Nicoline van Harskamp - DeLVe | Institute for Duration, Location and ...
Nicoline van Harskamp - DeLVe | Institute for Duration, Location and ... Nicoline van Harskamp - DeLVe | Institute for Duration, Location and ...
Moj prilog izložbi Gdje se sve tek treba dogoditi usredsređen je na ulogu jezika i komunikacije u procesu stvaranja osjećaja pripadnosti, te problematizuje kulturne implikacije jezika, istražujući djelovanje koje se može postići strateškom (zlo)upotrebom jezika. Uz religiju i nacionalnost, jezik je važan element u procesu stvaranja nacionalnog narativa i identiteta. Tu sposobnost jezika Benedict Anderson opisuje kao sposobnost generisanja „imaginarnih zajednica“. Nacionalne zajednice su imaginarne jer se velika većina ljudi nikada u životu međusobno ne upozna i nužno ne dijeli interese, iskustva i ideale. Ti ljudi oblikuju zajednicu prema čisto esencijalističkoj definiciji. Evropski nacionalizam je, na primjer, bio ukorijenjen u jezičnim razlikama, uglavnom između geografskih područja, ali i između suverena i podređenih.Stoga se jezik, kao sredstvo komunikacije i razumijevanja među ljudima, koristi u svrhu manifestacije nacionalnih interesa i odnosa moći. Obmanjujuća upotreba jezika u umjetničkim djelima, prikazanim na ovoj izložbi, sastoji se u potkopavanju, upravo tog hegemonijskog nacionalnog narativa i njegovih implikacija, čime se usmjerava pažnja na subjektivne istorije, individualnu neposlušnost i buntovni potencijal društvenih mreža. Migracija, na primjer, stavlja ljude u poziciju navigacije izvan dominantnog prostora uzajamnog razumijevanja. Ali, oni stvaraju i treći prostor, onaj „prostor između“ koji se otvara u razdoblju tranzicije, kada narod preseli u neku novu zemlju, te pokušava naučiti njen jezik i približiti svoje „kulturne“ navike njenima. Naposlijetku, u eri „kulture susreta“ u neoliberalnom svijetu biznisa, komunikacija se često praktikuje kao svrha sebi samoj, te 152 My contribution to Where Everything Is Yet to Happen is focussing on the role of language and communication in the process of creating a sense of belonging. It discusses the cultural implications of language and explores the agency that can be instituted by a strategic (mis)use of language. Language constitutes, besides religion and ethnicity, an important element in the process of creating a national narrative and identity. This capacity of language is described by Benedict Anderson as the capacity for generating “imagined communities”. Those national communities are imagined, because the vast majority of people never meet in their lives, nor do they necessarily share interests, experiences or ideals. By a merely essentialist definition they form a community. The nationalism of Europe was for example rooted in language distinctions mainly between geographic areas but also between sovereigns and subalterns. Therefore language, a means of communication and understanding among people, is used as an instrument to manifest national interests and power relations. The delusive use of language in the artworks in this exhibition is there to undermine exactly the hegemonic national narrative and its implications, and by this draws attention to subjective histories, individual disobedience as well as the seditious potential of social networks. Migration for example puts people in the position to navigate outside the dominant space of mutual understanding. But it also produces a third space, an in-betweenspace that opens up in this period of transition, when people move to a new country and try to learn its language and approximate “cultural” habits.
zamjenjuje pravo istraživanje i pripremu. Prikrivene i subverzivne komunikacijske strategije ili strateško odbijanje komunikacije suprotstavljaju se glavnoj struji i imaju važnu ulogu u stvaranju karaktera i kvaliteta novih društvenih formacija. Svi video radovi u mom prilogu izložbi prikazuju slike nekog govornika koji izokreće standarde komunikacije. Tako, dinamičan političar koga Yael Bartana prikazuje u radu Mary Koszmary iz 2008. godine koristi jezik propagande iz Drugog svjetskog rata, zalažući se za povratak Jevreja u Poljsku, te empatično propovijeda praznom stadionu, dok lijepo obučeni bombaš-samoubica u videu Sharifa Wakeda To Be Continued iz 2009. godine umjesto mučeničke poruke pripovijeda priče iz Hiljadu i jedne noći. U radu Esre Ersen If You Could Speak Swedish iz 2001. godine narod koji se preselio u novu, stranu zemlju sluša kurs jezika i pripovijeda lične priče iz nekadašnjeg zavičaja na švedskom, iako ne razumije taj novi jezik. Jezički čin je u svim radovima posebno iritantan, s obzirom da je stavljen u neobičan kontekst ili, pak, potpuno izokreće očekivani sadržaj i govornu intenciju. Umjetnici se poigravaju stereotipima jezika i očekivanjima koja ti stereotipi kreiraju. Video Sharifa Wakeda To Be Continued iz 2009. godine prikazuje dobro poznati vizuelni jezik video poruke bombašasamoubice neposredno prije nego što krene da ispuni svoju misiju, odnosno postane mučenik. Ali, umjesto njegovih posljednjih riječi, čovjek na video snimku čita priče iz Hiljadu i jedne noći, odgađajući – poput Šeherezade – trenutak smrti. Waked razrješava tu zgusnutu vezu i uzajamnu podršku vizuelnog jezika i izgovorene riječi, koja nam je postala isuviše poznata iz novijih televizijskih emisija, i kojom se Finally in the age of a “meeting culture” in a neoliberal business world, communication is often practiced as an end in itself and replaces proper research and preparation. Covert and subversive communication strategies or the strategic refusal of communication are opposed to the mainstream use of communication and play a significant role in creating the character and quality of new social formations. All video works in my contribution to the exhibition show images of a speaker, who converts communication standards: Yael Bartana’s dynamic politician in Mary Koszmary, 2008, uses propaganda language from WWII to plead for Jews to return to Poland, and is emphatically preaching to an empty stadium; the dressed-up suicide-bomber in Sharif Waked’s video To Be Continued, 2009, is narrating tales from the Thousand and One Nights instead of a martyr message; and in Esra Ersen’s If You Could Speak Swedish, 2001, people, who moved to a new foreign country participate in a language course and are telling personal stories form his/her homeland in Swedish, without already understanding the new language. The act of speech is highly irritating in all the works, because it is set in an unusual context or completely controverts the expected content and intention of speech. The artists are playing with stereotypes of language and the expectations these are creating. Sharif Waked’s video To Be Continued, 2009, exposes the familiar visual language of the video message of a suicide bomber, just before he is going to fulfil his mission to become a martyr. But instead of his final words, the man in the video reads stories from the Thousand and One Nights, delaying - like Scheherazade - the moment of his death. Waked resolves the dense connec-
- Page 101 and 102: councils set up by the Nazis), she
- Page 103 and 104: ously most often about the sufferin
- Page 105 and 106: the beginning of a possible archive
- Page 107 and 108: losophy: If God governs the world a
- Page 109 and 110: a better world possible. Marx saw t
- Page 111 and 112: festa7 seeks to start unpacking thi
- Page 113 and 114: lib. arb. I.v.12). In her presentat
- Page 115 and 116: Namjera našeg priloga je stvaranje
- Page 117 and 118: 1. 2. 3.
- Page 119 and 120: “S jeseni, kada počnu vetrovi, l
- Page 121 and 122: prožimanjem fakata i fikcije, Kiš
- Page 123 and 124: Naime, u poljsko-hrvatskom, a zasig
- Page 125 and 126: Danas Poljaci žive u etnički čis
- Page 127 and 128: Yael Bartana Mary Koszmary (Noćne
- Page 129 and 130: Jednom kulturom, ne možemo osjeća
- Page 131 and 132: Želimir Žilnik Kenedi se vraća k
- Page 133 and 134: ulica, jer sve mi je to vrlo sumnji
- Page 135 and 136: small. But anyway, thank you, I sha
- Page 137 and 138: Neka geografska područja muče svo
- Page 139 and 140: postalo neodrživim. Sačuvala je c
- Page 141 and 142: A.C.A.B. Multimedijalna instalacija
- Page 145 and 146: Ronen Eidelman Trinaest principa 1.
- Page 147 and 148: Ronen Eidelman The Thirteen Princip
- Page 149 and 150: Aydan Murtezaoğlu HIP ACTIVIST - L
- Page 151: Nina Möntmann Učestvuju / With co
- Page 155 and 156: Njihove muke, oklijevanja i nedoumi
- Page 157 and 158: Yael Bartana Jews! Fellow countryme
- Page 159 and 160: Esra Ersen If You Could Speak Swedi
- Page 161 and 162: Jelena Vesić Učestvuju / With con
- Page 163 and 164: svetlošću sa horizonta revolucije
- Page 165 and 166: se zaustavi na lociranju ovih ‘ne
- Page 167 and 168: Bratstvo i jedinstvo! Komunizam - p
- Page 169 and 170: jena prostitucija i pomaže ženama
- Page 171 and 172: kim uslovima svakako deli gore pome
- Page 173 and 174: Studenskog kulturnog centra u Beoga
- Page 175 and 176: umetnička aktivnost trebalo bi da
- Page 177 and 178: Lutz Becker Kino beleške, Film 29
- Page 180 and 181: Biografije / Biographies A.C.A.B. j
- Page 182 and 183: U svom radu bavi se uglavnom odnoso
- Page 184 and 185: Dutch, Van Abbe Museum, Eindhoven a
- Page 186 and 187: Muzeju Stedelijk, SMART Project Spa
- Page 188 and 189: Erden Kosova je kritičar koji živ
- Page 190 and 191: Ko-urednik je knjige Wörterbuch de
- Page 192 and 193: Copenhagen. (2005) The Oberhausen S
- Page 194: Želimir Žilnik (1942, živi i rad
- Page 197: Foto dokumentacija / Photo document
Moj prilog izložbi Gdje se sve tek treba<br />
dogoditi usredsređen je na ulogu jezika i<br />
komunikacije u procesu stvaranja osjećaja<br />
pripadnosti, te problematizuje kulturne<br />
implikacije jezika, istražujući djelo<strong>van</strong>je<br />
koje se može postići strateškom (zlo)upotrebom<br />
jezika.<br />
Uz religiju i nacionalnost, jezik je važan<br />
element u procesu stvaranja nacionalnog<br />
narativa i identiteta. Tu sposobnost jezika<br />
Benedict Anderson opisuje kao sposobnost<br />
generisanja „imaginarnih zajednica“.<br />
Nacionalne zajednice su imaginarne jer<br />
se velika većina ljudi nikada u životu<br />
međusobno ne upozna i nužno ne dijeli<br />
interese, iskustva i ideale. Ti ljudi oblikuju<br />
zajednicu prema čisto esencijalističkoj<br />
definiciji. Evropski nacionalizam je,<br />
na primjer, bio ukorijenjen u jezičnim<br />
razlikama, uglavnom između geografskih<br />
područja, ali i između suverena i<br />
podređenih.Stoga se jezik, kao sredstvo komunikacije<br />
i razumije<strong>van</strong>ja među ljudima,<br />
koristi u svrhu manifestacije nacionalnih<br />
interesa i odnosa moći.<br />
Obmanjujuća upotreba jezika u<br />
umjetničkim djelima, prikazanim na ovoj<br />
izložbi, sastoji se u potkopa<strong>van</strong>ju, upravo<br />
tog hegemonijskog nacionalnog narativa<br />
i njegovih implikacija, čime se usmjerava<br />
pažnja na subjektivne istorije, individualnu<br />
neposlušnost i buntovni potencijal<br />
društvenih mreža.<br />
Migracija, na primjer, stavlja ljude u poziciju<br />
navigacije iz<strong>van</strong> dominantnog prostora<br />
uzajamnog razumije<strong>van</strong>ja. Ali, oni stvaraju<br />
i treći prostor, onaj „prostor između“ koji<br />
se otvara u razdoblju tranzicije, kada narod<br />
preseli u neku novu zemlju, te pokušava<br />
naučiti njen jezik i približiti svoje „kulturne“<br />
navike njenima.<br />
Naposlijetku, u eri „kulture susreta“ u neoliberalnom<br />
svijetu biznisa, komunikacija<br />
se često praktikuje kao svrha sebi samoj, te<br />
152<br />
My contribution to Where Everything Is<br />
Yet to Happen is focussing on the role<br />
of language <strong>and</strong> communication in the<br />
process of creating a sense of belonging.<br />
It discusses the cultural implications of<br />
language <strong>and</strong> explores the agency that<br />
can be instituted by a strategic (mis)use of<br />
language.<br />
Language constitutes, besides religion <strong>and</strong><br />
ethnicity, an important element in the<br />
process of creating a national narrative<br />
<strong>and</strong> identity. This capacity of language is<br />
described by Benedict Anderson as the<br />
capacity <strong>for</strong> generating “imagined communities”.<br />
Those national communities<br />
are imagined, because the vast majority<br />
of people never meet in their lives, nor do<br />
they necessarily share interests, experiences<br />
or ideals. By a merely essentialist<br />
definition they <strong>for</strong>m a community. The<br />
nationalism of Europe was <strong>for</strong> example<br />
rooted in language distinctions mainly between<br />
geographic areas but also between<br />
sovereigns <strong>and</strong> subalterns. There<strong>for</strong>e<br />
language, a means of communication <strong>and</strong><br />
underst<strong>and</strong>ing among people, is used as an<br />
instrument to manifest national interests<br />
<strong>and</strong> power relations.<br />
The delusive use of language in the<br />
artworks in this exhibition is there to undermine<br />
exactly the hegemonic national<br />
narrative <strong>and</strong> its implications, <strong>and</strong> by this<br />
draws attention to subjective histories,<br />
individual disobedience as well as the seditious<br />
potential of social networks.<br />
Migration <strong>for</strong> example puts people in the<br />
position to navigate outside the dominant<br />
space of mutual underst<strong>and</strong>ing. But it also<br />
produces a third space, an in-betweenspace<br />
that opens up in this period of<br />
transition, when people move to a new<br />
country <strong>and</strong> try to learn its language <strong>and</strong><br />
approximate “cultural” habits.