. Πειραματική διαδικασία<br />
Η χρωματογραφία είναι μία τεχνική που χρησιμοποιείται στην ενόργανη<br />
χημική ανάλυση για το διαχωρισμό των συστατικών από ένα μίγμα και βασίζεται στη<br />
διαφορετική κατανομή των συστατικών ενός μίγματος μεταξύ μίας κινητής φάσης<br />
(υγρής ή αέριας) και μίας στατικής φάσης (υγρής ή στερεής). Ανακαλύφθηκε από τον<br />
Ρώσο βοτανολόγο Tswett, ο οποίος το 1906 διαχώρισε σε στήλη πληρωμένη με<br />
κιμωλία χρωστικές ουσίες από πράσινα φύλλα με τη βοήθεια πετρελαϊκού αιθέρα<br />
(κινητή φάση). Καθώς οι χρωστικές κατέβαιναν στη στήλη σχημάτιζαν έγχρωμες<br />
ζώνες και γι αυτό η τεχνική αυτή ονομάστηκε «χρωματογραφία». Σταθμός στην<br />
εξέλιξη της χρωματογραφίας θεωρείται η ανάπτυξη της θεωρίας πλακών από τους<br />
Martin και Synge το 1941, στην οποία βασίζεται η χρωματογραφία (Παππά, 2004).<br />
Μετά την προσθήκη του μίγματος στη στατική φάση το μίγμα ρέει μέσω της<br />
κινητής φάσης εντός της στατικής φάσης. Τα συστατικά του μίγματος κατά την<br />
κίνησή τους κατανέμονται μεταξύ της στατικής φάσης και της κινητής φάσης και<br />
μετακινούνται με μία ταχύτητα που εξαρτάται από τη σχετική συγκράτηση του<br />
συστατικού για τις δύο φάσεις. Έτσι, το συστατικό που συγκρατείται περισσότερο<br />
στην κινητή φάση κινείται γρηγορότερα από το συστατικό που συγκρατείται<br />
περισσότερο στην στατική φάση (Παππά, 2004).<br />
Ο λόγος των συγκεντρώσεων του συστατικού στην στατική και στην κινητή<br />
φάση καλείται «Συντελεστής κατανομής K», ενώ ο χρόνος που χρειάζεται το<br />
συστατικό για να διανύσει μία καθορισμένη απόσταση από τη στιγμή της εισόδου του<br />
στη στατική φάση ονομάζεται «Χρόνος ανάσχεσης» και είναι η βάση του ποιοτικού<br />
προσδιορισμού στη χρωματογραφία (Παππά, 2004).<br />
Με βάση τη φυσική κατάσταση της κινητής φάσης διακρίνεται η «Αέρια<br />
χρωματογραφία» (Gas Chromatography ή GC) και η «Υγρή χρωματογραφία» (Liquid<br />
Chromatography ή LC), ενώ με βάση τη διάταξη της στατικής φάσης διακρίνεται η<br />
«Χρωματογραφία στήλης» (column chromatography) και η «Χρωματογραφία<br />
επιπέδου» (planar chromatography) (Παππά, 2004).<br />
Στην αέρια χρωματογραφία ο διαχωρισμός των συστατικών γίνεται στην<br />
αέρια φάση, συνεπώς τα στερεά και τα υγρά δείγματα πρέπει πρώτα να<br />
αεριοποιηθούν. Οι ενώσεις που αναλύονται πρέπει επομένως να είναι θερμικά<br />
σταθερές και με ικανοποιητική πτητικότητα (Παππά, 2004).