Sie wollen auch ein ePaper? Erhöhen Sie die Reichweite Ihrer Titel.
YUMPU macht aus Druck-PDFs automatisch weboptimierte ePaper, die Google liebt.
×ÀÜÄÀØ ÀËÌÀÍ ßÄßÁÈÉÉÀÒÛ<br />
dəyərdə böyümüş kimi görsənir. Dumanda həm<br />
dünya dincəlir, həm meşə və çəmən yuxuya dalır.<br />
Örtük çəkilən kimi mavi səmanın heç<br />
dəyişmədiyini görürsən. Dünya-payız aylarında<br />
yerdən qalxan buxar içində, soyuq, qızılı rəngə<br />
boyanmış kimidir. Həyat dumandır, duman da<br />
ki həyat. Düzünə və tərsinə eyni cür oxuna bilən<br />
bu iki söz qızılı hərflərlə alt-alta mənim başdaşıma<br />
yazılmışdır: Duman-həyat və həyat-duman<br />
(Nebeleben-Lebenebel - almanca belə yazılır –<br />
tərc.) Dumanı sevmək-itirə-itirə böyüməyi qəbul<br />
etməkdir. Dumanı bütün yaradılışın əsası kimi<br />
qiymətləndirmək isə, onu daimi bir səhnə və<br />
yolgöstərən kimi tanımaqdır; onun eşidilməyən<br />
pıçıltılıarı. Özüm haqqında da dumanlı bir şey<br />
bilirəm ki, o (duman – tərc.) mənim barəmdə<br />
yaxşı fikirdədir.<br />
Çöl donub bərkimiş bir gecə köynəyidir,<br />
sanki. Mənə elə gəlir ki, qarğa səsi eşidirəm. O<br />
vaxtdan qarğalara rəğbətim var. Qarğaları və<br />
dumanı sevdiyimi anladığım bu ilk günü heç<br />
unutmuram. Yer üzünün çətinlikləri və asanlıqlarından<br />
söz düşəndə mən dumandan və qarğalardan,<br />
şeylərin gözdən itməsindən danışıram.<br />
Ən çox isə dumanda qarğaların qarıldamasını<br />
sevirəm, onlar nə görünmür, nə də ki, dumanda<br />
kimi çağırdıqları bəlli olmur. Ən əvvəl mən dumandakı<br />
qarğaları gördüm. Onlar ömrümün sonuna<br />
qədər mənim taleyimi müəyyən edən quşlar<br />
olaraq qalmalı. Dumandakı qarğalar ömrüm<br />
boyu mənimlədirlər. Mən dumandan yaranmışam.<br />
Mayam dumandan yoğrulub. Duman topaları<br />
mənim dünyaya göz açdığım ana bətnidir.<br />
Atamı dumanlara gömmüşəm, bunu heç kəs bilmir.<br />
Anamı dumanda qoyub gəldim. İndi mənim<br />
kim olduğumu belə unutmuşdur. Mən ana<br />
bətnində sıxılaraq bu dünyaya gəlmiş biri deyiləm,<br />
dumandan oğurlanmış bir yer sakiniyəm.<br />
Bu ilin mart ayı Hessen əyalətinin Bromskirxen<br />
qəsəbəsində 14 aylıq Jaklin açından öldü. Qızcığazın<br />
cəmi altı kilo çəkisi vardı. Yaşıdlarından iki dəfə az.<br />
Uşaq aylarla həkimə göstərilməmişdi.<br />
Payızın sonu. Noyabr. Yanvar, fevral, iyun,<br />
iyul, avqust da ola bilərdi. Yalnız xatirələrdə yağan<br />
qar, ana qucağı kimi yumşaq olur. 1954-cü ildir.<br />
Müharibə doqquz ildir ki, qurtarmışdır.<br />
96 ÀËÀÒÎÐÀÍ ¹18 / OKTYABR 2012<br />
Der an einem gewöhnlichen Tag ignorierte, große,<br />
stumme, unscheinbar am Wegrand schlafende<br />
Ackerstein tritt wacher aus dem Nebel hervor, gewinnt<br />
an Würde und Gewichtigkeit. Im Nebel ruhet<br />
noch die Welt, noch träumen Wald und Wiesen:<br />
Bald siehst du, wenn der Schleier fällt, den blauen<br />
Himmel unverstellt, herbstkräftig die gedämpfte<br />
Welt, im kalten Golde fließen. Leben ist Nebel und<br />
Nebel ist Leben. Rückwärts wie vorwärts gelesen<br />
mögen die zwei Worte Nebeleben und Lebenebel in<br />
Gold gefasst untereinander aufgeschrieben auf meinem<br />
Grabstein stehen. Nebel mögen, heißt Zuwa -<br />
chs durch Schwinden anerkennen. Nebel als<br />
Grundlage allen Seins zu werten heißt, Nebel als<br />
Dauerausstellung und Fingerzeig annehmen; das<br />
unerhörte Flüstern. Nebel weiß ich um mich, der es<br />
gut mit mir meint.<br />
Das Feld liegt wie ein gestärktes Nachthemd da.<br />
Mir ist, als hörte ich eine Krähe rufen. Ich verehre<br />
seither Krähen. Ich bewahre mir von diesem ersten<br />
mir bewusst werdenden Tage an Hochachtung vor<br />
Krähen und Nebelschwaden. Ich rede von Nebel<br />
und Krähen, wenn von Leichtigkeit und Erdsc -<br />
hwere die Rede ist, vom Verschwinden der Dinge.<br />
Am schönsten ist mir im Nebel, wenn Krähen<br />
schreien, die nicht zu sehen sind und im Nebel gar<br />
nie nach wem rufen. Nebelkrähen sah ich zuerst.<br />
Nebelkrähen sollen also bis an mein Lebensende<br />
meine Schick salsvögel bleiben. Nebelkrähen begleiten<br />
mich durchs Leben. Ich werde im Nebel<br />
befruchtet, durch Nebel gezeugt. Nebelschwaden<br />
sind die Fruchtblase, in der ich geworden bin. Im<br />
Nebel weiß ich den Vater geborgen, von dem niemand<br />
weiß. Im Nebel weiß ich die Mutter hinterlegt,<br />
die vergessen hat, wer ich bin. Ein aus dem<br />
Nebel gekrochener, nicht aus dem Gebärtrakt der<br />
Mut ter gepresster Erdenbürger bin ich.<br />
Im März dieses Jahres wurde im hessischen<br />
Bromskirchen der Hungertod der vierzehn Monate<br />
alten Jacqueline bekannt. Das Mädchen wog mit<br />
sechs Kilo nur noch halb so viel wie andere Kinder<br />
in ihrem Alter. Das Kind hatte seit Monaten keinen<br />
Arzt gesehen.<br />
Es ist später Herbst. November. Es kann Januar,<br />
Februar, Juni, Juli, August sein. Es schneit nur in der<br />
Erinnerung so mütterlich sanft. Wir schreiben das<br />
Jahr 1954. Der Krieg ist neun Jahre vorbei. Der