Lithops - Au Cactus Francophone
Lithops - Au Cactus Francophone
Lithops - Au Cactus Francophone
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
these occasions the plants are covered with mud, and even by the trained<br />
eye of a botanist cannot be discovered for weeks. Later on, the surface mass<br />
of this mud breaks to pieces, generally in hexagonal pieces, the edges curve<br />
away from the soil, and in the fissures first the plants can be seen. Still later<br />
the whole surface crust breaks to pieces and you can again find the plants. I<br />
think that something similar happens to L. <strong>Au</strong>campiae or sub species, which<br />
I found long ago in the alluvial ground of Bechuanaland. I visited the other<br />
day a new habitat of L. salicola, about a fortnight after rain, and we had<br />
trouble to see a few plants, although the owner told me that there were many<br />
and we were five people to look for them.” Tot sover Dr. Henrici. Ek het<br />
dieselfde plek persoonlik besoek aan die begin van die reëntyd (November<br />
1942), en in die pan het die plant by die duisende gestaan. ’n Mens kon<br />
nergens jou voet neersit sonder om op een van die groot klompe te trap me,<br />
sommige waarvan uit 10–20 plantliggame bestaan het en tog kon Dr. Henrici<br />
nouliks enige daarvan raaksien na ’n reën. Die pan self lê heeltemal in die<br />
slag van die heersende winde, en deurdat hy taamlik gelyk is, is dit maklik te<br />
begryp dat die wind van die water oor die plante son dryf, wat op die water<br />
rand staan. Reën dit dan ’n bietjie meer sal die pan heeltemal onder water<br />
wees. In die winter is hy gewoonlik droog. Uit bogemelde moet nie afgelei<br />
word dat L. salicola tot hierdie panne beperk is nie. ’n Ander woonplek nie<br />
ver van Lückhoff nie, is aan die voet van ’n koppie ontdek, waar die grond<br />
’n taamlike steil opdraende vorm en uit kalkklip bestaan. Hierdie woonplek<br />
is dus baie droër as die hierbo beskryf, en tog was hier talle van L. salicola<br />
te sien.<br />
MIMIEK<br />
Didymoatus > Didymaotus<br />
Heelwat is al geskryf oor mimiek oor die algemeen, en in hierdie ver<br />
band is veral verwys na sekere Aizoeceae, nl. Didymaotus lapidiformis, <strong>Lithops</strong>,<br />
Titanopsis, ens. Ek wil my graag bepaal by die genus <strong>Lithops</strong>. Dis al daarop<br />
gewys dat hierdie plante in droë weer tot so’n mate in die grond ingebed lê,<br />
dat daar net ’n baie klein deeltjie bo die oppervlakte uitsteek. Dis egter alleen<br />
waar tot ’n sekere mate, want ingeval die planttrosse uit 5–15 plantliggame<br />
bestaan, dan kom hulle ho die grondoppervlakte te lê. Of die klompe in die<br />
grond ingesink sit en of hulle ho die oppervlakte uitgelig is, hang geheel<br />
en al af van die hoeveelheid vogtigheid in die grond. In die droë tye van<br />
die jaar is die plante ingekrimp, effens met sand of stof bedek in die grond<br />
weggesink. Na ’n goeie reën is hulle uitgeswel, steek ho die oppervlakte uit<br />
en kan maklik gesien word. In die droë toestand sal die oningewyde oor<br />
hulle stap, sonder om hulle te merk. Soms sit hulle in kalkgruis of tussen<br />
klein ronde vuursteenklippies, en kan nie maklik raak gesien word me. Ek het<br />
eenmaal ’n portret gemaak van <strong>Lithops</strong> gracilidelineata naby Pforte, S.W.A.,<br />
en ’n goeie en groot kamera daarvoor gebruik. Die plant het tussen ronde<br />
vuursteenklippies gestaan en ’n trapsoetjie wat in die gesigsveld was, kon ek<br />
gebruik as ’n soort baken; maar na die negatief ontwikkel was, kon ek die<br />
plant nie bespeur nie, selfs na ek dié keer op keer en nog weer ondersoek het.<br />
43