Erfolgreiche ePaper selbst erstellen
Machen Sie aus Ihren PDF Publikationen ein blätterbares Flipbook mit unserer einzigartigen Google optimierten e-Paper Software.
– Kiçik bir iskənə ilə, ya da iti bir mətbəx bıçağı<br />
götür!<br />
Dərhal oturdu, həmsöhbətini tez başından<br />
eləmək istədi:<br />
– Aydındır - dedi, - artıq başa düşürəm. İndi<br />
yadıma düşür. İndi sən bu təklifi edəndə yadıma<br />
düşdü ki...Bu hadisədən 30 il keçir, bunca zaman<br />
keçəndən sonra bunu xatırlamaq da çətindir. Hər<br />
halda ilk kommuniyona (katolik kilsəsində uşaqların<br />
icması, 7-10 yaşında uşaqlar qəbul olunur)<br />
daxil olanda öz xaç xalamdan hədiyyə aldığım<br />
təsbeh və uşaqlıqda... Hə, bu təsbeh şalvarımın<br />
cibində harasa dəymişdi və dənələrdən biri sınmışdı.<br />
Dörd yerə parçalanmışdı, ondan üçünü<br />
tapa bildim, dördüncüsü isə yox idi. Onları yenidən<br />
yapışdırmaq istəyəndə heç nə alınmadı, o<br />
vaxtlar mənim on və ya on bir yaşım ancaq<br />
olardı, hər şey getdikcə daha bərbad oldu.<br />
Dəhşətli dərəcədə bərbad. Çünki mən qırıq<br />
dənəni düzəltmədən işə girişib təsbehin ipini və<br />
o biri dənələri də yapışqana batırmışdım.<br />
-Onda sən bunu bir dəfə eləmisən və ən azından<br />
bilirsən ki, nəyi eləmək olmaz.<br />
Volfqanq bir az götür-qoy edəndən sonra<br />
qərara gəldi ki, nə təsbehi qırıb yenidən ipə yığacaq,<br />
nə də çatışmayan dənəni əlavə edəcək. Başqa<br />
bir tərəfdən isə, Cəmilə ilə dənələri tamamlamaq<br />
haqqındakı söhbətdən sonra, həm də maddi və<br />
mənəvi dünyalar arasındakı nizama görə onda<br />
belə bir təəssürat yarandı ki, nə isə eləməlidir.<br />
Köhnə təsbehi axtarmağa başladı, bu olayı uydurmadığına<br />
əmin olmaq istəyirdi. Və əgər həmin<br />
təsbeh hələ də qalırsa, onun hansı vəziy yət də olmasını<br />
görmək istədi. Mənzilində köhnə əşyaların<br />
yığıldığı çoxlu qutu və siyirmələr var idi. Hər birində<br />
müxtəlif formalarda min cür xırda-xuruş,<br />
dəyərli-dəyərsiz şeylər. Təsbeh də bunların içində<br />
ola bilərdi. İki saaat sərasər hər yeri axtardıqdan<br />
sonra dayandı. Hələ əşyaların içində eşələnəndə<br />
içindən bir ağrı baş qaldırdı. Bu ağrını uşaq vaxtı<br />
qırılmış dənəciyin parçasını tapmayanda da hiss<br />
eləmişdi. Xatirəsi belə dözülməz idi bu ağrının.<br />
Uşaqlıqdan hər cür zədələnmiş, cızılmış, natamam<br />
əşyalara nifrət edərdi. Belə şeylər onu<br />
özündən çıxarardı, onları dərhal atardı, əgər<br />
işləsələr belə. O vaxtlar hiss elədiyi nifrət sonradan<br />
onun təbiətində öz mənfi təsirini buraxmışdı,<br />
Perlen, die kosten ja nichts, und versuche, eine von<br />
ihnen so sauber zu spalten, daß du sie an der entsprechenden<br />
Stelle einsetzen kannst – einfach mit einem<br />
Tröpfchen Leim…“<br />
Wolfgang Janssen spürte, wie seine Knie weich<br />
wurden und daßer sich hinsetzen mußte, jetzt sofort,<br />
hier auf den Boden: „Ich weiß…“<br />
„Einfach mit einem kleinen Beitel, oder du<br />
nimmst ein scharfes Küchenmesser.“<br />
Er saß jetzt, hatte trotzdem das Gefühl wegzukippen:<br />
„Ist klar“, sagte er. „Ich habe schon verstanden.<br />
Mir fällt nur gerade… Jetzt, wo du diesen<br />
Vorschlag machst, fällt mir ein… Das ist über dreißig<br />
Jahre her, und so etwas kann man zwischenzeitlich<br />
auch vergessen – jedenfalls der Rosenkranz, den ich<br />
von meiner Patentante zur Erstkommunion geschenkt<br />
bekommen habe, und mit dem ich als<br />
Kind… Also dieser Rosenkranz, hat irgendwann in<br />
meiner Hosentasche einen Schlag abbekommen,<br />
und dabei muß eine Perle zerbrochen sein, in vier<br />
Stücke, von denen ich aber nur drei wiedergefunden<br />
habe, das letzte fehlte. Als ich versucht habe, sie zusammenzuleimen<br />
– da war ich vielleicht zehn oder<br />
elf – paßten sie natürlich nicht, und alles wurde immer<br />
schlimmer, ganz furchtbar schlimm, weil ich die<br />
Nachbarperlen und auch die Schnur mit Leim versaut<br />
habe, ohne daß die Perle gehalten hätte…“<br />
„Dann hast du es ja schon mal gemacht und<br />
weißt zumindest, wie es nicht geht.“<br />
Als Wolfgang Janssen aufgelegt hatte, dachte<br />
er, daß er weder eine Perle spalten und einsetzen,<br />
noch den Tesbih auseinandernehmen und neu auffädeln<br />
würde. Andererseits schien es ihm angesichts<br />
des Nachdrucks, mit dem Cemile auf einem<br />
vollständigen Perlensatz bestanden hatte, und wegen<br />
der Ordnung der Welten aus Geist und Form<br />
unmöglich, nichts zu tun. Er begann, den alten<br />
Rosenkranz zu suchen, schon um sicher zu sein, daß<br />
er die Geschichte nicht geträumt hatte, und um zu<br />
nachzusehen, in welchem Zustand er war, wenn er<br />
ihn überhaupt noch hatte. Es gab eine Reihe<br />
Vergangenheitskisten und -fächer in der Wohnung,<br />
wo der den Rosenkranz liegen konnte, sie quollen<br />
über vor Kleinkram in jeder Gestalt, mit und ohne<br />
Wert. Nachdem er zwei Stunden lang alles durchwühlt<br />
hatte, steckte er auf. Immerhin war er bei<br />
seiner Suche auf den Schmerz gestoßen, den er damals<br />
angesichts der zerbrochenen Perle empfunden<br />
hatte. Noch als Erinnerung war er ins Unerträgliche<br />
gewachsen.<br />
ÀËÀÒÎÐÀÍ ¹18 / OKTYABR 2012<br />
73<br />
×ÀÜÄÀØ ÀËÌÀÍ ßÄßÁÈÉÉÀÒÛ