Lithops - Au Cactus Francophone
Lithops - Au Cactus Francophone
Lithops - Au Cactus Francophone
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
togte met kar en osse en onder veeleisende toestande gemaak het, aangesien<br />
die meerderheid van die Suidwes Afrika soorte in die allerdroogste dele van<br />
daardie dor landstreke voorkom. As iemand na <strong>Lithops</strong> soorte soek, dan is ’n<br />
kennis van die land noodsaaklik, want van alle plante is hulle miskien die<br />
moeilikste om op die veld uit te ken. In die droë toestand sal ’n mens al<br />
lopende op hulle trap sonder om hulle raak te sien.<br />
Elke individuele plant (3) bestaan uit min of meer dig teen mekaar<br />
sluitende blare op ’n kort stammetjie. Die totale deursnee van ’n plant vari<br />
eer van naastenby 0.5 tot 5 cm. Laasgenoemde maat geld alleen vir uiterste<br />
gevalle. By sommige is die twee blare deur ’n smal spleet van mekaar ge<br />
skei, by andere staan die twee lobbe, ten minste by gevorderde leeftyd, stewig<br />
weerskante toe uit en raak mekaar nie (L. divergens, L. Comptonii, L. Helmuti).<br />
STAM<br />
Soos reeds vermeld bestaan iedere plant uit twee of meer teenmekaar<br />
sluitende blare op ’n kort stammetjie waarvan die deursnee rond is. Die lengte<br />
van ’n internodium, die sogenoemde aanhegtingsone, is ongeveer gelyk aan<br />
die dikte van die blaar. Die stam is dus nie vry nie; hy kom alleen vry na<br />
die sappige blare verkrompel en dood gegaan het. Die oorblyfsels van die ou<br />
blare is droog en papieragtig en hulle beskerm die jong blare gedurende die<br />
vroeë groeistadia.<br />
In die jeugstadium vertak die stam nie by sy groeipunt, d.w.s. aan die<br />
basis van die spleet, nie, maar ’n nuwe paar blare word gevorm, waartussen<br />
die groeipunt ingesluit lê. Hierdie blare word deur die oorspronklike saad<br />
lobbe beskerm. Die blare is teenstandig en afwisselend met die ou blare en sit<br />
op die stam net teenoor die ou blare, wat wegdroog en verdwyn na die nu<br />
wes ontwikkel bet. Op hierdie wyse bring die groeipunt jaarliks ’n paar blare<br />
voort wat kruisstandig is tot die vorige en dié wat sal volg.<br />
Die blom wat op later stadium uitkom, word eindstandig gevorm, en<br />
weerskante daarvan kom ’n paar nuwe blare tot ontwikkeling.<br />
DIE BLAAR<br />
Die twee blare tesame liet die vorm van ’n ge ïnverteerde keel waarvan<br />
die basis aan die begin blootgestel is en die apeks in die grond ingebed lê.<br />
Ons kan die basis van hierdie keëlvormige struktuur die top en die sye die<br />
mantel noem. Vir die klassifikasie doeleindes is die basis uiters belangrik. Die<br />
mantel is byna ondeurdringbaar vir water, en baie min lig bereik hom daar<br />
by direk in aanraking is met die grond. Net onder sy oppervlakte is ’n laag<br />
weefsels, die chlorenchyma of voedselvormende weefsel. Die sentraal geleë<br />
weefsel van die ge ïnverteerde keel is deursigtig en dien vir die opberging<br />
van water; al na die graad van die turgiditeit is die keel ook binne sekere<br />
perke aan verandering van vorm onderworpe. Fig. 2 gee ons ’n idee van die<br />
31